Τρίβουν τα μάτια τους οι Τούρκοι – Έκαναν γκάλοπ στην Ελλάδα και οι απαντήσεις που πήραν….ΤΟΥΣ ΞΑΦΝΙΑΣΑΝ

 

Σε γκαλοπ που διεξήχθη στην Ελλάδα με το ερώτημα «κατά τη γνώμη σας, τι σημαίνει Τουρκία;», οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες απάντησαν ότι σημαίνει «Ανατολική Ελλάδα», γράφει το τούρκικο Haberler. 

Η Ελλάδα- συνεχίζει το δημοσίευμα- μετά την απόκτηση της ανεξαρτησίας το 1821, οι τουρκο-ελληνικές σχέσεις, με εξαίρεση βραχυπρόθεσμων συμβιβασμών, συχνά καθορίζονται από εντάσεις και πολέμους. 

Μετά από τον πόλεμο με τους Οθωμανούς, οι Έλληνες το 1821, είχαν έρθει σε πόλεμο το 1897, επίσης στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, κατόπιν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τον τουρκικό πόλεμο για ανεξαρτησία και μετά το 1974 με την Κύπρο. Όλοι αυτοί οι πόλεμοι λειτούργησαν άμεσα ή έμμεσα στην ψύχρανση των σχέσεων των δύο λαών. 

 

Οι Έλληνες μισούν τους Τούρκους 

Μία από τις ερωτήσεις ήταν γιατί οι Έλληνες μισούν τόσο πολύ τους Τούρκους. Η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση ήταν ότι αυτά που έχουν κάνει στους Έλληνες δημιούργησαν όλα αυτά τα συναισθήματα, ενώ στους Τούρκους δεν υπάρχουν τέτοια συναισθήματα για τους Έλληνες, σημειώνει το δημοσίευμα. 

Τουρκία = Ανατολική Ελλάδα 

Οι Έλληνες πολίτες ωστόσο, κατά συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων, στην έρευνα που διεξήχθη στην Ελλάδα, διατύπωσαν τη θέση ότι: Τουρκία σημαίνει Ανατολική Ελλάδα (DoğuYunanistan), «η οποία έχει δανεισθεί, προσωρινά, στους Τούρκους», ήταν η απάντηση. 

Οι Έλληνες μισούν τους Οθωμανούς 

Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ως κύρια αιτία του μίσους για την Τουρκία και τον τουρκικό λαό, έχουν, την υποδούλωσή τους για 400 χρόνια από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, σημειώνει το δημοσίευμα.
 
 
Πηγη ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ
  http://www.hellas-now.com/2015/01/blog-post_61.html#sthash.bbNe5jm9.dpuf

Αυτό λέγεται ελευθερία της έκφρασης, τέχνη και δημοκρατία ή προσβολή των ΟΠΟΙΩΝ ‘πιστεύω’ του καθενός;;;

Αυτό που είπα και ρώτησα σήμερα έναν συνάδεφο είναι: «Και πες, ΟΚ, είσαι άθεος και το στηρίζεις ακράδαντα το ‘πιστεύω’ σου κλπ κλπ… Αν έβαζαν την κόρη σου σ’ ένα τέτοιο, παρόμοιο εξώφυλλο, θα συνέχιζες να έλεγες για ελευθερία της τέχνης, της έκφρασης και του τύπου?»
Ένα απλό παράδειγμα είναι αυτό για να δουν κάποιοι/ες πόσο κατευθυνόμενοοι είναι…..

Να σκέφτεστε και να ερευνάτε πριν πείτε κάτι αλάνια…

meres paraxenes blog

Κεφαλή σφίγγας σε βράχο κοντά σε θεμέλια αρχαίας πυραμίδας στα Βιγκλάφια Λακωνίας

Λαξευμένη προϊστορική κεφαλή σφίγγας σε βράχο κοντά σε θεμέλια αρχαίας πυραμίδας στα Βιγκλάφια Λακωνίας. (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΚΗΣ)

Η πυραμίδα των Βιγκλαφίων
Σε πολλούς είναι γνωστό ότι η περιοχή μας έχει ένα πλούσιο ιστορικό παρελθόν. Πολλοί γνωρίζουμε για την Λακωνική Τρίπολη, Σίδη _ Ήτις – Αφροδισιάς, που ήλθε ο απόγονος του Ηρακλή Βοίας να συνενώσει στην καινούργια πόλη »Βοιές».
Επίσης πολλοί γνωρίζουμε για την βυθισμένη προϊστορική πολιτεία στο «Παυλοπέτρι«, την επονομαζόμενη και Λακωνική Ατλαντίδα.
Λίγοι όμως γνώριζαν για την λεγόμενη πυραμίδα των Βιγκλαφίων.
Μία υπόθεση που ακούστηκε περισσότερο τον τελευταίο καιρό, εξαιτίας της επικείμενης εγκατάστασης της ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας στην περιοχή.
Ας επιχειρήσουμε όμως να δούμε το θέμα, με όσες πληροφορίες διαθέτουμε.
Όταν ο Παυσανίας επισκέφθηκε την περιοχή της Ελαφονήσου, μάλλον πεζός αφού η Ελαφόνησος χωρίστηκε κατά μία εκδοχή από τη στεριά στο μεγάλο σεισμό του 375 μ.χ, κατά άλλη εκδοχή περιγράφοντας από πλοίο που παρέπλεε τις ακτές, περιγράφει στις περιηγήσεις του ότι στην περιοχή είδε ναό της Αθηνάς που λέγεται ότι τον είχε χτίσει ο Αγαμέμνονας, καθώς και τον τάφο του Κινάδου που ήταν πλοίαρχος του Μενελάου.
Από τις περιηγήσεις του Παυσανία γνωρίζουμε ότι τις πυραμιδοειδείς αυτές κατασκευές τις θεωρούσε ως πολυάνδρια (ομαδικούς τάφους).
Το θέμα των πυραμιδοειδών αυτών κατασκευών στον ελλαδικό χώρο, δεν έχει πλήρως φωτιστεί καθώς άλλοι τα θεωρούν ταφικά μνημεία όπως ο Παυσανίας, άλλοι τα θεωρούν λατρευτικούς χώρους, άλλοι οχυρωματικά έργα, και άλλοι ότι μπορούσαν να έχουν περισσότερες της μίας από τις παραπάνω ιδιότητες.
Μετά την αναφορά αυτή του Παυσανία, για περισσότερα από 1600 χρόνια το θέμα το σκεπάζει η λήθη.
Ξαναβγαίνει στην επιφάνεια όταν ο αρχαιολόγος Leake ανακοινώνει ότι το 1806 ( κατά άλλους το 1831) ανακάλυψε τα ερείπια της πυραμίδας στα Βιγκλάφια, που την ταυτίζει με τον τάφο του Κινάδου που ανέφερε ο Παυσανίας.

Προφανώς η εκτίμηση αυτή είναι εσφαλμένη καθώς μία τέτοια μεγαλοπρεπής κατασκευή δεν θα αναλογούσε σαν ταφικό μνημείο σε έναν πλοίαρχο.
Μετά την αναφορά αυτή του Leake περνούν και πάλι 160 περίπου χρόνια όπου την περιοχή επισκέφθηκαν το 1961 οι αρχαιολόγοι Waterhouse και Simpson, οι οποίοι αναφέρθηκαν στην πυραμίδα του Leake, καθώς και σε προϊστορικά ευρήματα, επίσης και σε κεραμική του 4ου π.χ αιώνα που βρήκαν.
Ωστόσο εκφράζονται αμφιβολίες αν οι παραπάνω ερευνητές επισκέφθηκαν την πυραμίδα, ή αναφέρονται σε αυτήν βάσει άλλων αναφορών. Αντίθετα το 1975 την επισκέπτεται ο αρχαιολόγος Vischer, ο οποίος και την αναφέρει στο βιβλίο του.
Στη διάρκεια των ετών 1982 – 1983 το πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνια, και το πανεπιστήμιο Alberta του Καναδά, στα πλαίσια κοινού ερευνητικού προγράμματος μελετούν επισταμένως τις πυραμίδες της Αργολίδας, και αυτή των Βιγκλαφίων.
Επικεφαλής του προγράμματος είναι ο Αμερικανός καθηγητής W. Pritchett, και η Καναδή Helena Fracchia.
Με αφορμή τις δημοσιεύσεις της Fracchia το 1985, αργότερα θα επισκεφθούν την περιοχή και άλλοι ερευνητές.
Οι αναφορές του Παυσανία αποτελούν την «προϊστορία» της υπόθεσης των πυραμίδων ή ακριβέστερα των πυραμιδοειδών κατασκευών. Η αναφορά σε πυραμίδες στον Ελλαδικό χώρο γίνεται για πρώτη φορά το 1806, έπειτα από τις αναφορές του Leake.
Ως σημαντικότερα πυραμιδοειδή κτίσματα αναφέρονται:
Η πυραμίδα του Ελληνικού (Άργους)
Η πυραμίδα του Λυγουριού (Επίδαυρος)
Η πυραμίδα της Δαλαμανάρας (Άργους)
Η πυραμίδα της Καμπίας (Νέα Επίδαυρος)
Η πυραμίδα της Σικυώνας (Άργους)
Η κλιμακωτή πυραμίδα του Αμφείου (Θήβας)
Η πυραμίδα των Βιγκλαφίων (Λακωνίας).
Με αφορμή την προβολή του θέματος, η Ακαδημία Αθηνών προέβη σε χρονολόγηση δύο πυραμίδων με τη χρησιμοποίηση της μεθόδου της θερμοφωταύγειας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μεθόδου η πυραμίδα του Ελληνικού χρονολογήθηκε το 2720 π.χ η δε του Λυγουριού το 2100 π.χ .
Η πυραμίδα στα Βιγκλάφια είναι μία κατασκευή με διαστάσεις 17,50χ16 μ.
Το οικοδομικό της υλικό έχει λεηλατηθεί και έχει χρησιμοποιηθεί για το χτίσιμο παραπλήσιων μαντριών και αποθηκών, όμως στο μεγαλύτερο του μέρος σχεδόν διασώζεται.

Είναι η μεγαλύτερη κατασκευή σε σχέση με τις υπόλοιπες στην Ελλάδα, με εξαίρεση την πυραμίδα του Αμφείου, αφού οι διαστάσεις της είναι μεγαλύτερες και από την πυραμίδα του Ελληνικού που οι διαστάσεις της είναι 14,70χ8,61μ.
Γύρω από τα θεμέλια της κατασκευής υπάρχει βαθιά τάφρος από τις τρεις πλευρές, ενώ δεν έχει από την πλευρά που βρίσκεται προς το γκρεμό.
Σε κάποιο σημείο της τάφρου υπάρχουν εγκοπές που μαρτυρούν την χρησιμοποίηση μετακινούμενης γέφυρας.
Αυτό δείχνει ένα καθαρά οχυρωματικό χαρακτήρα της κατασκευής, που δεν τον συναντούμε σε άλλες κατασκευές, και συνιστά μία ιδιαιτερότητα.
Η κεραμική που έχει αναφερθεί είναι του 4ου – 5ου π.χ αιώνα, αλλά αν λάβουμε υπόψη μας ότι η τάφρος είναι αρκετά μπαζωμένη, δεν αποκλείεται σε βαθύτερα στρώματα να υπάρχει και προγενέστερων εποχών.
Από τη νότια πλευρά του γκρεμού έχουν αποκολληθεί μεγάλοι βράχοι, γεγονός που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η πυραμίδα να προστατευόταν με τάφρο και από την νότια πλευρά.
Η εκσκαφή της τάφρου μαρτυρεί τον οχυρωματικό χαρακτήρα του έργου, παράλληλα όμως αποτελεί και λατομείο από το οποίο έχουν λατομηθεί οι μεγάλοι ορθογώνιοι και τετράγωνοι ογκόλιθοι της λιθοδομής.
Είναι βέβαιο ότι οι υποθέσεις αυτές δεν έχουν πλήρως διερευνηθεί, και συστηματικές έρευνες θα απέδιδαν ενδεχομένως περισσότερα αποτελέσματα.

Τα ΝΟΟΚΙΝΗΤΑ και ΑΝΤΙΒΑΡΥΤΙΚΑ ΠΛΟΙΑ των ΦΑΙΑΚΩΝ

 

Η Οδύσσεια, η ιστορία του νόστου του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα τον οποίο οι θεοί έκαναν να περιπλανιέται στις θάλασσες για δέκα χρόνια αφού απέπλευσε από την Τροία με προορισμό την ιδιαίτερη πατρίδα του, την νήσο Ιθάκη, είναι ένα από τα κορυφαία λογοτεχνικά έργα της παγκόσμιας αρχαίας λογοτεχνίας.
Είναι όμως ένα κείμενο το οποίο προκαλεί διχασμό των απόψεων όσον αφορά αν δημιουργήθηκε ως μία καθαρά φανταστική ιστορία, ή αν, εκτός από τα μυθολογικά στοιχεία, έχει και πληροφορίες – γεωγραφικής και τεχνολογικής φύσης – που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έτσι άλλοι διαβάζουν την Οδύσσεια απλά ως λογοτεχνία κι άλλοι μελετούν κάθε της στοίχο για να αντλήσουν πληροφορίες και να διεξάγουν έρευνες πάνω σε αυτήν.
Όσοι υποστηρίζουν πως τα λόγια του Ομήρου έχουνε στοιχεία αλήθειας μέσα τους είναι επηρεασμένοι από το γεγονός ότι μέχρι και τα μέσα του 19ουαιώνα, όλοι πίστευαν πως και η Ιλιάδα του Ομήρου ήταν ένα καθαρά φανταστικό παραμύθι.
Το 1873 και το 1876 όμως, ο Ερρίκος Σλήμαν, με τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις του στην Τροία και στις Μυκήνες αντίστοιχα, έφερε στο φως αποδείξεις, τόσο για την ύπαρξη των ομηρικών πόλεων στις γεωγραφικές θέσεις όπου ο Όμηρος τις προσδιόριζε, όσο και για τον Τρωικό πόλεμο για τον οποίο μας μιλά η Ιλιάδα.

Με τον ίδιο τρόπο πιστεύουνε πολλοί πως και στην Οδύσσεια, το άλλο του μεγάλο έργο, ο Όμηρος δεν έγραφε μόνο μύθους και φανταστικά στοιχεία, αλλά πως, ένα τμήμα έστω των όσων λέει στην Οδύσσεια, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έτσι το νησί των Λωτοφάγων, το νησί των Λαιστρυγόνων, τα νησιά της Κίρκης και της Καλυψώς, το νησί των Φαιάκων και άλλες τοποθεσίες της Οδύσσειας έχουν γίνει αντικείμενα πολλών ερευνών…
Από όλα τα «μυθικά» νησιά της Οδύσσειας – γιατί η Ιθάκη σίγουρα υπάρχει – αυτό το οποίο ίσως ελκύει περισσότερο το ενδιαφέρον του ερευνητή, είναι το νησί των Φαιάκων. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι κοινωνιολόγος για να διακρίνει πως η κοινωνία των Φαιάκων είναι η πιο πολιτισμένη από όσες συναντά ο Οδυσσέας στο ταξίδι του για την Ιθάκη· ο λαός των Φαιάκων ζει παίρνοντας ότι χρειάζεται από την θάλασσα και όντας απαλλαγμένος από την βία του πολέμου.
Είναι ένας ναυτικός λαός εργατικός αλλά και γλεντζές που αγαπά την τέχνη (τραγούδι, χορός) και την καλοπέραση και έχει ως έθιμο να βοηθά τους ναυαγούς να γυρίσουν ο καθένας στην πατρίδα του. Θα ‘λεγε κανείς ότι η κοινωνία των Φαιάκων αποτελεί μία ουτοπία για τον καιρό τόσο της μυκηναϊκής, όσο και της ομηρικής εποχής, πόσο μάλλον για σήμερα…
Οι Φαίακες, περήφανοι για την καταγωγή τους, κατά τον Όμηρο, είναι «αγχίθεοι» καθώς είναι συγγενείς των θεών. Αυτό δίνει στον πολιτισμό τους μία άλλη υπόσταση. Μία πολιτισμική υπόσταση που για τους αρχαίους συνεπαγόταν κάποιες μεταφυσικές «θεϊκές» ιδιότητες με τις οποίες είναι προικισμένα τα πλοία που ναυπηγούσαν, ή κάποιες προηγμένες τεχνολογικές και φυσικές γνώσεις, όπως υποστηρίζουν οι σύγχρονοι ερευνητές της Οδύσσειας.

Ο Οδυσσέας στην αυλή του Αλκίνοου,
πίνακας του Francesco Hayez

Τα πλοία των Φαιάκων είναι κάθε άλλο παρά συνηθισμένα πλοία. Ας δούμε όμως τι λέει ο ίδιος ο Όμηρος γι’ αυτά: (σε μετάφραση Αργύρη Εφταλιώτη)
οὐ γὰρ Φαιήκεσσι κυβερνητῆρες ἔασιν,
οὐδέ τι πηδάλι” ἐστί, τά τ” ἄλλαι νῆες ἔχουσιν·
ἀλλ” αὐταὶ ἴσασι νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν,
καὶ πάντων ἴσασι πόλιας καὶ πίονας ἀγροὺς
ἀνθρώπων καὶ λαῖτμα τάχισθ” ἁλὸς ἐκπερόωσιν
ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμέναι· οὐδέ ποτέ σφιν
οὔτε τι πημανθῆναι ἔπι δέος οὔτ” ἀπολέσθαι.
Μετάφραση:
Γιατί δεν ταξιδεύουνε οι Φαίακες με ποδότες,
μηδ” έχουν τα καράβια τους τιμόνια, καθώς τ” άλλα,
παρά μονάχα τους το νου μαντεύουνε του ανθρώπου,
κι όλων τις χώρες ξέρουνε και τα παχιά χωράφια·
κι ολόταχα περνούν και πάν στης θάλασσας τα πλάτια,
σε αντάρα και σε σύννεφα κρυμμένα· και δεν έχουν
κανένα φόβο ή να χαθούν ή να βλαφτούν ποτές τους.
Οδύσσεια, ραψωδία θ΄, στ. 557-563
νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι
λαῖτμα μέγ” ἐκπερόωσιν, ἐπεί σφισι δῶκ” ἐνοσίχθων·
τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα.»
Μετάφραση:
έχοντας θάρρος στα γοργά καράβια τους, που σκίζουν
τα πέλαα με τη συνεργιά του θεού του κοσμοσείστη,
που σαν πουλιά γοργοπετούν ή σαν του νου τη σκέψη.»
Οδύσσεια, ραψωδία η΄, στ. 34-35
κίρκος ὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν·
ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματ” ἔταμνεν,
Μετάφραση:
Κι έτρεχ” εκείνο μιά χαρά, που μήτε κιρκινέζι,
το πιο γοργό πετάμενο, θα μπόρειε να το φτάξη
Οδύσσεια, ραψωδία ν΄, στ. 81-88
Όπως μας πληροφορεί λοιπόν ο Όμηρος, τα πλοία των Φαιάκων:
Ø Ήταν νοοκίνητα, δηλαδή, μπορώντας να διαβάσουν την ανθρώπινη σκέψη, πληροφορούνταν απ’ αυτήν και όχι από κάποιο χειροκίνητο όργανο όπως το τιμόνι.
Ø Είχαν τεχνητή νοημοσύνη καθώς, έχοντας «νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν», δύνανται να επιλέξουν αν πρέπει να εκτελέσουν μία εντολή ή όχι.
Ø Είχαν ένα είδος «σκληρού δίσκου» γεωγραφικών δεδομένων, καθώς ήξεραν «πάντων πόλιας καὶ πίονας ἀγροὺς».
Ø Είχαν μηχανισμό τεχνητής αντιβαρυτικής αιώρησης που τους επέτρεπε να πετάνε «ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα» (σαν τα πουλιά ή σαν την σκέψη). Λογοτεχνική-μυθολογική παρατήρηση: αν τα πλοία των Φαιάκων ακουμπούσαν την θάλασσα, ο Ποσειδώνας, ο θεός των θαλασσών θα τα βύθιζε, όπως τόσες φορές έκανε στα πλοία που μετέφεραν τον Οδυσσέα. Γιατί όχι κι αυτήν την φορά, αν το πλοίο δεν πέταγε;
Ø Είχαν εξαιρετικά γρήγορους κινητήρες που του επέτρεπαν να αναπτύσσει ταχύτητα γρηγορότερη από κάθε πετούμενο βιολογικό οργανισμό («κίρκοςὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν· ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματ’ἔταμνεν») που έκανε τον Όμηρο να παρουσιάσει την κίνησή του με αυτήν της ανθρώπινης σκέψης…
Ø Είχαν μανδύα οπτικής κάλυψης που τους επέτρεπε να γίνονται αόρατα στα μάτια των εχθρών τους σαν να είναι «ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμέναι» (καλυμμένα με αντάρα και συννεφιά).
Ø Είχαν ασπίδα πιθανώς ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που δεν επέτρεπε στους εχθρούς να τα βλάψουν («οὐδέ ποτέ σφιν οὔτε τι πημανθῆναι ἔπι δέος»).
Όμως, αν και μέσα από την Οδύσσεια μας δίνεται λεπτομερής αναφορά των ικανοτήτων των πλοίων των Φαιάκων, δεν διασώζεται ούτε ο τρόπος ναυπήγησής τους, ούτε ο τρόπος λειτουργία τους ώστε να μπορέσουμε, διαβάζοντας τις οδηγίες κατασκευής και χρήσης θα ‘λεγε κανείς, να ανακατασκευάσουμε έτσι απλά ένα τέτοιο πλοίο και να το χρησιμοποιήσουμε. Αυτό είναι κάτι λογικό δεδομένου του ότι ο Όμηρος, όταν στο δεύτερο μισό του 8ου προ Χριστού αιώνα, έγραφε, συλλέγοντας στοιχεία από την τότε προφορική – δεν έχουν βρεθεί παλαιότερες γραπτές πηγές – παράδοση, για γεγονότα που συνέβησαν πάνω από 400 χρόνια παλιότερα (μάλλον την περίοδο 1190-1170 προ Χριστού) είναι απολύτως λογικό, ακόμα κι αν αρχικά υπήρχαν κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες να ξεχάστηκαν. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν χαρακτηρίζονταν από την – αν μη τι άλλο ορθή – συνήθεια των αρχαίων Αιγυπτίων να καταγράφουν και να αρχειοθετούν τα πάντα.
Η αλήθεια είναι πως μέχρι σήμερα κανένα από τα πλοία των Φαιάκων δεν έχει βρεθεί. Όχι επισήμως τουλάχιστον διότι, κατά καιρούς, πολλά έχουν ακουστεί. Έτσι δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι υπήρχαν. Δεν μπορούμε όμως να πούμε με βεβαιότητα κι ότι δεν υπήρχαν καθώς στις μέρες μας ξέρουμε ότι η τεχνολογία μπορεί να επιτρέψει – αν όχι σήμερα στο κοντινό μέλλον – την δημιουργία ενός τέτοιου αντιβαρυτικού νοοκίνητου πλοίου. Οι δε θεωρίες ότι οι αρχαίοι κατείχαν τεχνολογία κατά πολύ ανώτερη της σημερινής υπάρχουν και συνδέονται με τα πλοία αυτά. Τι συνέβαινε στην πραγματικότητα; Ευελπιστούμε πως, κάποια στιγμή, θα διεξαχθεί μία έρευνα που θα μας διαφωτίσει…
 

Γιατί δεν κάνει να ψήνουμε φαγητό σε αλουμινόχαρτο !!!

Ξεχάστε τις πατάτες στη χόβολη και τη λιωμένη φέτα με ντομάτα στο αλουμινόχαρτο…

Μαζί με τα νόστιμα φαγητά που ψήνονται σε αλουμινόχαρτο, τρώμε και το μέταλλο που απελευθερώνεται από το αλουμινόχαρτο, όπως αναφέρεται στο Journal of Electrochemical Science.
Όπως αναφέρεται στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό, όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία, τότε απευλεθερώνεται αλουμίνιο και καταναλώνουμε το μέταλλο αυτό.

Αντίθετα δεν υπάρχει καμία βλαπτική επίδραση, αν τυλίγουμε τα κρύα φαγητά, το τοστ, κ.λπ.

ΠΗΓΗ

Ηθική…

Πρέπει να δοθεί στην Ηθική ο πρωταγωνιστικός ρόλος για την πορεία της προσωπικής ζωής και για τη ρύθμιση όλων μα όλων των ανθρώπινων σχέσεων.

Είναι προκατάληψη και επιπόλαιο να απορρίπτουμε την σπουδαιότητα της, επειδή μέσα στη φαντασία μας έρχονται άσχημες αναμνήσεις, αδιέξοδες προσπάθειες και οι αβάσιμες απόψεις μερικών θρησκόληπτων. Με την Ηθική δεν πρέπει να φανταζόμαστε έναν φιλήσυχο τρόπο ζωής, τον σεξουαλικό αυτοπεριορισμό, έναν γλυκό τρόπο ομιλίας και μια τυφλή ροπή προς το καλό. Η Ηθική δεν είναι μια αβάσιμη ή μια ουτοπική θεωρία. Αντιθέτως, είναι μια Λογική για τον τρόπο ζωής, για την ανθρώπινη συμπεριφορά και για την ειρηνική συμβίωση βασισμένη στη γνώση για τη Ζωή και τον κόσμο και στην αμεροληψία. Χωρίς αυτή δεν υπάρχει κανένα εσωτερικό φρένο στον άνθρωπο και κατ’ επέκταση σε όλους τους ρόλους του μέσα στην κοινωνία. Η ανάγκη και μόνο να διανοούμαστε και να συμπεριφερόμαστε με συνέπεια, μας οδηγεί στο πεδίο της Ηθικής και τελικά στην ανάπτυξη μιας άποψης για τη Ζωή, τον κόσμο και τον προορισμό τους.

Πολλοί τεκμηριώνουν εμπειρικά το διαφορετικό και σχετικό νόημα που λαμβάνει η έννοια της Ηθικής και της καλής συμπεριφοράς, ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες, τις εποχές και τις δοξασίες μέσα στο συλλογικό πνεύμα, ανάλογα με την ανατροφή, την παιδεία, τα ήθη και  μέχρι του σημείου οι απόψεις να αντιφάσκουν μεταξύ τους. Αρνούνται ότι υπάρχουν θεμελιώδεις αρχές της Ηθικής και μια Ηθική αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου και νομίζουν ότι τέτοιες αναλλοίωτες αρχές θα ήταν έμφυτες στο ανθρώπινο πνεύμα. Αυτός ο τρόπος να απορρίψουμε την ύπαρξη ενός φαινομένου, περιγράφοντας την αστάθειά του και εστιάζοντας στις διαφορές του μπορεί να είναι εμπειρικός, είναι ωστόσο και μονόπλευρος. Το αυτοκίνητο δεν ήταν πάντα με την ίδια έννοια μέσα στη σκέψη των ανθρώπων και στο πέρασμα του χρόνου, όπως και σε διαφορετικές περιοχές, δεν έχουν αντιληφθεί όλοι οι άνθρωποι το ίδιο αυτοκίνητο, και δεν σχηματίζουν την ίδια έννοια για αυτό και το μέλλον του. Αυτή η διαφορά αντιλήψεων και η ιστορική μεταμόρφωση του μεταφορικού μέσου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να καταργηθεί πολλές φορές η έννοια του αυτοκινήτου και κάποτε για να απορρίψουμε την ύπαρξή του. Οι άνθρωποι φαντάζονται και σκέφτονται το ενδεχόμενο να υπάρχουν ζωντανά πλάσματα με λογική σαν τη δική τους και σε άλλους κόσμους. Ανάλογα την εποχή, τη μόρφωση και λοιπά, σχηματίζουν μια διαφορετική και αντίθετη άποψη μεταξύ τους για το πως μπορεί να είναι αυτά τα εξωγήινα πλάσματα. Έτσι, μερικοί μπορούν να απορρίψουν την ύπαρξη τέτοιων εξωγήινων πλασμάτων ή και ορισμένα χαρακτηριστικά τους, παρατηρώντας τις αντιφάσεις αυτών των απόψεων και τη σύγκρουσή τους με τη συνηθισμένη εμπειρία. Αυτή η εμπειρική μέθοδος της σκέψης είναι αξιόπιστη και έξυπνη;
Η έννοια της Ηθικής δεν έχει σχηματιστεί μόνο με τη φαντασία, χωρίς την παρατήρηση στη φύση, στην καθημερινή ζωή και στις ανθρώπινες σχέσεις. Η πιθανότητα να είναι ένα πεδίο της Επιστήμης είναι πιο πιθανή από την περίπτωση να υπάρχουν εξωγήινα πλάσματα με λογική. Γιατί βιάζονται να την απορρίψουν και μάλιστα εκείνοι που σε άλλες περιπτώσεις διατυπώνουν πιο απίθανες θεωρίες και μιλούν για πράγματα που δεν είναι εύκολο να παρατηρήσει κάποιος; Εδώ, θεωρώ την Ηθική όχι μόνο σαν ένα πεδίο της σκέψης που μπορεί να προσφέρει αξιόπιστη ή επιστημονική γνώση, αλλά πολύ πιο προχωρημένα, ως μια από τις πρώτες Επιστήμες στο Σύμπαν, πάνω στην οποία χρειάζεται να θεμελιωθούν μερικές άλλες επιστήμες (όπως η ψυχολογία και οι κοινωνικές επιστήμες). Και αυτό δεν θα τολμούσε να το πει κάποιος, εάν δεν είχε διατυπώσει μερικές πρώτες σκέψεις και παρατηρήσεις, τα οποία κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει εύκολα, δηλαδή μαθηματικής αξιοπιστίας. Έτσι, για παράδειγμα, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι εμείς και το πνεύμα μας όσο ζούμε, είμαστε ένα μέρος του κόσμου και δεν είμαστε το σύνολο του κόσμου. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο άνθρωπος γνωρίζει ελλιπώς τον κόσμο και τα πράγματα και ότι δεν αντιλαμβάνεται τα πάντα. Αυτές δεν είναι αναλλοίωτες αρχές για να θεμελιωθεί μια Παγκόσμια Ηθική; Αν μερικοί σκέφτηκαν ότι μέσα στο πεδίο της Ηθικής βρίσκονται μόνο οι προτάσεις που περιέχουν τις εντολές «πρέπει» και «δεν πρέπει» αυτοί σκέφτηκαν πολύ βιαστικά και δεν έκαναν τις πιο απλές παρατηρήσεις, πριν εκμεταλλευτούν το μορφωτικό τους επίπεδο για να γράψουν  βιβλία (…) 
 
Σε πολλούς θα ακούγεται ξεπερασμένο, σκοταδιστικό και θρησκόληπτο να αποκαλούμε κάποιον αισθησιοκράτη. Φανταζόμαστε τις ακρότητες και τις φανατικές απόψεις των αμαθών του παρελθόντος. Εκεί που υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά, όπως λέει μια λαϊκή ρήση. Δεν οδηγήθηκαν τυχαία και αβάσιμα τότε στις θεοκρατικές αντιλήψεις και στον αυτοπεριορισμό της αισθησιοκρατικής και υλιστικής συμπεριφοράς.
 
Η Ηθική αποσκοπεί να προσανατολίσει εσωτερικά το άτομο και μόνο έτσι μπορεί να φέρει έξω στην κοινωνική ζωή, τα αποτελέσματα που επιδιώκονται έμμεσα με πολιτική, οικονομική και κοινωνική δράση. Ο εσωτερικός προσανατολισμός και ο αυτοπεριορισμός της επιπόλαιης αισθησιοκρατικής δραστηριότητας μας ανυψώνουν πραγματικά, ανεξάρτητα από τον τόπο και το χρόνο της τυχαίας εμπειρίας μας. Χωρίς αυτόν τον προσανατολισμό, ο άνθρωπος παραμένει ένα ζώο με πιο αναπτυγμένη μνήμη, ένας τυχαίος περαστικός, με αυταπάτες για τη ζωή του και τα πράγματα και ένας τροφοδότης της αδικίας και της δυστυχίας. Η Ηθική είναι διαχρονικά συνυφασμένη με την αμεροληψία, την ειλικρίνεια, την αυτοσυγκράτηση, τη γνώση, με το δίκαιο και με την ανεκτικότητα.
 
Από την έλλειψη ηθικής (δηλαδή έλλειψη άμεσης δικαιολόγησης της ύπαρξης, αυτογνωσίας, αμεροληψίας και αυτοσυγκράτησης) προκαθορίζονται και προσδιορίζονται εσωτερικές και εξωτερικές συνέπειες, οι οποίες αιτιολογούνται γενικά και μπορούν να αποτραπούν πιο άμεσα από αυτήν την πρώτη. Μη μας παραξενεύει, ότι οι θεολόγοι και οι ιερείς συχνά δίνουν πιο εύστοχες και ορθολογικές απαντήσεις στα ζητήματα της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Για να μην παρεξηγηθεί η έννοια και ο σκοπός μίας τέτοιας Ηθικής (με εσωτερικό προσανατολισμό και στοχαστικό τρόπο ζωής), βασικά πρέπει να καταλάβουμε πως η ανθρώπινη συμπεριφορά και οι σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους δεν δημιουργούνται χωρίς άγνοια, πλάνη, παραλογισμό, αδικία, μεροληψία και εγωκεντρισμό. Αντιθέτως, ότι πολλές κοινωνικές δραστηριότητες, συνεργασίες, συνενώσεις, φιλίες κλπ. δημιουργούνται και τροφοδοτούνται μαζί με εκείνα.
 
Επίφοβο και δύσκολο να κυβερνηθεί ένα σαπιοκάραβο στη θαλασσοταραχή. Τι κράτος θα προκύψει, με ποια αποτελεσματικότητα, με ποια πολιτική και με ποιους στόχους, όταν οι υπήκοοί του υποσκάπτουν τα θεμέλια του; Δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τα διαφορετικά τους συμφέροντα, τις δυσκολίες του συμβιβασμού και της συνεννόησης, έχουν και τον αόρατο εχθρό, ο οποίος βρίσκεται μέσα τους και προκαλεί με κάθε ευκαιρία τις βάρβαρες, απάνθρωπες, απαξιωτικές, άδικες, αποθαρρυντικές και ζημιογόνες πράξεις τους.
 
ΓΝΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΗΘΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΣΚΟΠΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ - ΗΘΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΓΝΩΣΗ...ΑΒΑΣΙΜΗ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ
 
Η ίδια η αυταπάτη και η άγνοια είναι από μόνα τους το μεγάλο μείον στη ζωή, αν όχι η καταστροφή της.
  

Οι 3 ήρωες εύζωνες δεν εγκατέλειψαν τη σκοπιά τους, ούτε τη στιγμή που δίπλα τους εξερράγη βόμβα!

Οι 3 ήρωες εύζωνες δεν εγκατέλειψαν τη σκοπιά τους, ούτε τη στιγμή που δίπλα τους εξερράγη βόμβα!

9 Ιανουαρίου 2010: …Στις 19:43, άγνωστος τηλεφώνησε στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία και προειδοποίησε: «Άκου προσεκτικά» είπε και τόνισε: «Σε 17 λεπτά θα εκραγεί βόμβα στην Βουλή. Δεν είναι φάρσα».

Η Αστυνομία ειδοποιεί τους τρεις Ευζώνους για την επικείμενη τρομοκρατική επίθεση, λίγα λεπτά πριν από την έκρηξη της βόμβας. Τα τρία μέλη της προεδρικής φρουράς επέλεξαν να παραμείνουν στις θέσεις τους, μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Ο παρατηρητής φρουράς που είχε ήδη ενημερωθεί ότι υπάρχει βόμβα πλησίασε εσπευσμένα τους δύο Ευζώνους, τους ενημέρωσε και τους ρώτησε εάν θέλουν να απομακρυνθούν. Εκείνοι με ένα νεύμα των ματιών τους του απάντησαν «όχι»!

Ο λοχίας των δύο Ευζώνων στάθηκε ανάμεσά τους, καθώς το φυλάκιό του βρισκόταν σε απόσταση μόλις πέντε μέτρων από την θέση που είχαν δώσει ως σημείο τοποθέτησης της βόμβας οι τρομοκράτες.

Στις 20:00, η βόμβα εξερράγη σε πρασιά πίσω από το φυλάκιο του Αρχιλοχία στον προαύλιο χώρο της Βουλής. Από την έκρηξη, αντικείμενα εκσφενδονίστηκαν σε απόσταση δεκάδων μέτρων και σημειώθηκαν μικρές υλικές ζημίες στο φυλάκιο του Λοχία των Ευζώνων. Η βόμβα ήταν μετρίας προς μικρής ισχύος….

Οι τρεις ΛΕΒΕΝΤΕΣ της Προεδρικής Φρουράς ήταν: ο 19χρονος Μάριος Θεοδώρου από την Λειβαδιά, ο 21χρονος Βασίλης Βερνίκος από την Νάξο και ο Γιάννης Ανδρεάκος 28 ετών από την Μάνη.

Υπολογιστής ανακηρύσσεται άσος στο πόκερ

Υπολογιστής ανακηρύσσεται άσος στο πόκερ

Το πρόγραμμα έτρεξε σε μια συστοιχία ισχυρών υπολογιστών για δύο συνεχόμενους μήνες. Όταν οι υπολογισμοί τέλειωσαν, το Cepheus ήταν πια ο καλύτερος παίκτης του κόσμου σε μια παραλλαγή του πόκερ. Μπορείτε μάλιστα να το δοκιμάσετε, αν είστε προετοιμασμένος για την ήττα. 

Έχοντας παίξει δισεκατομμύρια παρτίδες με αντίπαλο τον εαυτό του, το Cepheus («Κηφεύς» πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας και όνομα αστερισμού) έχει τελειοποιηθεί στο Heads-Up, Limit Hold’em, μια παραλλαγή του δημοφιλούς παιχνιδιού πόκερ Texas Hold’em. 
Οι δημιουργοί του προγράμματος στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα παρουσιάζουν το επίτευγμά τους στο κορυφαίο περιοδικό Science. 
H αλήθεια βέβαια είναι ότι το λογισμικό δεν έχει «λύσει» τη συγκεκριμένη παραλλαγή του πόκερ με τη μαθηματική έννοια της λέξης. Επισήμως, η νίκη δεν είναι εξασφαλισμένη με απόλυτη βεβαιότητα σε κάθε παρτίδα. Πρακτικά, όμως, η πιθανότητα ήττας είναι μηδαμινή. 
«Ακόμα κι αν έπαιζες 60 εκατομμύρια παρτίδες για 70 χρόνια, 12 ώρες την ημέρα, και δεν έκανες ποτέ λάθος, δεν θα ήσουν σε θέσει να πεις με στατιστική βεβαιότητα ότι είσαι καλύτερος από το πρόγραμμα» λέει στη Washington Post ο Μάικλ Μπόουλινγκ, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης. 
Παραδέχεται πάντως ότι το παιχνίδι δεν έχει επισήμως λυθεί: «Δεν είμαστε τέλειοι, βρισκόμαστε όμως τόσο κοντά ώστε, ακόμα κι αν έπαιζε κανείς μαζί του μια ζωή, δεν θα μπορούσες να επιβεβαιώσεις ότι δεν είναι τέλειο» λέει. 
Τέλειες μαθηματικές λύσεις έχουν βρεθεί για παιχνίδια όπως η ντάμα και το Connect Four, τα οποία είναι γνωστά ως «παιχνίδια τέλειας πληροφορίας». Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι παίκτες γνωρίζουν όλα όσα συμβαίνουν στο παιχνίδι. 
Αυτό δεν ισχύει για το πόκερ, ένα παιχνίδι που έχει στην καρδιά του την απόκρυψη στοιχείων και τη μπλόφα. Μαθηματικές λύσεις δεν έχουν βρεθεί για κανένα τέτοιο παιχνίδι «ατελούς πληροφορίας». 
Ο Μπόουλινγκ και οι συνεργάτες του πλησίασαν ένα βήμα πιο κοντά στη λύση στη συγκεκριμένη παραλλαγή του πόκερ, την οποία επέλεξαν επειδή είναι μάλλον απλή. Το παιχνίδι παίζεται μόνο από δύο παίκτες και το ποσό που ποντάρουν παραμένει σταθερό. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν μόνο 13,8 δισεκατομμύρια διαφορετικές πιθανές κινήσεις, επισημαίνει ο Economist. 
Για να εξετάσει όλες αυτές τις πιθανές παρτίδες, το Cepheus χρειάστηκε να τρέξει για δύο μήνες σε 200 υπολογιστές με 24 επεξεργαστές ο καθένας. 
Μπορείτε να διαβάσετε για τη στρατηγική που ακολουθεί, αλλά και να αναμετρηθείτε με το πρόγραμμα, στο poker.srv.ualberta.ca. Οι χρόνοι αντίδρασής του έχουν πάντως αυξηθεί εσκεμμένα. 
Μέχρι σήμερα το λογισμικό δεν έχει αναμετρηθεί με πρωταθλητές του πόκερ, νίκησε όμως όλους όσους έπαιξαν μαζί του. 
Η νίκη του Cepheus έναντι των ανθρώπων, έστω και ανεπίσημη, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά προηγούμενων επιτυχιών. Η ντάμα έγινε το 1994 το πρώτο παιχνίδι στο οποίο ο άνθρωπος χάνει από τις μηχανές. Η επόμενη επιτυχία ήρθε το 1997, όταν το σύστημα Deep Blue της IBM νίκησε τον τότε παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι Γκάρι Κασπάροφ. 
Η αλήθεια είναι όμως ότι το σκάκι, ένα παιχνίδι τέλειας πληροφορίας, επισήμως δεν έχει λυθεί μαθηματικά. Tο πόκερ θα ήταν ακόμα δυσκολότερο να επιλυθεί, δεδομένου ότι είναι παιχνίδι ατελούς πληροφορίας.  Για παράδειγμα, η κατάργηση του περιορισμού των σταθερών ποσών στο ποντάρισμα στο Heads-Up, Limit Hold’em θα αύξανε τις παραλλαγές του παιχνιδιού στα 6,38 x 10161, ένας ασύλληπτα μεγάλος αριθμός που υπερβαίνει τον αριθμό των ατόμων στο Σύμπαν. 
Η επίλυση τέτοιων παιχνιδιών παραμένει υπερβαίνει μακράν τις δυνατότητες της σημερινής τεχνολογίας. Παρόλα αυτά, η τεχνολογία του Cepheus θα μπορούσε να έχει σημαντικές εφαρμογές σε προβλήματα που μπορούν να θεωρηθούν παιχνίδια από μαθηματική άποψη. 
Για παράδειγμα, ο Μπόουλινγκ συνεργάζεται με διαβητολόγους για την ανάπτυξη αλγορίθμων που θα δίνουν τη βέλτιστη θεραπεία, θεωρώντας τον διαβήτη «αντίπαλο» σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Άλλες πιθανές εφαρμογές είναι η ασφάλεια και τα στρατιωτικά παίγνια. 
Όπως φαίνεται, πολλά προβλήματα της καθημερινής ζωής είναι περίπου σαν παιχνίδια πόκερ.

Ο ζητιάνος που ήθελε να γίνει βασιλιάς και ο βασιλιάς που έγινε ζητιάνος

ΖητιάνοςΚάπου κάποτε στην γωνία ενός καπηλειού, ήταν ένας ζητιάνος. Η γωνιά του καπηλειού ήταν το σπίτι του, το μοναδικό μέρος που μπορούσε να φιλοξενήσει την φτώχια και την πείνα του.

Οι περαστικοί του δρόμου γυρνούσαν που και που το κεφάλι τους κοιτώντας τον φευγαλέα,  αδιάφορα κι απαξιωτικά. Ήταν ένας βρώμικος κοκκαλιάρης, πεινασμένος, ζητιάνος που ζητούσε την προσοχή τους  μήπως του δώσουν τίποτα και φάει.
Πίστευε ότι κανένας δεν τον αγαπούσε, ένιωθε μόνος και άτυχος. Πίστευε ότι η ζωή ήταν άδικη μαζί του.
Οι θαμώνες του καπηλειού που και που πετούσαν ξεροκόμματα στα σκυλιά του δρόμου, κανένας όμως απ’  αυτούς δεν αντιλαμβανόταν την παρουσία του ζητιάνου.
Ο ζητιάνος κάθε φορά που άκουγε  τον  ήχο του ξερού ψωμιού που έπεφτε  στο χώμα, έτρεχε σαν τρελός να το πάρει πριν  του το αρπάξουν τα σκυλιά. Προσπαθούσε να φάει ότι προλάβει.
Ένιωθε μόνος , βρώμικος δίχως αγάπη, πίστευε ότι αυτή ήταν η μοίρα του  και ήταν πολύ θυμωμένος μ’ αυτό. Εξάλλου έτσι είχε μάθει, γεννήθηκε ζητιάνος, και μεγάλωσε σαν ζητιάνος, πως θα μπορούσε άλλωστε να άξιζε την αγάπη και την φροντίδα;
Δεν είχε μάθει να δουλεύει ώστε να μπορεί να φροντίσει τον εαυτό του όπως οι άλλοι άνθρωποι γύρω του, δεν ήξερε πως είναι να τον αγαπά κάποιος, δεν είχε μάθει τι σημαίνει αγάπη. Ποτέ δεν σήκωσε τα μάτια προς την αγάπη. Ποιός / ποιά θα κοίταζε ένα ζητιάνο;
Ο θυμός του μεγάλωνε μέρα με την μέρα καθώς οι σκέψεις αυτές γύριζαν σαν δαίμονες  στο κεφάλι του. Ήταν θυμωμένος με όλους, μα πιο πολύ με τον εαυτό του που γεννήθηκε ζητιάνος <>.
Μ ια μέρα το καπηλειό το επισκέφτηκε ο βασιλιάς της χώρας, μεταμφιεσμένος σε απλό χωρικό για να βιώσει αυτό που δεν μπορούσε να βιώσει ως βασιλιάς δηλαδή  την απλότητα της ζωής των χωρικών.
kapilioΟ βασιλιάς καθώς έβγαινε από το ταβερνείο κι ενώ είχε απολαύσει την βραδιά  του πλάι με τους χωρικούς, έπεσε το βλέμμα του πάνω στον ζητιάνο και τον πλησίασε.
-Τι κάνεις εδώ τον ρώτησε;
-Ζητιανεύω κανά ξεροκόμματο για να φάω , είπε ο ζητιάνος.
Και σ’ αρέσει αυτό που κάνεις, νιώθεις χαρούμενος; τον ξαναρώτησε ο βασιλιάς.
-Όχι  είμαι δυστυχισμένος, αλλά αυτό έμαθα να κάνω.
Αν γινόμουν βασιλιάς   θα είχα τα πάντα, φαγητό, αγάπη, προσοχή απ’ όλους. Απάντησε ο ζητιάνος.
-Μα γιατί βασιλιάς  κι όχι ένας απλός χωρικός που κερδίζει την ζωή του ;  Ο ζητιάνος όμως που ήταν και τεμπέλης γιατί σ’ όλη του την ζωή είχε μάθει να κάθεται στην γωνιά, του απάντησε.
-Γιατί χωρίς κόπο αν ήμουν βασιλιάς  θα πραγματοποιούσα όλα τα όνειρα μου.
Αυτά που είπε ο ζητιάνος  προβλημάτισαν πολύ τον βασιλιά τόσο, που μπήκε στον πειρασμό να βιώσει πως νιώθει ένας ζητιάνος. Έτσι ζήτησε από  τον ακόλουθο του να τον βοηθήσει στο σχέδιο του.
Την άλλη μέρα ο ανθυπασπιστής του  βασιλιά πήγε και πήρε τον ζητιάνο και τον πήγε στο παλάτι.
Εκεί τον περίμενε μεγάλη έκπληξη, υπηρέτες ξεφύτρωναν  από παντού για  τον υπηρετήσουν.
Τον έπλυναν με τα πιο αρωματισμένα σαπούνια του κόσμου, του έδωσαν βασιλικά, πλουμιστά ρούχα να φορέσει  και του έστρωσαν το βασιλικό τραπέζι με όλα τα καλούδια για να φάει.
basiliasΑπ’ την άλλη μεριά ο βασιλιάς που ήταν λεοντόκαρδος, πήρε την θέση του ζητιάνου στην γωνιά του καπηλειού.
Καθώς ο ζητιάνος απολάμβανε  την βασιλική ζωή, ο πραγματικός βασιλιάς ζούσε την ζωή του ζητιάνου με μεγάλες και εντυπωσιακές διαφορές.
Ο ζητιάνος που ήταν βασιλιάς δεν πείνασε ούτε μια  ημέρα γιατί η μεγάλη του καρδιά εξέπεμπε φως και αγάπη κι ο κόσμος δίχως να ξέρει το γιατί πήγαινε κοντά του. Παρόλο  που ήταν κουρελής και βρώμικος ενδιαφερόταν αληθινά για τον κόσμο και πως νιώθουν οι άνθρωποι , είχε ανοιχτά τα αυτιά και την καρδιά του για να ακούσει  τα προβλήματα ή την χαρά τους και πάντα είχε μια καλή κουβέντα να τους πει ώστε να τους εμψυχώσει, η  καρδιά του βασιλιά ήταν γεμάτη αγάπη κι αυτή η αγάπη επέστρεφε πίσω  με την φροντίδα του κόσμου που του έδινε καθημερινά  να φάει και να πιει. Πολλοί  απ’ αυτούς του πρόσφεραν καθαρά,  ζεστά, ρούχα.Η  εικόνα που έβγαζε προς τα έξω  ο βασιλιάς ζητιάνος  δεν έμοιαζε καθόλου με του πραγματικού ζητιάνου.
Απ’ την άλλη μεριά ο ζητιάνος δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος δεν τον ικανοποιούσε τίποτα, δεν του άρεσαν τα ρούχα που του πρόσφεραν πλουσιοπάροχα, μήτε το φαγητό αλλά ούτε το ζεστό  πουπουλένιο κρεβάτι του. Ήταν μίζερος και γκρινιάρης όλη την ημέρα. Θύμωνε με τον κόσμο που τον σεβόταν και τον υπηρετούσε, ήξερε βαθιά μέσα του ότι τίποτα απ όλα αυτά δεν κέρδισε μόνος του, απλά του δόθηκαν. Τον έπνιγε το παλάτι, ήθελε πίσω την βρώμικη μίζερη ζωή του κι έτσι κίνησε πίσω για την γωνιά του.
Γυρνώντας στην γωνιά του και βλέποντας τον βασιλιά να έχει πάρει την θέση του κατάλαβε τι είχε συμβεί.
Θυμωμένος τότε με τον βασιλιά του ζήτησε να  ξαναπάρει την θέση του λέγοντας…
-Εγώ δεν έμαθα να αγαπώ, ούτε να με φροντίζουν, αυτό που μου έκανες ήταν πολύ άδικο , θέλω πίσω  αυτό που είχα γιατί  έμαθα να είμαι ανύπαρκτος, έτσι έμαθα να ζω , αυτό ήξερα μέχρι τώρα.
Τότε ο βασιλιάς ζητιάνος του έδωσε πίσω  την γωνιά του, συμπάσχοντας μαζί του για την επιλογή του ζητιάνου.
Υ.Σ
Όλοι  μέσα μας κρύβουμε ένα ζητιάνο  που εκλιπαρεί,  ζητιανεύοντας λίγα ψίχουλα προσοχής και αγάπης,  ακόμη όμως κι αν μας τα δώσουν,  ικανοποίηση δεν θα βρούμε γιατί τα ζητάμε έξω,   επειδή δεν μπορούμε να τα βρούμε μέσα μας.
Η αφθονία της αγάπης βρίσκεται μέσα μας και βρίσκεται εκεί για να την προσφέρουμε δίχως ανταλλάγματα. Όταν  είμαι η αγάπη , δεν περιμένω αποδείξεις ΕΙΜΑΙ …..και δίνω.
Δεν μπορείς να προσφέρεις  σε κάποιον κάτι  που δεν θέλει  να πάρει. Χρειάζεται να τιμήσεις την επιλογή του.
Όταν υπάρχει  έλλειψη εσωτερική, με όποιον τρόπο κι αν παρουσιαστείς, πάλι το ίδιο αποτέλεσμα θα έχεις ….ΕΛΛΕΙΨΗ , (θα ζεις και θα συμπεριφέρεσαι σαν τον ζητιάνο του παραμυθιού).
Αν μόνος/η δεν κάνεις τα βήματα προς την αυτό-αποκάλυψη του εαυτού σου, ότι και να σου δώσουν οι άλλοι δεν θα το εκτιμήσεις.
Ο βασιλιάς που είχε την αφθονία μέσα του, βίωσε  την αφθονία και σαν ζητιάνος.
Αυτό που νιώθεις μέσα σου είναι αυτό ακριβώς που δημιουργεί την πραγματικότητα σου.

Ζωή

πηγη

Το καλύτερο Νερό… ΒΟΤΑΝΟΝΕΡΟ!

Το ανθρώπινο σώμα είναι κυρίως νερό. Σε υγιή κατάσταση τουλάχιστον το 70% του σωματικού βάρους είναι νερό. Το 90% του Ελληνικού πληθυσμού είναι αφυδατωμένο (50% – 55% νερό) λόγω της κατανάλωσης καφέ, αναψυκτικών, ζάχαρης, αμύλου και κυρίως μαγειρεμένης τροφής.
Μερικά χαρακτηριστικά συμπτώματα αφυδάτωσης:

– Δεν υπάρχει αίσθημα δίψας
– Αποστροφή για νερό
– Ναυτία και αίσθημα αναγούλας στην κατάποση νερού
– Ξηρό και απολεπισμένο δέρμα
– Έντονη κατακράτηση υγρών, κυρίως στα μάτια (σακούλες), αστραγάλους και πρόσωπο
– Δυσκοιλιότητα
– Ανεξήγητη κούραση
– Λήθαργο, υπνηλία
– Έλλειψη έντονης πείνας
– Ημερήσια ούρηση λιγότερη από 5 -6 φορές
Για να ενυδατωθείς το συντομότερο δυνατό, προτείνω την κατανάλωση ενός λίτρου βοτανόνερου και ενός λίτρου χυμού καρπουζιού ή αγγουριού καθημερινά.

Για το βοτανόνερο σου χρησιμοποίησε καθημερινά ένα διαφορετικό Ελληνικό βότανο σύμφωνα με τις οδηγίες του παραπάνω σχετικού βίντεο.
Από σήμερα κιόλας πίνε βοτανόνερο. Στην υγειά σου!!!

πηγη

35 βότανα για αδυνάτισμα και καλή υγεία

Πολύτιμα όπλα για την ενίσχυση της ανθρώπινης υγείας θεωρούνται από αρχαιοτάτων χρόνων πολλά από τα βότανα που, χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερη περιποίηση, φυτρώνουν και αναπτύσσονται στη φύση.

Πολύτιμα όπλα για την ενίσχυση της ανθρώπινης υγείας θεωρούνται από αρχαιοτάτων χρόνων πολλά από τα βότανα που, χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερη περιποίηση, φυτρώνουν και αναπτύσσονται στη φύση. Με το πέρασμα των χρόνων η επιστημονική εξέλιξη επιβεβαίωσε σε μεγάλο βαθμό εκείνο που η εμπειρία είχε δείξει. Υπάρχουν ασθένειες που είναι αντιμετωπίσιμες με τα μέσα που δίνει η φύση. Δεν είναι λίγα τα βότανα εκείνα που σήμερα αποτελούν τη βάση για φάρμακα που αποτελεσματικά συμβάλλουν στην αποκατάσταση της υγείας. Διάφοροι είναι οι τρόποι με τους οποίους μπορούν να αξιοποιηθούν για την ενίσχυση του ανθρώπινου οργανισμού. Χρειάζεται ΠΑΝΤΑ όμως η συμβουλή του γιατρού και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.

Αδυνατιστικά – κατά της κυτταρίτιδας

Πράσινο τσάι
Είναι γνωστό για την ιδιότητά του να καίει τα λίπη. Κι αυτό επειδή το πράσινο τσάι είναι πλούσιο σε ενεργά συστατικά που διεγείρουν το κέντρο κορεσμού στον εγκέφαλο και μειώνουν το αίσθημα της πείνας. Οι ειδικοί συνιστούν την κατανάλωση 2-3 φλιτζανιών με ζεστό ή κρύο πράσινο τσάι ημερησίως επί έναν μήνα.

Λουίζα
Ρυθμίζει την όρεξη και τη διούρηση. Είναι ιδανική επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από κατακράτηση υγρών, ενώ βοηθά και στην καταπολέμηση της κυτταρίτιδας. Ετοιμάστε έγχυμα με 1 φλιτζάνι νερό και 3 κουταλάκια λουίζα και πίνετε καθημερινά.

Ταραξάκο
Το ταραξάκο περιορίζει την όρεξη. Μεταβολίζει τα σάκχαρα και τα λίπη και γι’ αυτό και βοηθά υπέρβαρους με αυξημένη χοληστερίνη. Καταναλώστε 1-2 φορές την ημέρα έγχυμα από 2 κουταλάκια σε 1 φλιτζάνι νερό. Σε συνδυασμό με τη γλυκόριζα ενισχύει το αδυνάτισμα και την αποτοξίνωση.

Φυτολάκκα
Είναι ένα βότανο που καταπολεμά το τοπικό πάχος. Βράστε 1 φλιτζάνι νερό, αποσύρετέ το από τη φωτιά, προσθέστε 1 κουταλάκι φυτολάκκα και αφήστε το σκεπασμένο για 5 λεπτά. Σουρώστε το και πίνετε μέχρι 3 φλιτζανάκια την ημέρα.

Σημύδα
Κατά της αντιαισθητικής κυτταρίτιδας δρα η σημύδα. Τα φύλλα της βοηθούν στην καύση του λίπους και στην αντιμετώπιση του ουρικού οξέος. Ετοιμάστε αφέψημα με 1 κουταλάκι φύλλων σημύδας σε 1 φλιτζάνι νερό.

Εντομοαπωθητικά

Βασιλικός
Μια γλάστρα με βασιλικό στο παράθυραo αρκεί για να απομακρύνει αποτελεσματικά τις μύγες και τα κουνούπια. Σύμφωνα με τις λαϊκές πρακτικές, λίγα φύλλα βασιλικού σε ένα μπολάκι με ξίδι μπορούν να διώξουν τα κουνούπια κατά τη διάρκεια μιας καλοκαιρινής βραδιάς σε εξωτερικούς χώρους. Επιπρόσθετα, το άρωμα του βασιλικού αναζωογονεί και τονώνει τον οργανισμό.

Δενδρολίβανο
Συνιστά μια οικολογική λύση που θα σας προστατέψει από κουνούπια και άλλα ενοχλητικά έντομα, αφού το δενδρολίβανο έχει την ιδιότητα να τα απομακρύνει. Πρόκειται για βότανο με πλούσιες θεραπευτικές ιδιότητες, το οποίο είχε εκτιμηθεί πολύ από τους αρχαίους Ελληνες και τους Ρωμαίους οι οποίοι του απέδιδαν και συμβολικό χαρακτήρα. Εχει δυνατή μυρωδιά καμφοράς.
Λεβάντα

Ενα αποτελεσματικό εντομοαπωθητικό τζελ με λεβάντα παρασκευάζεται ως εξής: Σε 30 γραμμάρια τζελ αλόη βέρα ρίχνουμε 10 γραμμάρια αμυγδαλέλαιο, 10 σταγόνες γεράνι, 10 σταγόνες λεβάντα, 2 σταγόνες θυμάρι και 3 σταγόνες λεμόνι και ανακατεύουμε καλά. Απλώνουμε στα σημεία του σώματος που θέλουμε να προστατέψουμε.

Αντιιδρωτικά

Φασκόμηλο
Η πιο χαρακτηριστική του ιδιότητα, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι ότι παρεμποδίζει την εφίδρωση. Η δράση αυτή ξεκινά περίπου δύο ώρες μετά την κατανάλωση εγχύματος φασκόμηλου και μπορεί να διαρκέσει πολλές ώρες, ενώ αποδίδεται στο γεγονός ότι το φασκόμηλο τονώνει τον οργανισμό και καταπολεμά τη γενική εξασθένηση που προκαλεί άφθονο ιδρώτα. Υπερβολικές ποσότητες μπορεί να προκαλέσουν τοξικά φαινόμενα.

Αποσμητικά

Θυμάρι
Ενας από τους καλύτερους τρόπους για να αντιμετωπιστεί η κακοσμία των ποδιών θεωρείται το ποδόλουτρο με αφέψημα θυμαριού. Οι βοτανολόγοι συνιστούν να βράσετε δύο κουταλάκια του γλυκού θυμάρι σε μισό λίτρο νερό και να κάνετε ποδόλουτρο. Επαναλάβετε για αρκετό χρονικό διάστημα τη διαδικασία.

Λεμονιά
Χρησιμοποιείται ευρέως ως αρωματικό. Αλλωστε για τις αποσμητικές του ιδιότητες το λεμόνι έχει αξιοποιηθεί και από τη χημική βιομηχανία. Σύμφωνα με την πρακτική ιατρική, χυμός μισού ή ενός λεμονιού διαλυμένος σε νερό (αναλογία λεμονιού προς νερό 1:3) καταπολεμά την κακοσμία του στόματος όταν καταναλώνεται κάθε πρωί με άδειο στομάχι, ενώ μασάζ με λεμόνι στα πόδια τα απαλλάσσει από τις δυσάρεστες οσμές.
Ευκάλυπτος

Το αιθέριο έλαιο του ευκαλύπτου παράγεται από τα φύλλα του και έχει έντονο άρωμα και πικρή γεύση. Σύμφωνα με τους βοτανολόγους, όταν χρησιμοποιείται εξωτερικά λειτουργεί ως ισχυρό αποσμητικό, καθώς απομακρύνει τις μυρωδιές. Το ευκαλυπτέλαιο περιέχει κατά 70% κινεόλη και είναι επίσης γνωστό για τις απολυμαντικές, εντομοκτόνες και επουλωτικές ιδιότητές του.

Κατά των εγκαυμάτων

Αβρωνία
Οι βοτανοθεραπευτές συνιστούν κατάπλασμα από το φυτό αβρωνία για την αποκατάσταση του καμένου δέρματος από τον ήλιο. Πρόκειται για ένα από τα βότανα του Κενταύρου Χείρωνα, ενώ ο Διοσκουρίδης πρότεινε τους καρπούς της κατά των φακίδων και των λεκέδων του δέρματος.
Αλόη

Είναι γνωστή για την επουλωτική της δράση και τη βοήθεια που παρέχει στην αντιμετώπιση των ηλιακών εγκαυμάτων. Πολλοί λαοί, μεταξύ των οποίων και ο ελληνικός, χρησιμοποιούν την αλόη ευρέως για τις ιδιότητές της αυτές, ενώ στις τροπικές χώρες μια γλάστρα με αλόη βρίσκεται σε κάθε κουζίνα για τις πρώτες βοήθειες σε περίπτωση ανάγκης. Τη δεκαετία του ’30 Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το φυτό θεραπεύει και εγκαύματα οφειλόμενα σε ακτίνες Χ.

Συκιά
Πλούσια σε ιαματικές ιδιότητες, βοηθά μεταξύ άλλων στην αντιμετώπιση των εγκαυμάτων, όταν χρησιμοποιείται ως κατάπλασμα από φρέσκα ή ξηρά σύκα. Η εξωτερική χρήση των σύκων καταπολεμά επίσης τους δοθιήνες, τα αποστήματα, τους καλόγερους και τα οιδήματα. Περιέχει σάκχαρα, λίπη, αζωτούχες ουσίες, βιταμίνες Α, Β, C, κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο και σίδηρο.

Κατά της ναυτίας

Γαρίφαλο
Χρησιμοποιείται στην Κίνα από το 226 π.Χ., ενώ ήταν γνωστό και στην αρχαία Αίγυπτο. Το γαριφαλέλαιο που περιέχεται στο φυτό έχει την ιδιότητα να αναστέλλει τη ναυτία. Οι κανόνες της πρακτικής ιατρικής λένε ότι σε περιπτώσεις εμετού ή ναυτίας θα πρέπει να καταναλώνονται μερικές σταγόνες γαριφαλέλαιου διαλυμένου σε νερό.

Κετραρία
Κατά της ναυτίας και του εμετού συνιστάται από τους βοτανολόγους η κετραρία, μια λειχήνα που συναντάται σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη Βόρεια Ασία, τη Βόρεια Αμερική και τις αρκτικές περιοχές. Εισήχθη ως φαρμακευτικό/αντιβιοτικό φυτό στην Ευρώπη κατά τον 18ο αιώνα, όμως χρησιμοποιούνταν από τους Λάπωνες από πολύ παλιότερα.

Κολοκυθιά
Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιεί τον καρπό της κολοκυθιάς εναντίον της ναυτίας που προκαλεί η θάλασσα. Παράλληλα αποτελεί πλούσια πηγή αλάτων για τον οργανισμό. Τα πράσινα κολοκυθάκια θεωρούνται, άλλωστε, μαλακτικά του στομαχιού. Η κουκουρβιτασίνη που περιέχεται στα κολοκυθάκια έχει αντιοξειδωτική δράση.

Μπελαντόνα
Συγκαταλέγεται στα φυτά που καταπολεμούν τη ναυτία, η χρήση της όμως θα πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή αφού είναι ένα δηλητηριώδες βότανο. Το δηλητήριό της χρησιμοποιείται, σύμφωνα με μαρτυρίες, από τον 15ο αιώνα. Η μπελαντόνα διαδραμάτισε, επίσης, σημαντικό ρόλο στη μαγεία του Μεσαίωνα και στην ιατρική της εποχής ως τοπικό αναισθητικό.

Αποτριχωτiκά

Κισσός
Πρώτης τάξεως αποτριχωτικό μέσο θεωρούνταν ο κισσός τα παλαιότερα χρόνια, πριν ακόμη ανακαλυφθούν οι σύγχρονες μέθοδοι καλλωπισμού. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται η γόμα που τρέχει από παλιούς κορμούς και η οποία περιέχει ένα γλυκοσίδιο, τη χεδερίνη. Χρήσιμα μέρη του φυτού είναι, επίσης, τα νεαρά φύλλα, ο κορμός και οι ράγες του.

Δροσιστικά

Αγγουριά
Ιδανική τροφή για το καλοκαίρι, το αγγούρι είναι ένα δροσιστικό λαχανικό λόγω του ότι περιέχει κατά 95% νερό. Παράλληλα έχει αρκετές ιαματικές ιδιότητες: καταπολεμά τις πέτρες και την άμμο στα νεφρά και τη χολή, τη νεφρίτιδα, τα αρθριτικά, βοηθά τη λειτουργία του εντέρου. Επίσης ενισχύει τον οργανισμό σε περιπτώσεις φυματίωσης, ενώ έχει και ανθελμινθικές ιδιότητες.

Βατομουριά
Ενα φαρμακευτικό φυτό γνωστό από την αρχαιότητα, οι καρποί του οποίου θεωρούνται δροσιστικοί, είναι η βατομουριά. Η κατανάλωσή τους σταματά τη διάρροια και καταπραΰνει το στομάχι. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο αρχαίος Διοσκουρίδης πρότεινε τον χυλό των καρπών για την καταπολέμηση κοιλιακών και στομαχικών νοσημάτων.

Κριθάρι
Οι δροσιστικές ιδιότητες του κριθαριού είναι αρκετά γνωστές. Αλλωστε, εξαιτίας τους έχει καθιερωθεί η μπίρα ως ένα καλοκαιρινό δροσιστικό ποτό. Το κριθάρι είναι πλούσιο σε βιταμίνες Β1 και Ε, ενώ οι αρχαίοι Ελληνες το χρησιμοποιούσαν στην ιατρική για τη θεραπεία του ερεθισμένου πεπτικού συστήματος.

Κατά των τσιμπημάτων από έντομα-ερπετά

Κρεμμύδι
Μισό κρεμμύδι επάνω σε τσίμπημα σφήκας και μέλισσας, αφού αφαιρεθεί το κεντρί του εντόμου, ανακουφίζει σημαντικά από την ενόχληση. Το κρεμμύδι κατάγεται από τη Μέση Ανατολή, χρησιμοποιούνταν από τους ομηρικούς χρόνους και σύμφωνα με τους ιστορικούς έφτασε στην Ελλάδα μέσω των Αιγυπτίων.

Αμαμελίδα
Ως ένα από τα καλύτερα βότανα κατά των τσιμπημάτων από έντομα, κατά των ελκών, των κακώσεων και των κοψιμάτων θεωρείται η αμαμελίδα από τους βοτανολόγους. Πρόκειται για ένα εξωτικό φυτό, η χρήση του οποίου γίνεται με τη μορφή εκχυλίσματος, βάμματος ή αλοιφής, που φτιάχνονται από τα φύλλα και τον φλοιό του φυτού.

Μολόχα
Σύμφωνα με τους βοτανολόγους, αν κάποιος τρίψει το δέρμα του με φύλλα μολόχας, θα ανακουφιστεί από τσιμπήματα, δαγκώματα και κνησμούς. Το φυτό χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο από το 700 π.Χ., ενώ οι αρχαίοι Ρωμαίοι και οι Αιγύπτιοι το περιελάμβαναν στις τροφές τους. Οι αρχαίοι Ελληνες παρατήρησαν πρώτοι την ιαματική δράση της μολόχας.

Πεντάνευρο
Σας παρέχει τις πρώτες βοήθειες σε περίπτωση που σας τσιμπήσει έντομο ή σας δαγκώσει ερπετό ενώ βρίσκεστε στη φύση. Τα φρέσκα φύλλα του όταν κοπανιστούν και εφαρμοστούν ως κατάπλασμα είναι ευεργετικά σε τσιμπήματα εντόμων και δαγκώματα σκύλων ή φιδιών. Το πεντάνευρο, σύμφωνα με ορισμένους, μπορεί να επουλώσει και πληγές οι οποίες δεν κλείνουν για χρόνια.

Σπανάκι
Ενα ακόμη λαχανικό που τρώγεται ωμό σε σαλάτες ή μαγειρεμένο και δρα θεραπευτικά ενάντια στα τσιμπήματα. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τους βοτανολόγους, ο χυμός και ο πολτός του σπανακιού μπορούν να θεραπεύσουν το δάγκωμα του σκορπιού. Είναι πλούσιο σε σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο, οξαλικό οξύ, βιταμίνες Α, Β, C, D και Ε.

Βάλσαμο
Το όνομά του έχει ταυτιστεί με την επούλωση πληγών και όχι τυχαία. Καταπλάσματα που έχουν φτιαχτεί από κοπανισμένα φύλλα βαλσάμου όταν τοποθετούνται επάνω σε τσιμπήματα, σε εγκαύματα ή εκδορές δρουν ανακουφιστικά. Τις αναπλαστικές του ιδιότητες είχαν εγκαίρως αντιληφθεί από τα παλιά χρόνια οι Ελληνες χωρικοί, ενώ οι Γάλλοι αγρότες αποκαλούν το βάλσαμο και «χόρτο για δαγκώματα εντόμων».

Αντιμυκητιασικά

Καλεντούλα
Πασίγνωστη για τις αντιμυκητιασικές, αντιμικροβιακές και αντιβακτηριδιακές της ιδιότητες η καλεντούλα είναι το κατεξοχήν βότανο που θεραπεύει τους μύκητες. Περιέχεται σε κολπικά υπόθετα, ενώ η κατανάλωση τσαγιού καλεντούλας τρεις φορές ημερησίως θεραπεύει τους μύκητες του στόματος (άφτρες). Οι θεραπευτικές της ιδιότητες είχαν αναγνωριστεί ήδη από τον 12ο αιώνα, ενώ το βότανο έλκει την καταγωγή του από την Αίγυπτο.

Αποτοξινωτικά

Φραουλιά
Ο χυμός της φράουλας συμβάλλει σημαντικά στην αποτοξίνωση του οργανισμού και τον καθαρισμό του αίματος. Πέραν τούτου βοηθά στην περιποίηση του δέρματος, ανακουφίζει από ηλιακά εγκαύματα, καθαρίζει τις πανάδες και ασπρίζει τα δόντια εφόσον καταναλωθεί μαζί με λίγη σόδα φαγητού. Περιέχει βιταμίνες C και Β, σάκχαρα, ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, θείο, σίδηρο, πυρίτιο, οξέα και αιθέριο έλαιο.

Λάχανο
Το λάχανο περιλαμβάνεται στην κατηγορία των αποτοξινωτικών βοτάνων. Το ζουμί του καθαρίζει το αίμα και τα νεφρά, ενώ είναι διουρητικό, γεγονός που βοηθά στην απομάκρυνση των «άχρηστων» ουσιών από τον οργανισμό. Τα φύλλα του περιέχουν βιταμίνες Α, Β και C, κάλιο, νάτριο, ασβέστιο, μαγγάνιο, φώσφορο, θείο και αρσενικό. Οι Ρωμαίοι το αποκαλούσαν «φάρμακο του φτωχού».

Πράσο
Σύμφωνα με τους βοτανολόγους, όταν το πρωί κι ενώ είμαστε νηστικοί πίνουμε ένα ποτήρι με χυμό πράσου, τότε ο οργανισμός αποτοξινώνεται, το κυκλοφορικό σύστημα ωφελείται και ενισχύεται σημαντικά η απομάκρυνση των τοξινών από τον οργανισμό των καπνιστών. Πρόκειται για ένα λαχανικό που περιέχει νερό, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και ανόργανα άλατα ασβεστίου, φωσφόρου και καλίου, βιταμίνες Α, Β και C και αιθέριο έλαιο.

Κολλητσίδα
Οφείλει τις αποτοξινωτικές του ιδιότητες στο γεγονός ότι προκαλεί έντονη εφίδρωση μέσω της οποίας αποβάλλονται και οι τοξίνες. Η κολλητσίδα, τα φύλλα της οποίας καταναλώνονται και βρασμένα σε σαλάτες, είναι ένα βότανο που απομακρύνει τις τοξίνες από τον οργανισμό και καθαρίζει το αίμα. Επίσης, επουλώνει πληγές, δρα κατά των ρευματικών παθήσεων και κατευνάζει τις νευρικές διαταραχές.

Για καλό μαύρισμα

Καρότο
Είναι πλούσια πηγή β-καροτίνης, η οποία έχει την ιδιότητα να διεγείρει την παραγωγή μελανίνης. Σε ένα έντονο και ομοιόμορφο μαύρισμα συμβάλλει τόσο η κατανάλωση καρότων όσο και η εφαρμογή στο σώμα ζωμού από βρασμένα καρότα μερικές ώρες πριν από την ηλιοθεραπεία. Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. 

Ο μαγικός αριθμός 137

012578979805638

Υπάρχει ένας αριθμός που προβληματίζει εδώ και δεκαετίες τους φυσικούς. Πρόκειται για τον 137, τον μαγικό αριθμό της Δημιουργίας! 

ΠΟΛΛΟΙ αριθμοί έχουν απασχολήσει κατά καιρούς την ανθρωπότητα με την σκοτεινή ή αινιγματική σημασία τους. Ο πλέον δημοφιλής αριθμός είναι ο 666, τον οποίο δυσκολεύονται να τον καταλάβουν οι θρησκευόμενοι. Το νόημά του είναι πράγματι σκοτεινό, όμως είναι απολύτως ξεκάθαρο σε ποιον αναφέρεται (Αποκάλυψις Ιωάννου 13:18): «ώδε η σοφία εστιν∙ ο έχων τον νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου αριθμός γαρ ανθρώπου εστιν και ο αριθμός αυτού χξς».
Το κείμενο λέει ολοκάθαρα ότι ο αριθμός του θηρίου, ο 666, είναι ο αριθμός του ανθρώπου.
Αυτό όμως αποσιωπάται, επειδή ο άνθρωπος δεν έχει μάθει να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του. Όμως ότι αυτός είναι το περίφημο “Θηρίο” –και όχι κάποιο μεταφυσικό ον– είναι γνωστό από παλιά. «Δεν υπάρχει αγριότερο θηρίο από τον άνθρωπο», γράφει ο Ευριπίδης. Και πράγματι δεν υπάρχει, αν σκεφτούμε όλα όσα έχει κάνει και εξακολουθεί να κάνει ο άνθρωπος. Όλες οι φρικαλέες και αιμοσταγείς πράξεις των ανθρώπων αν προστεθούν στο χώρο και το χρόνο δημιουργούν το Θηρίο.
Ας αφήσουμε όμως τον 666 και ας έρθουμε σε κάτι πιο σοβαρό.
Ένας από τους διαπρεπέστερους φυσικούς, ο Ρίτσαρντ Φάινμαν (1918-1988), ο οποίος τιμήθηκε και με το Νόμπελ Φυσικής για την δουλειά του στην Κβαντική ηλεκτροδυναμική, έλεγε ότι παρ’ όλη την πρόοδό μας στις επιστήμες, ξέρουμε πολύ λίγα για τον κόσμο και τη δημιουργία.
«Εν οίδα ότι ουδέν οίδα»
Ο Φάινμαν, ο οποίος είχε συμμετάσχει στη δημιουργία πολλών απ’ τις πιο ανορθόδοξες θεωρίες στην Κβαντική Μηχανική, είχε πει ότι είναι πλέον καιρός οι επιστήμονες, ιδιαίτερα όσοι πιστεύουν ότι ξέρουν τα πάντα, να κάνουν ένα διάλειμμα και να αναλογιστούν τα όσα δεν ξέρουν. Και το αποτέλεσμα αυτού του απολογισμού να το γράψουν σε μια πινακίδα που θα την κρεμάσουν έξω απ’ τα γραφεία τους.
«Αλλά ας μην ανησυχούν», είπε ο Φάινμαν. «Η πινακίδα θα είναι πολύ μικρή, γιατί θα περιέχει μόνο μια λέξη, ή μάλλον έναν αριθμό: το 137».
Ο αριθμός αυτός, ο εκατόν τριάντα επτά, αντιπροσωπεύει πολλά πράγματα. Είναι ένας αρχέγονος αριθμός, ο 33ος πρώτος αριθμός στη σειρά των πυθαγορείων και ο τέταρτος πρώτος αριθμός στη σειρά Στερν (2, 3, 17, 137, 227, 977, 1187, 1493).
Στη γεωμετρία εκφράζει τη χρυσή γωνία. Χρησιμοποιώντας δύο ακτίνες για να διαιρέσετε έναν κύκλο, σύμφωνα με τον κανόνα της χρυσής τομής, θα πάρετε δύο γωνίες, μία περίπου των 137ο και μία περίπου των 222ο.
photo

022578979805243
Ο Ρίτσαρντ Φάινμαν (κέντρο) με τον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ (δεξιά, δίπλα στον Φάινμαν) στο Λος Άλαμος. Πηγή: Wikimedia Commons

Στη φυσική αντιπροσωπεύει μια σταθερά που καλείται «σταθερά της λεπτής δομής», και είναι ο τρόπος που οι φυσικοί περιγράφουν την πιθανότητα που ένα ηλεκτρόνιο απορροφά ή εκπέμπει ένα φωτόνιο.
Ο σημαντικός αυτός αριθμός περιγράφει επίσης τον βασικό μηχανισμό του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού, και έχει διεθνώς το δικό του σύμβολο, το ελληνικό γράμμα «α».
Πιο συγκεκριμένα, το «α» δεν είναι τίποτε άλλο από το τετράγωνο του φορτίου του ηλεκτρονίου, διά της ταχύτητας του φωτός, επί τη σταθερά του Πλανκ (e/c x h ή 6.626 069 03 (11) x 10-34 J · s).
Με άλλα λόγια, η «καρδιά» του ηλεκτρομαγνητισμού (e = φορτίο ηλεκτρονίου), η σχετικότητα (c = ταχύτητα του φωτός) και η κβαντομηχανική (h = σταθερά του Πλανκ) περιέχονται σε έναν και μόνο αριθμό!
Όμως ο αριθμός 137 δεν είναι όπως η σταθερά της βαρύτητας ή η παγκόσμια σταθερά των αερίων∙ δεν εκφράζει μέτρα, κιλά ή βαθμούς Κελσίου. Είναι ένας καθαρός αριθμός, χωρίς διαστάσεις – ένα μικρό θαύμα!
Οι φυσικοί που, όπως και η φύση, αγαπούν τη συμμετρία, θα ήθελαν ο αριθμός που εκφράζει ταυτόχρονα τον λόγο του ηλεκτρομαγνητισμού, της σχετικότητας και της κβαντομηχανικής να είναι κάποιο απλό νούμερο, όπως το 1 ή ίσως δύο φορές το πυθαγόρειο “π” (3,14) ή κάτι ανάλογο. Το 137, αν και ακέραιος αριθμός, δεν τους αρέσει γιατί δεν τον καταλαβαίνουν!
Η σπαζοκεφαλιά ενός αριθμού
Η σημασία του «α» καθορίστηκε για πρώτη φορά το 1915 από έναν φυσικό ονόματι Άρνολντ Σόμμερφελντ –εκείνο τον καιρό λάθη στις μετρήσεις τον έβγαζαν περίπου 136– και από τότε οι φυσικοί προσπαθούν ακόμη να εξηγήσουν από πού προέρχεται. Ο μεγάλος Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, ο οποίος τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1932 για τη συμβολή του στη θεμελίωση της Κβαντομηχανικής, είπε κάποτε στους φίλους του ότι τα προβλήματα της θεωρίας των κβάντα θα εξαφανιστούν μόλις το «α» βρει την πλήρη εξήγησή του.
Ο ίδιος έφαγε πολλά χρόνια προσπαθώντας να τον εξηγήσει ανεπιτυχώς, ενώ πολλά προβλήματα της ίδιας θεωρίας έβρισκαν λύση με άλλους τρόπους. Ο Βόλφγκανγκ Πάουλι, φίλος του Χάιζενμπεργκ και μαθητής του Άρνολντ Σόμμερφελντ, χαράμισε επίσης ατέλειωτο χρόνο έρευνας πολλαπλασιάζοντας το “π” (3,14) με διάφορους αριθμούς, προσπαθώντας να πάρει το 137.
Σήμερα πολλοί φυσικοί κάνουν πράξεις τραβηγμένες απ’ τα μαλλιά, για να βρουν από πού εξάγεται αυτός ο αριθμός, δίχως όμως να πείθουν τους συναδέλφους τους. Αυτός που ίσως πλησίασε πολύ κοντά στην αλήθεια για το τι κρύβει ο αριθμός 137 φαίνεται πως ήταν ο Πάουλι, όταν πέθανε στο δωμάτιο Νο 137 του νοσοκομείου όπου νοσηλευόταν…

Ο θεωρητικός φυσικός Βίκτορ Βάισκοπ.

Ο θεωρητικός φυσικός Βίκτορ Βάισκοπ.

Ο αυστριακής καταγωγής θεωρητικός φυσικός Βίκτορ Βάισκοπ (Victor Weisskopf, 1908 – 2002) είναι βέβαια άγνωστος στους πολλούς, αν και ο ίδιος γνώριζε τα ελληνικά πράγματα, καθότι υπήρξε καθηγητής του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου στις ΗΠΑ. Όταν συναντηθήκαμε το 1993 στο καφενείο του CERN στη Γενεύη, παρουσία του πειραματικού φυσικού Σπύρου Μαργέτη, ήταν από τους λίγους επιζώντες της παλιάς φρουράς των μεγάλων φυσικών, όπως ο Αϊνστάιν και ο Νιλς Μπορ.
Όταν η συζήτηση ήρθε στον αριθμό 137, ο Βάισκοπ είπε ότι την καλύτερη απάντηση την πήρε από τον Γκέρσομ Σόλεμ, έναν από τους ειδήμονες του ιουδαϊκού μυστικισμού. Ο Σόλεμ ρώτησε τον Βάισκοπ αν υπάρχουν στη φυσική κάποια ανεξήγητα μυστήρια. Ο Βάισκοπ απάντησε: «Ναι, υπάρχει ο αριθμός 137…»
Τα μάτια του Σόλεμ τότε φωτίστηκαν. Γύρισε προς τον φυσικό και του είπε: «Δεν το ξέρεις βέβαια, αλλά ο αριθμός 137 σχετίζεται με την Καμπάλα!»
Πρόκειται για την αρχαία χαλδαϊκή Μυστική Διδασκαλία, η οποία αποτυπώθηκε μέσω αλληγοριών στην άγραφη ή προφορική παράδοση των Ιουδαίων. Από τον μεσαίωνα και μετά, η μελέτη της Καμπάλα προσέλκυσε ένα πλήθος διανοουμένων και μελετητών, όπως ο Παράκελσος, ο Ρόμπερτ Φλουντ, ο αβάς Ιωάννης Τριθέμιος, ο Κορνήλιος Αγρίππας, ο καρδινάλιος Νικόλαος Κουτσάνι, ο ελληνιστής Ραμόν Λουλ (1232 – 1316), ο ουμανιστής Πίκο ντε λα Μιράντολα (1463 – 1494), ο Γερμανός λόγιος Γιοχάνες Ρόιχλιν (Johannes Reuchlin, 1455 – 1522), ο Άγγλος φιλόσοφος και μέλος της Πλατωνικής Σχολής του Κέμπριτς δρ. Χένρι Μουρ (1614 – 1687), ο Ευγένιος Φιλαλήθης, ο Αθανάσιος Κίρχερ, ο Ισαάκ Νεύτων, ο Λάιμπνιτς, ο λόρδος Μπέικον, ο Σπινόζα κ.ά.
Η anima mundi
Αν δούμε τον 137 σαν ενιαίο αριθμό, δεν βγάζουμε νόημα. Αν όμως τον χωρίσουμε στα συστατικά του μέρη, δηλαδή στους τρεις περιττούς αριθμούς από τους οποίους αποτελείται (1, 3 και 7) τότε βρισκόμαστε μπροστά στη λύση του μυστηρίου, γιατί οι τρεις αυτοί αριθμοί περικλείουν μέσα τους το μυστικό της Δημιουργίας.
Ας δούμε, πρώτα απ’ όλα, τη Μονάδα. Για τους πυθαγόρειους αυτή ήταν ο Θεός, το Πρώτο απ’ όλα τα πράγματα, ο Δημιουργός όλων των πραγμάτων. Από τη Μονάδα εκπορεύεται η Δυάδα, δημιουργώντας έτσι την Τριάδα, τον πρώτο τέλειο αριθμό, ο οποίος είναι το «Μέσον και η Αναλογία». Στον Τίμαιο του Πλάτωνα, η θεία τριάδα ονομάζεται Θεός, Λόγος και Ψυχή. Αυτή είναι η “Πρώτη Αιτία”. Και κάθε δημιουργία βρίσκει την ολοκλήρωσή της στην Επτάδα.
Το πώς γίνεται αυτό μας το λέει ο Πλάτωνας στον Τίμαιο (35a– 36b): Ο Δημιουργός πλάθει την Ψυχή του Κόσμου σε δύο χρόνους, βάσει του σοφού μείγματος δύο κοσμικών μορφών, του αμετάβλητου και αδιαίρετου όντος (ουσίας) και του μεταβλητού, διαιρετού όντος. Από αυτά φτιάχνει μια τρίτη μορφή (ένα τρίτο είδος ουσίας), στην οποία προσθέτει το Αυτό και το Έτερο, αναμεμειγμένα με τη σειρά τους στα διαιρετά και αδιαίρετα στοιχεία που περιέχουν. Κατανέμει κατόπιν το εξαγόμενο μείγμα σε επτά μέρη που αντιστοιχούν στα μουσικά διαστήματα… Αυτή η αρμονία είναι η Ψυχή του Κόσμου.
Ο Πλάτωνας, λοιπόν, μιλώντας ως θεολόγος, μας λέει ότι η Ψυχή του Κόσμου, η anima mundi, η Σοφία των Γνωστικών, ο Αιώνας για τον οποίο μιλά ο Βοήθιος, γεννήθηκε από τον αριθμό επτά. Ο Ηράκλειτος πάλι συνδέει την Ψυχή του Κόσμου με τον Λόγο: «Όποιο δρόμο κι αν ακολουθήσεις δεν θα βρεις τα όρια της ψυχής. Τόσο βαθύς είναι ο λόγος της».
Βλέπουμε λοιπόν γιατί ο αριθμός 137 έχει βάλει σε τέτοιο προβληματισμό τους επιστήμονες. Τώρα, αν θα συμφωνήσουν ή όχι με τις μυστικές ιδιότητές του, αυτό μόνο ο χρόνος το ξέρει…

πηγη