Ανησυχία, Αρνητικές Σκέψεις και πώς να Αποδεσμευτείτε…


Η ανησυχία έχει γίνει πλέον ένα με την καθημερινότητα
μας. Με όλα αυτά που ακούγονται καθημερινά είναι
πολύ δύσκολο να διατηρήσουμε μια αισιόδοξη στάση
και να πούμε πως όλα θα πάνε καλά. Δύσκολο όχι
όμως ακατόρθωτο.

Γιατί ακόμα κι αν συνεχίσουμε να φορτώνουμε το μυαλό μας με όλη την ανησυχία του κόσμου, ακόμα κι αν σκεφτόμαστε διαρκώς όλα τα πιθανά αρνητικά σενάρια που θα μπορούσαν να προκύψουν, τι κερδίζουμε;

Η αρνητικότητα σπάνια είναι κινητήριος δύναμη για δράση, αντίθετα τις περισσότερες φορές μας παραλύει και μας αφήνει παγιδευμένους στην ίδια κατάσταση από την οποία προσπαθούμε να ξεφύγουμε.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να σταματήσετε να ανησυχείτε ?

Ίσως να σκέφτεστε ότι θα σταματήσετε να ανησυχείτε όταν τα σημαντικά προβλήματα στη ζωή σας λυθούν και τα πράγματα θα μπουν σε μία σειρά. Μέχρι τότε, ίσως να νομίζετε ότι είναι πολύ δύσκολο να σταματήσετε ν’ ανησυχείτε.

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές οι άνθρωποι έχουν ανάμεικτα συναισθήματα για την ανησυχία που βιώνουν. Από τη μία ενοχλούνται που σκέφτονται αρνητικά και που δεν μπορούν να κοιμηθούν το βράδυ αλλά από την άλλη θεωρούν ότι αυτή η ανησυχία δεν είναι δίχως νόημα.

Ίσως για παράδειγμα να σκέφτεστε ότι η ανησυχία σας θα σας βοηθήσει να βρείτε μια λύση, ότι θα σας προετοιμάσει για κάθε ενδεχόμενο ή ότι θα σας βοηθήσει να καταλάβετε την κατάσταση καλύτερα.

Ίσως να πιστεύετε ότι δεν γίνετε να σταματήσετε ν’ ανησυχείτε και να είστε ήρεμοι γιατί αυτό θα ήταν ανεύθυνο. Εάν έχετε κάποια από τις παραπάνω πεποιθήσεις, μάλλον βρίσκετε όφελος στην ανησυχία σας και γι’ αυτό σας είναι δύσκολο να την αποβάλλετε.


Επίσης, εάν ενοχλείστε υπερβολικά από το γεγονός ότι ανησυχείτε και σκέφτεστε ότι η ανησυχία σας θα βλάψει τη σωματική και ψυχική σας υγεία ή ότι θα χάσετε τον έλεγχο, τότε ίσως παγιδεύετε τον εαυτό σας σε ένα φαύλο κύκλο όπου ανησυχείτε για την ίδια σας την ανησυχία.

Πώς μπορείτε να αποδεσμευτείτε από τη διαρκή ανησυχία

Πρώτα απ ’ όλα αναλογιστείτε εάν το πρόβλημα που σας απασχολεί είναι πραγματικό ή υποθετικό.

Εάν για παράδειγμα έχετε μόλις χάσει τη δουλειά σας και ανησυχείτε ότι δεν θα μπορέσετε να βρείτε κάποια άλλη σε σύντομο χρονικό διάστημα λόγω της ανεργίας που υπάρχει, αυτό είναι ένα πραγματικό πρόβλημα.


Εάν εργάζεστε σε μια επιχείρηση και ανησυχείτε ότι
μπορεί να απολυθείτε λόγω της οικονομικής κρίσης,
αυτό είναι ένα υποθετικό πρόβλημα, από την άποψη
ότι δεν έχει συμβεί ακόμα.

Ύστερα σκεφτείτε, εάν το πρόβλημα σας είναι υποθετικό, πόσο πιθανό ή ρεαλιστικό είναι να συμβεί;
Τι συγκεκριμένες ενδείξεις έχετε ότι θα συμβεί;
Τι συγκεκριμένες ενδείξεις έχετε ότι δε θα συμβεί;

Μπορείτε να κάνετε κάτι για λύσετε το πραγματικό
πρόβλημα ή να προετοιμαστείτε;

Εάν το πρόβλημα σας είναι επιλύσιμο, προσπαθείτε
να σκεφτείτε όλες τις πιθανές λύσεις.

Η καλύτερη λέξη για τη διαδικασία που θα σας βοηθήσει είναι η αγγλική « brainstorming»,κάντε δηλαδή μία λίστα με ο,τιδήποτε σας έρθει στο μυαλό αρχικά χωρίς να λογοκρίνετε τις ιδέες σας. Αφού «μαζέψετε» πολλές διαφορετικές ιδέες, κρατήστε εκείνες που σας φαίνονται καταλληλότερες και φτιάξτε ένα πλάνο αντιμετώπισης του προβλήματος σας.

Η διαδικασία αυτή θα σας βοηθήσετε να μειώσετε την ανησυχία που αισθάνεστε.

Τώρα εάν το πρόβλημα σας είναι ανεπίλυτο, αποδεχτείτε τα συναισθήματα που μπορεί να έχετε γύρω από αυτό το πρόβλημα και προσπαθείτε να προχωρήσετε. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει πάντα μια απάντηση σε όλα και ακόμα κι αν υπάρχει, πολύ συχνά ίσως να μην έρθει τη στιγμή που επιθυμούμε.

Θυμηθείτε ότι το να εγκαταλείψετε την ανησυχία σας
για κάτι , δε σημαίνει ότι παραιτείστε, απλά ότι αποδέχεστε την κατάσταση και προχωράτε.

Προκειμένου να αντιμετωπίσετε την ανησυχία, είναι σημαντικό να θυμάστε πώς για κάποια πράγματα
στη ζωή, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι.

Οι έρευνες δείχνουν ότι οι αγχώδεις άνθρωποι καθώς και εκείνοι που ν’ ανησυχούν διαρκώς βρίσκουν εξαιρετικά δύσκολο ν’ ανεχτούν την αβεβαιότητα. Θέλουν να ξέρουν συνέχεια τι πρόκειται να συμβεί έτσι ώστε να αισθάνονται έτοιμοι να το αντιμετωπίσουν.


Βέβαια, στην πραγματικότητα, η ανησυχία δεν κάνει
το μέλλον προβλέψιμο και ίσως να υπάρχει και λόγος
που το μέλλον δεν είναι προβλέψιμο. Έχετε ποτέ αναρωτηθεί, εάν αυτή η αβεβαιότητα
έχει πλεονεκτήματα εκτός από μειονεκτήματα;
Ποιά νομίζετε ότι είναι;

Εντοπίστε ποιά λάθη κάνετε όταν σκέπτεστε. Τα παρακάτω χαρακτηρίζονται και ως «γνωσιακές παραμορφώσεις» και μπορεί να συντελούν στην ενίσχυση του άγχους και της ανησυχίας σας.

Η Υπεργενίκευση: Κρίνοντας από μια μεμονωμένη δυσάρεστη εμπειρία, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι
το ίδιο θα ισχύει και στο μέλλον.


Για παράδειγμα « αφού με απέλυσαν από τη
δουλειά μου, δεν είμαι καλός σε αυτό που κάνω
και δε θα με προσλάβει ποτέ κανείς».

Όλα ή τίποτα (διχοτομική σκέψη): Δεν υπάρχει μέση κατάσταση, όλα είναι άσπρο ή μαύρο.
Για παράδειγμα: «Εάν δεν περάσω το μάθημα,
είμαι μια αποτυχία»

Επιλεκτική αφαίρεση: Απομονώνουμε μια αρνητική λεπτομέρεια και φιλτράρουμε τα θετικά.
Επικεντρωνόμαστε δηλαδή σ’ ενα μεμονωμένο
πράγμα που πήγε στραβά και ξεχνάμε τα υπόλοιπα
που πήγαν καλά.

Ελαχιστοποίηση και μεγιστοποίηση: Υπερτιμούμε
το θετικό και υποτιμούμε το αρνητικό.
Για παράδειγμα, « Πέρασα με την πρώτη στις
εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης αλλά ήμουν
απλά τυχερός».

Αυθαίρετη σκέψη : Βγάζουμε συμπεράσματα χωρίς
να υπάρχει αντικειμενική βάση. Π.χ «Δε μου
χαμογέλασε, άρα δε με συμπαθεί».

Πρέπει/Δεν πρέπει : Βάζουμε στον εαυτό μας αυστηρούς κανόνες και πρέπει και αντικατηγορούμαστε όταν δεν πράττουμε σύμφωνα με αυτούς.

Όταν εντοπίσετε αυτά τα λάθη, προσπαθήστε να σκεφτείτε μια ισορροπημένη, ρεαλιστική εναλλακτική και θα παρατηρήσετε πως το άγχος και η ανησυχία μειώνονται.

Πηγή lovepeaceangelhapiness.blogspot.gr

Jiddu Krisnamurti : Όλη η ζωή είναι επιλογές

Όλη η ζωή είναι επιλογές, μόνο στη μοναχικότητα δεν υπάρχει επιλογή. Επιλογή, οποιουδήποτε είδους, σημαίνει σύγκρουση. Στην επιλογή υπάρχουν αναπόφευκτα αντιθέσεις. Αυτές οι αντιθέσεις, εσωτερικές και εξωτερικές, γεννάνε σύγχυση και δυστυχία. Για να ξεφύγει κανείς από αυτή τη δυστυχία, κάνει να μοιάζουν οι θεοί, τα πιστεύω, ο εθνικισμός και η αφοσίωση σε διάφορα μοντέλα δραστηριότητας, σαν πραγματικές ανάγκες.

Ξεφεύγοντας με αυτές τις κάνεις να αποκτήσουν πολύ μεγάλη σημασία, αλλά η φυγή είναι ο δρόμος της ψευδαίσθησης και τότε εμφανίζονται ο φόβος κι η ανησυχία. Ο δρόμος της επιλογής είναι ο δρόμος της θλίψης όπου ο πόνος δεν έχει τέλος. Η επιλογή, η εκλογή, θα υπάρχει πάντα όσο υπάρχει εκείνος που επιλέγει -που είναι η συσσωρευμένη μνήμη πόνου και ευχαρίστησης- και κάθε εμπειρία επιλογής, το μόνο που κάνει είναι να δυναμώνει τη μνήμη, που η αντίδρασή της γίνεται σκέψη και συναίσθημα.

Η μνήμη έχει μόνο μερική σημασία, καθώς είναι φτιαγμένη για να αντιδρά μηχανικά κι αυτή η αντίδραση είναι η επιλογή.

Δεν υπάρχει ελευθερία στην επιλογή. Διαλέγεις σύμφωνα με τον τρόπο που έχεις ανατραφεί, σύμφωνα με την κοινωνική, οικονομική και θρησκευτική διαμόρφωσή σου. Η επιλογή δυναμώνει, χωρίς εξαίρεση, αυτή τη διαμόρφωση. Δεν υπάρχει φυγή από αυτή τη διαμόρφωση που μόνο γεννάει όλο και περισσότερα βάσανα.

Η επιλογή γεννάει πάντα δυστυχία. Παρακολούθησέ την και θα δεις να καραδοκεί, να απαιτεί, να επιμένει, να εκλιπαρεί και πριν το καταλάβεις, θα βρίσκεσαι πιασμένος στο δίχτυ των αναπόφευκτων υποχρεώσεων, ευθυνών και απογνώσεων που φέρνει.

Παρακολούθησέ την και θα έχεις επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει.
Έχε επίγνωση αυτού που συμβαίνει, δε μπορείς να αλλάξεις αυτό που συμβαίνει, μπορείς να το κουκουλώσεις, να το βάλλεις στα πόδια, αλλά δε μπορείς να το αλλάξεις. Είναι εκεί. Αν το αφήσεις ήσυχο χωρίς να παρεμβαίνεις με τις απόψεις σου και τις ελπίδες σου, τους φόβους σου και τις απελπισίες σου, με τις υστερόβουλες και πανούργες κρίσεις σου, θα ανθίσει και θα φανερώσει όλη τη δαιδαλώδη μορφή του, όλες τις λεπτές κινήσεις του -και υπάρχουν πολλές- τη φαινομενική σημασία και ηθική του, τα κρυμμένα του κίνητρα και τις κρυμμένες φαντασιώσεις του.

Αν αφήσεις εκείνο που πραγματικά συμβαίνει ήσυχο, θα σου δείξει όλα αυτά και περισσότερα. Αλλά πρέπει να έχεις μια χωρίς επιλογές επίγνωσή του, περπατώντας ήσυχα. Τότε θα δεις ότι η επιλογή, έχοντας ανθίσει, πεθαίνει και μένει η ελευθερία, όχι ότι είσαι ελεύθερος, αλλά υπάρχει ελευθερία.

Εσύ είσαι εκείνος που κάνει τις επιλογές, εσύ είσαι εκείνος που σταμάτησε να τις κάνει. Δεν υπάρχει τίποτα να επιλέξεις. Μέσα από αυτήν την χωρίς επιλογές κατάσταση ανθίζει η μοναχικότητα. Ο θάνατος της επιλογής δεν είναι ποτέ το τέλος της. Πάντοτε ανθίζει και πάντοτε είναι καινούρια. Το να πεθαίνεις για το γνωστό σημαίνει να είσαι μόνος. Κάθε επιλογή βρίσκεται στο πεδίο του γνωστού. Η δράση σε αυτό το πεδίο φέρνει πάντα θλίψη.

Τέλος της θλίψης υπάρχει στη μοναχικότητα.

Από τις “Σημειώσεις” του Τζιντου Κρισναμούρτι

________________________________________________________________

O Τζίντου Κρισναμούρτι γεννήθηκε το 1895 στην Ινδία και πέθανε το 1986. Ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο και πάντα διακήρυττε ότι δεν έχει πατρίδα. Ταξίδεψε παντού, γράφοντας βιβλία και συγγράμματα. Γίνεται ίσως ο πιο δημοφιλής σύγχρονος πνευματικός δάσκαλος που όμως αρνείται την χρησιμότητα των πνευματικών δασκάλων και τάσσετε εναντίον τους.

Σε αντίθεση με κάθε άλλη πνευματική διδασκαλία, ο Κρισναμούρτι διδάσκει ότι ο άνθρωπος πρέπει μόνος του να βρει τον δρόμο και εκείνος το μόνο που του δίνει είναι τα εργαλεία. Σε καμία όμως περίπτωση δεν πιστεύει ότι πρέπει να ακολουθούμε πιστά και τυφλά πνευματικούς ή θρησκευτικούς ηγέτες.

Η αμφιβολία προς οτιδήποτε είναι κύριο στοιχείο της διδασκαλίας του. Τάσσεται ενάντια των παραδοσιακών τρόπων διαλογισμού που κοιμίζουν τον νου(!) και διαλαλεί συνεχώς την κρισιμότητα της παρούσας στιγμής και την απαγκίστρωση από σκέψεις του παρελθόντος του μέλλοντος χωρίς όμως ο νους να χάνει την εγρήγορση του, διδασκαλία που συμπίπτει αρκετά με αυτή του μεταγενέστερου Γερμανού Εκχαρτ Τόλε (Η Δύναμη του Τώρα εκδ. Λιβάνη)

Το ψηφιοποιημένο σημειωματάριο του Νεύτωνα (δείτε σε ποια γλώσσα έγραφε τις σημειώσεις του)

Online, για πρώτη φορά, τα ιστορικά χειρόγραφα του Ισαάκ Νεύτωνα.
Το πανεπιστήμιο Κέμπριτζ, όπου δίδασκε ο διάσημος φυσικός και μαθηματικός Ισαάκ Νεύτων, επιτρέπει πλέον για πρώτη φορά τη διαδικτυακή πρόσβαση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου στα ψηφιοποιημένα χειρόγραφα και πρωτότυπα τυπωμένα έργα του μεγάλου επιστήμονα. Μεταξύ αυτών βρίσκεται η πρωτότυπη τυπωμένη έκδοση του αριστουργήματός του «Principia Mathematica» (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας), μαζί με τις εμβόλιμες σχετικές χειρόγραφες σημειώσεις και απαντητικά σχόλια στους επικριτές του, που ο ίδιος είχε κάνει πάνω στο δικό του…αντίτυπο.
Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», περισσότερες από 4.000 σελίδες, δηλαδή περίπου το ένα πέμπτο του αρχείου του Νεύτωνα, που διατηρεί το φημισμένο πανεπιστήμιο, έχουν ψηφιοποιηθεί και είναι προσβάσιμα online στο πλαίσιο ενός προγράμματος, το οποίο θα δώσει στο ευρύ κοινό πρόσβαση στο έργο και άλλων «κολοσσών» της επιστήμης, όπως ο Δαρβίνος.
Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος για την ψηφιοποίηση στη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, Γκραντ Γιανγκ, τα χειρόγραφα του Νεύτωνα αποκαλύπτουν τον τρόπο που σκεπτόταν και σταδιακά προχωρούσε στις σημαντικές ανακαλύψεις του, που σφράγισαν τη σύγχρονη επιστήμη.

Για ρίξτε όμως και μια ματιά και το σημειωματάριό του. Αναγνωρίζεται τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε;

 

Το θαύμα των εικόνων της Αγιάς Σοφιάς που άφησε άφωνους τους Τούρκους

 

Μια καταπληκτική ιστορία που δείχνει το μέγεθος της ορθόδοξης αγιοσύνης στο μεγαλύτερο αρχιτεκτονικό της δημιούργημα που χαρακτηρίστηκε σαν ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα του ανθρωπίνου πολιτισμού, στον ναό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, έφερε στο φως της δημοσιότητας ο ίδιος ο τουρκικός τύπος, ( εφημερίδα Radikal, δημοσιογράφος, Ömer Erbil), καταμαρτυρώντας άλλο ένα ισχυρό σημάδι παρουσίας της Ορθόδοξης αγιοσύνη της στην γειτονική χώρα.
Η ιστορία αναφέρεται στην κλοπή 11 πολύτιμων χριστιανικών εικόνων επενδυμένες με χρυσό από τον ναό της Αγίας Σοφίας πριν από πενήντα πέντε χρόνια και η επιστροφή τους, μετά από ένα μεγάλο συνειδησιακό πόλεμο στον πραγματικό τους κάτοχο, δηλαδή στον μεγαλύτερο σύμβολο της Ορθοδοξίας που και σήμερα δεσπόζει την Βασιλίδα των πόλεων.
Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι μια Αμερικανίδα, η Eliza B Chrystie, η οποία βρέθηκε σαν επισκέπτρια πριν από πενήντα πέντε χρόνια στον ναό της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης.

Την περίοδο εκείνη γίνονταν μεγάλες εργασίες ανακίνησης του ναού και κάποιες εικόνες βρίσκονταν στο δάπεδο για καταγραφή και επεξεργασία από τους υπεύθυνους της ανακίνησης. Η Eliza B Chrystie βρήκε τότε την ευκαιρία να κλέψει κάποιες εικόνες από τους ανυποψίαστους εργάτες της ανακαίνισης του ναού.
Περίχαρης η Αμερικανίδα τουρίστρια μόλις επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες παρουσίασε στους φίλους της το μεγάλο της «λάφυρο» από τον ιστορικό ναό της Κωνσταντινούπολης.
Καθώς όμως περνούσαν τα χρόνια, η Eliza B Chrystie άρχισε να αισθάνεται ότι οι εικόνες σαν να είχαν φωνή της μιλούσαν και της τόνιζαν πως δεν της ανήκουν και πως πρέπει να τις επιστρέψει στον φυσικό τους χώρο, δηλαδή στην Αγία Σοφία.
Σταδιακά οι φωνές αυτές αυξηθήκαν και η παρουσία αυτών των χριστιανικών εικόνων μετατράπηκε σε εφιάλτη για την Αμερικανίδα τουρίστρια η οποία τώρα μετανοιωμένη όλο και περισσότερο άρχισε να σκέπετε πως θα μπορούσε να τις επιστρέψει πίσω στον ιερό ναό.
Επειδή όμως είχε ήδη γεράσει και δεν μπορούσε να πάει μόνη της στην Κωνσταντινούπολη, ζήτησε την βοήθεια της νεότερης αδελφή της και έτσι μετά από 55 χρόνια μαζί με τα ιερά κλοπιμαία ξαναβρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί όμως προβληματίστηκε με ποιο τρόπο θα γίνονταν η παράδοση των εικόνων χωρίς να δημιουργηθεί πρόβλημα και παράλληλα να ηρεμήσει ψυχικά από όλη αυτή την ιστορία
Οι δυο αδελφές επιστέφτηκαν τότε ένα Τούρκο χρυσοχόο, τον Adil Birsen, δήθεν για να αγοράσουν κοσμήματα. Στον Τούρκο του έκανε εντύπωση ότι έδειχναν πως κάτι τους απασχολούσε αλλά δεν το φανέρωναν.
Την επομένη μέρα ξαναήρθαν στο μαγαζί του και η Αμερικανίδα του ζήτησε να την εξυπηρετήσει σε κάτι το πολύ σοβαρό ενώ καθώς μιλούσε, όπως διηγείται ο Τούρκος χρυσοχόος, άρχισε να κλαίει αφήνοντας άναυδο τον Adil Birsen ο όποιος δεν είχε καταλάβει το τι ακριβώς ήθελε.
Τελικά η Eliza B Chrystie του φανέρωσε τον λόγο της επίσκεψης της και του ζήτησε την βοήθεια του να επιτρέψει στην Αγία Σοφία τις κλεμμένες εικόνες τονίζοντας πως αυτό είναι μια συνειδησιακή ομολογία σαν μια εξομολόγηση για την μεγάλη της αμαρτία.
Φυσικά ο Τούρκος χρυσοχόος δέχτηκε να βοηθήσει τις δυο Αμερικανίδες και τότε η Eliza B Chrystie αφού του παρέδωσε τις εικόνες είπε με μεγάλη συγκίνηση ότι, «Επιτέλους τώρα θα ησυχάσω και θα μπορέσω να πεθάνω ήσυχα αφού επιτέλεσα το καθήκον μου να εξομολογηθώ την μεγάλη μου αμαρτία και να την επανορθώσω με αυτόν τον τρόπο».
Το νέο έγινε ευρέως γνωστό από τον τουρκικό τύπο προκαλώντας πολύ μεγάλη αίσθηση. Χαρακτηριστικό είναι πως ο διευθυντής του Μουσείου της Αγίας Σοφίας, ο Hayrullah Cengiz, επαίνεσε δημόσια την ενέργεια της Αμερικανίδας τονίζοντας πως αποτελεί μια κίνηση ομολογίας και κάθαρσης μιας πράξης που έγινε πριν από 50 χρόνια, ενώ τόνισε πως με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να αποδοθούν στην Αγία Σοφία και άλλα πολύτιμα αντικείμενα που κατά καιρούς έχουν αφαιρεθεί παράνομα από το μεγάλο αυτό χριστιανικό θρησκευτικό σύμβολο.
Το γεγονός αυτό που χαρακτηρίζεται σαν το «θαύμα των αγίων εικόνων» της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης, είναι άλλο ένα καταπληκτικό μήνυμα πως η Ορθοδοξία παραμένει ζωντανή μέσα στο μεγαλύτερο αρχιτεκτονικό της δημιούργημα στην Βασιλίδα των πόλεων.

 

Εύκολο και οικονομικό αποσμητικό χώρου για να μοσχομυρίζει το ΣΠΙΤΙ σου όλη την ώρα!!!

455532

 

Εύκολο και οικονομικό αποσμητικό χώρου για να μοσχομυρίζει το ΣΠΙΤΙ σου όλη την ώρα!!!
Δώσε μια αίσθηση φρεσκάδας στους χώρους του σπιτιού σου με τον πιο απλό και οικονομικό τρόπο!


Τι θα χρειαστείς:
1 βάζο
χυμό από 2-3 λεμόνια
Εκχύλισμα βανίλιας
5-6 κλωναράκια δενδρολίβανο
Εκτέλεση:
-Σε ένα κατσαρολάκι με νερό πρόσθεσε το χυμό λεμονιών, το εκχύλισμα βανίλιας και το δενδρολίβανο.
-Άφησε το μείγμα να βράσει και έπειτα τοποθέτησέ το σε ένα γυάλινο βάζο.
-Μέσα στο βάζο πρόσθεσε και αρκετές φέτες λεμονιού και επιπρόσθετα κλωναράκια δενδρολίβανου για πιο έντονη μυρωδιά και ιδιαίτερη διακόσμηση.
-Το συγκεκριμένο αρωματικό χώρου θα διαρκέσει για μέρες, αλλά όταν δεις ότι πλέον δεν είναι έντονη η μυρωδιά του μπορείς να ξαναβράσεις το ίδιο μείγμα.
 

«Δεν αποδέχομαι τίποτα, θα ψάξω, θα ερευνήσω»

«Μην εξαρτάστε από κανέναν. Εγώ ή κάποιος άλλος μπορεί να σας πούμε ότι υπάρχει μια κατάσταση πέρα από το χρόνο, αλλά τι αξία έχει αυτό για σας;

Όταν πεινάς θέλεις να φας και δεν χορταίνεις με τα λόγια. Είναι όπως όταν κάθεσαι έξω από ένα εστιατόριο και διαβάζεις το μενού: πρέπει να μπεις μέσα και να φας με το να κάθεσαι έξω και να διαβάζεις το μενού δεν πρόκειται να χορτάσεις την πείνα σου. Το σημαντικό, λοιπόν, για σας είναι ν’ ανακαλύψετε από μόνοι σας. 
Μπορείτε να δείτε ότι όλα γύρω σας παρακμάζουν, καταστρέφονται. Αυτόν το δήθεν πολιτισμό δεν τον κρατάει πια η συλλογική θέληση και θα σκορπίσει σε κομμάτια.
Η ζωή σε προκαλεί από τη μια στιγμή στην άλλη, κι αν ανταποκρίνεσαι στις προκλήσεις σύμφωνα με κάποια εδραιωμένη συνήθεια, που σημαίνει ότι ανταποκρίνεσαι σκύβοντας το κεφάλι, τότε αυτή η ανταπόκριση δεν έχει καμιά αξία. 
Μπορείς ν’ ανακαλύψεις αν υπάρχει ή όχι μια κατάσταση πέρα από το χρόνο, μια κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει η τάση για «όλο και πιο πολύ» ή για «έστω και πιο λίγο» μόνο όταν πεις «Δεν αποδέχομαι τίποτα, θα ψάξω, θα ερευνήσω» – που σημαίνει ότι δεν φοβάσαι να σταθείς στα πόδια σου μόνος σου.»

“Οι άνθρωποι δε στερούνται δυνάμεως, αλλά θελήσεως”

Πόσο δίκιο μπορεί να είχε ο Βίκτορ Ουγκώ, όταν στην πρώτη σελίδα του βιβλίου του «Οι άθλιοι», είχε γράψει: «Οι άνθρωποι δε στερούνται δυνάμεως, αλλά θελήσεως»;

Πόσοι άνθρωποι αναφέρονται στην αδυναμία ικανοτήτων τους να κάνουν κάτι και δεν μένουν καθόλου στην αδυναμία θελήσεως. Οτιδήποτε μας δυσκολεύει συναισθηματικά, δεν μας αρέσει, μας αναστατώνει, μας ξεβολεύει ίσως, έχουμε την τάση να το αποφεύγουμε ή να το αναβάλλουμε. Πολλές φορές ο στόχος μας ή οι προθέσεις μας δεν είναι αρκετές για να μας κινητοποιήσουν.

Η αναβολή ή η αποφυγή διάφορων καταστάσεων και πραγμάτων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον φόβο μας και το άγχος της αποτυχίας. Έτσι λοιπόν, προκειμένου να δούμε την αληθινή αιτία και να την αντιμετωπίσουμε, προτιμάμε να την βαφτίσουμε ανικανότητα ή «δεν μπορώ».

Γιατί όμως ένας άνθρωπος προτιμά να μένει ίσως και μια ζωή χωρίς να «μπορέσει» να κάνει αυτά που θέλει;

  • Μήπως γιατί δεν του έμαθε κανείς ως τώρα πόσες δυνατότητες έχει, αλλά και να πιστεύει στον εαυτό του;
  • Μήπως οι αρνητικές πεποιθήσεις που κουβαλάει κάποιος τον μπλοκάρουν και του διαμορφώνουν την ζωή του;

Γνωρίζοντας τον εαυτό μας και τις αδυναμίες μας, μπορούμε να αλλάξουμε πολλά πράγματα στον εαυτό μας και κατ´επέκταση στην ζωή μας. Μπορούμε να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και συνήθειες και να πετύχουμε όσα θέλουμε. Υπάρχουν άνθρωποι με αναπηρίες που συμμετέχουν σε Ολυμπιακούς αγώνες και βγαίνουν πρωταθλητές, άνθρωποι που καταφέρνουν να ταξιδέψουν ως το διάστημα, άνθρωποι που ξεκινούν δουλειά από ένα μαγαζάκι και καταλήγουν με γνωστούς ομίλους, που δεν είχαν τα χρήματα να σπουδάσουν αλλά κατάφεραν να πάρουν υποτροφία, και πολλοί άλλοι άνθρωποι που θαυμάζουμε και που δεν σχετίζεται η επιτυχία τους με όσα δεν διαθέτουμε συγκριτικά μαζί τους.

Κοινό στοιχείο όλων αυτών των ανθρώπων είναι η δύναμη της θέλησης και η πίστη στον εαυτό τους. Δυσκολεύτηκαν αλλά δεν τα παράτησαν, φοβήθηκαν αλλά δεν εγκατέλειψαν. Έμειναν σταθεροί στον στόχο τους.

Είμαστε από τη φύση μας όντα προικισμένα, με πολλές δυνατότητες και άπειρες επιλογές. Κάθε φορά που θα λέτε «δεν μπορώ», σκεφτείτε πως μόνο χρόνο χάνετε. Δουλέψτε την ανασφάλειά σας και την αυτοεικόνα σας, γιατί με έναν δυνατό σύμμαχο, όπως ο εαυτός σας, ότι θέλετε το μπορείτε. Ίσως να μη μπορέσετε να πετάξετε μόνο…

Ευχαριστούμε την Άννα Σταματελάτου, Ψυχοθεραπεύτρια

www.jenny.gr

Καζάκης: Η αίτηση επέκτασης της δανειακής σύμβασης ισοδυναμεί με συνταγματική εκτροπή και πράξη εσχάτης προδοσίας.

Από το σκίσιμο του μνημονίου πάμε σε επέκταση. Διαβάστε τι γράφει ο Καζάκης για το θέμα. 


Την Δεύτερα ο πρόεδρος του Eurogroup έστειλε τελεσίγραφο στην ελληνική πλευρά, λέγοντας ότι οι δανειστές απαιτούν πρώτα απ’ όλα αίτηση από την ελληνική κυβέρνηση για παράταση του υφιστάμενου προγράμματος (μνημονίου). Όπως είπε ο Ντάισελμπλουμ «το πρώτο βήμα θα είναι η επέκταση και το επόμενο βήμα είναι να μιλήσουμε για το περιεχόμενο του προγράμματος, αλλά όχι το ανάποδο.»

Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα κάνει επίσημη αίτηση για παράταση της υφιστάμενης δανειακής σύμβασης. Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Valdis Dombrovskis απάντησε σήμερα ότι «πρέπει να δούμε σε χαρτί αυτό ακριβώς η ελληνική κυβέρνηση αιτείται». Μετά τη συμμετοχή του στα δύο τελευταία Eurogroups για την Ελλάδα, δήλωσε επίσης ο Dombrovskis η διάθεση μεταξύ των υπουργών ήταν σαφής: Η Ελλάδα πρέπει να ζητήσει παράταση της τρέχουσας διάσωσης.

Πρώτο: Με ποιό δικαίωμα η κυβέρνηση Τσίπρα αιτείται την παράταση της δανειακής σύμβασης; Αν δεν κάνω λάθος αυτό που υποσχόταν προεκλογικά ήταν ότι θα διαπραγματευθεί τη δανειακή σύμβαση, όχι ότι θα ζητήσει παράτασή της. Από που λοιπόν αντλεί αυτό το δικαίωμα ο κ. Τσίπρας;

Δεύτερο: Ξέχασε ο κ. Τσίπρας ότι η δανειακή σύμβαση είναι μια λεόντια, αποικιοκρατικού χαρακτήρα σύμβαση σε βάρος της Ελλάδας; Ξέχασε ότι εμπεριέχει την απεμπόλιση άνευ όρων και αμετάκλητα όλων των ασυλιών στην υφιστάμενη και μελλοντική περιουσία της Ελλάδας; Ξέχασε ότι εισάγει το αγγλικό δίκαιο και τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, των οποίων οι αποφάσεις θα είναι τελεσίδικες και άμεσα εκτελεστέες στην χώρα μας; Ξέχασε πώς όλα αυτά καταλύουν την εθνική κυριαρχία της χώρας και όλα τα θεμελιώδη δικαιώματά της με βάση το διεθνές δίκαιο έναντι των δανειστών της;

Τρίτο: Ξεχνά ο κ. Τσίπρας ότι η υφιστάμενη δανειακή σύμβαση δεν είναι ούτε καν νόμιμη με βάση τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα της χώρας; Γιατί δεν ρωτά τον κ. Κατρούγκαλο να του εξηγήσει;

Να τι έλεγε ο κ. Κατρούγκαλος ως συνταγματολόγος, πριν γίνει πολιτευτής του ΣΥΡΙΖΑ και υπουργός: «Περαιτέρω, και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος. Παρόλα αυτά -και ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για αυτό- καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση το Μάιο του 2010, αλλά μετά αποσύρθηκε, η δεύτερη εγκρίθηκε από τη Βουλή δύο φορές ως σχέδιο, μία φορά ως παράρτημα του ν. 4046/2012, και μία ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Ουδέποτε όμως ήρθε για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της. Οι εν λόγω συμβάσεις, εάν είχαν κυρωθεί συνταγματικά, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων. Εφόσον αυτό όμως δεν συνέβη, δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία να ανατρέψει τα μνημονιακά μέτρα. Μάλιστα, για μερικά από αυτά, όπως, π.χ. για την κατάργηση των πρόσφατων ρυθμίσεων για τη μετενέργεια, που διαλύουν το εργατικό δίκαιο και τη συλλογική αυτονομία, δεν απαιτείται καν τυπικός νόμος, αλλά αρκεί απλή Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου.» (http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/katargisi-mnimonion-daneiakis-symbasis-xoris-kataggelia-toy-giorgoy-katroygkaloy)

Τα ξεχάσατε όλα αυτά κ. Τσίπρα; Ή μήπως διαμέσου της παράτασης βαλθήκατε να νομιμοποιήσετε τις δανειακές συμβάσεις ώστε να αποκτήσουν, αυτό που δεν είχαν καταφέρει μέχρι σήμερα; Δηλαδή να θεσπίσουν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο κι έτσι να μην μπορεί μια απλή πλειοψηφία της Βουλής να τις καταργήσει με απλή νομοθετική πράξη.

Όπως και να έχει οι δανειακές συμβάσεις με βάση το σύνταγμα είναι καθ’ όλα παράνομες. Όχι μόνο γιατί δεν έχουν ψηφιστεί με βάση τα προβλεπόμενα του άρθρου 28, παράγραφος 2, που απαιτεί να εισαχθεί στην Βουλή ως διεθνής σύμβαση και να ψηφιστεί από τα τρία πέντα του σώματος. Αλλά και γιατί οι συμβάσεις αυτές καταλύουν ουσιαστικά την υπόσταση και την εθνική κυριαρχία της χώρας, χωρίς ούτε καν να τηρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 3 του ιδίου άρθρου: «H Eλλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας.»

Ποιό είναι το σπουδαίο εθνικό συμφέρον της χώρας για να υιοθετήσει μια τέτοια αποικιοκρατικού τύπου δανειακή σύμβαση;
Ποιά από τα δικαίωμα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος δεν έχουν καταλύσει οι δανειακές συμβάσεις; Ποιές αρχές της ισότητας και της αμοιβαιότητας υπάρχουν σ’ αυτές;

Η παραβίαση ακριβώς αυτών των θεμελιωδών αρχών και προβλέψεων του Συντάγματος δεν έκαναν τον συνταγματολόγο Γ. Κασιμάτη να μιλήσει για πραξικόπημα και για εσχάτη προδοσία; Εσείς λοιπόν κ. Τσίπρα τι επιδιώκεται; Να φέρεται στη Βουλή την τελευταία δανειακή σύμβαση, που είναι παράνομη ακόμη και τυπικά, για να νομιμοποιηθεί με τη διαδικασία των τριών πέμπτων στο όνομα της παράτασης; Να νομιμοποιηθεί δηλαδή με τις ψήφους των αντιμνημονιακών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ μαζί με τους ψήφους των μνημονιακών ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι;

Έτσι ξέρει να υπερασπίζεται ο κ. Τσίπρας την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας; Ενδίδοντας στους εκβιασμούς; Προχωρόντας στη νομιμοποίηση της παράνομης δανειακής σύμβασης δια της παρατάσεως; Κι έτσι να δεθεί χειροπόδαρα η χώρα και ο λαός της θεσπίζοντας διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο;

Όπως και να έχει, για ένα να είναι απολύτως βέβαιοι όσοι αποδεχθούν και ψηφίσουν το αίτημα για παράταση της δανειακής σύμβασης. Όπως οι προηγούμενοι διέπραξαν κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και εσχάτη προδοσία με βάση το 134 του Π.Κ. παρ. 2, όπως άριστα έχει αποδείξει ο συνταγματολόγος κ. Γ. Κασιμάτης κι άλλοι, το ίδιο ακριβώς διαπράτουν όσοι σήμερα αποδεχθούν, ψηφίσουν και στηρίξουν την παράταση της δανειακής σύμβασης. Κι όποιος νομίζει ότι τέτοιες πράξεις θα μείνουν έτσι, ατιμώρητες, ή θα ξεχαστούν, αυταπατώνται οικτρά. Σε κάθε περίπτωση θα στιγματίσουν ανεξίτηλα όσους τις αποδεχθούν στο όνομα του κομματικού συμφέροντος. Και θα έρθει να λογοδοτήσουν.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Όλοι αντέγραψαν τούς ΈΛληνες (βίντεο)

Μία εκπληκτική έρευνα πάνω στίς αντιγραφές όλων απο τους ΈΛληνες.
Το παρουσιάζουν οι συνεργάτες μας Γιώργος Λεκάκης και Λεωνίδας Μπίλλης μαζί με τόν Γιώργο Τσαγγρινό και τον Ανδρέα Μαζαράκη

Παιχνίδια του φωτός ή όντα από άλλη διάσταση; Ένα παγκόσμιο φαινόμενο αναζητά εξήγηση.

 
ΜΕΡΙΚΕΣ φορές το φως κάνει περίεργα παιχνιδίσματα και φανερώνει ανθρώπινες φιγούρες να ξεπροβάλλουν μέσα από την ομίχλη, λες και κάποιος στέκεται και μας παρακολουθεί από τον ουρανό.
Το χαρακτηριστικό σε αυτά τα φαινόμενα είναι η άλως ή φωτοστέφανο που περιβάλλει με τα χρώματα της ίριδας τις γιγάντιες σκιώδεις φιγούρες.


Οι πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες προέρχονται από τα Χάιλαντς της Σκοτίας και συγκεκριμένα από το Γκλενκόου, μια παρθένα περιοχή με απόκρημνα χιονισμένα βουνά και ελικοειδείς πεδιάδες που συνθέτουν ένα υποβλητικό τοπίο.

Μια ψηλή ανθρώπινη φιγούρα από το Γκλενκόου στα Χάιλαντς της Σκοτίας.

Τελικά πρόκειται για παραφυσικό φαινόμενο ή μήπως υπάρχει μια απλή τεχνική εξήγηση;
Το φαινόμενο έχει την ονομασία Brocken spectre (το φάντασμα του Μπρόκεν) επειδή πρωτοπαρουσιάστηκε στο ομώνυμο βουνό της βόρειας κεντρικής Γερμανίας που έχει ύψος 1.143 μέτρα. Πρόκειται για ένα οπτικό φαινόμενο που δημιουργείται όταν πάνω στα σύννεφα προβάλλεται η εικόνα κάποιου που στέκεται ψηλά –σε ένα βουνό ή ύψωμα– έχοντας τον ήλιο πίσω του.
Το φαινόμενο έλκει την καταγωγή του από τις Βαλπούργιες Νύχτες του 17ου αιώνα, όταν μάγοι και μάγισσες μαζεύονταν στα βουνά νύχτα και έκαναν οργιαστικές τελετές για να υποδεχτούν τον ερχομό της Άνοιξης. Οι τελετές γίνονταν την παραμονή της Πρωτομαγιάς, καθώς στις χώρες του Βορρά ή Άνοιξη έρχεται με κάποια καθυστέρηση.
Τα φάσματα που παρουσιάζονταν τότε στον αιθέρα θεωρούνταν ότι ήταν οι δαίμονες που καλούσαν οι μάγοι και οι μάγισσες. Μια τέτοια νύχτα παρουσιάζει ο Γκαίτε στον Φάουστ.

Brocken spectre στο βουνό Κλίσαμ της Σκοτίας.

Ένα ακόμη Brocken spectre από την περιοχή Five Sisters της Σκοτίας.

Brocken spectre στα Χάιλαντς της Σκοτίας.

Με τις οργιαστικές τελετές τους, οι άνθρωποι εκείνης της εποχής πίστευαν ότι καλούσαν στη γη όντα από έναν άλλο κόσμο – τους δαίμονες. Αν τώρα καλούσαν υψηλής τάξεως όντα (αγαθοδαίμονες) ή κατώτερα στοιχειακά και αστρικά υπολείμματα (κακοδαίμονες) εξαρτιόταν από την ποιότητα του μάγου και το είδος της μαγείας. Ωστόσο, οι εορτασμοί αυτοί ήταν το κοσμογονικό ισοδύναμο του Χάους, της υπέρτατης εκπλήρωσης και της αιώνιας εξωχρονικής στιγμής.
Οι εορτασμοί αυτοί παραπέμπουν στα ρωμαϊκά Σατουρνάλια (ή αλλιώς Καρναβάλι) –που η καταγωγή τους πηγαίνει πίσω στον σαμανισμό των προϊστορικών χρόνων– αλλά και στις οργιαστικές τελετές του Διονύσου και των Ορφικών θιάσων.
Στη διάρκεια αυτών των αχαλίνωτων εκδηλώσεων, υπήρχε η τάση για την κατάργηση ή τη «σύγχυση των κανόνων» μέσα από την αντιστροφή των ανθρώπινων προτύπων, την αντιπαράθεση των αντιθέτων και την αποχαλίνωση των παθών ακόμα και στην καταστροφική τους μορφή.
Όλα αυτά ωστόσο αποτελούσαν το μέσον όχι για την απόκτηση απολαύσεων, αλλά για να διευκολυνθεί η διάλυση του κόσμου όπως τον ξέρουμε, και μέσα από το στιγμιαίο ρήγμα, μέσα από τη ρωγμή που δημιουργείτο να ενωθούν οι δυνάμεις των δύο κόσμων – αυτού της δικής μας αντίληψης και εκείνου του άλλου τον οποίο επισκιάζει η δική μας υλική πραγματικότητα.
Στο αρχέγονο παρελθόν οι δύο κόσμοι ήταν ενωμένοι. Επομένως, κατά τη διάρκεια αυτών των νυκτών μαγείας επιχειρείτο –στιγμιαία έστω– μια αποκατάσταση του αρχέγονου illud tempus.

ΠΗΓΗ

Ανατριχιαστικό: Δείτε το 11χρονο παιδί που έζησε και σε προηγούμενη ζωή!

Ανατριχιαστικό: Δείτε το 11χρονο παιδί που έζησε και σε προηγούμενη ζωή!

 
Και όμως συνέβη και μάλιστα σε ένα 11χρονο παιδί, το οποίο ισχυρίζεται ότι έχει ζήσει σε προηγούμενη ζωή. Ο Τζέιμς έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια έχοντας συνέχεια εφιάλτες, με αεροπλάνα από άλλη εποχή, βομβαρδισμούς αλλά και μια οικογένεια που ισχυριζόταν ότι ήταν η οικογένειά του.

Στο παρακάτω βίντεο που θα παρακολουθήσετε θα δείτε ότι οι γονείς του τον βοηθούν να ψάξει για την προηγούμενη ζωή του, όχι μόνο για να ηρεμήσει ο ίδιος αλλά για να δουν και οι ίδιοι ότι λέει αλήθεια. Έτσι ψάχνοντας βρήκαν ότι έλεγε αλήθεια τελικά. Υπήρχε όντως ο άνθρωπος που ισχυριζόταν ότι ήταν και πέθανε όταν βομβάρδισαν το αεροπλάνο του οι Ιάπωνες.

Μετά από έρευνα βρήκαν συναδέλφους του που ζούσαν και ο μικρός τους αναγνώρισε όπως έγινε και με την αδερφή του Άννι. Η αδερφή του από την προηγούμενη ζωή του ζούσε, έτσι τους έφεραν σε επαφή. Το απίστευτο της όλης συνάντησης ήταν ότι ο μικρός Τζέιμς γνώριζε λεπτομέρειες από τα παιδικά τους χρόνια και την οικογένειά τους, που όπως ανέφερε και η ίδια η Άννι, ήταν αδύνατο να γνωρίζει κάποιος άλλος εκτός από τον αδερφό της.
Το πιο συγκινητικό όμως από όλα είναι όταν οι γονείς του, κάνουν ένα ταξίδι στο σημείο που έγινε η κατάρριψη του αεροπλάνου που επέβαινε και πέθανε. Το μικρό αγόρι δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του και ξεσπάει σε λυγμούς! Δείτε το βίντεο.

Η ζωή του Βούδα [Ντοκιμαντέρ]

Η λέξη Βούδας στην αρχαία Ινδική γλώσσα, που περιλαμβάνει την διάλεκτο Πάλι και τη Σανσκριτική, σημαίνει ο «Αφυπνισμένος» ή «Φωτισμένος». Προέρχεται από τη ρίζα του ρήματος μπουντχ, που σημαίνει αφυπνίζω, φωτίζομαι και κατανοώ.

Η λέξη βούδας, συνεπώς, δεν αφορά στον συγκεκριμένο θρησκευτικό δάσκαλο που έζησε στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά ένα τύπο ανθρώπου που έφθασε σε σημείο πνευματικής επίτευξης.

Ο ιστορικός Σιντάρτα Γκοτάμα είναι απλά ένας σε μια μεγάλη ακολουθία από Βούδες, η οποία κατευθύνεται είτε προς το άχρονο παρελθόν είτε στους μακρινούς ορίζοντες του μέλλοντος.
Εντούτοις ξεχώρισε —και έγινε τελικά η ηγετική μορφή του Βουδισμού— καθώς δίδαξε και σε άλλους τον τρόπο για να ακολουθήσουν την πορεία του.
Μερικοί πιστεύουν ότι δεν ήταν παρά ένας άνθρωπος που βρήκε το μονοπάτι που τον οδήγησε τελικά στη φώτισή του και το δίδαξε στους μαθητές του. Άλλοι τον θεωρούν ως τον τελευταίο μιας σειράς από Βούδες που ήρθαν στον κόσμο για να κηρύξουν ή να αναβιώσουν την ντάρμα (στην παλική, Ντάμα), η οποία αποτελεί την διδασκαλία ή την οδό του Βούδα.
Κάποιοι άλλοι τον θεωρούν μποντισάτβα, έναν άνθρωπο που πέτυχε τη φώτιση αλλά ανέβαλε την είσοδό του στη Νιρβάνα για να βοηθήσει κι άλλους που αναζητούσαν τη φώτιση.
Ο Γκοτάμα, που αναφέρεται από τους Βουδιστές ως Σακυαμούνι Βούδας δεν διεκδίκησε τη θειότητα, ούτε επιβεβαίωσε ότι ήταν ένθεος. Βούδας μπορεί να είναι ή να γίνει όποιος αφυπνίζεται πλήρως στην αληθινή φύση της ύπαρξης και απελευθερώνεται από τον κύκλο της γέννησης, του θανάτου και της αναγέννησης και επιτυγχάνει την κατάσταση της παντογνωσίας.
Οι Βούδες δεν είναι παντοδύναμοι όπως ο Θεός του Ιουδαϊσμού ή του Χριστιανισμού. Οποιοσδήποτε μπορεί να απελευθερωθεί από την οδύνη όπως ο Γκοτάμα, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, ή κοινωνικής τάξης.
Οι αρχές με τις οποίες μπορεί να επιτύχει κανείς τη φώτιση ονομάζονται Μπουντχαντχάρμα ή απλά Ντχάρμα (Ντάρμα), που στο εννοιολογικό πλαίσιο του Βουδισμού σημαίνει νόμος, δόγμα ή αλήθεια.

Πηγή

Από πού βγαίνει η λέξη idiot (;) Δεν θα το πιστέψετε!

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, γνωρίζουμε ότι η λέξη idiot στα αγγλικά σημαίνει ηλίθιος ή αλλιώς πνευματικά ανίκανος. Πόσοι όμως από μας, όμως ξέρουμε ότι είναι μια λέξη με ελληνική προέλευση;


Πράγματι, η λέξη idiot ετυμολογικά βγαίνει από κάποια ελληνική λέξη! Από ποιά ακριβώς; Δεν θα το πιστέψετε! Έχει πολύ ενδιαφέρον…
Πριν δούμε, όμως, την ακριβή προέλευσης της λέξης idiot, αξίζει να πούμε δυο λόγια για την Αρχαία Ελλάδα, την πολιτική στην Αθήνα και κυρίως για το πώς σκεφτόντουσαν οι άνθρωποι τότε.
Πώς δένουν, όμως, όλα αυτά και ποιά η σχέση τους με τη λέξη idiot;
Στην Αρχαία Αθήνα, τη γενέτειρα πόλη της Δημοκρατίας, η συμμετοχή στα κοινά θεωρούταν κάτι το αυτονόητο. Εκεί δεν μπορούσε και δεν ήθελε κανείς να είναι απολίτικος.
Δεν υπήρχε αυτό που σήμερα αποκαλούμε ωχαδερφισμό, δηλαδή αδιαφορία για ό,τι συμβαίνει δίπλα μας, στη γειτονιά μας, στην πόλη μας ή στο κράτος μας.
Η συντριπτική πλειοψηφία των Αθηναίων συμμετείχε λιγότερο ή περισσότερο ενεργά με κάποιον τρόπο με την πολιτική. Αυτοί ήταν οι λεγόμενοι «πολίτες».
Αντίθετα, αυτούς που δεν ασχολούνταν με τα κοινά, όπως οι πολίτες, αλλά ενδιαφέρονταν μόνο για τον εαυτό τους, τους αποκαλούσαν «ιδιώτες», από τη λέξη «ίδιος».
Η προσφώνηση «ιδιώτης», μάλιστα, ήταν τόσο προσβλητική, που σε πολλές ξένες γλώσσες, μεταξύ αυτών και στα αγγλικά, ο ιδιώτης μεταφράστηκε ως ηλίθιος (idiot).
Κι αυτό γιατί στην Αρχαία Ελλάδα, αν δεν είχες κοινωνική συνείδηση σε θεωρούσαν αδαή, ανίδεο, όπως ακριβώς δηλαδή είμαστε όλοι όταν γεννιόμαστε. Η πολιτική συνείδηση αποκτιόταν με την μόρφωση και την εκπαίδευση.
Με άλλα λόγια, στη Δημοκρατία της Αρχαίας Αθήνας κυριαρχούσε η άποψη ότι οι ιδιώτες γεννιόντουσαν έτσι και οι πολίτες προέκυπταν κυρίως μέσα από την παιδεία και την μόρφωση.
Αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν λέξεις στα ελληνικά με αυτή τη ρίζα και με παρόμοια σημασία.
Στην Ψυχιατρική, για παράδειγμα, υπάρχει μια βαριά ασθένεια που ονομάζεται ιδιωτεία, η οποία είναι μια μορφή κοινωνικού αυτισμού.
Το άτομο που πάσχει από αυτήν απομονώνεται και κλείνεται στον εαυτό του (ίδιον), χωρίς καμιά συμμετοχή στον δημόσιο, τον κοινωνικό ή πολύ χειρότερα ούτε στον οικογενειακό βίο.
Πάντως, η λέξη idiot, η οποία, μάλιστα, έχει πολλές συγγενικές, δηλαδή λέξεις με κοινή ρίζα, σε πάρα πολλές άλλες γλώσσες, όπως π.χ. το λατινικό idiota, έμεινε στην ιστορία για να μας θυμίζει ότι οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν σε ορισμένα θέματα πολύ διαφορετική οπτική από εμάς.
Πραγματικά απίστευτο!

Πηγή: coolweb.gr

Τι είναι το Εγώ, πώς λειτουργεί και πώς να το αντιμετωπίσουμε

Όταν νιώθουμε ανεπαρκείς και φοβόμαστε ότι δεν αξίζουμε έτσι όπως είμαστε, απορρίπτουμε αυτό που πραγματικά είμαστε και επιθυμούμε να γίνουμε κάτι άλλο. Τότε εμφανίζεται το Εγώ για να σώσει την κατάσταση. Ουσιαστικά, αυτό που συμβαίνει είναι ότι η πραγματική μας φύση, που είναι η επίγνωση, μορφοποιείται, αποκτά περιεχόμενο και εκφράζεται ως σκέψη.

Έτσι χάνουμε την επαφή με τη γνώση των εμπειριών μας, που είναι η κατεξοχήν ιδιότητα της επίγνωσης, και κάθε φορά που μία σκέψη με την οποία έχουμε ταυτιστεί κινδυνεύει να αμφισβητηθεί ή να απορριφθεί, νιώθουμε τον φόβο της συρρίκνωσης, της απόρριψης και της εξαφάνισης.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι άνθρωποι δεν αλλάζουν εύκολα. Η αίσθηση του εαυτού έχει επενδυθεί με ένα σωρό σκέψεις, τις οποίες δυσκολεύονται πολύ να δουν απλά ως σκέψεις. Έχουν ταυτίσει το «είμαι» με τις σκέψεις, με συμπεράσματα και πεποιθήσεις, αγνοώντας εντελώς ότι όλα αυτά αποτελούν μόνο προϊόντα του νου. Στον αντίποδα, η επίγνωση εκφράζεται με τη γαλήνη και την ευτυχία, τις οποίες θα βρει κανείς στο «άδειασμα», δηλαδή στην απώλεια αυτής της ψεύτικης ταυτότητας. Ποιος όμως θέλει να νιώσει να συρρικνώνεται; Ποιος θέλει να νιώσει ότι μειώνεται η αξία του και η ύπαρξή του; Κανείς. Τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως κάτι τέτοιο ακούγεται τρομερό. Και είναι τρομερό. Αλλά όχι για εμάς. Για το Εγώ.

Αν ζητήσουμε από κάποιον να απαρνηθεί την κοινωνική του ταυτότητα, ή την επαγγελματική, ή την εθνική, ή τη θρησκευτική, ή την εικόνα του, θα συναντήσουμε μεγάλη αντίσταση. Και ο λόγος είναι αυτός που περιγράψαμε παραπάνω: θα νιώσει ότι του ζητάμε να γίνει λιγότερος. Να χάσει δηλαδή ένα κομμάτι του εαυτού του, αν όχι να χαθεί ολοκληρωτικά. Και το Εγώ έχει φροντίσει να μην μπορούμε να δούμε τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής μας ταυτότητας και της ψεύτικης, γιατί εν απουσία της συνειδητής παρατήρησης των σκέψεων (μέσω της επίγνωσης), ο μηχανισμός της ταύτισης συμβαίνει αυτόματα.

Αλλά ενώ περιγράφουμε το Εγώ σαν μια ξεχωριστή οντότητα μέσα μας που κάνει ό,τι θέλει εις βάρος μας, αυτό γίνεται μόνο για περιγραφικούς λόγους. Στην πραγματικότητα το Εγώ είναι απλά ο μηχανισμός που φροντίζει να αναπληρώσει την αίσθηση της ανεπάρκειας και του φόβου για την απώλεια της αξίας μας, δημιουργώντας μια ψεύτικη (αναπληρωματική) ταυτότητα. Γι’ αυτό και η λύση (η θεραπεία) για την απαλλαγή από το Εγώ δεν πρέπει να περιλαμβάνει καμία μορφή (σκέψη, πεποίθηση, αντικείμενο, κ.τ.λ).

Στην πραγματικότητα, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να απαλλαγούμε από το Εγώ. Και ταυτόχρονα, το να μην κάνουμε τίποτα είναι και η λύση, ο τρόπος για να απαλλαγούμε από αυτό. Το να παρατηρούμε τη δραστηριότητά του, είναι ο τρόπος για να το εξασθενίσουμε. Δεν χρειάζεται να διορθώσουμε τον εαυτό μας αφού δεν υπάρχει κανένας εαυτός. Όλα τα «εγώ είμαι αυτό, εγώ είμαι το άλλο», είναι μόνο σκέψεις και τίποτα περισσότερο. Πίσω από αυτές τις σκέψεις δεν υπάρχει κανείς.
Επίσης, το Εγώ δεν μπορούμε να το πολεμήσουμε, γιατί όσο το πολεμάμε τόσο του δίνουμε λόγο ύπαρξης (το συντηρούμε και μόνο που αναφερόμαστε σ’ αυτό, με τη διαφορά ότι όταν το περιγράφουμε δεν το τροφοδοτούμε, αλλά μαθαίνουμε να το αναγνωρίζουμε για να το παρατηρούμε). Αν το μετατρέψουμε σε εχθρό ή αντίπαλο, είναι πάλι το Εγώ που έχει μεταμφιεστεί σε σωτήρα και πολεμιστή που πολεμάει δήθεν στο πλευρό μας, ενώ στην πραγματικότητα το να πιστεύουμε ότι υπάρχει ένας εχθρός ή ένας αντίπαλος, είναι ο καλύτερος τρόπος για το Εγώ να θέσει πιο ξεκάθαρα όρια, δηλαδή να ενισχύσει ακόμα περισσότερο την ψεύτικη ταυτότητά του.

Η κατάλληλη στάση απέναντι στο Εγώ είναι η εξής: αν πρόκειται για συναίσθημα (π.χ. θυμός, θλίψη ή φόβος), στρέφουμε όλη μας την προσοχή στο συναίσθημα και το περιεργαζόμαστε με μια στάση «για να δούμε πώς λειτουργείς», ή «για να δούμε τι είσαι», χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτα άλλο – είναι σημαντικό ο νους να μην ανατρέχει σε αναμνήσεις, υποθέσεις, συμπεράσματα ή σε οποιεσδήποτε άλλες σκέψεις. Αν πρόκειται όμως για σκέψεις, τις παρατηρούμε και μπορούμε να αναρωτηθούμε «τι είναι αυτό που παρατηρεί αυτές τις σκέψεις;» και να απαντήσουμε «εγώ, η επίγνωση». Μ’ αυτόν τον τρόπο επανασυνδεόμαστε άμεσα με την επίγνωση και αποφεύγουμε την ανατροφοδότηση των ασυνείδητων μηχανισμών του Εγώ. Αντί να παρασυρθούμε από το περιεχόμενο της εμπειρίας (τι λένε οι σκέψεις, τι μπορεί να σημαίνει το συναίσθημα), ενδιαφερόμαστε για την επίγνωση της εμπειρίας (τι είναι αυτό που μου επιτρέπει να ξέρω τι παρατηρώ ή τι βιώνω).

aytepignosi

ΦΤΙΑΞΤΕ ΛΑΔΙ ΚΑΝΕΛΑΣ ΚΑΙ ΣΒΗΣΤΕ ΡΥΤΙΔΕΣ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΕΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ !!

Όλoi γνωρίζουμε πως τα χρόνια περνούν και αποτυπώνονται στο πρόσωπο μας. Αυτό που ίσως δεν ξέρατε, είναι ότι πέρα από τις ακριβές κρέμες του εμπορίου, μπορείτε να βοηθήσετε το δέρμα σας στη μάχη της αντιγήρανσης, κάνοντας μια απλή θεραπεία με ένα θαυματουργό αρωματικό λάδι κανέλας.
Πως θα φτιάξετε το λάδι κανέλας:
Γεμίστε ένα γυάλινο βάζο των 100 ml με ράβδους κανέλας. Καλύψτε τους ράβδους μέχρι πάνω με λάδι ελιάς. Βάλτε και αφήστε το βάζο στον ήλιο για 3 εβδομάδες.
Η κανέλα θα αποδεσμεύσει τα δραστικά συστατικά της στο λάδι ελιάς και έτσι θα έχετε ένα θαυματουργό λάδι εύκολα και οικονομικά.

Δεν χρειάζεται να βγάλετε τις ράβδους κανέλας από το μπουκάλι. Όσο μένουν μέσα τόσο το λάδι σας θα γίνεται πιο δυνατό.


Τρόπος εφαρμογής:
Κάθε δύο μέρες απλώστε μια ποσότητα από το λάδι στο πρόσωπο και τον λαιμό σας δημιουργώντας μια λεπτή στρώση και δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στα σημεία που έχουν ρυτίδες και τις γραμμές έκφρασης. Καλό θα ήταν να προτιμήσετε να κάνετε τη θεραπεία το βράδυ.
Σημείωση: Πριν χρησιμοποιήσουμε το λάδι κανέλας το αραιώνουμε με κάποιο άλλο λάδι όπως αραβοσιτέλαιο,σησαμέλαιο,baby oil, ότι έχουμε σε ποσότητες 5 σταγόνες λάδι κανέλας με 7 κουταλιές άλλου λαδιού.
Δεν το χρησιμοποιούν όσοι είναι αλλεργικοί στην κανέλα.