Ταξιδιώτες του χρόνου από το μέλλον, θα μπορούσαν να είναι σύντομα εδώ! Σύντομα θα είναι ίσως πιθανό να μας επισκεφτούν ταξιδιώτες από το μέλλον

Οι φυσικοί σ’ όλον τον κόσμο περιμένουν με αγωνία την έναρξη της λειτουργίας του πειράματος όλων των εποχών, την ενεργοποίηση της μεγάλης και ισχυρότατης διάταξης για τη σύγκρουση Αδρονίων, το LHC, που θεωρείται ότι θα ρίξει φως στα σωματίδια και τις δυνάμεις που δρουν στον κόσμο και θα αναπαράγει τις συνθήκες που τοποθετούνται πολύ κοντά στη στιγμή του Big Bang.

Η καθηγήτρια Irina Aref’eva και ο Δρ. Igor Volovich, φυσικομαθηματικοί στο μαθηματικό Ινστιτούτο Steklov της Μόσχας, πιστεύουν ότι το κολοσσιαίο πείραμα που θα γίνει στο CERN, το ευρωπαϊκό κέντρο Σωματιδιακής Φυσικής δίπλα στη Γενεύη της Ελβετίας, ίσως καταλήξει να είναι η πρώτη στον κόσμο χρονομηχανή. Το ντεμπούτο αυτό που θα γίνει στις αρχές του καλοκαιριού πιθανότατα θα αποτελέσει ορόσημο, διότι το ταξίδι στο παρελθόν θα ήταν πιθανό εάν τουλάχιστον θεωρήσουμε γενικότερα ότι είναι πιθανό μέχρι τη στιγμή της κατασκευής της πρώτης χρονομηχανής. Έτσι, το έτος 2008 θα μπορούσε να είναι το ‘έτος μηδέν’ για τα ταξίδια στο χρόνο, όπως ισχυρίζονται οι δύο επιστήμονες.

Η ιδέα του ταξιδιού στο χρόνο γεννήθηκε όταν ο συνάδελφος του Albert Einstein, Kurt Gφdel, χρησιμοποίησε τη θεωρία της σχετικότητας για να δείξει ότι το ταξίδι πίσω στο χρόνο αποτελούσε μια δυνατότητα. Από τότε, αποκάλυψε την ιδέα του αυτή το 1949 και πολλοί διαπρεπείς φυσικοί επιχειρηματολόγησαν εναντίον της ιδέας του ταξιδιού στο χρόνο, διότι υπονομεύει τις έννοιες της αιτιότητας και εισάγει διάφορα παράδοξα, όπως το γνωστό παράδοξο του παππού: ένας ταξιδιώτης του χρόνου θα μπορούσε να επισκεφτεί το παρελθόν και να σκοτώσει τον παππού του, έτσι θα καθιστούσε αδύνατη τη γέννησή του και συνεπώς το ταξίδι αυτό, που ακυρώνει τη γέννησή του, κ.ο.κ…
Αλλά 60 χρόνια αργότερα, δεν υπάρχει ακόμα κάποιος θεμελιώδους φύσεως λόγος που να τεκμηριώνει το ότι οι ταξιδευτές του χρόνου δεν μπορούν να κάνουν την ιστορία άνω κάτω.
Οι δύο ρώσοι επιστήμονες ισχυρίζονται πως όταν οι μηχανές του LHC θα συγκεντρωθούν σε ένα υποατομικό σωματίδιο ένα τρισεκατομμύριο φορές μικρότερο από το μέγεθος ενός κουνουπιού θα προξενήσουν περίεργα αποτελέσματα στη λειτουργία του σύμπαντος και συγκεκριμένα του χωροχρόνου.
Ενώ η βαρύτητα της Γης προκαλεί ήδη κάποιες ήπιες διαταραχές στο χωροχρόνο, η ενέργεια του LHC θα μπορούσε να διαταράξει το χρόνο σε τέτοιο βαθμό, που θα μπορούσε να γυρίσει ως βρόχος πίσω στον εαυτό του. Αυτοί οι βρόχοι είναι γνωστοί στους φυσικούς επιστήμονες ως ‘κλειστές καμπύλες χρόνου’ και θα μπορούσαν, τουλάχιστον θεωρητικά, να μας επιτρέψουν την επίσκεψη σε κάποιες περασμένες στιγμές. Η όλη σύλληψη είναι σε αρμονία με μια παλιότερη που είχε παρουσιαστεί το 1988, όταν ο καθηγητής Kip Thorne και οι συνεργάτες του στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Pasadena), έδειξαν ότι οι σκουληκότρυπες, ή τα τούνελ του χωροχρόνου, θα μπορούσαν να επιτρέψουν το ταξίδι στο χρόνο, μια ιδέα που είχε γίνει ευρέως γνωστή στη νουβέλα του Carl Sagan που γυρίστηκε και ως ταινία ‘Επαφή’ (Contact).
Η καθηγητής Aref’eva και ο Δρ. Volovich πιστεύουν ότι το LHC θα μπορούσε να δημιουργήσει σκουληκότρυπες και να επιτρέψει έτσι ενός είδους ταξίδι στο χρόνο. ‘Διαπιστώσαμε ότι οι κλειστές καμπύλες χρόνου και οι σκουληκότρυπες θα μπορούσαν επίσης να προκύψουν ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης σωματιδίων’, δηλώνει η καθηγητής Aref’eva. Υπάρχουν ωστόσο αρκετά εμπόδια, όπως το ότι οι σκουληκότρυπες που είναι πιθανό να δημιουργηθούν θα έχουν τόσο μικρό μέγεθος, που μόνο υποατομικά σωματίδια θα μπορούσαν να ταξιδέψουν μέσα απ’ αυτές.
Οι δύο επιστήμονες αναφέρουν ότι, το εάν το ταξίδι στο χρόνο που θα συμβεί στο LHC ανοίξει τις πόρτες για μεγαλύτερης κλίμακας ταξιδιώτες, όπως οι άνθρωποι, αποτελεί μια βαθιά και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ερώτηση. Αλλά προσθέτουν ότι τέτοιου είδους προβλήματα απαιτούν περαιτέρω έρευνα. Ίσως το καλύτερο που μπορούμε να ελπίσουμε είναι ότι πιθανότατα το LHC να μας δώσει ένα σημάδι για την ύπαρξη των σκουληκοτρύπων. Εάν κάποιο μέρος της ενέργειας από τις συγκρούσεις στο LHC εξαφανιστεί, θα μπορούσε να συμβεί αυτό επειδή οι συγκρούσεις θα έχουν δημιουργήσει σωματίδια που ταξίδεψαν μέσω μιας σκουληκότρυπας στο χρόνο.
Μέχρι στιγμής, ένα επίμονο σημείο για την έννοια της σκουληκότρυπας είναι να βρεθεί ένα ‘εξωτικό’ είδος ύλης που θα είχε τη δυνατότητα να κρατήσει την είσοδο της σκουληκότρυπας ανοιχτή για ταξίδι στο χρόνο. Η σκοτεινή ύλη που θεωρείται ότι διαποτίζει το σύμπαν θα μπορούσε να είναι αυτό που θα χρειαζόταν για να κρατηθεί η ‘πόρτα’ της σκουληκότρυπας ανοιχτή, τουλάχιστον αυτή είναι μια ερμηνεία που σχετίζεται με τη φύση της σκοτεινής ύλης, οι υποστηρικτές της οποίας αποκαλούν την τελευταία ‘ύλη φάντασμα’.
Εάν ένα μείγμα από συγκρουόμενα σωματίδια και ύλη φάντασμα δημιουργήσει μία σκουληκότρυπα στη Γενεύη αυτή τη χρονιά, ένας μελλοντικός εξελιγμένος πολιτισμός θα μπορούσε να τη βρει στα βιβλία ιστορίας του, να εντοπίσει τη στιγμή που δημιουργήθηκε και μέσω της τεχνολογίας του να μας κάνει μια μικρή επίσκεψη.
‘Τα στοιχεία από τις παρατηρήσεις συνεχίζουν να επιτρέπουν την ύπαρξη ενέργειας φάντασμα’ δηλώνει ο Robert Caldwell, φυσικός στο κολέγιο του Dartmouth στο New Hampshire, αλλά δε συμφωνεί με τις απόψεις των δύο επιστημόνων για τις συνέπειες του πειράματος στο LHC.
Ένας κορυφαίος επιστήμονας που πιστεύει ότι το ταξίδι στο χρόνο θα ήταν πιθανό, ο καθηγητής David Deutsch του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, σχολιάζει: ‘Είναι κάπως υπερβολικό ως ιδέα, αλλά όχι τρελό. Για διάφορους λόγους δεν πιστεύω ότι θα δουλέψει ο μηχανισμός που προτείνουν (δηλαδή ότι το πείραμα θα ανοίξει μια πόρτα στο χρόνο) ακόμα και αν οι υποθέσεις τους είναι αληθινές’.
Ο Δρ. Brian Cox του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ προσθέτει: ‘Οι ενέργειες δισεκατομμυρίων κοσμικών ακτινών που έχουν χτυπήσει την ατμόσφαιρα της Γης εδώ και πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που θα δημιουργηθούν στο πείραμα του LHC και μ’ αυτή τη λογική οι ταξιδιώτες του μέλλοντος θα ήταν ήδη εδώ. Εάν αυτές οι σκουληκότρυπες εμφανιστούν, εγώ προσωπικά θα φάω το καπέλο που μου είχαν δωρίσει στα πρώτα μου γενέθλια, πριν να μου το χαρίσουν!!!’

πηγη

Τα 10 μεγαλύτερα μυστήρια του Νου και της Ζωής


Ζούμε σε έναν κατά το μεγαλύτερο μέρος άγνωστο και ίσως κάπως μυστηριώδη κόσμο, προσπαθώντας από τις πιο μακρινές στιγμές του παρελθόντος να ξεκλειδώσουμε τα μυστικά του, που είναι και τα μυστικά της ύπαρξής μας. Χιλιάδες είναι τα ερωτήματα που έχουν διατυπωθεί ανά τους αιώνες, κάποια από αυτά απαντήθηκαν, κάποια άλλα όχι. Πολλές φορές δε φαίνεται, πως μια απάντηση γεννάει και νέα ερωτήματα. Κάπως έτσι έγινε και με το νου του ανθρώπου. Βαδίζοντας στον 21ο αιώνα η σύγχρονη επιστήμη έχει προσεγγίσει σε μεγάλο βαθμό την κατανόηση νοητικών λειτουργιών, που πριν από μερικούς αιώνες φαινόντουσαν ερωτήματα που θα παρέμεναν για πάντα μυστηριώδη. Τα έχει όμως απαντήσει, ή απλά άνοιξε το κουτί της Πανδώρας;
Όνειρα
Αν ρωτούσατε 10 ανθρώπους σχετικά με τη φύση των ονείρων, πιθανότατα θα παίρνατε 10 διαφορετικές απαντήσεις. Κι αυτό, επειδή οι επιστήμονες ακόμα προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο. Μία πιθανότητα: τα όνειρα ασκούν το νου ενεργοποιώντας συνάψεις μεταξύ νευρικών κυττάρων. Άλλη θεωρία είναι ότι οι άνθρωποι ονειρεύονται για στόχους και αισθήματα που δεν πραγματώθηκαν κατά τη διάρκεια της ημέρας και η διαδικασία των ονείρων βοηθάει στη στερεοποίηση των σκέψεων και των αναμνήσεων. Γενικά, οι επιστήμονες συμφωνούν ότι ονειρευόμαστε κυρίως κατά τη διάρκεια του βαθύτερου σταδίου του ύπνου, του ονομαζόμενου ύπνου REM (REM: Rapid Eye Movement γρήγορη κίνηση των ματιών), αν και συμβαίνει να βλέπουμε όνειρα και στα υπόλοιπα στάδια του ύπνου.
Ύπνος
Το κάνουν οι μύγες των φρούτων, το κάνουν οι τίγρεις και άλλα ζώα, το κάνει ο άνθρωπος και φαίνεται πως δεν χορταίνει με τίποτε. Ο λόγος, για τον ύπνο. Κλείνουμε τα μάτια και αυτή η διαδικασία είναι τόσο σημαντική για μας, ώστε ξοδεύουμε το ένα τέταρτο ολόκληρης της ζωής μας κοιμούμενοι. Αλλά οι λόγοι που κρύβονται πίσω από το φαινόμενο του ύπνου εξακολουθούν να αποτελούν ένα αίνιγμα, όσο αποτελούν και τα όνειρα. Ένα πράγμα που γνωρίζουν οι επιστήμονες είναι, πως ο ύπνος έχει κριτική σημασία για τα θηλαστικά. Παρατεταμένες περίοδοι αϋπνίας μπορούν να οδηγήσουν σε ζαλάδες, ψευδαισθήσεις και σε ακραίες περιπτώσεις, ακόμα και στο θάνατο. Υπάρχουν δύο βασικά στάδια ύπνου, ο NREM (non REM) κατά τη διάρκεια του οποίου ο εγκέφαλος παρουσιάζει χαμηλή μεταβολική δραστηριότητα και ο REM, όπου ο εγκέφαλος εμφανίζει μεγάλη δραστηριότητα. Κάποιοι επιστήμονες θεωρούν ότι ο NREM ύπνος είναι αυτός που πρακτικά ξεκουράζει το σώμα εξασφαλίζοντας τη συντήρηση της ενέργειάς μας, όπως γίνεται στα ζώα με τη χειμερία νάρκη. Ο REM ύπνος θα μπορούσε να βοηθάει στην οργάνωση των αναμνήσεων. Αυτή η άποψη όμως δεν έχει αποδειχθεί, και τα όνειρα που εμφανίζονται σ΄ αυτό το στάδιο δε σχετίζονται πάντα με αναμνήσεις.
Αισθήσεις από μέλη φαντάσματα
Υπολογίζεται πως περίπου το 80% των αναπήρων (με κολοβώματα) έχουν αισθήσεις που περιλαμβάνουν θερμότητα, φαγούρα, πίεση και πόνο και που προέρχονται από το αφαιρεμένο μέλος. Τα άτομα που βιώνουν αυτό το φαινόμενο, το οποίο είναι γνωστό ως ‘μέλος φάντασμα’, νιώθουν σαν το μέλος που έχουν χάσει να είναι ακόμα μέρος του σώματός τους. Μία εξήγηση θεωρεί ότι τα νεύρα που αντιστοιχούν στο απολεσθέν μέλος δημιουργούν νέες συνδέσεις με τον νωτιαίο μυελό και συνεχίζουν να στέλνουν σήματα στον εγκέφαλο σα να υπήρχε το μέλος ακόμα εκεί. Μια άλλη πιθανότητα είναι πως ο εγκέφαλος είναι ρυθμισμένος να λειτουργεί θεωρώντας πως υπάρχει ολόκληρο το σώμα, δηλαδή ο νους συνεχίζει να διατηρεί ένα σχεδιάγραμμα του σώματος στο οποίο περιλαμβάνει όλα τα μέλη του.
Το βιολογικό ρολόι
Βρίσκεται στον υποθάλαμο και ονομάζεται υπερχιασματικός πυρήνας, ή βιολογικό ρολόι και προγραμματίζει το σώμα να ακολουθεί έναν ρυθμό 24 ωρών (κιρκαδιανός ρυθμός). Το πιο ευδιάκριτο αποτέλεσμα του κιρκαδιανού ρυθμού είναι ο κύκλος του ύπνου και της εγρήγορσης, αλλά το βιολογικό ρολόι επίσης ελέγχει τη λειτουργία της πέψης, τη θερμοκρασία του σώματος, την πίεση του αίματος και την παραγωγή ορμονών. Ερευνητές έχουν βρει ότι η ένταση του φωτός μπορεί να προσαρμόσει το ρολόι προς τα μπρος ή προς τα πίσω, ρυθμίζοντας την έκκριση της ορμόνης μελατονίνη. Η τελευταία διαφωνία αφορά στο εάν συμπληρώματα μελατονίνης θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην πρόληψη του jet lag, το σύνδρομο που προκαλείται όταν κάποιος πετάει με αεροπλάνο διασχίζοντας διαφορετικές ζώνες ώρας.
Μνήμη
Κάποιες εμπειρίες είναι δύσκολες να τις ξεχάσουμε, όπως ίσως το πρώτο φιλί. Αλλά πως διατηρείται όλη αυτή η ‘ταινιοθήκη’ της ζωής μας; Χρησιμοποιώντας εγκεφαλο-απεικονιστικές τεχνικές, οι επιστήμονες προσπαθούν να αποκαλύψουν τους μηχανισμούς που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία και την αποθήκευση των αναμνήσεων. Έχουν ανακαλύψει ότι ο ιππόκαμπος που βρίσκεται στη φαιά ουσία του εγκεφάλου, θα μπορούσε να λειτουργεί σαν ένα κουτί μνήμης. Αλλά αυτή η περιοχή διατήρησης των μνημών δεν είναι πλήρως διακριτή. Προκύπτει πως τόσο αληθινές, όσο και ψευδείς αναμνήσεις μπορούν να ενεργοποιήσουν ίδιες εγκεφαλικές περιοχές. Για να ανακληθεί η πραγματική ανάμνηση, κάποιοι ερευνητές ζητούν σε ένα υποκείμενο να την ανακαλέσει μαζί με τα περιβάλλοντα γεγονότα που σχετίζονται μ’ αυτή, κάτι που είναι δύσκολο εάν το γεγονός δεν έχει συμβεί στην πραγματικότητα.
Γέλιο
Το γέλιο αποτελεί μία από τις πιο δυσνόητες ανθρώπινες συμπεριφορές. Επιστήμονες έχουν βρει πως κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ‘καλού γέλιου’ ενεργοποιούνται τρεις εγκεφαλικές περιοχές: μία που αφορά τις νοητικές διεργασίες που συντελούν στην κατανόηση του αστείου, μία κινητική περιοχή που δίνει την χαρακτηριστική για το γέλιο κίνηση των μυών και μία συναισθηματική περιοχή που δίνει το αίσθημα της ιλαρότητας. Αλλά παραμένει άγνωστο γιατί ένα άτομο γελάει με τα ανόητα αστεία κάποιου φίλου του, ενώ κάποιο άλλο άτομο ξεκαρδίζεται παρακολουθώντας μία ταινία τρόμου. Ο John Morreall, που είναι ένας από τους σημαντικότερους ερευνητές του χιούμορ στο Κολέγιο William και Mary, βρήκε ότι το γέλιο είναι μία παιχνιδιάρικη αντίδραση σε ιστορίες που δεν παρουσιάζουν μία εννοιολογική συνάφεια που θα περιμέναμε. Άλλοι ερευνητές του πεδίου τονίζουν ότι το γέλιο είναι ένας τρόπος μη λεκτικής επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων που υποδηλώνει ότι αυτός που γελάει βρίσκεται σε κέφι. Ένα είναι σίγουρο: το γέλιο μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα.
Κληρονομικότητα ή περιβάλλον
Σ’ αυτή τη μακρόχρονη μάχη σχετικά με το εάν οι σκέψεις και οι προσωπικότητές μας ελέγχονται από γονίδια ή από το περιβάλλον, οι επιστήμονες έχουν έναν πειστικό όγκο στοιχείων που υποδηλώνει ότι ισχύουν ταυτόχρονα και τα δύο. Η δυνατότητα της μελέτης μεμονωμένων γονιδίων παρέχει ενδείξεις πως λίγο έλεγχο έχουμε επάνω στην κληρονομικότητά μας, ωστόσο σε πολλά πεδία, η άσκηση συγκεκριμένων πιέσεων και μεθόδων ανατροφής έχουν δείξει ισχυρή επίδραση σχετικά με το ποιοι είμαστε και τι κάνουμε.
Γιατί γερνάμε
Η αθανασία είναι μόνο για τις ταινίες του Hollywood. Αλλά γιατί γερνούν οι άνθρωποι; Γεννιόμαστε με ένα εύρωστο σώμα γεμάτο με μηχανισμός για να καταπολεμούν την ασθένεια και τους τραυματισμούς, που θα περίμενε κανείς ότι θα εξακολουθούσαν να μας προστατεύουν από δύσκαμπτες αρθρώσεις και άλλες ασθένειες που εμφανίζονται καθώς μεγαλώνουμε. Αλλά καθώς γινόμαστε μεγαλύτεροι, οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης του σώματός μας αρχίζουν να μας εγκαταλείπουν. Ως αποτέλεσμα, η αντοχή μας απέναντι σε φυσικούς τραυματισμούς και φορτία ολοένα και μειώνεται. Οι θεωρίες που εξετάζουν το γιατί γερνάμε διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: 1) όπως όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, η γήρανση θα μπορούσε να είναι απλά ένα τμήμα της ανθρώπινης γενετικής και με κάποιον τρόπο είναι ευεργετική για εμάς, 2) στην λιγότερο αισιόδοξη θέαση, η γήρανση δεν επιτελεί κανέναν σκοπό, αλλά είναι αποτέλεσμα της καταστροφής των κυττάρων που γίνεται κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Κάποιοι λίγοι ερευνητές ωστόσο, πιστεύουν ότι η επιστήμη θα καταφέρει τελικά να επιβραδύνει τη γήρανση, τουλάχιστον τόσο ώστε να ζούμε διπλάσιο χρόνο από όσο ζούμε τώρα.
Κρυογονική
Το να ζει κανείς για πάντα ίσως δε γίνει ποτέ. Αλλά ένα πρωτοποριακό πεδίο που λέγεται κρυογονική θα μπορούσε να δώσει σε κάποιους ανθρώπους δύο ζωές. Ένα τέτοιο κέντρο είναι το Alcor Life Extension Foundation στην Αριζόνα, που αποθηκεύει σώματα σε θήκες που είναι γεμάτες με υγρό άζωτο σε θερμοκρασίες πολύ χαμηλές, των 320 βαθμών Fahrenheit (ή 78 Kelvin). Η ιδέα είναι πως ένα άτομο που πεθαίνει από μία ανίατη για τη σημερινή επιστήμη ασθένεια, θα μπορούσε να παγώσει και να αναζωογονηθεί στο μέλλον όταν βρεθεί η θεραπεία. Το σώμα του τέως θρυλικού παίχτη του μπέϊζμπολ Ted Williams είναι φυλαγμένο σε μία από τις καταψύξεις του Alcor. Όπως και τα άλλα σώματα που βρίσκονται εκεί, βρίσκεται σε μια θέση με το κεφάλι προς τα κάτω. Μ’ αυτόν τον τρόπο, εάν ποτέ υπήρχε κάποια διαρροή στο δοχείο, ο εγκέφαλος θα παρέμενε μέσα στο ψυχρό υγρό. Ακόμα δεν έχει αναζωογονηθεί κανένα από τα κατεψυγμένα σώματα, επειδή δεν υπάρχει τέτοια τεχνολογία. Εάν το σώμα δεν καταψυχθεί στην ακριβώς κατάλληλη θερμοκρασία, τα κύτταρά του θα μετατραπούν σε πάγο και θα σπάσουν σε κομμάτια.
Συνείδηση
Όταν σηκωνόμαστε το πρωί, μπορεί να αντιλαμβανόμαστε ότι ο ήλιος μόλις σηκώθηκε, να ακούμε μερικά πουλιά να τιτιβίζουν, ή ακόμα να νιώθουμε μια στιγμή αγαλλίασης καθώς ο φρέσκος πρωινός αγέρας χαϊδεύει το πρόσωπό μας. Με άλλα λόγια, είμαστε συνειδητοί. Αυτό το περίπλοκο θέμα έχει παιδέψει την επιστημονική κοινότητα από την αρχαιότητα. Μόνο πρόσφατα οι νευροεπιστήμονες έχουν θεωρήσει τη συνείδηση ως ένα πραγματικό θέμα για έρευνα. Το μεγαλύτερο αίνιγμα είναι να εξηγηθεί το πώς οι διεργασίες που γίνονται στον εγκέφαλο δίνουν γένεση σε υποκειμενικές εμπειρίες. Για την ώρα όμως, αυτό που έχουν καταφέρει οι επιστήμονες είναι να συντάξουν μια μεγάλη λίστα από ερωτήσεις.

πηγη

Για το 25% των Αμερικανών η Γη δεν γυρίζει γύρω από τον Ήλιο!

Εντυπωσιακές ελλείψεις σε βασικές γνώσεις φαίνεται ότι έχει ένα μεγάλο ποσοστό των αμερικανών σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήγαγε το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών της χώρας. Σε δείγμα 2.200 ανθρώπων που συμμετείχαν στην έρευνα, το 25% δεν γνωρίζει ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο, όπως απέδειξε πρώτος ήδη από τον 17ο αιώνα ο Γαλιλαίος και άλλο ένα 52% αγνοεί ότι ο σύγχρονος σύγχρονος άνθρωπος έλκει την καταγωγή του από τον πίθηκο, όπως αναφέρει η εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου. Συνολικά στις 9 ερωτήσεις που αφορούσαν βασικές γνώσεις βιολογίας και φυσικής, οι ερωτηθέντες πέτυχαν κατά μέσο όρο 6,5 σωστές απαντήσεις. Παρά τα μέτρια αποτελέσματα όσον αφορά τις επιστημονικές γνώσεις τους, οι 9 στους 10 είπαν ότι ενδιαφέρονται πολύ ή αρκετά για τις νέες ιατρικές ανακαλύψεις.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται πάντως σε σχετικά καλή θέση όσον αφορά την «ανεπίσημη επιστημονική εκπαίδευση» με έξι στους δέκα Αμερικανούς να δηλώνουν ότι έχουν επισκεφθεί ένα ζωολογικό κήπο, ένα ενυδρείο, ένα μουσείο φυσικής ιστορίας ή επιστημών και τεχνολογίας.

Η έρευνα αυτή γίνεται κάθε δύο χρόνια και τα αποτελέσματά της περιλαμβάνονται στην έκθεση για τις επιστήμες που παρουσιάζει το Εθνικό Συμβούλιο Επιστημών στον πρόεδρο των ΗΠΑ και το Κογκρέσο.

πηγη

Αλλάζει ο άνθρωπος;…

 
“Ότι ακούμε είναι μία γνώμη, όχι το γεγονός αντικειμενικά, ότι βλέπουμε είναι μία οπτική γωνία, όχι πάντα η αντικειμενική αλήθεια». (Όπως νομίζουμε, μια και το μυαλό φιλτράρει αυτό που βλέπουν τα μάτια). 
 Μάρκος Αυρήλιος (Ρωμαίος αυτοκράτορας- Φιλόσοφος)

Τι εννοούμε με την έννοια «αλλαγή» ενός ανθρώπου;

Προφανώς και εννοούμε την αλλαγή της προσωπικότητας ενός ανθρώπου, δηλαδή των σχετικά σταθερά τρόπων με τους οποίους αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. Αυτό που θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε είναι ότι όταν ο καθημερινός άνθρωπος γνωρίζει στη ζωή του ένα άτομο, έναν φίλο, ένα σύντροφο, ακόμα και για πολύ καιρό, συχνά συμβαίνει να μην βλέπει όλες τις διαστάσεις της προσωπικότητας του ατόμου αυτού, για τους εξής τουλάχιστον λόγους
Α) Είμαστε επηρεασμένοι από την δική μας οπτική γωνία (προσωπικότητα) στην κρίση του έξω κόσμου. Το μυαλό μας δηλαδή «αναλύει» υποκειμενικά. Μπορεί πχ να έχουμε «μάθει» να θεωρούμε ότι ένας πλούσιος άνθρωπος σημαίνει αυτόματα, ότι αυτός έχει κάποιες ικανότητες, ότι είναι δυναμικός ως χαρακτήρας κλπ. Η αποθηκευμένη αυτή πεποίθησή, επηρεάζει ασυνείδητα το μυαλό μας, στο «φιλτράρισμα» της προσωπικότητας του άλλου και στα συμπεράσματα τα οποία βγάζουμε. Έτσι μπορεί να παραβλέψουμε μία άλλη εκδοχή της προσωπικότητας στο παράδειγμα του πλούσιου ατόμου που γνωρίζουμε, πχ ότι κάποιες φορές οι άνθρωποι επιδιώκουν τον πλούτο ως δύναμη και ως αντιστάθμιση στην προσωπική ανασφάλεια που μπορεί να νιώθουν.
Β) Οι άνθρωποι κρύβουν συχνά αυτό που είναι και αυτό που νιώθουν, επιδιώκοντας να δείχνουν ένα συγκεκριμένο εαυτό προς τους άλλους. Πολλοί άνθρωποι ως άμυνα, κρύβουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους, ακόμη και από δικούς τους ανθρώπους, καθώς έχουν μάθει να νομίζουν ότι στους άλλους αρέσει αυτή η «σκληρή» εικόνα που δείχνουν. Αυτή η συμπεριφορά συνήθως μαθαίνεται από επιδράσεις στην παιδική ηλικία. Συνήθως οι άνθρωποι έχουν την πεποίθηση ότι υπάρχει ο παντοδύναμος, «σκληρός» άνθρωπος, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Μπορεί να βλέπουν κάποιους ανθρώπους από το περιβάλλον τους ως περισσότερο σκληρούς, γιατί βλέπουν με την σειρά τους την εξωτερική συμπεριφορά των γύρω τους, χωρίς να εμβαθύνουν σε αυτήν. Έτσι τελικά πολλοί άνθρωποι «υποδύονται» έναν ρόλο «σκληρού-δυνατού» προς τους άλλους, ακόμη και προς τον εαυτό τους, ρόλος όμως ο οποίος βαθμιαία τους «κουράζει».
Αυτό που θέλαμε να δείξουμε μέσα από τα παραπάνω παραδείγματα είναι ότι αυτό που βλέπουμε συχνά ως προσωπικότητα των ανθρώπων γύρω μας, δεν είναι συχνά η πραγματική τους προσωπικότητα, αλλά μία της πλευρά, αυτή που δείχνουν προς τα έξω.
Στην δουλειά με έναν ψυχολόγο όμως, οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές. Πεποιθήσεις, αξίες, νοητικά σχήματα φιλτράρονται ξανά, σαν ο άνθρωπος να μην τις έχει αποθηκεύσει. Οι άνθρωποι πραγματικά λοιπόν αλλάζουν, καθώς μαθαίνουν καταρχήν να εμβαθύνουν σε επιδράσεις που τους έκαναν να δείχνουν μία άλλη προσωπικότητα από αυτό που είναι, προς τα έξω ή και προς τον εαυτό τους. Να μην φοβούνται δηλαδή να «γκρεμίσουν» τις άμυνές τους και να χτίσουν πχ την αυτοεικόνα τους πάνω σε πραγματικές ικανότητες που έχουν, που μπορεί να τις υποτιμούν (πχ την ευαισθησία τους).

Αλλάζει ο άνθρωπος μέσα από τις εμπειρίες της ενήλικης ζωής;

Συχνά οι άνθρωποι ως «καθημερινοί ψυχολόγοι» δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στην επίδραση της εμπειρίας στην ενήλικη ζωή ενώ οι θεμελιώδεις επιδράσεις της στην διαμόρφωση της προσωπικότητας συμβαίνουν στην παιδική και εφηβική ηλικία κυρίως. Προσπαθώντας να δώσουμε μία απλή και λιγότερο επιστημονική εξήγηση, θα επιστρέψουμε στο παράδειγμα του ατόμου που επιδιώκει την οικονομική δύναμη προκειμένου να νιώσει «δυνατός» ως προσωπικότητα. Το μυαλό μας διαθέτει «άμυνες» που εμποδίζουν το να αναλύσουμε αντικειμενικά τον εαυτό μας, να εμβαθύνουμε σε θεμελιώδεις επιδράσεις της παιδικής ηλικίας που μας έμαθαν τους σημερινούς τρόπους συμπεριφοράς μας. Έτσι ο άνθρωπος που επιδιώκει την οικονομική δύναμη ως προσωπική δύναμη, συνήθως όσες εμπειρίες και να του τύχουν, δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει τα βαθύτερα κίνητρα της συμπεριφοράς του, πόσο μάλλον να τα αλλάξει. Ο άνθρωπος αυτός θα «φιλτράρει» τις διάφορες εμπειρίες σύμφωνα με ότι «εξυπηρετεί» την αυτοεικόνα που έχει φτιάξει και με σκοπό αυτή να μην «πειραχτεί». Δεν μπορεί δηλαδή το μυαλό μας να είναι αντικειμενικό στο φιλτράρισμα της εμπειρίας. Αντιθέτως, συχνά «απορρίπτει» ασυνείδητα τα ερεθίσματα που έρχονται σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις του, ιδιαίτερα όταν αυτές οι πεποιθήσεις του είναι θεμελιώδεις για το πώς βλέπει τον εαυτό του και τον κόσμο.

Η αντίσταση μας στην «αλλαγή»

Ο Όσκαρ Ουάιλντ είχε πει ότι δώσε μία μάσκα σε έναν άνθρωπο και θα σου μιλήσει πιο ειλικρινά για τον εαυτό του. Ισχύει ότι συχνά οι άνθρωποι προσπαθούν να κρύψουν συχνά πλευρές της προσωπικότητάς τους γιατί νομίζουν λανθασμένα ότι αυτές αποτελούν μειονέκτημα. Μάλιστα, πολύ συχνά προσπαθούν να τις ξεπεράσουν, κρύβοντάς τες με διάφορα «υποκατάστατα» προς τον έξω κόσμο. Δεν είναι σπάνιο ένας ευαίσθητος άνθρωπος που νιώθει ευάλωτος για παράδειγμα, να γυμνάζει το σώμα του εντατικά για να αντισταθμίσει την αυτοεικόνα του και να νιώσει «δυνατός» ψυχικά. Όμως δεν μπορεί κάτι «εξωτερικό» να επιδράσει σε αυτό που πιστεύει το μυαλό μας για τον εαυτό μας, όσο και να γυμνάσουμε το σώμα μας. Κάποια δυσφορία με τον εαυτό, κάποιες ανασφάλειες συνεχίζουν να υπάρχουν και να φθείρουν το άτομο, παρότι το περιβάλλον του ατόμου συνήθως δεν τις αντιλαμβάνεται. Η ανασφάλεια που μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος προέρχεται από παλαιότερες επιδράσεις οι οποίες παύουν όταν «εντοπιστούν» από έναν ειδικό και το μυαλό του τις επανεπεξεργαστεί μέσα από μία εξωτερική, αντικειμενική οπτική γωνία.
Το μυαλό μας μπορεί να έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει φόβους. ανασφάλειές μας κλπ με διάφορους τρόπους, πχ την αναζήτηση «εξωτερικών» τρόπων, ακόμα και υλικών αγαθών που στην κοινωνία μας δείχνουν επιτυχία και δύναμη. Για να αλλάξει ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι κατ αυτόν τον τρόπο είναι δυνατός, πρέπει κατ αρχήν να το επιθυμεί ο ίδιος να αλλάξει. Πρέπει να παραδεχτεί δηλαδή πρώτα στον εαυτό του ότι κάποιες φορές μπορεί να νιώθει μία έλλειψη ικανοποίησης από τον τρόπο ζωής του, ακόμη και δυσφορία ή άγχος, και ότι αυτό δεν είναι ντροπή, δεν τον μειώνει ως άνθρωπο, και να μην την «κρύβει» από τον εαυτό του, να μη την «αρνείται». Συχνά οι άνθρωποι δεν παραδέχονται αυτά τα συναισθήματα, διότι νομίζουν λανθασμένα ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τον εαυτό τους. Έτσι, μπορεί να ζουν με άγχος πχ για πάρα πολλά χρόνια, μέχρι να απευθυνθούν σε ειδικό. Και όμως, πάντοτε μπορεί να αλλάξει ο εαυτός μας, όμως μέσα από την βαθύτερη γνώση και κατανόηση του καταρχήν.
Συχνά, οι άνθρωποι θεωρούν ότι δυνατός είναι ο άνθρωπος που τα ξέρει όλα, ακόμη και για τον εαυτό του, κάτι το οποίο με χιούμορ θα λέγαμε ότι «κατασκευαστικά» είναι αδύνατον, αφού γνωρίζουμε μόνο το συνειδητό κομμάτι του μυαλού μας. Συχνά όμως οι άνθρωποι θαυμάζουν τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, ξεχνώντας ότι ο δεύτερος έμαθε από τον πρώτο και κατόπιν, εξέλιξε τον τρόπο σκέψης του παραπέρα, και με τη σειρά του δίδαξε τον Αριστοτέλη. Σκοπός της μάθησης όμως, και της ψυχολογίας, δεν είναι να πάρει ο άνθρωπος έτοιμη γνώση και οδηγίες, αλλά να μάθει να σκέφτεται με κριτική σκέψη. Παρότι θα παρομοιάζαμε την ψυχολογία με μαθητεία λοιπόν, συχνά ξεχνάμε ότι όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι υπήρξαν και «μαθητές». Όπως λοιπόν η εκπαίδευση στο σχολείο δεν μειώνει την προσωπική μας «δύναμη» ως άνθρωποι, το ίδιο θα έπρεπε να θεωρούμε και για την ψυχολογία. Η μάθηση ούτως ή άλλως δεν σταματάει στο σχολείο αλλά συνεχίζεται σε όλη την ζωή, αρκεί να θέλουμε να μαθαίνουμε, διατηρώντας «ανοικτό» το μυαλό μας. Η γνώση αποτελεί το πρώτο βήμα για την αλλαγή, ακόμη και όσον αφορά τον εαυτό μας. «Σιγουριά», δείχνει ο άνθρωπος που ρωτάει και θέλει να μάθει, όχι αυτός που δεν ρωτά από φόβο μήπως φανεί «αδύναμος». Το τέλειο εξάλλου δεν υπάρχει, μπορούμε όμως συνεχώς να γινόμαστε καλύτεροι και να το πλησιάζουμε όλο και περισσότερο.
Νικόλαος Γ. Βακόνδιος – Ψυχολόγος – Πτυχιούχος Α.Π.Θ.

Μετέωρα: Το μυστηριώδες δημιούργημα της φύσης


Η δημιουργία των Μετεώρων αποτελεί ένα μυστήριο λόγω της μορφολογίας του γεωλογικού αυτού φαινομένου, που αν και έχει κατά καιρούς απασχολήσει
πολλούς Έλληνες και ξένους γεωλόγους, δεν έχει ακόμη ξεκάθαρα ερμηνευθεί.

Είναι ενδιαφέρον το ότι ούτε η Ελληνική Μυθολογία ούτε οι αρχαίοι Έλληνες αλλά και ούτε ξένος ιστορικός έχει αναφερθεί στο χώρο αυτό.

Από πού πήραν το όνομά τους

Το όνομα Μετέωρα αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον μετεωρίτη, ο οποίος ονόμασε μετέωρο τον πλατύ Λίθο στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344.
Κάποια άλλη εκδοχή αποδίδει την ονομασία στην αστρονομία, όπου Μετέωρο ονομάζεται κάθε φωτεινό φαινόμενο που εμφανίζεται μέσα στην ατμόσφαιρα της Γης ως αποτέλεσμα της εισόδου σε αυτή κάποιου μετεωροειδούς, δηλαδή κάποιου βραχώδους σώματος που μπορεί να έχει μέγεθος από λίγα χιλιοστά έως αρκετά μέτρα. Και τα Μετέωρα μοιάζουν σαν να κρέμονται από τον ουρανό.

Πώς δημιουργήθηκαν

Σύμφωνα με τη θεωρία του Γερμανού γεωλόγου Φίλιπσον, που επισκέφτηκε την Ελλάδα στα τέλη του 19ου αιώνα, η δημιουργία αυτών των τεράστιων ογκολίθων οφείλεται σ΄ ένα δελτοειδή κώνο από ποταμίσιους ογκόλιθους και ασβεστολιθικά πετρώματα που για εκατομμύρια χρόνια χύνονταν σε θαλάσσια έκταση που κάλυπτε τότε τη Θεσσαλία.

Οι γεωλογικές μεταβολές των αιώνων ανύψωσαν και αποσφήνωσαν το τμήμα αυτό, όταν αποτραβήχτηκαν τα νερά στο Αιγαίο. Έτσι, αργότερα κατά την τριτογενή περίοδο που διαμορφώθηκαν οι αλπικές πτυχώσεις της οροσειράς της Πίνδου, αποκόπηκε αυτός ο κώνος από τη συμπαγή μορφή του δημιουργώντας επιμέρους μικρότερους, αυτοί που υφίστανται σήμερα, και ανάμεσά τους τη κοιλάδα του Πηνειού ποταμού. Λέγεται ότι στις κορυφές τους έχουν βρεθεί απολιθωμένα όστρακοειδή.

Οι επιβλητικές Μονές

Απορίας άξιο είναι το πώς χτίστηκαν οι 30 Μονές πάνω στους επιβλητικούς βράχους που η θέα τους, κόβει κυριολεκτικά την ανάσα.
Ο Άγιος Στέφανος, είναι ένα μοναστήρι, που ιδρύθηκε το 1400. Ο εποικισμός του βράχου ωστόσο, είναι πιθανότατα παλαιότερος. Μάλιστα μέχρι το 1927, σωζόταν και μια επιγραφή που υποδήλωνε σαν έτος ίδρυσης το 1192. Κατά τον 19ο Αιώνα, ζούσαν εδώ περισσότεροι από 30 μοναχοί, ενώ το 1960, ήταν σχεδόν έρημη και μετατράπηκε το 1961 σε γυναικείο μοναστήρι. Αξίζει να δείτε είναι θρόνος του επισκόπου και τα γραφεία για τα υμνολόγια, τα οποία είναι διακοσμημένα με φίλντισι.

Η Μονή Βαρλαάμ είναι το μεγάλο Μετέωρο που ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αιώνα, και το μοναστήρι κατοικείται ακόμα. Μετά το θάνατο του πρώτου οικιστή, αφού έμεινε για λίγα χρόνια χρησιμοποίητο, στη συνέχεια κατοικήθηκε εκ νέου. Η αρχική του κατασκευή πιθανολογείται ότι ξεκίνησε το 1518 και ολοκληρώθηκε το 1535. Οι ιδρυτές του το σχεδίασαν προσαρμοσμένο στον κοινοβιακό τρόπο ζωής. Ένας ταξιδιώτης από το 1779 καταγράφει στο οδοιπορικό του, ότι από την κατασκευή του μοναστηριού, δεν έχει εισέλθει καμιά γυναίκα στο χώρο.

Τόπος προσευχής και απομόνωσης

Το άγριο και απροσπέλαστο τοπίο αποτέλεσε πρόσφορο χώρο για τους χριστιανούς ασκητές που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή σε χρονολογία που δεν είναι ακριβώς γνωστή.

Τα Μετέωρα, λόγω και της μορφολογίας τους, πρόσφεραν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ιδανικό καταφύγιο για το μοναχισμό και διέσωσαν μνημεία του πολιτισμού και έργα της μεταβυζαντινής τέχνης. Στις αρχές του 19ου αιώνα πολλά μοναστήρια λεηλατήθηκαν από το στρατό του Αλή Πασά.

Δίχτυα και τροχαλίες για την μεταφορά μοναχών και προμηθειών

Στη δεκαετία του 1920 λαξεύτηκαν κλίμακες και σήραγγες στους βράχους καθιστώντας τις μονές προσβάσιμες από το γειτονικό οροπέδιο κι έτσι η παραδοσιακή μέθοδος επικοινωνίας και ανεφοδιασμού τον μονών με ανεμόσκαλες, σκοινιά, τροχαλίες και καλάθια, σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Πριν από μερικά χρόνια γίναμε μάρτυρες της μεταφοράς ενός μοναχού κι ενός πολίτη, οι οποίοι χρησιμοποίησαν την τροχαλία για να φθάσουν από ένα Μετέωρο σε άλλο. Η εικόνα, μας σοκάρισε και μας προκάλεσε δέος…

Χαρακτηριστικό του φόβου, κατά την μεταφορά, είναι το απόσπασμα από το διήγημα του Χρ. Χριστοβασίλη, ο οποίος επισκέφτηκε τα Μετέωρα το Μάιο του 1897 και χρησιμοποίησε δίχτυ για να ανέβει στην Μονή:

Κάθισα μέσα στο δίχτυ ωχρός, άφωνος, σαν ν’ ανέβαινα τα σκαλοπάτια λαιμητόμου. Όλο το αίμα μου εκείνη τη στιγμή είχε μαζευτεί στην καρδιά μου. Ήθελα να φωνάξω, να πεταχτώ έξω από το δίχτυ. Αλλά τα πόδια μου δεν είχαν δύναμη να κινηθούν…

Τα Μετέωρα σήμερα

Σήμερα τα Μετέωρα κατακλύζονται από πλήθος προσκυνητών που θαυμάζουν, το μοναδικό αυτό δημιούργημα της φύσης, αλλά και των ανθρώπων.
Από τα τριάντα Μοναστήρια που υπήρξαν ιστορικά, σήμερα λειτουργούν μόνο έξι, τα οποία από το 1988 περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

πηγη

Τι πρέπει να κάνεις μέσα στην ημέρα για να κοιμηθείς καλά το βράδυ


Αν έχεις ξεχάσει ποια ήταν η τελευταία φορά που αφέθηκες με ευκολία στην αγκαλιά του
Μορφέα, ανήκεις στην πλειοψηφία των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στον ύπνο. Παρόλο που υπάρχουν κάποιες συμβουλές για να αρχίσεις να κοιμάσαι περισσότερο, θα χρειαστεί να περάσουν μερικοί μήνες για να κοιμάσαι και ποιοτικά. Τι πρέπει να κάνεις λοιπόν Το πρωί

1. Άνοιξε τις κουρτίνες
Η έκθεση στο φως του ήλιου από νωρίς, σε βοηθά να ξυπνήσεις ρυθμίζοντας το βιολογικό σου ρολόι και κρατώντας το σταθερό κατά τη διάρκεια της ημέρας.
2. Συνδύασε τους υδατάνθρακες με την πρωτεΐνη στο πρωινό
«Ξεκίνα με κάτι που θα βοηθήσει στη διατήρηση της ενέργειας κατά τη διάρκεια της ημέρας, ώστε το σώμα σου να καταλαβαίνει ότι το φροντίζεις» προτείνει η η Elisa Zied, R.D.N., συγγραφέας του Younger Next Week: Your Ultimate Rx to Reverse the Clock, Boost Energy and Look and Feel Younger in 7 Days.
3. Πιες οτιδήποτε περιέχει καφεΐνη πριν από το μεσημεριανό
Για τους περισσότερους ενήλικες, η κατανάλωση δύο έως τεσσάρων φλιτζανιών καφέ δεν είναι επιβλαβής. Ωστόσο, οι ειδικοί συμφωνούν ότι αν σταματήσεις να πίνεις καφέ το απόγευμα, θα βελτιώσεις σημαντικά τον βραδινό σου ύπνο.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας
1. Πρόσθεσε την πρωτεΐνη στο μεσημεριανό σου
Είναι σημαντικό να συμπεριλάβεις μικρές μερίδες πρωτεΐνης στο μεσημεριανό σου, αφού θα σε βοηθήσει στη διατήρηση της ενέργειας.
2. Πάρε έναν υπνάκο
Αν μπορείς να κοιμηθείς, κάντο για περίπου μισή ώρα και ιδανικά μεταξύ 2-3. Σε βοηθάει να λειτουργήσεις καλύτερα, ειδικότερα αν νιώθεις ότι σου λείπει ύπνος. Αν αισθάνεσαι ξεκούραστη, μπορείς να τον παρακάμψεις.
3. Βάλε τη γυμναστική στο πρόγραμμα
Όσο δύσκολη μέρα και να έχεις, είναι σημαντικό να συμπεριλάβεις κάποιου είδους δραστηριότητα στο πρόγραμμά σου. Σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Ύπνου, η άσκηση οποιουδήποτε τύπου μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση του ύπνου. Αρκετοί αθλούμενοι υποστηρίζουν ότι κοιμούνται καλύτερα το βράδυ σε αντίθεση με ανθρώπους που δεν γυμνάζονται.
4. Μην καταναλώσεις αλκοόλ τέσσερις ώρες πριν τον ύπνο
Παρόλο που το αλκοόλ μπορεί να σε χαλαρώσει και να σε ηρεμήσει, μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του ύπνου και να σε κάνει να ξυπνάς μέσα στη νύχτα. Ιδανικά, όσοι αντιμετωπίζουν προβλήματα με τον ύπνο, θα πρέπει να κόψουν το αλκοόλ 4 με 6 ώρες πριν κοιμηθούν.
Το βράδυ
1. Φάε ελαφρά αλλά ολοκληρωμένα
Απολαμβάνοντας μια μερίδα ζυμαρικών ολικής αλέσεως ή καστανό ρύζι στο δείπνο, οι υδατάνθρακες θα δώσουν στο σώμα σου τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται για να παράγει σεροτονίνη, η οποία θα σε χαλαρώσει.
2. Ετοίμασε το περιβάλλον

Ιδανικά θα πρέπει να κοιμάσαι σε σκοτεινό, ελαφρώς δροσερό δωμάτιο με απόλυτη ησυχία. Το smartphone και οποιοδήποτε άλλο gadget δεν έχει θέση στο υπνοδωμάτιο. Προετοιμασία χρειάζεται και ο οργανισμός σου, γι” αυτό αποσυνδέσου από τα πάντα για τουλάχιστον μία ώρα πριν κοιμηθείς, ώστε να δώσεις στον εαυτό σου τον χρόνο να ηρεμήσει.

πηγη