Η ιστορία της λαγάνας και νόστιμα μυστικά της

shutterstock_249103204 new

 
Μπορεί κάποιοι να μη βάλουν θαλασσινά στο τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας, αλλά μία-δύο λαγάνες δε λείπουν ποτέ. Αξίζει να γνωρίσουμε το απόλυτο ψωμί της νηστείας και να μάθουμε πώς να το αξιοποιήσουμε καλύτερα.

Η λαγάνα, το επίπεδο ψωμί με την ελάχιστη ψίχα, την τραγανή κόρα και το ξεχωριστό σουσαμένιο άρωμα, αποτελεί κλασική επιλογή ανάμεσα στα εδέσματα της Καθαράς Δευτέρας, με τη γεύση της να στιγματίζει τη μέρα, σηματοδοτώντας την έναρξη της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής. Πρόκειται για άζυμο άρτο ή αλλιώς για ψωμί που παρασκευάζεται παραδοσιακά χωρίς προζύμι, ενώ το όνομά της προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό “λάγανον”, που ήταν μια πλακωτή ζύμη από αλεύρι και νερό.


Λίγη ιστορία…
Τόσο η ιστορία της όσο και η παράδοση που επιβάλει την παρουσία της στο τραπέζι αυτής της μέρας είναι τόσο παλιές που χάνονται στους αιώνες. Η λαγάνα, λοιπόν, αναφέρεται ως έδεσμα σε πολλά κείμενα της αρχαιότητας, όπως τις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη, όπου συναντάμε τη φράση “λαγάνα πέττετται” που σημαίνει “λαγάνες γίνονται”. Ωστόσο, η σύνδεσή αυτού του ψωμιού με τη νηστεία συνδέεται κατά πάσα πιθανότητα με το γεγονός ότι τέτοιο άζυμο άρτο κατανάλωναν οι Ισραηλίτες κατά τη “έξοδό” τους από την Αίγυπτο. Από τότε και μέχρι τη στιγμή που ο Χριστός ευλόγησε τον ένζυμο άρτο, επιβαλλόταν η κατανάλωση του άζυμου άρτου κατά τη διάρκεια του Πάσχα.


Σήμερα βέβαια την καταναλώνουμε κυρίως κατά την πρώτη μέρα της νηστείας, γι’ αυτό και πολλές συνταγές για λαγάνα δεν περιλαμβάνουν ούτε λάδι. Την Καθαρά Δευτέρα, λοιπόν, οι αρτοποιοί δουλεύουν πυρετωδώς για να ετοιμάσουν το νόστιμο αυτό ψωμάκι, που ταιριάζει πολύ με τα υπόλοιπα νηστίσιμα εδέσματα και ειδικά με την ταραμοσαλάτα, το ταχίνι και τον χαλβά.
Η κυρά-Σαρακοστή
Με τη ζύμη της λαγάνας φτιάχνεται η φιγούρα της κυρά-Σαρακοστής ή αλλιώς η γυναικεία μορφή με τα σταυρωμένα σε προσευχή χέρια και τα 7 πόδια, όσα είναι και τα Σάββατα της Σαρακοστής. Παραδοσιακά φτιάχνεται στην αρχή της νηστείας και χρησιμοποιείται για να μετριέται ο χρόνος που απομένει μέχρι το Πάσχα, μιας και κάθε Σάββατο της κόβουμε και από ένα πόδι, με το τελευταίο να κόβεται το Μεγάλο Σάββατο.

Πώς φτιάχνεται
Η παραδοσιακή συνταγή “ζητά” μόνο αλεύρι, νερό, αλάτι, κάποια μυρωδικά, όπως γλυκάνισο για άρωμα και φυσικά, άφθονο σουσάμι (λευκό και μαύρο) στην επιφάνειά της. Ωστόσο υπάρχουν και οι νέες και πολύ δημιουργικές εκδοχές της, που δεν υστερούν καθόλου σε νοστιμιά, ενώ δίνουν και πιο ξεχωριστή γεύση στο τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας. Δοκιμάζουμε λοιπόν πολύ νόστιμες λαγάνες με αλεύρι ολικής άλεσης, με πράσινη και μαύρη ελιά, με λιαστή ντομάτα, με πιπεριά, με κρεμμύδι και με πολλά ακόμη νόστιμα υλικά που προσθέτουν στη ζύμη οι αρτοποιοί.
Μερικές ιδέες με βάση τη λαγάνα
Όπως είπαμε η λαγάνα πρωταγωνιστεί στο νηστίσιμο τραπέζι ως το ψωμάκι που συνοδεύει τα υπόλοιπα εδέσματα. Υπάρχουν όμως περισσότεροι και πιο ευφάνταστοι τρόποι να την παρουσιάσουμε.Με λαγάνα λοιπόν, μπορούμε να φτιάξουμε πολύ νόστιμα καναπεδάκια. Πώς;
Κόβετε τη λαγάνα σε λεπτές φέτες και της προσθέτετε επάνω ταραμοσαλάτα, ελιές και άνηθο ή φάβα και χταποδάκι ή ταχίνι και γαρίδες. Τα εδέσματα εκείνης της μέρας είναι πολλά και οι πιθανοί συνδυασμοί ακόμη περισσότεροι γι’ αυτό επιστρατεύστε τη φαντασία σας.
Και με τη λαγάνα που περίσσεψε;
* Μπορείτε να φτιάξετε πολύ αρωματικά κρουτόν και παξιμαδάκια. Κόβετε τη λαγάνα σε κυβάκια ή λεπτές φέτες, αναλόγως τι θέλετε να φτιάξετε, τα απλώνετε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, τα περιχύνετε με ελάχιστο ελαιόλαδο και ψήνετε στους 200οC μέχρι να ροδοκοκκινίσουν.
* Εάν πάλι αφήσετε τη λαγάνα να ξεραθεί πολύ μπορείτε να την τρίψετε στο μπλέντερ, δημιουργώντας γαλέτα με ξεχωριστό άρωμα.
* Μπορείτε ακόμα να τη μουλιάσετε σε νερό, να τη στύψετε και να φτιάξετε μαζί της ταραμοκεφτέδες ή ωραίους ψωμοκεφτέδες.
 

Ένα φυτό 144 ετών που μετατρέπει τον ουρανό σε ροζ υπερθέαμα! Δείτε τις εικόνες που μαγεύουν με την ομορφιά τους…

Ένα φυτό 144 ετών που μετατρέπει τον ουρανό σε ροζ υπερθέαμα! Δείτε τις εικόνες που μαγεύουν με την ομορφιά τους…

 

Αυτές οι εκπληκτικές φωτογραφίες παρουσιάζουν μια εντυπωσιακή γλυσίνια (whisteria) 144 ετών να δεσπόζει με την ομορφιά της στο ιαπωνικό πάρκο Ashikaga Flower.
Μοβ και ροζ λουλουδάκια πλημμυρίζουν το τοπίο που μαγεύει τους επισκέπτες. Το μέγεθος του δέντρου εντυπωσιάζει καθώς καλύπτει περίπου μισό στρέμμα και χρονολογείται η φύτευσή της από το 1870.
Μια ειδική μεταλλική κατασκευή τοποθετήθηκε στον κορμό για να στηρίξει το βάρος του φυτού αλλά και για να επιτρέψει στον κόσμο να περπατήσει κάτω από τη σκιά του. Οι εικόνες είναι μοναδικές και ονειρεμένες…










 

Μετασχηματίζοντας τις αρνητικές καταστάσεις σε ΘΕΤΙΚΕΣ!

Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ να βλέπετε όλες τις καταστάσεις, τους ανθρώπους και τα γεγονότα με θετικό τρόπο θα σας βοηθήσει να βγείτε από τις μαζικές νοητικές φόρμες και από τα πυκνότερα επίπεδα ενέργειας, και να μπείτε στο δρόμο της χαράς σας. Μπορείτε να δώσετε σ’ εκείνους με τους οποίους σχετίζεστε την πεποίθηση ότι όλα συμβαίνουν για το καλό τους. Ακούμε συχνά τους ανθρώπους να παραπονιούνται, να λένε ότι είναι θύματα των καταστάσεων ή να μιλούν συνέχεια για τ’ αρνητικά πράγματα που τους συμβαίνουν.

Η ομιλία και οι επικοινωνίες — στην τηλεόραση, στις συζητήσεις που γίνονται σ’ εστιατόρια, λεωφορεία και δημόσιους χώρους— αφορούν τις περισσότερες φορές τ’ αρνητικά πράγματα.

Έχει αναπτυχθεί ένας τρόπος σκέψης και σχέσεων με τους άλλους που έχει έντονα τα χαρακτηριστικά της δικαιοσύνης, του καλού και του κακού, και η έμφαση συνήθως είναι στο τι είναι κακό. Αυτό έχει τις ρίζες του στο σύστημα των αντιθέτων που χρησιμοποιείτε, στο οποίο καθετί είναι «καλό ή κακό, θετικό ή αρνητικό, πάνω ή κάτω. Η μετατροπή των αρνητικών σε θετικά «αποτελεί μέρος της διαιώνισης και διάδοσης της πίστης στο ανώτερο καλό.

Επειδή ζούμε σ’ ένα σύστημα αντιθέτων, δεν μπορώ να μιλήσω με κατανοητό τρόπο χωρίς να χρησιμοποιήσω αυτό το πλαίσιο, έτσι θα χρησιμοποιήσω αυτό το σύστημα για να επικοινωνήσω μαζί σας. Μπορείτε ν’ αναλάβετε την ευθύνη να επιμορφώσετε εκείνους με τους οποίους έρχεστε σ’ επαφή σχετικά με τους θετικούς λόγους για τους οποίους συμβαίνουν τα διάφορα γεγονότα της ζωής τους.

Αν Θέλετε ν’ Αντιληφθείτε το Ανώτερο Καλό που Συμβαίνει στη Ζωή σας.
Πρέπει να είστε Πρόθυμοι να Εγκαταλείψετε την Περιορισμένη Οπτική σας Γωνία και να Διευρύνετε τον Τρόπο που Βλέπετε τη Ζωή.

Από πολλές απόψεις, το παρελθόν σας λειτουργεί σαν μια άγκυρα μέχρι να ελευθερώσετε και ν’ αφήσετε τις αρνητικές πεποιθήσεις ή τις αναμνήσεις που έχετε απ’ αυτό. Μερικοί από σας έχετε σχέσεις από το παρελθόν που αισθάνεστε ότι δεν τις χειριστήκατε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μπορεί να υπάρχει κάποιος παλιός πόνος στην καρδιά σας ή ένα συναίσθημα ότι σας πρόδωσαν.

Μπορείτε να γυρίσετε πίσω και ν’ αλλάξετε τις αρνητικές αναμνήσεις, βλέποντας τα δώρα που σας έκαναν οι άλλοι και βλέποντας επίσης το καλό που κάνατε εσείς σ’ αυτούς. Τότε μεταδίδετε τηλεπαθητικά τη συγχώρεση και την αγάπη προς αυτούς τους ανθρώπους, όποια κι αν ήταν η ηλικία τους όταν τους γνωρίσατε. Μ’ αυτό τον τρόπο θα θεραπεύσετε τον εαυτό σας και τους άλλους. Η θεραπεία αυτή θα εκδηλωθεί και στο παρόν και θα σβήσει την προβολή των αρνητικών προτύπων στο, μέλλον σας.

Θ’ αρχίσω μιλώντας για το παρελθόν, γιατί πολλοί από σας έχετε αρνητικές εικόνες για τους παλιούς εαυτούς σας. Κάθε μέρα αναπτύσσεστε και εξελίσσεστε και μαθαίνετε νέους τρόπους για να χειρίζεστε την ενέργειά σας, κι όμως αν δεν υπήρχαν αυτά τα περιστατικά στο παρελθόν δε θα ήσαστε αυτοί που είστε τώρα.

Όλα όσα Συμβαίνουν Έχουν Σκοπό να σας Βοηθήσουν για να Πλησιάσετε τον Ανώτερο Εαυτό σας. Τώρα που φτάσατε σ’ ένα νέο επίπεδο ύπαρξης μπορεί να νιώσετε τον πειρασμό να κοιτάξετε το παρελθόν σας με λύπη και πίκρα, μετανιώνοντας γι’ αυτό. Μπορεί να σκεφτείτε πολλούς ανώτερους τρόπους, τρόπους με περισσότερη αγάπη, με τους οποίους θα μπορούσατε να χειριστείτε ορισμένα πράγματα.

Όμως, αυτά τα ίδια περιστατικά σας πρόσφεραν την ανάπτυξη που σας επιτρέπει τώρα να δείτε αυτούς τους καλύτερους τρόπους συμπεριφοράς. Μερικά μαθήματα μπορεί να είναι πιο οδυνηρά από άλλα, ανάλογα με το πόση προθυμία δείχνετε στο να τ’ αντιμετωπίσετε και να τα δεχτείτε. Όταν μιλώ για μια διεύρυνση του οπτικού σας πεδίου, αναφέρομαι στην ικανότητα που σας επιτρέπει να βγαίνετε από το παρόν και να βλέπετε τη ζωή σας σαν ένα σύνολο και όχι σαν μια σειρά από ασύνδετα γεγονότα.

Όταν εγώ, κοιτάζω ένα άτομο, στέκω πάνω από ολόκληρη τη ζωή του και κοιτάζω το κάθε περιστατικό όχι σαν ένα ξεχωριστό γεγονός, αλλά σαν ένα μέρος ολόκληρου του δρόμου της ζωής. Έχετε κι εσείς την ικανότητα να το κάνετε αυτό. Μπορεί ν’ αντιστέκεστε ή να μη θέλετε ν’ αφιερώσετε τον απαραίτητο χρόνο, κι όμως τα δώρα που σας περιμένουν είναι μεγάλα αν δεχθείτε να δείτε τη ζωή σας από μια ευρύτερη οπτική γωνία.

Για να μπορέσει ο συνειδητός νους ν’ αναδιαμορφώσει κάτι προς το θετικό, πρέπει να δει την ευρύτερη εικόνα. Το πνευματικό σώμα βλέπει αυτή την ευρύτερη εικόνα. Μπορείτε να μάθετε να μπαίνετε σ’ αυτή την ευρύτερη αντίληψη και να βγαίνετε από το συναισθηματικό και νοητικό σώμα.

Αυτό θα σας βοηθήσει να βλέπετε τη ζωή σας θετικά.

Το συναισθηματικό σώμα των περισσότερων ανθρώπων είναι πολύ νεώτερο από το πνευματικό ή το νοητικό τους σώμα, κι αυτό ακριβώς το σώμα είναι περισσότερο πιασμένο στο επίπεδο της πυκνής ενέργειας. Το συναισθηματικό επίπεδο των περισσότερων ανθρώπων αυτής της χώρας εξελίσσεται, αλλά είναι ακόμη νέο. Δε βοηθιέται στην εξέλιξή του από τα συστήματα πεποιθήσεων, που επικρατούν, τα οποία στηρίζονται στον φόβο και την απαισιοδοξία. Ο σκοπός μας είναι, με τη διατήρηση μιας σταθερής εστίασης στο χώρο της γαλήνης και της αγάπης, να συνεισφέρουμε και να προσφέρουμε αισιοδοξία και ελπίδα στη συναισθηματική ατμόσφαιρα και στα συστήματα πεποιθήσεων των ανθρώπων.

Οι εφημερίδες και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συχνά μεταδίδουν ένα συναίσθημα καταστροφής που διαποτίζει τις νοητικές εικόνες και τους συναισθηματικούς τόνους του έθνους. Αφού μιλώ για μια αναδιαμόρφωση όλων αυτών προς το θετικό, θα προσθέσω ότι υπάρχουν θετικοί λόγοι που συμβαίνουν αυτά.

Αν δείτε τη χώρα από μια ευρύτερη οπτική γωνία, θα δείτε ότι εσείς, σαν φυλή, αλλάζετε το δρόμο στον οποίο βρίσκεστε εξαιτίας αυτών των μηνυμάτων που βασίζονται στο φόβο. Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται σ’ ορισμένα είδη μηνυμάτων και οι περισσότεροι αντιδρούν στ’ αρνητικά μηνύματα που μεταδίδονται, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα μηνύματα που προειδοποιούν και εκείνα που προκαλούν φόβο. 

Αυτή τη στιγμή εσείς, σαν φυλή, έχετε αποφασίσει ότι ο φόβος αλλάζει τους ανθρώπους πιο αποτελεσματικά από την ελπίδα.

Όταν όμως αντιστραφεί η «παλίρροια», θα είναι πια καιρός για νέα μηνύματα ελπίδας και αισιοδοξίας.
Όταν κοιτάζετε γύρω σας την κοινωνία, αντιλαμβάνεστε τους τρόπους με τους οποίους μιλούν οι άνθρωποι, βλέπετε τους τρόπους με τους οποίους μαθαίνουν για την ενέργειά τους. Εκπέμπετε στους ανθρώπους την πίστη σας ότι μπορούν ν’ αναπτυχθούν με θετικούς τρόπους.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν μερικά συστήματα πεποιθήσεων που αλλάζουν και θα τ ‘ αναφέρω ώστε να μπορέσετε να βοηθήσετε κι εσείς για να έρθουν πιο γρήγορα αυτά τ’ ανώτερα συστήματα πραγματικότητας.

Μια τέτοια πεποίθηση είναι ότι η ανάπτυξη έρχεται μέσα από τον πόνο, τον αγώνα και τις συγκρούσεις. Αυτή είναι η πεποίθηση που ετοιμάζεστε να εγκαταλείψετε σε μαζικό επίπεδο.

Όμως, υπάρχουν πολλοί που δεν είναι ακόμη έτοιμοι να ζήσουν χωρίς πόνο και αγώνα και γι’ αυτό πρέπει να τους επιτραπεί να ζήσουν σ’ αυτή την αρένα μέχρι να θελήσουν να προχωρήσουν παρακάτω.

Υπάρχει μια μαζική πεποίθηση ότι ο εξωτερικός κόσμος είναι πιο σημαντικός από τον εσωτερικό, κι αυτή η πεποίθηση αλλάζει επίσης. Υπάρχει μια μαζική πεποίθηση στην έλλειψη, στ’ ότι δεν υπάρχουν αρκετά πράγματα για όλους. Αυτή είναι μία από τις βασικές πεποιθήσεις του πολιτισμού σας και αποτελεί πάντα μια πηγή ανταγωνισμού και συγκρούσεων ισχύος. Εδώ δεν εκφέρω κάποια αρνητική κρίση, απλώς εκφράζω την παρατήρηση ότι μερικοί άνθρωποι μαθαίνουν με ορισμένους τρόπους που κάνουν τη ζωή τους δύσκολη για τους ίδιους.

Μπορείτε να περάσετε στην πρωτοπορία των νέων νοητικών φορμών, γι’ αυτό σας επιστήνω την προσοχή στις μαζικές πεποιθήσεις μέσα στις οποίες ζείτε. Από τη στιγμή που θα τις αναγνωρίζετε, μπορείτε να διαλέξετε αν θα συμφωνείτε μαζί τους κι αν θέλετε να ζείτε μ’ αυτές ή όχι.

Είστε Διατεθειμένοι να Πιστέψετε σε Ιδέες Αφθονίας και στην Αξία του Εσωτερικού Κόσμου, και να Μάθετε ν’ Αναπτύσσεστε Μέσα από τη Χαρά?
Αρχίζοντας με το δικό σας παρελθόν, σκεφτείτε κάποια στιγμή που σας συνέβη κάτι που δεν το καταλάβατε. Τώρα, καθώς το ξαναβλέπετε σαν ενήλικας, σαν ένας μεγαλύτερος και πιο ώριμος εαυτός, μπορείτε να καταλάβετε για ποιον ακριβώς λόγο μαγνητίσατε αυτό το περιστατικό στη ζωή σας και τι μάθατε απ’ αυτό.

Καθώς κοιτάζετε το παρελθόν έχοντας μια ευρύτερη εικόνα στο νου σας, μπορείτε να δείτε πως όταν δεν αποκτούσατε αυτό που νομίζατε ότι θέλετε υπήρχε κάποιος λόγος. Το γεγονός ότι δεν το είχατε μπορεί ν’ άλλαξε το δρόμο της ζωής σας. Μπορεί αν τ’ αποκτούσατε να επιβραδυνόταν με κάποιο τρόπο η εξέλιξή σας, ή μπορεί να ήταν κάτι που το θέλατε από ένα χαμηλότερο, λιγότερο εξελιγμένο μέρος του εαυτού σας.

Καθώς κοιτάζετε τις αναμνήσεις σας, καθώς επανεξετάζετε τις παλιές σχέσεις και τις σταδιοδρομίες που ακολουθήσατε (και τις οποίες ακολουθείτε ακόμη, αλλά ετοιμάζεστε να εγκαταλείψετε) δείτε με ποιους τρόπους σας εξυπηρέτησαν. Αυτά που έχετε τώρα δε θα ήταν εφικτά χωρίς αυτές τις εμπειρίες. Δεν μπορείτε να εγκαταλείψετε κάτι αν δεν το αγαπήσετε.

Όσο περισσότερο μισείτε κάτι, τόσο περισσότερο δεσμεύεστε μαζί του, και όσο πιο πολύ το αγαπάτε τόσο πιο ελεύθεροι είστε. Έτσι, καθώς θα αγαπάτε το παρελθόν σας θ’ απελευθερώνεστε απ’ αυτό. Όταν θα μπορέσετε να σκεφτείτε την παιδική σας ηλικία και τους γονείς σας και να δείτε ότι ήταν τέλειοι για το δρόμο στον οποίο βρίσκεστε, τότε θα έχετε ελευθερωθεί από τις επιδράσεις του παρελθόντος πάνω σας.

Μπορείτε να πιστέψετε ότι διαλέξατε τους γονείς σας, τις σχέσεις σας και τις σταδιοδρομίες σας για να βρεθείτε εδώ που είστε τώρα. Καθώς μετατρέπετε τις αρνητικές σας αναμνήσεις σε θετική κατανόηση, μπορείτε να προχωρήσετε ακόμη πιο γρήγορα στο νέο σας μέλλον. 

Μπορείτε ν’ Απελευθερώσετε το Παρελθόν με το να τ’ Αγαπήσετε.

Κάθε φορά που σκέφτεστε μια κακή ανάμνηση που σας κάνει να λυπάστε τον εαυτό σας, ή σας κάνει να νιώθετε άσχημα για το πώς ενεργήσατε, ή σας κάνει να βλέπετε τον εαυτό σας σαν θύμα, ή να δημιουργείτε μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό σας. Σταματήστε!

Δείτε τι καλό δημιουργήσατε απ’ αυτή την εμπειρία. Μπορεί να μάθατε τόσα πολλά απ’ αυτήν ώστε να μην ξαναφέρατε ποτέ αυτή τη συμπεριφορά στη ζωή σας. Μπορεί, εξαιτίας αυτής της κατάστασης, ν’ αλλάξατε το δρόμο σας. Μπορεί να σας έδωσε μια σημαντική διασύνδεση ή να σας βοήθησε ν’ αναπτύξετε νέες ιδιότητες και νέα χαρακτηριστικά στην προσωπικότητά σας. Μπορεί σ’ εκείνη τη δουλειά που είχατε να εξυπηρετήσατε και να βοηθήσατε πολλούς ανθρώπους, Οι γονείς σας μπορεί ν’ ανέπτυξαν τη δύναμη ή τη θέλησή σας δημιουργώντας σας εμπόδια. Για παράδειγμα, εκείνοι που θέλουν να κάνουν γερούς μυς σηκώνουν βάρη..

Οι γονείς σας μπορεί να λειτούργησαν σαν ένα «βάρος» το οποίο «σηκώνατε» για ν’ αναπτύξετε την εσωτερική σας δύναμη. Όλα όσα έγιναν στο παρελθόν σας, ήταν για το καλό σας. Αν μπορούσατε να πιστέψετε ότι το σύμπαν είναι φιλικό, ότι σας βοηθά πάντα να δημιουργήσετε τ’ ανώτατο καλό σας, θα ζούσατε μια ζωή με περισσότερη γαλήνη και ασφάλεια.

Κοιτάξτε την τωρινή σας ύπαρξη. Αν θέλετε να δείτε την ευρύτερη εικόνα, μπορείτε να καθίσετε και να φανταστείτε ότι πηγαίνετε στο μέλλον. Αν αντιμετωπίζετε μια νέα πρόκληση για την οποία δεν έχετε αποκτήσει ακόμη τις απαραίτητες ικανότητες. Φανταστείτε ότι πηγαίνετε στο μέλλον σας και έλκετε στον εαυτό σας τη γνώση που έχει αυτός ο μελλοντικός- εαυτός.

Μπορεί να μην έρθει στη συνειδητή αντίληψή σας μέχρι τη στιγμή που θα τη χρειαστείτε, αλλά η ενέργεια και η γνώση που μπορεί να σας στείλει ο μελλοντικός εαυτός σας μπορεί να κάνει να φαίνονται πολύ πιο εύκολα αυτά που περνάτε σήμερα. Αν αντιμετωπίζετε αποφάσεις ή προβλήματα, φανταστείτε τον εαυτό σας σε πέντε χρόνια από τώρα να θυμάται τη σημερινή μέρα και να βλέπει την ευρύτερη εικόνα.

Μετά συνδεθείτε μ’ αυτό τον εαυτό τού μέλλοντος, γιατί αν δείτε τα πράγματα απ’ αυτή την οπτική γωνία θα είναι πολύ πιο απλό ν’ αποφασίσετε τι πρέπει να κάνετε σήμερα. Μπορείτε ακόμη να φανταστείτε ότι είστε αυτός ο μελλοντικός εαυτός, και μιλήστε στο σημερινό εαυτό σας από τη μελλοντική οπτική γωνία.

Μπορείτε να επινοήσετε κάποια πράγματα με τη φαντασία σας, να πείτε στον εαυτό σας γιατί περνάτε αυτά που περνάτε και να επιβεβαιώσετε στον τωρινό εαυτό σας πως όλα όσα συμβαίνουν είναι σωστά. Ο μελλοντικός εαυτός σας είναι πραγματικός και μόνο ο χρόνος είναι εκείνος που τον χωρίζει από σας. Μπορεί να σας μιλήσει και να σας βοηθήσει να βρείτε τι πρέπει να κάνετε τώρα, πώς να πάτε εκεί που θέλετε ακόμη πιο γρήγορα.

Όταν φαντάζεστε το Μέλλον σας, μη Νομίζετε ότι θα Είστε όπως Είστε Τώρα.

Θα είστε πιο εξελιγμένοι, πιο σοφοί, πιο αναπτυγμένοι. Τα προβλήματα που υπάρχουν τώρα στη ζωή σας θα έχουν λυθεί. Τα προβλήματα δημιουργούν ένα σημείο εστίασης της προσοχής. Χαρακτηρίζονται προβλήματα επειδή δεν έχετε ακόμη τη λύση, ούτε και έχει ενεργοποιηθεί ή ωριμάσει εκείνο το νέο μέρος του εαυτού σας που γνωρίζει πώς ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κατάσταση.

Συχνά δημιουργείτε προβλήματα για να παράγετε νέες μορφές συμπεριφοράς και να εξελίξετε κάποια μέρη του εαυτού σας. Μπορείτε να το κάνετε αυτό χωρίς να δημιουργείτε κρίσιμες καταστάσεις, δίνοντας προσοχή στους ψιθύρους του νου σας κι αφιερώνοντας κάποιο χρόνο στο να φαντάζεστε το μέλλον.

Μπορείτε να έλξετε προς τον εαυτό σας νέες εικόνες τού ποιοι θέλετε να είστε, αλλά πρέπει επίσης να είστε πρόθυμοι ν’ αφήσετε να φύγουν από τη ζωή σας εκείνες οι καταστάσεις και τα πράγματα που δεν ταιριάζουν μ’ αυτές τις εικόνες.

Το συναισθηματικό σώμα έχει να κερδίσει τα περισσότερα από την αναδιαμόρφωση της ζωής σας προς το θετικό, γιατί κάθε φορά που λέτε μια αρνητική λέξη στον εαυτό σας, ή θεωρείτε ότι έχετε άδικο, το συναισθηματικό σας σώμα αλλάζει τις δονήσεις του και η ενέργειά σας μειώνεται.

Όταν η δόνηση γίνει πιο χαμηλή, αλλάζει ο μαγνητισμός σας κι αρχίζετε να έλκετε ανθρώπους και γεγονότα που μεγαλώνουν αυτή τη μείωση της ενέργειας. Από τη στιγμή που θ’ αναλάβετε την ευθύνη και θα συντονίσετε την αντίληψή σας μ’ ανώτερες σκέψεις, δημιουργώντας χαρμόσυνες εικόνες στο νου σας, μπορείτε να εξυψώσετε τις δονήσεις του συναισθηματικού σας σώματος. Τότε θα θέλετε να συνεισφέρουν σ’ αυτά τα υψηλά συναισθήματα και τ’ άλλα άτομα της ζωής σας, αλλά και να τα μοιράζονται μαζί σας.

Αν όμως δείτε ότι οι γνωστοί σας νιώθουν συνέχεια κατάθλιψη ή θυμό ή αρνητικά συναισθήματα, ρωτήστε τον εαυτό σας ποια πεποίθηση έχετε η οποία λέει ότι είναι καλό για σας να βρίσκεστε σ’ αυτό προσωπικό περιβάλλον.

Οι περισσότεροι από σας έχετε συνήθειες και πρότυπα στις προσωπικές σας σχέσεις που επαναλαμβάνονται, ανεξάρτητα από τα άτομα με τα οποία είστε. Αν είστε πρόθυμοι ν’ αφήσετε να φύγουν από τη ζωή σας αυτά τα πρότυπα, θα βρείτε πολλούς νέους τρόπους για να βαθύνετε τους δεσμούς ανάμεσα στον εαυτό σας και τους άλλους. Αν εστιαστείτε σε κάτι αρνητικό μαζί με κάποιον άλλο, μπορείτε να το κάνετε ακόμη μεγαλύτερο. Τα πράγματα που λειτουργούσαν πριν στη σχέση σας, θ’ αρχίσουν να μη λειτουργούν. Από την άλλη μεριά, αν εστιαστείτε στο να βγάζετε το καλό στους άλλους, στο να βλέπετε την ομορφιά τους και να τους μιλάτε σχετικά με το τι σας αρέσει πάνω τους, θα δείτε ότι οι τομείς που σας δημιουργούσαν , προβλήματα θ’ αρχίσουν επιλύνονται, παρ όλο που δεν έχετε δουλέψει απευθείας πάνω στο να βρείτε λύσεις.

Όσο περισσότερο εστιάζεστε στα προβλήματα που υπάρχουν ανάμεσά σας, ή στ’ αρνητικά που έχουν οι άλλοι, τόσο περισσότερο οι σχέσεις θα παίρνουν τον κατήφορο. (Όταν οι άνθρωποι συναντιούνται για πρώτη φορά, είναι τόσο πολύ εστιασμένοι στα καλά που έχει ο καθένας ώστε λέμε ότι τα βλέπουν όλα ρόδινα. Αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο που μπορεί να κάνει κανείς στους γύρω του, γιατί όταν προσέχουμε το καλό στους άλλους τους βοηθάμε να το δημιουργήσουν.

Το ν’ Αγαπάμε τους άλλους Σημαίνει ότι Δεσμευόμαστε να Διατηρούμε μια Ανώτερη Εικόνα γι’ Αυτούς, ακόμη κι όταν Αρχίσουν να μας Φθείρουν ο Χρόνος και η Οικειότητα.

Πολλοί από σας, όταν βλέπετε ότι κάποιο άλλο άτομο, ή το πρόσωπο που αγαπάτε, ή κάποιος φίλος σας, διαφέρει από σας σε κάτι, μπαίνετε σε μια σειρά από συγκρούσεις ισχύος για ν’ αντιμετωπίσετε αυτό το χαρακτηριστικό. Αν αντί να το κάνετε αυτό δεχτείτε τον τρόπο που βλέπει ο άλλος τον κόσμο, κι ότι ο τρόπος αυτός είναι απλά διαφορετικός από το δικό σας, δε θα χρειαστεί να κάνετε τίποτε άλλο από το να τον αγαπάτε. Δε χρειάζεται να πείσετε τους άλλους ότι έχετε δίκιο, γιατί αυτό σας εμπλέκει απλώς σε συγκρούσεις ισχύος μαζί τους. Ούτε και χρειάζεται να πειστείτε ότι έχουν αυτοί δίκιο. Το να είστε θετικοί δε σημαίνει ότι είστε τυφλοί. Σημαίνει να είστε πρόθυμοι να δείτε το καλό στους άλλους και να εστιάζετε την προσοχή σας μακριά από εκείνα τα στοιχεία των άλλων που είναι λάθος (για σας) ή διαφορετικά από τα δικά σας.

Όσο περισσότερο επισημαίνετε στους άλλους σε ποια σημεία είναι κακοί ή έχουν άδικο, τόσο μεγαλώνετε την ανασφάλειά τους, και απ’ αυτή τη βάση της ανασφάλειας δημιουργείτε και μεγεθύνετε τα προβλήματα στα οποία εστιάζεστε. Μπορείτε να λέτε σ’ όλους πόσο καλοί είναι, και να τους βοηθάτε ν’ αναγνωρίζουν πόσο πολύ αναπτύσσονται. Κάθε φορά που παραπονιούνται για κάποιο πρόβλημα ή για κάτι που δεν πάει καλά, μπορείτε να τους βοηθήσετε να δουν με ποιον τρόπο τους βοηθά αυτή η κατάσταση, επισημαίνοντας τις θετικές αλλαγές που τους δίνει και τα μαθήματα που τους διδάσκει.

Μπορεί να θεωρείτε τη δουλειά σας, ή την έλλειψη δουλειάς, σαν ένα πρόβλημα, ή να θέλατε να ξεφύγετε από κάποια καριέρα, ή να μπορούσατε να δημιουργήσετε κάποια άλλη.

Ο ανώτερος εαυτός σας πάντα σας προσέχει. Σας παρακολουθεί συνεχώς για να δει αν οι στάσεις σας, αν αυτό που είστε στο επίπεδο της προσωπικότητας, στο συναισθηματικό και στο σωματικό επίπεδο, είναι αρκετά αναπτυγμένο για ν’ αποκτήσετε αυτά που θέλετε. Αν δει ότι δεν είστε έτοιμοι, θα σας περάσει σε μια παράλληλη πορεία για όσο διάστημα θ’ αναπτύσσει εκείνα τα μέρη σας που χρειάζονται ανάπτυξη. Μπορεί να χρειάζεστε ορισμένες ικανότητες, να γνωρίσετε νέους ανθρώπους ή ν’ αλλάξετε το περιβάλλον σας.

Ο Ανώτερος Εαυτός σας θα σας Οδηγήσει προς τη Σωστή Κατεύθυνση, Ώστε να Μπορέσετε να Κάνετε τις Αλλαγές που Ζητάτε, ή ν’ Αποκτήσετε αυτά που Θέλετε.

Αν δείτε τα πράγματα από μια ευρύτερη οπτική γωνία, θα καταλάβετε ότι αυτά που σας συμβαίνουν τώρα σας προετοιμάζουν για ακόμη περισσότερα. Αν ακούσετε κάποιον να παραπονιέται αυτή τη βδομάδα, πείτε του απλώς, «Σταμάτα». Μάθετε να χρησιμοποιείτε τη φωνή σας για να σταματάτε την ενέργεια των άλλων όταν περνούν σ εσάς τα παράπονά τους. Αν ακούτε τα παράπονα των γύρω σας, αν ακούτε την αρνητικότητά τους, βάζετε τον εαυτό σας σε μια θέση στην οποία επηρεάζεστε από τη χαμηλότερη ενέργειά τους. Δε χρειάζεται να τους ακούτε. Όταν σταματάτε τους ανθρώπους που σας αφηγούνται τις ιστορίες τους, και ιδιαίτερα όταν οι ιστορίες αυτές δεν είναι καλές, τους βοηθάτε να βγουν από την αρνητική κατάσταση.

Παρακολουθήστε τούς γύρω σας αυτή τη βδομάδα. Μήπως μιλούν ασταμάτητα για τα προβλήματα της ζωής τους? Αν ναι, αυτό σημαίνει ότι συνδέεστε μαζί τους στο επίπεδο της προσωπικότητας, ενώ θα μπορούσατε να σχετιστείτε μαζί τους μ’ έναν ανώτερο τρόπο.

Ρωτήστε τους τι θέλουν και πού πηγαίνουν. Ποιος είναι ο ανώτερος σκοπός που μπορούν να δημιουργήσουν? Επανεστιάστε τους στα θετικά στοιχεία και τότε, θα κάνετε αυτόματα το ίδιο και στη δική σας ενέργεια. Αυτή τη βδομάδα να είστε πρόθυμοι ν’ ακούσετε με προσοχή όποιον βρίσκεται στο δρόμο σας. Ακούστε τις συζητήσεις που γίνονται σε δημόσιους χώρους. Αν προσέξετε ότι δεν είναι θετικές, συντονίστε αλλού την προσοχή σας ώστε να μην τις αντιλαμβάνεστε. Αλλά πρώτα, στείλτε τους νοητικά τη σκέψη ότι το επίπεδο εξέλιξης στο οποίο βρίσκονται θα εξυψωθεί περισσότερο και στείλτε τους αγάπη επειδή είναι αυτοί που είναι.

Προσέξτε την τηλεόραση, τις εφημερίδες και τα βιβλία που διαβάζετε — χρησιμοποιούν θετικές λέξεις? Ανεβάζουν την ενέργειά σας ή σας κατεβάζουν πιο χαμηλά και φυτεύουν αρνητικές εικόνες στο νου σας? Είστε απόλυτα ελεύθεροι να επιλέξετε τι διαβάζετε και τι ακούτε. Κανείς δε σας αναγκάζει να κάνετε τίποτα.

Αυτή τη βδομάδα χρησιμοποιήστε αυτή την ελευθερία, και την ελεύθερη βούληση, για να βάλετε τον εαυτό σας στ’ ανώτερο και πιο επιβοηθητικό περιβάλλον που μπορείτε να δημιουργήσετε.

Παρατηρήστε και παρακολουθήστε από ποιο επίπεδο έρχονται οι άλλοι άνθρωποι. Θα δείτε ότι έχετε να προσφέρετε πολλά βοηθώντας τούς άλλους ν’ ανέβουν σ’ έναν υψηλότερο χώρο.

Μάθετε ότι μπορείτε να μεταφέρετε φως και να το δώσετε σ’ όλους τους ανθρώπους με τους οποίους έρχεστε σ’ επαφή.

7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αυτογνωσίας

Ένας παράδοξος υλικός κόσμος

 “Η επιστημονική μέθοδος, είναι μια διαδικασία από πράξεις οι οποίες επαναλαμβάνονται… Όμως η επανάληψη μιας οποιαδήποτε πράξης, καταγράφεται από μόνη της στη Συνειδητότητα (δηλαδή στον κόσμο μας) ως συνείδηση και διέπεται αυτόματα από τους φυσικούς νόμους του…”.

Μυστικά σε κοινή θέα… Παρατηρήστε αυτό το ποτήρι … Λίγες φυσαλίδες μέσα σε νερό… Η εικόνα που βλέπετε, ένα ποτήρι γεμάτο με νερό, είναι χωρισμένη σε τέσσερα μέρη… και γύρω από το ποτήρι υπάρχει κενός κι αόρατος αέρας… Στο κάτω αριστερό μέρος του υπάρχει νερό αλλά αν το ξεχωρίσεις από τα άλλα τρία κομμάτια του δεν θα μπορείς να πεις αν το ποτήρι περιέχει εκεί νερό ή είναι άδειο… Αν αφαιρέσεις τα δύο επάνω τμήματα της εικόνας όπου βλέπουμε την επιφάνειά του και καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει νερό μέσα, στο κάτω μέρος του είναι δύσκολο να αντιληφθείς αν περιέχει κάτι; Μάλιστα κάτω δεξιά, αν δεν υπήρχαν οι φυσαλίδες του αέρα -όπως δεν υπάρχουν στο αριστερό του μέρος- θα ήταν επίσης αδύνατο να αντιληφθείς την ύπαρξη του νερού μέσα…

Έχουμε λοιπόν ένα εντελώς διαφανές ποτήρι, γεμάτο με ένα εντελώς καθαρό και διαφανές νερό, στο κέντρο ενός χώρου γεμάτου από αόρατο αέρα… Όταν όμως ο αέρας προσπαθήσει να περάσει μέσα από το νερό και δημιουργήσει φυσαλίδες, τότε αυτόματα γίνονται ορατά και τα δύο… και το διαφανές νερό αλλά και ο αόρατος αέρας… Και αυτό μέσω της φυσαλίδας που θα δημιουργηθεί… Ενώ δηλαδή ένα ήρεμο ποτήρι με νερό, εμποδίζει τις αισθήσεις μας να αντιληφθούν την ύπαρξη του νερού στο ποτήρι και του αέρα γύρω του, αν ο αέρας με κάποιο τρόπο περάσει μέσα από το νερό, (όπως για παράδειγμα με τη μορφή φυσαλίδων), τότε κάνει ορατά και τα δύο… Και το νερό αλλά και τον αέρα…

Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φανταστούμε τον κόσμο μας. Όπου το νερό παίρνει το μέρος της ενεργειακής πληροφορίας στο χώρο, δηλαδή της συνειδητότητας και η αόρατη φυσαλίδα το μέρος του σώματος με τις αισθήσεις μας… Τόσο ο κόσμος μας όσο και η συνειδητότητα, αρχικά είναι αόρατα σε μας και μόνο η παρουσία μας μέσα στον κόσμο κάνει τα πάντα ορατά… Η κάθε φυσαλίδα θεωρεί ότι ολόκληρος ο κόσμος (της) είναι μονάχα το ποτήρι, όταν τη βγάλεις όμως από εκεί μέσα, ο κόσμος επιστρέφει πάλι στη αιώνια αορατότητά του… Επιστρέφει σε αυτό που είναι… Εικονικός και ανύπαρκτος…

1. Ψυχή και συνείδηση
Όμως τι συμβαίνει με το ζωντανό σώμα. Πως δημιουργεί και τι ρόλο παίζει η ουσία της ψυχής και της συνείδησης; Παρεμβαίνουν σε ολόκληρο το σώμα ή σε κάθε κύτταρο ξεχωριστά; Κι αν συμβαίνει κάτι από τα δύο, το ίδιο συμβαίνει και σε όλους τους άλλους ζωντανούς οργανισμούς όπως τα ζώα και τα φυτά; Σε κάποιο τέτοιο ερώτημα, ούτε μπορούμε να πούμε ότι κάθε κύτταρο έχει δική του ψυχή, ούτε μπορούμε να πούμε ότι δεν έχει… Για να αντιληφθούμε την ψυχή θα πρέπει να την εξετάσουμε με το ρήμα Είμαι και όχι Έχω… Δεν «έχω» ψυχή… Είμαι ψυχή και Έχω σώμα… «Είμαι» ψυχή… ένα κοσμικό κύτταρο… Είμαι κύτταρο της Πηγής μου… Είμαι και επιλέγω να είμαι σε κάθε κύτταρό του σώματός μου… Έχω ένα σώμα γεμάτο από κύτταρα, το οποίο δημιουργώ μέσα από τη Συνειδητότητα στην οποία συμμετέχω… Είμαι ψυχή και Είμαι συνείδηση… Όπως τα πάντα γύρω μου Είναι συνείδηση… Τα πάντα… Κι αυτή η συνείδηση που γίνεται αισθητή σε Μένα, υπάρχει γύρω μου, διότι υπάρχει ή κάποτε υπήρξε, μέσω της ψυχή… Έχω σώμα, το οποίο αλλοιώνει συνεχώς την αλληλοεπίδρασή μου με τα πάντα γύρω μου, μέσω των πεποιθήσεων του… Μετατρέπει σε Εγώ, τα δικά μου χαρίσματα, -χαρίσματα τα οποία πηγάζουν από τα αρχεία-ιδιότητες που έχω επιλέξει για το σώμα στο οποίο υπάρχω-… Είμαι ψυχή, Είμαι συνείδηση και Έχω σώμα με Νου… Μπορώ να αφομοιώνω εμπειρίες, να τις διατηρώ στο νου μου σαν μνήμη του σώματός μου, ασυνείδητη, υποσυνείδητη… ή συνειδητή και τις οποίες προσθέτω στη συνείδησή μου… Έτσι αναπτύσσομαι συνεχώς… Η Ψυχή… Η συνείδηση… Κι αυτή την πρόσθετη συνείδησή μου, έχω τη δυνατότητα να επιλέξω να την επαναλάβω, τόσες φορές όσες απαιτούνται για να καταγραφεί στη Συνειδητότητα… ώστε να γίνω συν-δημιουργός του αισθητού μου κόσμου…

2. Ο νους και τα Εγώ του ανθρώπου

Είμαι ψυχή λοιπόν, είμαι συνείδηση και έχω νου, εγώ ο άνθρωπος… Και με τα τρία αυτά μπορώ να βούλομαι ελεύθερα και να δημιουργώ νέες σκέψεις… Κι αυτή η ελευθερία μου, είναι η δύναμη και η αδυναμία μου… Διότι στη βούληση αυτή συμμετέχει ψυχή, συνείδηση και νους σε ίσα μέρη… Νους με τη μνήμη και τις σκέψεις του, ο οποίος συμμετέχει στη δημιουργία του αισθητού κόσμου γύρω μου… Αλλά αυτός ο νους, έχει τη δυνατότητα να αποκόψει και την ψυχή και τη συνείδηση από δίπλα του… Να αποκοπεί από τα άλλα δύο μέρη… Να γίνει αυτόνομος μέσα από τα Εγώ του… Και τότε σε τίποτε δεν διαφέρω από τα άγρια ζώα, τα άγρια φυτά και τα απάτητα βουνά γύρω μου… Ποιος; Εγώ ο άνθρωπος… Η βούλησή μου δηλαδή, μπορεί να είναι μια σύνθεση της τριαδικής μου υπόστασης, ή μονάχα του νου μου… Μονάχα του σώματός μου, της σκέψης και της μνήμης μου… ή ακόμη, να είναι μέρος της βούλησης ενός άλλου… στον οποίο κάποιο Εγώ μου, έχει παραχωρήσει τη δύναμη του νου μου…
Είναι θετικό να σκέφτομαι, ότι υπάρχουν (ίσως) ζώα, τα οποία έχουν καταφέρει να συνθέσουν την τριαδική υπόστασή τους καλύτερα από τον άνθρωπο… Ίσως… Έτσι δεν μπορούμε να ρωτάμε ποιος «έχει» ψυχή… Η ερώτηση αυτή είναι χωρίς ουσία, μιας και όλα αντιστοιχούν σε κάποιου είδους ψυχή από την οποία προήλθε η συνείδηση που Είναι τώρα… Η ψυχή δεν είναι παράσημο του ανθρώπου, όσο κι αν αυτό τον βολεύει και τονώνει τα εγωικά του ένστικτα… Η ψυχή Είναι πέρα και πάνω από αυτό που είναι ο άνθρωπος… Είναι ο δημιουργός του εδώ στη γη… Αυτό που εκκινεί την αρχική του συνείδηση και τον κάνει να ζήσει… Μια συνείδηση που συμμετέχει στη Συνειδητότητα η οποία υλοποιεί το νου, τον αισθητό κόσμο του, τις μνήμες και τη σκέψη του… Μια σκέψη που αλλοιώνει τα σημάδια της ψυχής και της συνείδησης και τα κάνει «Εγώ»… Κι ένα «Εγώ», πού όσο κι αν αρέσκεται να δείχνει την κυριαρχία του πάνω στα άλλα πλάσματα τα οποία θεωρεί χωρίς ψυχή, -αν θέλει να διαφέρει από αυτά-, οφείλει να γίνει αναπόσπαστο μέρος των άλλων δύο τμημάτων με τα οποία πρόσκαιρα υπάρχει στο Εδώ και Τώρα του ανθρώπου…

3. Η επιθυμία και η σκέψη, ως μέσον δημιουργίας

Πολλοί αναρωτιούνται αν οι άνθρωποι ή οι ψυχές τους από μόνες τους θα μπορούσαν κάποτε να συμμετάσχουν στην υλοποίηση του κόσμου ως «άνθρωποι»… Όμως «Ότι επιθυμήσαμε για τη ζωή μας το έχουμε καταφέρει…»… Όσο κι αν μας φανεί παράξενο, αυτή είναι η πρώτη και μεγαλύτερη αλήθεια μας… Η επόμενη μεγάλη αλήθεια μας, είναι: «Τώρα μας μένει να θυμηθούμε, γιατί το επιθυμήσαμε…»
Στο πρώτο επίπεδο δημιουργίας, όπου η ψυχή βρίσκεται σε ένα σώμα, το οποίο επιμένει να αγνοεί τον Εαυτό του και να κάνει τα δικά του, θεωρώντας ότι τα πάντα γύρω του είναι πραγματικά και ότι το μόνο που υπάρχει είναι οι καταστάσεις και το Εγώ μας, η υλοποίηση αναδύεται μέσα από τους «άλλους». Δηλαδή «με τη βοήθεια των άλλων», οι οποίοι παίζουν το ρόλο του «μέσα» της δικής μας «ανταπόκρισης»… Από Εμάς, από το δικό μας μέσα, καταφέρνει και αναδύεται μονάχα η «επιθυμία»… Διότι στο επίπεδο αυτό, οι επιθυμίες μας υλοποιούνται μέσω των «άλλων»… Έτσι παίρνεις τηλέφωνο την πιτσαρία της γειτονιάς σου και σε λίγο, κάποιος «άλλος» σου εμφανίζει την πίτσα μέσα στο κουτί της, ζεστή-ζεστή… Κάποιος «άλλος» ανταποκρίθηκε στη δική σου επιθυμία και εσύ, αντί να γνωρίζεις τον τρόπο να διαχειριστείς μόνος σου την ενέργεια και να της δώσεις μορφή, έδωσες αυτή την ενέργεια στο παιδί του delivery, σε μορφή χρήματος…
Όμως, υπάρχει κάτι αόρατο μέσα μας, το οποίο επικοινωνεί με όλους μας… Κάτι το οποίο δεν έχει ανάγκη τη μορφή, αλλά αντιλαμβάνεται και κατανοεί τον κόσμο διαφορετικά… Αόρατα και άηχα… Στο δεύτερο επίπεδο δημιουργίας, δεν χρειάζεσαι τηλέφωνο για να παραγγείλεις την πίτσα… Η επιθυμία σου διαβιβάζεται αυτόματα εκεί που θέλεις… Εσύ απλά θα επιθυμείς… Και σε λίγο, εκείνος ο οποίος θα μπορεί να εκπληρώσει την επιθυμίας σου, -το παλικάρι από την πιτσαρία- θα κτυπά το κουδούνι σου με την αγαπημένη πίτσα στο χέρι για σένα…
Στο τρίτο επίπεδο δημιουργίας, η πίτσα θα εμφανίζεται εμπρός σου (αν και δεν θα έχεις ανάγκη να φας μια πίτσα σε αυτό το επίπεδο φώτισης)… Σε αυτό το επίπεδο, όλες αυτές οι ερωτήσεις θα έχουν απαντηθεί… Απέχουμε πολύ όμως από το επίπεδο αυτό ακόμη…

4. Μετάλλαξη και μέλλον
Όσο για την μετά-αλλαγή, πρόκειται για μια αλλαγή η οποία έρχεται από το μετά, από το μέλλον, δηλαδή από «μέσα» μας, χωρίς άλλα σχόλια… Πάντα η μετάλλαξη γίνεται μέσω βούλησης… έστω και παθητικής… ή παραχωρημένης σε κάποιον άλλον τον οποίο έχεις εξουσιοδοτήσει να δρα για σένα… Κι εδώ τίθεται το θέμα της εξειδίκευσης, η οποία στην ουσία, είναι de facto παραχώρηση της δικής μας βούλησής, στον «ειδήμονα» ο οποίος διαχειρίζεται το δικό μας δίκαιο λόγω της δικής μας έλλειψης εσωτερικής ισορροπίας… Διότι η εξειδίκευση, δημιουργεί στα μέλη της συνειδησιακή ανισορροπία… Πως; Κάποιος αποφασίζει για μένα, θέματα τα οποία είναι αδύνατον να γνωρίσω ποτέ… Κι αυτός ο κάποιος, είναι στην ουσία κάθε άλλο παρά συνειδητός…
Γιατί; Διότι δεν εξυπηρετεί εμένα, αλλά την επιστήμη του, δηλαδή την (πεπερασμένη) γνώση που κατέχει εκείνος ο ίδιος, δηλαδή τη γνώση που κάποιος του δίδαξε, δηλαδή τη μνήμη του σώματός του, δηλαδή το Εγώ του, το οποίο είναι πλήρως χειραγωγημένο από τους δικούς του «ειδήμονες»… Δηλαδή το «έξω» από Εμένα… δηλαδή το παρελθόν Μου… Υπάρχει θέμα σε ολόκληρη τη δομή της κοινωνίας μας, την οποία έχουμε αφήσει στον αυτόματο «πιλότο», ο οποίος κατά τύχη, μας «βγήκε» ασυνείδητος ή και αδίστακτος… Κάτι που μπορεί να συμβαίνει, μονάχα για όσο Εγώ τον αφήνω να είναι εκεί που είναι… Το δύσκολο όμως σε όλη αυτή τη συζήτηση, είναι ότι αυτός ο ασυνείδητος ή αδίστακτος, είμαστε εμείς, ο διπλανός μας, εσύ, το παιδί σου, ο φίλος σου, εγώ…

5. Το παράδοξο της επιστημονικής μεθόδου

Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες θεωρούν σαν πραγματικό κόσμο, τον κόσμο στον οποίο μπορούν να επαναλάβουν μια πειραματική διαδικασία με ακρίβεια και επιτυχία… Έτσι θεωρούν ότι τα αποτελέσματα που λαμβάνουν από τα πειράματα και τις δοκιμές, έχουν αποδείξει ότι το προς εξέταση ζήτημα ισχύει ή όχι…Τα αποτελέσματα μάλιστα αυτά, τα στοιχειοθετούν σε «φυσικούς νόμους», τους οποίους από εκεί και στο εξής θεωρούν πραγματικούς, μόνιμους και σταθερούς… Όμως έχουν παραβλέψει κάτι ουσιαστικό… Ποιο…
Το «αναμενόμενο θαύμα» των προσδοκιών τους… Τον τρόπο που υλοποιείται ο αισθητός κόσμος… Δηλαδή τον τρόπο που λειτουργεί η Συνειδητότητα… Η οποία δεν είναι τίποτε άλλο, από την καταγραφή των δικών μας συνειδήσεων… Όμως συνείδηση είναι μια σειρά από πληροφορίες… Όπου αυτή η σειρά από πληροφορίες αποτελεί επίσης μια επιστημονική διαδικασία… Η επιστημονική μέθοδος δηλαδή, είναι μια καταγεγραμμένη διαδικασία από πράξεις οι οποίες επαναλαμβάνονται… Η επιστημονική μέθοδος δηλαδή, είναι μια καταγεγραμμένη συνείδηση η οποία επαναλαμβάνεται με τρόπο ώστε να δίνει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα… Η επαναλαμβανόμενη όμως συνείδηση καταγράφεται στη Συνειδητότητα και κατόπιν υλοποιεί το αποτέλεσμα μόνη της… μιας και η Συνειδητότητα είναι ο αισθητός κόσμος ο οποίος διέπεται από τους «φυσικούς νόμους» της…
Δηλαδή, η επιστημονική μέθοδος, μέσω της επανάληψης ακριβώς της ίδιας διαδικασίας, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, στην καταγραφή του αποτελέσματος στη Συνειδητότητα… Μια καταγραφή, η οποία από εκείνη τη στιγμή και μετά, θα ανήκει στην δική μας πραγματικότητα και στους δικούς μας «φυσικούς νόμους»… Τι σημαίνει αυτό… Σημαίνει ότι η επιστημονική μέθοδος, στην ουσία έχει την ικανότητα να τροποποιεί υπάρχοντες «φυσικούς νόμους» με απλή αλλαγή της επανάληψης της διαδικασίας εφαρμογής τους. Ή ακόμη να δημιουργεί νέους, με συνεχή επανάληψη μια νέας και άγνωστης μεθόδου… Μεθόδου, η οποία αν επιμείνεις, στο τέλος θα πάρεις τα επιθυμητά αποτελέσματα… Αποτελέσματα τα οποία βρίσκονται από την αρχή στη συνείδησή μας (μιας και είναι προϊόντα της σκέψης μας), αλλά δεν ίσχυαν όταν ξεκινήσαμε να τα εξετάζουμε… Διότι «τα πάντα ρει»…

6. Το παράδοξο μιας θεραπευτικής μεθόδου

«Δεν υπάρχουν ασθένειες… Υπάρχουν μονάχα ασθενείς…» Αυτό που έχει σημασία στη συνείδηση, είναι η σκέψη μας και η διαδικασία μέσα από την οποία δημιουργούμε μια «ρουτίνα»… Ένα κύκλο ενεργειών. Δημιουργούμε δηλαδή ένα επαναλαμβανόμενο κύκλο από σκέψεις, πράξεις ή συμπεριφορές… Διότι η συνείδηση -και κατ επέκταση η Συνειδητότητα-, δεν μας ρωτάει το λόγο που κάνουμε κάτι ή την βαθύτερη αιτία, αλλά αυτό ακριβώς που κάνουμε…
Όταν λοιπόν, κάποιος εφαρμόζει μια μέθοδο, ένα φάρμακο, μια πρακτική ή μια συμπεριφορά για να θεραπεύσει μια συγκεκριμένη ασθένεια, και αυτό το κάνει επαγγελματικά, δηλαδή μέσω αυτού αποκτά -ο ίδιος άμεσα ή έμμεσα σαν «επιστροφή»- οποιουδήποτε είδους ενέργειας, δηλαδή χρήμα, φήμη ή και εξουσία, τότε η ασθένεια, παρουσιάζει στους ασθενείς του θεραπευτή, μια εντυπωσιακή μείωση στην αρχή και ύστερα εκτοξεύεται στα ύψη… Αντί δηλαδή να εξαλειφθεί η ασθένεια, αυτή αυξάνεται αλματωδώς… Γιατί συμβαίνει αυτό;
Αν και ο αρχικός σκοπός του κάθε θεραπευτή, είναι (ίσως) πράγματι η θεραπεία των ανθρώπων, αυτός κάνει κάποια σημαντικά λάθη τα οποία φυσικά δεν συνειδητοποιεί:

1. Αναζητά ασθενείς. Αν η θεραπεία αυτή, αποτελεί την κύρια ή βασική πηγή των εσόδων του ή τη κοινωνικής του φήμης, τότε ο νους του εστιάζεται στη αναζήτηση ασθενών με την ίδια ασθένεια… Δεν αναζητά θεραπευμένους ή υγιείς, διότι αυτοί του είναι αδιάφοροι μιας και από αυτούς δεν πρόκειται να έχει κάποιου είδους έσοδο…
2. Δεν ψάχνει συνειδητά, αλλά θεωρεί ότι υπάρχουν ήδη γύρω του αρκετοί ασθενείς με την ίδια ακριβώς ασθένεια. Είναι σίγουρος για αυτό και μάλιστα είναι χαρούμενος που όλους αυτούς τους ασθενείς, θα τους θεραπεύσει…
3. Η Συνειδητότητα τον ακούει και πραγματοποιεί αυτό το οποίο βιώνει με απόλυτη βεβαιότητα. Του εμφανίζει εμπρός του, ασθενείς ανθρώπους οι οποίοι μοιάζουν μεταξύ τους παρουσιάζοντας ακριβώς την ίδια ασθένεια.
4. Αρκετοί από τους ασθενείς του, βρίσκουν πράγματι θεραπεία και το ανακοινώνουν και σε άλλους, ώστε να τους ενημερώσουν για την συγκεκριμένη θεραπεία… Το 18-28% των ανθρώπων οι οποίοι ακούνε για μια συγκεκριμένη ασθένεια, αυτόματα αναγνωρίζουν στο σώμα τους κάποια συμπτώματά της…
5. Οι άνθρωποι οι οποίοι εμφανίζονται εμπρός στον θεραπευτή αυξάνονται… Μέρα με την ημέρα περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζονται για να τους θεραπεύσει.
6. Ο θεραπευτής, ανακοινώνει και σε άλλους θεραπευτές, τη διαδικασία της θεραπείας την οποία εφαρμόζει… Έτσι η αρχική «ρουτίνα» αρχίζει και επαναλαμβάνεται και σε άλλα σημεία –θεραπευτήρια -σημεία συγκέντρωσης ασθενών…
7. Οι ασθενείς πολλαπλασιάζονται αλματωδώς. Περισσότεροι άνθρωποι κάθε μέρα, ενημερώνονται για την συγκεκριμένη ασθένεια και τη θεραπεία της… Η ασθένεια αυξάνεται πλέον χωρίς όρια…

7. Διαφορά υγείας και θεραπείας

Έχετε σκεφτεί ποτέ, βαθιά μέσα σας ώστε να το συνειδητοποιήσετε, ότι η διαφορά της «υγιεινής ζωής» από τη «θεραπεία», είναι ότι η πρώτη αναφέρεται στην ολοκληρωμένη υγεία ενώ η δεύτερη σε συγκεκριμένες ασθένειες; Όμως οι περισσότεροι, ακόμη και τώρα που έχετε διαβάσει όλο το παραπάνω κείμενο και έχετε φτάσει μέχρις το σημείο αυτό, αδυνατείτε να κατανοήσετε τη διαφορά και περιμένετε να διαβάσετε τι πρέπει να κάνετε… Διότι οι περισσότεροι δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν τη διαφορά ανάμεσα στις δύο φράσεις που ακολουθούν:

1. Ζω τη ζωή μου διατηρώντας την υγεία μου ολοκληρωτικά…
2. Ζω τη ζωή μου προλαμβάνοντας τις ασθένειες αποτελεσματικά…
Αδυνατούμε να συνειδητοποιήσουμε, ότι ο πρώτος είναι μόνιμα υγιής, ενώ ο δεύτερος μόνιμα ασθενής… διότι δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε τις διαφορές που υπάρχουν στις δύο προτάσεις…
Όμως θα πρέπει να αντιληφθούμε όλοι μας συνειδητά, ότι δεν υπάρχουν ασθένειες, αλλά υπάρχουν μονάχα ασθενείς. Οι οποίοι αντιγράφουν ο ένας τη συμπεριφορά του άλλου… Συμπεριφορές οι οποίες εμφυτεύονται μέσα στο νου μας, μέσω των σύγχρονων ασθενών και των θεραπευτών τους… Οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε εκκινητές ομοιόμορφων σε όλους ασθενειών… Διότι είναι αδύνατον να υπάρξει διαφορετικά ένας επαγγελματίας θεραπευτής… Θα μπορούσαν να υπάρχουν «διατηρητές της υγείας», όμως το πεδίο και το αντικείμενο της ασχολίας τους θα ήταν εντελώς διαφορετικό από το σημερινό…
Ίσως τώρα, κάποιοι, αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε την έννοια του λειτουργού και κατ επέκταση του λειτουργήματος, το οποίο σήμερα έχει μετατραπεί σε επάγγελμα –χρυσωρυχείο… Διότι ο θεραπευτής θα πρέπει να στερείται φήμης, να αρνείται την χρηματική συναλλαγή και να γνωρίζει ότι κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ασθένεια από όλους τους υπόλοιπους… Ίσως έτσι συνειδητοποιήσουμε τι θα πρέπει να κάνουμε σαν ανθρωπότητα για το μέλλον μας…

8. Η αόρατη ουσία της διατροφής

Όλοι γνωρίζετε τι σημαίνει φυσικό τρόφιμο ή τεχνητό τρόφιμο… Το φυσικό τρόφιμο είναι το τρόφιμο το οποίο δημιουργεί η φύση με τον τρόπο που γνωρίζει, χωρίς να παρέμβουμε εμείς καθόλου… Αρκετοί το έχουν ονομάσει βιολογικό, όμως μένοντας στη μηχανιστική αντίληψη του κόσμου, αγνοούν ή παραβλέπουν το βασικό λόγο για αυτό… Διότι το φυσικό τρόφιμο, είναι αυτό το οποίο δημιουργείται από μέσα προς τα έξω… Από το μέλλον, παρουσιάζεται στο τώρα και γίνεται παρελθόν… Από ένα κόκκο σπόρου, ξεπετάγεται ένα αρκετά μεγάλο φυτό και αυτό έχει ακολουθήσει την διαδικασία η οποία είναι καταγεγραμμένη στη Συνειδητότητα… Οι τροφές αυτές είναι όλες οι φυτικές τροφές που δημιουργούνται μόνες τους όπως δημητριακά, ελαιόλαδο, λαχανικά, φυσικό γάλα, κρέας ζωντανού ζώου κλπ Τροφές οι οποίες δημιουργήθηκαν στη φύση με βλάστηση ή γέννηση και ανάπτυξη χωρίς τη δική μας παρεμβολή παρά μονάχα στην τελική μορφοποίηση (ψήσιμο, μαγείρεμα)… Οι τροφές αυτές όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, περιέχουν μέσα τους «ζωτικότητα»… Είναι «ζωντανές» τροφές και είναι αυτές οι οποίες μας μεταφέρουν τη ζωή σε μας, μέσω της διατροφής μας…
Από την άλλη μεριά, τεχνητό είναι το τρόφιμο το οποίο δημιουργείται από συστατικά που προϋπήρχαν… Η διαδικασία συνήθως γίνεται σε κάποιο εργαστήριο ή εργοστάσιο και περιλαμβάνει «σύνθεση» του τροφίμου με τέτοιο τρόπο ώστε να μοιάζει με το φυσικό… Για παράδειγμα μπορούμε να δημιουργήσουμε στο εργαστήριο τεχνητά λίπη (trans ισομερή) ή τεχνητές πρωτεΐνες (καζεΐνες του γάλακτος), ή ακόμη να παρασκευάσουμε κάποιες άλλες χημικές ενώσεις οι οποίες να δρουν ως σταθεροποιητές ή γαλακτοματοποιητές, ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα διατροφικό παρασκεύασμα το οποίο να περιέχει απειροελάχιστη φυσική τροφή (απλά για να καλύπτει το νομικό πλαίσιο) και τα άλλα θα είναι ουσίες οι οποίες έρχονται από «έξω»… Έτσι μπορούμε να δημιουργήσουμε για παράδειγμα ένα μπιφτέκι ή μπισκότο ή οτιδήποτε άλλο το οποίο δεν είναι αυτό που φαίνεται, αλλά μια σύνθεση από συστατικά τα οποία προσομοιώνουν την τελική τροφή με την φυσική… Τα συστατικά τους δεν δημιουργήθηκαν με «εσωτερικό» φυσικό τρόπο, δηλαδή με βλάστηση ή γέννηση… Η σύνθεσή τους δεν έγινε στο αόρατο μέρος της Συνειδητότητας, αλλά έγινε σύνθεση «εξωτερική» από μας, με ουσίες οι οποίες ήρθαν απ «έξω», από το παρελθόν… Ουσίες νεκρές χωρίς ίχνος ζωτικότητας… Ουσίες οι οποίες τελικά δημιουργούν «νεκρές» τροφές οι οποίες προσομοιώνουν τη φύση με ένα τρόπο ο οποίος είναι εντελώς άγνωστος στο σώμα μας…

9. Μετρώντας τη ζωτικότητα του τροφίμου

Θα έχετε ακούσει φυσικά για διατροφές οι οποίες περιλαμβάνουν μονάχα κρίθινο παξιμάδι, αγνό ελαιόλαδο, φυσική απλή ρίγανη, ντομάτα και τυρί από κατσίκες οι οποίες κι αυτές με τη σειρά τους διατρέφονται με φυσικό χορταράκι, ελεύθερες στην ύπαιθρο… Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι χαίρουν άκρας υγείας και μακροβιότητας, οι οποίοι απολαμβάνουν σχεδόν καθημερινά, μονάχα αυτό το διαιτολόγιο και τίποτε άλλο, για αρκετές ημέρες…Αν όμως βάλετε τους ίδιους ανθρώπους να αντικαταστήσουν αυτά τα λιτοδίαιτα (για μας), αλλά φυσικής τροφής γεύματα, με κάποιο ποσοστό τεχνητών τροφών (ακόμη και ίσης θερμιδικής αξίας), τότε οι άνθρωποι αυτοί θα αρχίσουν να χάνουν ζωτικότητα… Και εξαρτάται από το ποσοστό αντικατάστασης της φυσικής τους τροφής που θα κάνουν, για το αν εμφανίσουν κάποια απλή ή σοβαρότερη ασθένεια… Άτομα που αποπειράθηκαν να αντικαταστήσουν πλήρως την φυσική διατροφή με ολοκληρωτικά τεχνητή, ακόμη και εμπλουτισμένη με (απαραίτητα) βιταμινούχα συστατικά, μέσα σε λίγες ημέρες είχαν ανάγκη από μικρή ή μεγαλύτερη ιατρική φροντίδα…
Η διαφορά λοιπόν της φυσικής τροφής από την έτοιμη τεχνητή, έγκειται στον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται στον κόσμο μας και όχι αν περιέχει όλα τα (απαραίτητα) θρεπτικά συστατικά που μπορεί να γνωρίζουμε… Διότι δεν είναι τα «συστατικά» απαραίτητα για τη ζωή του ανθρώπου αλλά η «ζωτικότητα» την οποία περιέχουν… Δεν μπορούμε να συνθέσουμε εμείς εξωτερικά τα συστατικά αυτά και να τα δώσουμε σε κάποιον ο οποίος έχει αντικαταστήσει εντελώς τη φυσική διατροφή του, διότι αγνοούμε παντελώς τι σημαίνει ζωτικότητα… Δεν μπορούμε ούτε να την ορίσουμε, ούτε να τη μετρήσουμε, μιας και η ουσία της παραμένει αόρατη μέσα στη Συνειδητότητα… Η «ζωτικότητα» δηλαδή, είναι μια ενεργειακή πληροφορία, εντελώς άσχετη από την υλική υπόσταση του σώματος του ανθρώπου ή της τροφής την οποία λαμβάνει… Μια πληροφορία η οποία έρχεται από «μέσα» τους και «μέσα» μας… Αυτή δημιουργεί τη βλάστηση των φυτών και τη γέννηση των ζώων… Αυτή αναπτύσσει όλα τα «ζωντανά» πλάσματα κι αυτή είναι ο λόγος ο οποίος ο άνθρωπος έχει ανάγκη να καταναλώνει τροφή για να ζήσει…

10. Η μνήμη ως μηχανή

Ακόμη και σήμερα πιστεύουμε ότι η μνήμη μας είναι αποθηκευμένη μέσα στον εγκέφαλό μας… Έχει βρεθεί μάλιστα ότι οι πληροφορίες οι οποίες είναι αποθηκευμένες σε αυτή, ενώνονται μεταξύ τους μέσω ηλεκτρικών συνδέσμων οι οποίοι ονομάζονται συνάψεις και συνδυάζονται μεταξύ τους μέσω των νευροδιαβιβαστών. Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω επιτρέπουν την δημιουργία των σκέψεων του νου μας… Από το παραπάνω προκύπτει, ότι η λειτουργία της σκέψης βασίζεται αποκλειστικά στη μνήμη μας. Δηλαδή στο σύνολο των πληροφοριών που υπάρχουν σε αυτή καθώς και στην ικανοποιητική διαδικασία συνδυασμού των…Όλα τα παραπάνω όμως ισχύουν για το παλαιό υλικό-μηχανιστικό μοντέλο, το οποίο θέλει τον άνθρωπο να λειτουργεί σαν μηχανή, με ένα σώμα σταθερό και μόνιμο, σε ένα σταθερό και μόνιμο κόσμο ο οποίος αποτελεί την σταθερή και αμετάβλητη πραγματικότητά μας… Οι νέες κβαντικές θεωρήσεις της ενεργειακής υπόστασης του αισθητού κόσμου μας όμως, μέσω της Συνειδητότητας, μας μιλούν για κάτι εντελώς διαφορετικό… Ποιο δηλαδή…
Η Συνειδητότητα ρέει μέσα στον τρισδιάστατο κόσμο λόγω της παρουσίας του παρατηρητή… Ο κόσμος δηλαδή που αντιλαμβανόμαστε, είναι μια συνεχής ροή από απειροελάχιστης χρονικής διάρκειας στιγμές-ενεργειακές πληροφορίες, τις οποίες ονομάζουμε και κατανοούμε σαν «τώρα». Κάθε «τώρα», αναδύεται από το αόρατο μέλλον, εμφανίζεται στον τρισδιάστατο κόσμο λαμβάνοντας μορφή, παραμένει για απειροελάχιστο χρονικό διάστημα και χάνεται πάλι στο αόρατο παρελθόν… Το κάθε «τώρα» όμως αυτό, περιέχει και το σώμα μας μαζί με όλα τα όργανά του, όπως το κεφάλι με τον εγκέφαλό μας, τις συνάψεις και τους νευροδιαβιβαστές. Μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, θεωρούμε πλέον ότι το σώμα μας –μαζί με τον περιβάλλοντα κόσμο- εμφανίζεται και αμέσως χάνεται περίπου τις 100.000 φορές… Εμφανίζεται αστραπιαία, παραμένει για λίγο και στη συνέχεια χάνεται στο αόρατο για να πάρει τη θέση του το επόμενο «τώρα» μας… Έτσι λοιπόν, αφού ο κόσμος δεν είναι μια μόνιμη και σταθερή μηχανή αλλά μια συνεχής ενεργειακή ροή από πληροφορίες, δηλαδή μια συνεχής ροή της Συνειδητότητας, τότε και το σώμα μας είναι μια συνεχής ροή από τις πληροφορίες οι οποίες υλοποιούνται σε βιολογικό σώμα… Το σώμα μας δηλαδή είναι ένα ενεργειακό πεδίο πληροφορίας, από το οποίο, το μοναδικό υλικό κομμάτι του είναι αυτό που εμφανίζεται κάθε φορά στο «τώρα», ενώ όλα τα υπόλοιπα βρίσκονται αόρατα μέσα στη διάρκεια του χρόνου που εμείς ονομάζουμε μέλλον (τα τώρα που θα έρθουν) και παρελθόν (τα τώρα που προηγήθηκαν)…

11. Η μνήμη υπάρχει στη Συνειδητότητα

Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένας σταθερός εγκέφαλος, ο οποίος να μοιάζει με σταθερή μηχανή μέσα στην οποία να είναι αποθηκευμένες πληροφορίες. Και το μόνο σταθερό είναι -κάθε φορά- ένα διαφορετικό «τώρα»… Τότε σε ποιο σημείο είναι αποθηκευμένη η μνήμη μας; Μα φυσικά στο αόρατο μέρος της Συνειδητότητας… Και πως την ανακτούμε; Μέσω των συνάψεων και των νευροδιαβιβαστών οι οποίες συνάψεις και νευροδιαβιβαστές, δεν βρίσκονται μέσα σε ένα σταθερό και μόνιμο εγκέφαλο, αλλά συνδέουν το κάθε «τώρα» που λαμβάνει μορφή κάθε απειροελάχιστη στιγμή, με όλα τα «τώρα» που προηγήθηκαν καθώς και όλα τα «τώρα» τα οποία θα δημιουργηθούν στο μέλλον… Το σώμα δηλαδή που υλοποιείται κάθε στιγμή από την Συνειδητότητα μέσα στον αισθητό κόσμο, δημιουργεί αυτόματα συνάψεις με όλα τα «σώματα» τα οποία προηγήθηκαν και στα οποία είναι αποθηκευμένες οι πληροφορίες εκείνης της στιγμής…
Τα συμβάντα και οι εμπειρίες που συμβαίνουν κάθε στιγμή, αποθηκεύονται στο σώμα το οποίο ήταν υλοποιημένο εκείνη την απειροελάχιστης χρονικής διάρκειας στιγμή του παρόντος «τώρα»… Τότε, αυτόματα, το βιολογικό σώμα αυτής της απειροελάχιστη στιγμής, διενεργεί συνδέσεις-συνάψεις, με όλα τα άλλα τις υπόλοιπες χρονικές στιγμές και αφού αποκαταστήσει τη σύνδεση, διαβιβάζει τις πληροφορίες στο εδώ «τώρα» μέσω των νευροδιαβιβαστών, δημιουργώντας σκέψη… Οι πληροφορίες οι οποίες διαβιβάζονται από το παρελθόν, ονομάζονται αναμνήσεις, ενώ οι πληροφορίες οι οποίες διαβιβάζονται στο μέλλον λέγονται σενάρια (μελλοντικές επιθυμίες)… Το σύνολο των πληροφοριών το οποίο έχει καταγραφεί, στο σύνολο των στιγμών που πέρασαν ή που θα έρθουν, αποτελεί την επίγνωση, η οποία μπορεί να είναι εύκολο να ανακληθεί από τη μνήμη (συνειδητό) ή αρκετά ή και εντελώς δύσκολο (μη συνειδητό)… Όλο το παραπάνω, αναιρεί τον τρόπο με τον οποίο θεωρούσαμε τη νόηση και τη σκέψη, και μας εισαγάγει στην επιτακτική ανάγκη να κατανοήσουμε τη συνείδησή μας και τη Συνειδητότητα η οποία υλοποιεί τον κόσμο στο σύμπαν γύρω μας…

12. Αστρολογικές προβλέψεις. Ματιές στο παρελθόν μας

Αρκετό καιρό λέμε -και πλέον είναι ίσως κατανοητό- ότι το μέλλον πηγάζει από μέσα μας. Ποιος ο ρόλος λοιπόν της αστρολογίας; Πως γίνεται κάποιοι, να κοιτούν τα άστρα, -δηλαδή παρελθούσες στιγμές- και να προβλέπουν το μέλλον μας; Κοιτάζοντας όμως τα άστρα, κοιτούν ακριβώς το παρελθόν… Στο παρελθόν είναι γραμμένη η ιστορία μας… Όσα έχουν συμβεί… Οι κύκλοι της Συνειδητότητας η οποία έχει υλοποιήσει τους κόσμους, όλους αυτούς τους αιώνες… Ο άνθρωπος έχει παρατηρήσει λοιπόν, ότι στους κύκλους αυτούς της ζωής, μικρούς ή μεγαλύτερους, επαναλαμβάνονται κάποιες δυναμικές… Η Συνειδητότητα έτσι λειτουργεί… με επανάληψη κύκλων… τους οποίους εμείς για στατιστικούς λόγους, χωρίζουμε σε μοίρες (του κύκλου)… Σας λέει κάτι η λέξη «μοίρα»… Όσοι παρατηρούν λοιπόν τη δυναμική αυτή των κύκλων και την καταγράφουν, στην ουσία κρατούν στατιστικά στοιχεία των δυναμικών αυτών… Των τάσεων της Συνειδητότητας… Της «μοίρας» του κάθε ένα μας…
Τα αστέρια λοιπόν και ο ζωδιακός, είναι τα σημεία-στοιχεία της στατιστικής που κρατήσαμε όλους αυτούς τους αιώνες… Δείχνουν δηλαδή τη θέση στην οποία όταν βρεθούν, στατιστικά ενισχύονται κάποιες τάσεις… Η Συνειδητότητα δεν έχει την ανάγκη να μας ρωτάει πως θα υλοποιήσει τις ζωές μας… Η υλοποίηση γίνεται αυτόματα… Εκτός κι αν έχουν διαφορετική, δική μας βούληση ώστε να την τροποποιήσουμε… Όταν λοιπόν κοιτάζουμε τα αστέρια, ή διαβάζουμε την αστρολογία, στην ουσία ζούμε στον αυτόματο, περιμένοντας την ίδια τη Συνειδητότητα να μας υλοποιήσει όπως εκείνη γνωρίζει… Η βούλησή μας είναι νεκρή, ουδέτερη, εξουδετερωμένη…
Στατιστικά είναι αδύνατον ολόκληρη η ανθρωπότητα, να κατορθώσει να αλλάξει βούληση μαζικά… Έτσι οι τάσεις επαναλαμβάνονται… Δυνητικά θα μπορούσαμε να την αλλάξουμε κάποια στιγμή… Μερικοί ίσως, όσο περνούν τα χρόνια και αποκτούν ελευθερία στη βούλησή τους, να εξουδετερώνουν αυτές τις τάσεις… Για αυτούς δεν ισχύει απόλυτα η αστρολογία, Ή τουλάχιστον ισχύουν ελάχιστα από αυτή… Το πώς καταγράφηκε όλο αυτό μέσα από τις συνειδήσεις μας, οφείλεται σε αυτή ακριβώς την παραδοχή μας ότι συμβαίνει… Όσο πιστεύουμε δηλαδή στην αστρολογία, ή καλύτερα όσο της επιτρέπουμε να ισχύει, αυτή θα ισχύει… Για εντελώς όμως διαφορετικό λόγο από αυτόν που νομίζουμε σήμερα… Δεν επιδρούν δηλαδή οι πλανήτες στις ζωές μας, αλλά απλώς οι πλανήτες δείχνουν τις τάσεις τις οποίες εμείς αποδεχόμαστε να «φέρει η μοίρα μας»…

13. Τάξη και αταξία στον κόσμο

Η επιστήμη το έχει προσδιορίσει στον 2ο Θερμοδυναμικό Νόμο, (Kelvin, 1859) κατά τον οποίο: «Αν ένα σύστημα αφεθεί μόνο του, τότε η εντροπία του (δηλαδή η αταξία του) τείνει να αυξηθεί…». Δηλαδή δεν μπορεί από μόνο του ένα σύστημα να πάει σε κατάσταση μεγαλύτερης τάξης, αλλά τείνει σε κατάσταση μεγαλύτερης αταξίας… Παρόλα αυτά, πολλοί, θέλόντας να δημιουργήσουν «τάξη και μονιμότητα» στον αισθητό κόσμο, μας εκπαιδεύουν έτσι ώστε να θεωρούμε ότι η ζωή είναι ένα σύστημα όπου παρατηρείται «παραβίαση του 2ου Θερμοδυναμικού Νόμου». Κάτι το οποίο όμως δεν συμβαίνει… μιας και η ίδια η ζωή, αν αφήσεις ελεύθερους και ανεπηρέαστους τους ανθρώπους, τις βουλήσεις και τις σκέψεις τους, τότε αυτό που θα πάρεις θα είναι πραγματικά μια ελεύθερη συνειδητότητα, που βρίσκεται σε «Εσωστασία» εφαρμόζοντας πιστά και με ακρίβεια τον 2ο Θερμοδυναμικό νόμο…
Πως συμβαίνει αυτό…
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η ροή της συνειδητότητας αλλάζει συνεχώς την εικόνα του κόσμου, μιας και αυτός δεν είναι τίποτε άλλο από αστραπιαίες εναλλαγές εικόνων οι οποίες διαδέχονται η μία την άλλη σε συνεχή ροή. Αν αφήσεις ελεύθερες τις συνειδήσεις χωρίς να ορίσεις εσύ το τι αισθάνεται κάποιος όταν αλληλεπιδρά με τον αισθητό κόσμο, τότε αυτό που θα λάβεις θα είναι εντελώς διαφορετικό για τον κάθε ένα, όπου τελικά ο κόσμος θα αλλάζει ακολουθώντας την συνισταμένη των συνειδήσεων που συμμετέχουν στην Συνειδητότητα… Αν θέλεις να το εξουσιάσεις όμως όλο αυτό, θα πρέπει να δημιουργήσεις στη σκέψη των όντων που συμμετέχουν, ίδιες (ταυτόσημες) συνειδήσεις… Να εκπαιδεύσεις δηλαδή το νου τους να μεταφράζουν αυτό που αισθάνονται με τον ίδιο απολύτως τρόπο… Πως γίνεται αυτό…
Ο κόσμος αυτός εξελίσσεται μέσα από μια δικλίδα ασφαλείας «ΝΑΙ-ΟΧΙ ή 1 – 0»… Κάθε δράση δεν έχει μονάχα ένα αποτέλεσμα συνδυασμού τους ούτε μονάχα μια εκδοχή… Έχει άπειρα… Όσο όμως παραμένεις μέσα του και στρέφεσαι συνεχώς προς μια και μόνο εκδοχή (μόνο του ΝΑΙ ή μόνο του ΟΧΙ δηλαδή μόνο του 1 ή μόνο του 0), τόσο τον θεωρείς ως μόνιμο και πραγματικό… κι όσο τον θεωρείς πραγματικό τόσο υποβάλεις τον εαυτό σου σε δημιουργία καθορισμένων συμπεριφορών – νόμων…
Αυτό έχει σαν συνέπεια την τάση σου να στρέψεις τη συμπεριφορά περισσότερων ατόμων σε αποδοχή των νόμων αυτών… κι αυτό με τη σειρά του διαμορφώνει συνειδήσεις, οι οποίες διαμορφώνουν τελικά τη συνειδητότητα (μιας και οι συνειδήσεις καταγράφονται στη Συνειδητότητα)…
Αντί λοιπόν, να αφεθεί η ροή της συνειδητότητας στο τυχαίο (όπως 0 0 1 0 1 1 0 0 1 1 01 10 1 κλπ,) ο εξουσιαστής διαμορφώνει μια συνείδηση η οποία δημιουργεί μια συνειδητότητα που αναπαράγει τον εαυτό της συνεχώς (1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 ή 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 ) … Αυτό δημιουργεί «τάξη»… (όπου τάξη = εξουσία)… Όμως η τάξη αυτή υπάρχει μονάχα μέσα στο νου του εξουσιαστή ο οποίος έχει θεωρήσει το εικονικό ως πραγματικό και αναπαράγει ένα τμήμα του… Ένα νου, ο οποίος τώρα αναπαράγεται και σε άλλα άτομα γύρω από τον εξουσιαστή… Σταδιακά, η σταθερή αναπαραγωγή της συνειδητότητας, διαμορφώνει μια εικονική σταθερότητα και μια εικονική άρνηση στην αλλαγή… η οποία τελικά στο ανθρώπινο σώμα γίνεται φόβος… Ο φόβος της αλλαγής και του τυχαίου είναι ο μέγιστος των φόβων του ανθρώπου, μακράν όλων των άλλων του φόβων… Αν τώρα, όλο αυτό το μοιράσεις μέσα σε εκατοντάδες γενιές ανθρώπων, τότε διαμορφώνεται μια τάση για τάξη η οποία δεν θυμούνται από πού ξεκίνησε… κι όμως την αποδέχονται ως γεγονός… Αυτή η εικονική τάξη είναι που δημιουργεί την εικονική πραγματικότητα του «σταθερού σε τάξη κόσμου», η οποία είναι φυσικά πλασματική… Αυτή η τάξη είναι η Εξωλήθη… η δύναμη η οποία απομονώνει ένα τμήμα της συνειδητότητας (1) και το αναπαράγει συνεχώς (1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 ) δημιουργώντας την ψευδαίσθηση του «εικονικά πραγματικού» σε οποιοδήποτε επίπεδο, δημιουργώντας εικονική τάξη και εξουσία…

Αλκιρέας

Τι γιορτάζουμε την Καθαρά Δευτέρα

Τι γιορτάζουμε την Καθαρά Δευτέρα
Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ, ταυτόχρονα, τελειώνουν οι Απόκριες.

Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι, γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας, αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.
Την Καθαρά Δευτέρα συνηθίζεται να τρώγεται λαγάνα (άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα), ταραμάς και άλλα νηστίσιμα φαγώσιμα, κυρίως λαχανικά, όπως και φασολάδα χωρίς λάδι. Επίσης, συνηθίζεται το πέταγμα χαρταετού.
Η Καθαρά Δευτέρα εορτάζεται 48 ημέρες πριν την Κυριακή της Ανάστασης του Χριστού, το χριστιανικό Πάσχα.
Από παλιά, η Καθαρά Δευτέρα πέρασε στη συνείδηση του λαού σαν μέρα καθαρμού. Οι βυζαντινοί την Καθαρά Δευτέρα την ονόμαζαν Απόθεση -Απόδοση και τελούσαν δρώμενα. Τραγουδούσαν σχετικά άσματα, από τα οποία έχουν σωθεί μικρά μέρη μέχρι στις μέρες μας. «Ίδε το έαρ το καλόν πάλιν επανατέλλει, φέρον υγείαν και χαρά και την ευημερίαν».
Το πέταγμα του χαρταετού είναι ένα έθιμο μεταγενέστερο. Κούλουμα ονομάζεται η καθαροδευτεριάτικη έξοδος στην εξοχή και το πέταγμα του αετού. Οι χριστιανοί, παρέες παρέες, βγαίνουν στην εξοχή, παίρνοντας μαζί τους νηστίσιμα φαγητά και το ρίχνουν στη διασκέδαση και το χορό. Τα κούλουμα από τόπο σε τόπο γιορτάζονται διαφορετικά, με διάφορες εκδηλώσεις. Παντού, όμως, επικρατεί κέφι, χορός και τραγούδι.
Για την ετυμολογία της λέξης κούλουμα υπάρχουν πολλές εκδοχές. Κατά τον Νικόλαο Πολίτη, πατέρα της ελληνικής λαογραφίας, η λέξη προέρχεται από το λατινικό Cumulus (κούμουλους) που σημαίνει σωρός, αφθονία αλλά και το τέλος. Εκφράζει, δηλαδή, το τέλος, τον επίλογο της Απόκριας. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, προέρχεται από μία άλλη λατινική λέξη, τη λέξη «κόλουμνα», δηλαδή «κολώνα». Κι αυτό, επειδή το πρώτο γλέντι της Καθαράς Δευτέρας στην Αθήνα έγινε στους Στύλους του Ολυμπίου Διός.
Όποια, όμως, κι αν είναι η ρίζα της λέξης, απ’ όπου κι αν προέρχεται, τα κούλουμα είναι μία καλή ευκαιρία για όλους να διασκεδάσουν κοντά στη φύση.

Πηγή: el.wikipedia.org