Η θεωρία του Ηράκλειτου και η κβαντική φυσική

01907825379823

Η Μεγάλη Έκρηξη δεν έγινε ποτέ, λένε δύο αστροφυσικοί, υποστηρίζοντας ότι το σύμπαν υπήρχε από πάντα, όπως λέει ο Ηράκλειτος.

 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ (Big Bang) είναι μια κοσμολογική θεωρία σύμφωνα με την οποία το σύμπαν δημιουργήθηκε από μια υπερβολικά πυκνή και θερμή κατάσταση, πριν από περίπου 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια.
Η υπόθεση αυτή στηρίζεται στη γενική θεωρία της Σχετικότητας που ανέπτυξε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, σύμφωνα με την οποία ένα σημείο με άπειρη πυκνότητα, γνωστό ως μοναδικότητα (singularity), άρχισε να διαστέλλεται στο πλαίσιο της Μεγάλης Έκρηξης, δημιουργώντας τον εξελισσόμενο τον κόσμο που μας περιβάλλει.
Το πρόβλημα με τη θεωρία αυτή είναι ότι δεν δίνει απαντήσεις για το τι συνέβη πριν ή την ίδια τη στιγμή “μηδέν” της Μεγάλης Έκρηξης.
Μια άλλη απορία είναι πώς το σύμπαν προήλθε από το μηδέν, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι από το τίποτα παράγεται τίποτα.
Τώρα δύο αστροφυσικοί δίνουν μια νέα απάντηση στο αιώνιο ερώτημα για το πώς άρχισε ο κόσμος, απάντηση που εμπεριέχει σημαντικές φιλοσοφικές προεκτάσεις. Οι δύο αστροφυσικοί υποστηρίζουν ότι το Σύμπαν δεν αποτελεί προϊόν της Μεγάλης Έκρηξης αλλά ότι είναι αιώνιο, υπήρχε δηλαδή από πάντα.
Ο δρ. Αχμέτ Φαράζ Αλί, αστροφυσικός από το Πανεπιστήμιο Μπένχα της Αιγύπτου και ο καθηγητής Σαούρια Ντας από το Πανεπιστήμιο Λέθμπριτζ του Καναδά, με μια σειρά εξισώσεων παρουσιάζουν ένα αιώνιο σύμπαν χωρίς αρχή και τέλος. Σύμφωνα με το πόρισμα των δύο επιστημόνων, η Μεγάλη Έκρηξη, ως γεγονός και γενεσιουργός αιτία του κόσμου, δεν συνέβη ποτέ.
Το μοντέλο που προτείνουν οι δύο αστροφυσικοί συμπληρώνει τη γενική θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν με κβαντικές διορθώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν επίσης να εξηγήσουν την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας.
Στην εργασία τους ο Αλί και ο Ντας χρησιμοποιούν τις ιδέες του Ντέιβιντ Μπομ (1917-1992), του κορυφαίου πυρηνικού φυσικού και φιλόσοφου, για να κάνουν μια σειρά κβαντικών διορθώσεων σε μια εξίσωση που αναπτύχθηκε από τον Ινδό φυσικό Amal Kumar Raychaudhuri (η λεγόμενη εξίσωση Raychaudhuri), συνδυάζοντας έτσι στοιχεία τόσο από την κβαντομηχανική όσο και από τη γενική θεωρία της Σχετικότητας. Ως αποτέλεσμα, πήραν ένα σύμπαν που έρχεται σε αντίθεση με την ιδέα του πληθωρισμού –την εκθετική διαστολή του σύμπαντος στις πρώτες στιγμές της ύπαρξής του– και το οποίο δεν υπήρξε ποτέ ως σημείο άπειρης πυκνότητας.
«Η μοναδικότητα (singularity) της Μεγάλης Έκρηξης είναι το πιο σοβαρό πρόβλημα της γενικής σχετικότητας, επειδή οι νόμοι της φυσικής φαίνεται να μην εφαρμόζονται εκεί», λέει ο Αλί.
title

Η σκοτεινή ενέργεια
Τι γίνεται όμως με τη σκοτεινή ενέργεια και η σκοτεινή ύλη; Στη φυσική κοσμολογία και την αστρονομία, η σκοτεινή ενέργεια είναι ένα υποθετικό είδος ενέργειας που εκτείνεται παντού στο σύμπαν και τείνει να επιταχύνει τη διαστολή του.
Πρόκειται για ένα άλλο άλυτο μυστήριο του σύμπαντος που έχει βασανίσει για καιρό τους επιστήμονες. Αν και έχει επιβεβαιωθεί ότι η σκοτεινή ύλη μαζί με τη σκοτεινή μορφή ενέργειας αποτελούν περίπου το 95% της συνολικής περιεκτικότητας του σύμπαντος, πολύ λίγα είναι γνωστά σχετικά με αυτά τα μυστηριώδη φαινόμενα.
photo

05907825379525 
Η σκοτεινή ύλη είναι αόρατη. Με τη χρήση όμως ενός βαρυτικού φακού, ικανού να κάμψει το φως
που φτάνει από αυτά τα συμπλέγματα των γαλαξιών στο μάτι του παρατηρητή, παρουσιάζεται
ένα δαχτυλίδι σκοτεινής ύλης που απεικονίζεται με ανοιχτό μπλε χρώμα. Photo: NASA, ESA,
M.J. Jee and H. Ford (Johns Hopkins University). Πηγή: Wikimedia Commons

Εδώ το μοντέλο που προτείνουν οι Αλί και Ντας λέει ότι η σκοτεινή ενέργεια και η σκοτεινή ύλη μπορεί να προέρχονται από το συμπύκνωμα Bose-Einstein (BEC), μια κατάσταση της ύλης στην οποία σωματίδια παρουσιάζουν μακροσκοπικά κβαντικά φαινόμενα. Αυτό το συμπύκνωμα λέγεται ότι υπήρχε στο πρώιμο σύμπαν και ότι σχηματίστηκε από τα βαρυτόνια (gravitons) – υποθετικά σωματίδια που πλημμυρίζουν το σύμπαν και μεταφέρουν τη βαρύτητα, αλλά δεν έχουν μάζα.
Παρ’ όλο που το μοντέλο τους δεν αποτελεί μια πλήρη θεωρία κβαντικής βαρύτητας, περιέχει στοιχεία από την κβαντική μηχανική και τη γενική θεωρία της σχετικότητας, ενώ οι δύο ερευνητές εκτιμούν πως, ακόμη κι όταν διατυπωθεί μια πλήρης θεωρία που να ενοποιεί πλήρως τις δύο περιγραφές της φύσης, τα συμπεράσματά τους θα εξακολουθούν να ισχύουν.
Πάντως, πέρα από το ότι δεν θεωρεί τη Μεγάλη Έκρηξη μιας μοναδικότητας ως αφετηρία του Σύμπαντος, το νέο μοντέλο αποκλείει επίσης ότι το σύμπαν θα αρχίσει να συρρικνώνεται, καταλήγοντας σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας.
title

Ηράκλειτος

Ηράκλειτος (535 – 475 π.Χ.)

Η θέση του Ηράκλειτου
Με τη νέα θεωρία τους οι δύο φυσικοί επιστρέφουν σ’ εκείνο που είχε προτείνει ο Ηράκλειτος (535 – 475 π.Χ.), λέγοντας ότι «κόσμον τόνδε, τον αυτόν απάντων, ούτε τις θεών ούτε ανθρώπων εποίησεν, αλλά ην αεί και έστιν και έσται πυρ αείζωον, απτόμενον μέτρα και αποσβεννύμενον μέτρα».
Δηλαδή ότι το σύμπαν (κόσμος), με όλα όσα περιέχει μέσα του, δεν το έφτιαξε κανείς, ούτε θεός ούτε άνθρωπος, αλλά υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα υπάρχει – μια φωτιά αιώνια ζωντανή που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο.
Εν πρώτοις, ο Ηράκλειτος αποκαλεί το σύμπαν κόσμο, από το κοσμώ, διακοσμώ, δηλαδή στολίδι, προφανώς λόγω της αρμονίας και της τάξης που το διέπει, μια τάξη η οποία συμβαίνει όχι σύμφωνα με τον χρόνο, αλλά σύμφωνα με τη σκέψη: «ου κατά χρόνον είναι γεννητόν τον κόσμον, αλλά κατ’ επίνοιαν».
Η αρμονία αυτή είναι δυναμική (παλίντονος αρμονίη) και αφορά το σύνολο των όντων και των φαινομένων (και όχι μόνο των ουρανίων σωμάτων) τα οποία συγκροτούν αυτό που εμείς αποκαλούμε σύμπαν ή κόσμο. Το σύνολο αυτό δεν είναι απλό άθροισμα των στοιχείων του, αλλά χαρακτηρίζεται από μια συγκεκριμένη δομή στα πλαίσια της οποίας όλα τα επιμέρους στοιχεία κατέχουν μια λειτουργική θέση και συνδέονται δυναμικά και διαλεκτικά.
Για τον Ηράκλειτο, αλλά και τους άλλους Ίωνες στοχαστές και κοσμολόγους (Θαλής, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, Αναξαγόρας), όπως και για τους ατομικούς φιλοσόφους (Λεύκιππος, Δημόκριτος), ο κόσμος δεν έχει κανένα δημιουργό, ούτε θεό ούτε άνθρωπο.
Σε αντίθεση με τα μεταγενέστερα θρησκευτικά δόγματα που κυριάρχησαν στην ανθρώπινη σκέψη, η μη ύπαρξη θεού-δημιουργού είναι χαρακτηριστική θέση της αρχαίας ελληνικής σκέψης: οι θεοί δεν δημιούργησαν τον κόσμο, αλλά αποτελούν και αυτοί μέρος του. Ο ρόλος τους συνίσταται στο να τον διοικούν και να εγγυώνται την ευνομία και την ισορροπία του στο πλαίσιο ενός συστήματος συμπληρωματικών σχέσεων, με γενικό θα λέγαμε συντονιστή τον Δία.
Ο Ηρόδοτος μάλιστα ετυμολογεί τον όρο θεοί από το ρήμα τίθημι (θέτω), με την έννοια ότι είναι εκείνοι που θέτουν, δηλαδή καθορίζουν την ευταξία του κόσμου (2. 52, 3. 108).
photo

04907825379525 
Καθετί στο σύμπαν υπόκειται στην αρχή της δομημένης τάξης, με αποτέλεσμα να αντικρίζουμε
γύρω μας αυτό που αποκαλούμε κόσμο. Πηγή: News media

Για να γεφυρώσει αυτή τη θεμελιακή διαφορά, η σύγχρονη φυσική πρότεινε τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, όπου δεν υπάρχει εμφανής θεός-δημιουργός. Το σύμπαν είναι αυτοδημιούργητο, εκπορεύεται όμως από μια αρχική αιτία γνωστή ως μοναδικότητα (singularity), κάτι που υποκρύπτει την παρουσία μιας υπερευφυΐας. Όπως είδαμε όμως η πρόταση αυτή αφήνει αναπάντητα πολλά ερωτηματικά που προσπαθεί τώρα να καλύψει η κβαντική φυσική με διορθωτικές προτάσεις.
Ούτε η έννοια της μοναδικότητας ήταν άγνωστη στους αρχαίους κοσμολόγους. Οι όροι μόνο διαφέρουν. Τότε την αποκαλούσαν Χάος. «Πρώτιστα Χάος γένετο», λέει ο Ησίοδος στη Θεογονία (116). Όμως και το πρωταρχικό αυτό Χάος (η άβυσσος που χάσκει) δεν είναι αυτοδημιούργητο. Από κάπου γεννήθηκε (γένετο), αλλά δεν ξέρουμε από πού.
Έτσι, η γενεσιουργός αιτία του κόσμου παραμένει άδηλη και σε αυτό ακριβώς το ερώτημα ο Ηράκλειτος δίνει μια σαφή όσο και ριζοσπαστική απάντηση: ο κόσμος είναι αυτοδημιούργητος, δεν έχει κανένα δημιουργό.
Η θέση αυτή είναι απόλυτα συνεπής με τον ορισμό του κόσμου ως διευθετημένου και δομημένου συνόλου: η ενέργεια του ποιείν δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς την έννοια της τάξης και της διαρρύθμισης, η οποία όμως υπάρχει μόνο μέσα στον κόσμο.
Αν λοιπόν υποθέσουμε την ύπαρξη μια δύναμης ή οντότητας εκτός του κόσμου, η οποία και τον δημιούργησε, τότε αυτή, ως μη ανήκουσα στον κόσμο, δεν υπόκειται στην αρχή της δομημένης τάξης, και συνεπώς δεν μπορεί να έχει την ικανότητα του ποιείν, μια και αυτή προϋποθέτει τάξη και δομή.

πηγη

Στο Λαύριο, το αρχαιότερο ευρωπαϊκό μεταλλείο του κόσμου τουλάχιστον το 3.000 π.Χ.

Lavrion
Tα μέταλλα, η επεξεργασία και εκμετάλλευσή τους, άλλαξαν την πορεία της ιστορίας του ανθρώπου. Η μεγάλη αλλαγή ήρθε από το υπέδαφος, όταν οι άνθρωποι ανακάλυψαν τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν τα μέταλλα. Η ανακάλυψη των μετάλλων και της μεταλλουργίας πρόσφερε νέες δυνατότητες με νέα εργαλεία και όπλα.
Στην περιφέρεια του σημερινού Λαυρίου, σε μια περιοχή που ονομάζεται Θορικός και συγκεκριμένα στο λόφο Βελατούρι, δίπλα στο εργοστάσιο της ΔΕΗ, η αρχαιολογική έρευνα έφερε στο φως στοιχεία για την ύπαρξη μεταλλευτικής δραστηριότητας από το 3000 π.Χ., που συνεχίστηκε, χωρίς διακοπή, έως τον 4ο αι. π.Χ.

Η Βελγική Αρχαιολογική Αποστολή διεξάγει τις έρευνες στην περιοχή αυτή από το 1963 και τα αποτελέσματα υπήρξαν πολύ σημαντικά. Σε αυτή την αποστολή συμμετείχαν οι καθηγητές H. Mussche, J. Bingen, η Dr. Spitaels και άλλοι ειδικοί.

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως το επονομαζόμενο <>, μια έκταση 12.000 τ.μ., μέρος ενός ευρύτερου κατοικημένου χώρου που υπολογίζεται ότι φτάνει τα 150.000 τ.μ. Βρέθηκαν σπίτια, οχυρώσεις, στοές, φρεάτια(άνω των 2000), καμίνια, μεταλλευτικά πλυντήρια και πολλά άλλα στοιχεία που δίνουν μια εικόνα για την ζωή των ανθρώπων που εργάζονταν στα μεταλλεία.

Στα 1975 η αποστολή κάνει και άλλες ανακαλύψεις όπως 200 θολωτούς τάφους, ένα εντυπωσιακό θέατρο και δυο πλυντήρια, ενώ λίγο πιο κάτω αποκαλύπτει μια πλατιά είσοδο σε μεταλλείο.

Η Βρετανική Αρχαιολογική Αποστολή αναστήλωσε ένα από τα δυο πλυντήρια καθώς και το γειτονικό θέατρο. Το θέατρο του Θορικού , θεωρείται μοναδικό στο είδος του. Το κοίλο του έχει σχήμα ελλειπτικό με ορθογώνια ορχήστρα, ενώ στην μια πάροδο του υπάρχει ναΐσκος του Διονύσου και στην αντικρινή σύμπλεγμα μικρών δωματίων. Η ύπαρξη θεάτρου εντός βιομηχανικής περιοχής αποτελεί ένα μοναδικό φαινόμενο συνδυασμού και συνυπάρξεως του θεωρητικού καλλιτεχνικού και πρακτικού εμποροβιομηχανικού πνεύματος.

Τα αποτελέσματα των ανασκαφών δημοσιεύθηκαν σε μια εργασία 1500 σελίδων. Τα βασικά συμπεράσματα που εξάγει κανείς είναι ότι, στον χώρο του Λαυρίου συντελέσθη μαζική και οργανωμένη εκκαμίνευση και τήξη μετάλλων, χρησιμοποιήθηκαν πρωτότυπες τεχνικές εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων και επετεύχθη μηχανοποίηση της κοπής των νομισμάτων.

Η έρευνα αυτού του ορυχείου το κατέδειξε ως το αρχαιότερο μεταλλείο στον ευρωπαϊκό χώρο, με αδιάκοπη λειτουργία από το 3000 π.Χ. έως τον 4ο π.Χ. Η μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή του Θουρίου από τόσο παλιά αποτελεί προοίμιο της μεταλλουργικής δραστηριότητας των επόμενων χιλιετηρίδων.
lavrio12

ΠΗΓΗ:Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΔΜΟΣ


ΠΗΓΗ = http://www.voicenews.gr/index.php/politismos/12206-sto-layrio-to-arxaiotero-evropaiko-metalleio-tou-kosmou-3-000-p-x.html

Σπειροειδής διάσταση, κάρμα και γωνιώδης πορεία ζωής

Γνωρίζουμε όλοι -ή τουλάχιστον όσοι βρίσκονται ως αναγνώστες στο παρόν blog-, ότι σε περίπτωση κινδύνου ο άνθρωπος έχει δύο δυνατότητες… της μάχης ή της φυγής… Αυτό συμβαίνει στο υλικό, σωματικό επίπεδο της μορφής, όπου το Εγώ πάντοτε σε εγρήγορση ως φρουρός του σώματος και της ύλης, ενημερώνει τους υπάρχοντες μηχανισμούς, ανακαλεί από την μνήμη και την εμπειρία του ανάλογες πρακτικές και λύσεις και τελικά αντιδρά θέτοντας το σώμα σε κατάσταση μάχης ή στρέφοντάς το σε θέση φυγής και απομακρύνοντάς το από το επικίνδυνο σημείο… Στο πνευματικό επίπεδο όμως τι συμβαίνει στις ανάλογες περιπτώσεις; Τι συμβαίνει δηλαδή εσωτερικά, ενεργειακά σε επίπεδο Εαυτού, στις περιπτώσεις που το σώμα βρίσκεται σε μια χρονική στιγμή όπου αντιλαμβάνεται μέσω των αισθήσεών του κίνδυνο για την επιβίωση και διατήρησή του; 


1. Εναρμόνιση με τη ζωή
Είναι πράγματι πολύ ωραίο να συζητάμε για πνευματικά, φιλοσοφικά θέματα και να ασχολούμαστε με το υπερβατικό, όμως θα πρέπει κάθε τόσο να το εναρμονίζουμε με την τρέχουσα «πραγματική» μας ζωή… Να προσπαθούμε δηλαδή να εξετάσουμε, αν μπορούμε κάποια από αυτά που αποφασίσαμε να γνωρίσουμε, να τα κάνουμε πράξη και να τα εφαρμόσουμε στον αισθητό κόσμο που ζούμε… Όσο μπορούμε φυσικά… Αλλιώς δεν έχει νόημα να ασχολούμαστε… Διότι τότε το θεωρούμε κάτι μακρινό και άπιαστο για μας… Το Εγώ μας, παρακάμπτοντας τη εσωτερική βούλησή μας, το παρακάμπτει υπερτονίζοντάς το ή υποτιμώντας τις προσπάθειές μας, με μοναδικό σκοπό την διατήρηση της ηγεμονίας του επάνω μας… Έτσι λοιπόν σε αυτό το άρθρο, αποφάσισα να πούμε μερικά λόγια για κάτι πιο πολύπλοκο αλλά και συγχρόνως πολύ πρακτικό και καθημερινό… Την σπειροειδή 6η διάσταση, το κάρμα και την γωνιώδη ενεργειακή πορεία των επιλογών της ζωής μας…

2. Μια σπειροειδής κίνηση
Πριν ξεκινήσω την ανάλυση των όσων θέλω να περιγράψω, θα πρέπει να πω ότι η 6ηδιάσταση είναι ένας ενεργειακός χώρος υπερβολικά δύσκολος στην περιγραφή του με λέξεις. Διότι εκτός του ότι είναι ενεργειακός, συμπεριλαμβάνει πολλαπλές κινήσεις μέσα του, οι οποίες είναι σχεδόν αδύνατον να περιγραφούν με όρους τριών διαστάσεων που γνωρίζουμε… Για το σκοπό αυτό έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα ένα βίντεο το οποίο θα βοηθήσει τον κάθε αναγνώστη να αντιληφθεί καθαρότερα αυτά που θα περιγράψουμε πιο κάτω. Διότι για να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε την διαδικασία που συμβαίνει στην 6η διάσταση και την δημιουργία αυτού που έχουμε μάθε να ονομάζουμε «κάρμα», θα πρέπει πρώτα να πούμε μερικά λόγια για την σπειροειδή κίνηση… Την κίνηση δηλαδή που δημιουργεί «δύνη»… Όπως βλέπετε στο βίντεο, ενώ για μας που κατοικούμε μέσα στο ηλιακό μας σύστημα, αυτό μας φαίνεται ακίνητο, με τους γνωστούς πλανήτες του να έρχονται γύρω από τον ήλιο ακολουθώντας μια κυκλική (ή ελλειπτική) τροχιά, αυτό δεν συμβαίνει σε κάποιον ο οποίος μας παρατηρεί έξω από αυτό…



Εκεί ο παρατηρητής, βλέπει στους πλανήτες μια διπλή κίνηση, η οποία διαμορφώνει στο σύνολο των πλανητών μια συνολική σπειροειδή πορεία… Μια πορεία δηλαδή η οποία αποτελείται από τις «κυκλικές» πορείες τους γύρω από τον Ήλιο μας, αλλά και μια συνολική διαφορετική πορεία όλου του συστήματος μαζί… Διότι ο Ήλιος μας, ενώ σε μας φαίνεται σταθερός δεν είναι… Κινείται μέσα στο σύμπαν μας με μια ταχύτητα που πλησιάζει τα 70.000 Χλμ την ώρα Η κίνηση αυτή είναι επίσης σύνθεση αλλά εμείς για το παράδειγμά μας θα τη θεωρήσουμε ευθεία για να μην το κάνουμε ακόμη πιο δύσκολο το όλο θέμα… Έτσι λοιπόν, έχουμε τον Ήλιο ο οποίος διαγράφει μια ευθύγραμμη πορεία, γύρω από τον οποίο όμως γυρίζουν κυκλικά οι πλανήτες του… Έτσι λοιπόν, ο ίδιος μοιάζει με κομήτη ο οποίος ακολουθείται από διάφορα σώματα τα οποία περιστρέφονται γύρω από αυτόν… Και ενώ ο ήλιος διαγράφει μία κίνηση –την ευθύγραμμη-, οι πλανήτες που βρίσκονται γύρω του διαγράφουν δύο κινήσεις… Μία ευθύγραμμη (μαζί με τον ήλιο) και μια κυκλική (γύρω από αυτόν)… Η διπλή όμως κίνηση αυτή, σχηματίζει τελικά έλικα… Έναν έλικα ο οποίος περιστρεφόμενος συνεχώς, σχηματίζει με της σειρά του μια νοητή σπειροειδή πορεία δύνης, η οποία είναι και το σημερινό μας ενδιαφέρον…

3. Όπως «έξω» έτσι και «μέσα»
Γιατί ενδιαφέρον; Πριν σας το πω θα ήθελα να φανταστείτε όλο αυτό το σύνολο από τους πλανήτες που είδατε στο βίντεο, αλλά με μια διαφορά. Στη θέση των πλανητών που περιστρέφονται θα βάλετε νέφη… Ενεργειακά νέφη, ίδια περίπου με αυτά που γνωρίζετε σαν νέφη ηλεκτρονίων… Βάζετε λοιπόν στη θέση κάθε πλανήτη ένα ενεργειακό νέφος και στη θέση του ήλιου ένα κεντρικό πυρήνα -σε ενεργειακή κατάσταση κι αυτόν-, και τα φαντάζεστε να κινούνται με τον ίδιο τρόπο που είδατε στο βίντεο… Διαγράφοντας μια συνολική ελικοειδή σπειροειδή πορεία μέσα σε ένα χώρο… Για να δείξετε περισσότερο ενδιαφέρον και να ασχοληθείτε περισσότερο με αυτή τη νοητική εργασία που σας περιγράφω, σας λέω κατ αρχήν, ότι αυτό το ενεργειακό σύνολο που έχετε δημιουργήσει τώρα νοητικά στη θέση του ήλιου και των πλανητών, είναι ο Εαυτός μας… Ο άϋλος, πνευματικός, ενεργειακός, υπερβατικός Εαυτό μας…
Όλος μαζί είναι ένα σύνολο, ένα Όλον, αλλά για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τα επί μέρους, σας λέω ότι στη θέση του Ήλιου θα βάλετε το κεντρικό κοσμικό κύτταρό σας –αυτό που έχουμε μάθει σαν ψυχή- και στη θέση των πλανητών, θα βάλετε τις πεποιθήσεις σας, τα χαρίσματα και τα μειονεκτήματα σας… Δηλαδή θα βάλετε τα πέντε λειτουργικά αρχεία (πεποιθήσεις) μαζί με τα αρχεία διαμόρφωσης (χαρίσματα και μειονεκτήματα) όπως τα έχουμε ξαναπεί στον α’ κύκλο περιγράφοντας τη λειτουργία της ψυχής στον αισθητό κόσμο… Αυτή η εικόνα πλησιάζει πάρα πολύ το ενεργειακό μας σύνολο… Δείτε αν θέλετε τώρα πάλι το βίντεο με διαφορετική ματιά όμως τώρα, ώστε να αντιληφθείτε την όλη κίνηση και πορεία του εαυτού μας μέσα στην 6η διάσταση… Σε ένα χώρο δηλαδή ενεργειακό ο οποίος είναι έξω από το χρόνο και φυσικά δεν είναι χώρος με την έννοια που του δίνουμε εμείς στις τρεις διαστάσεις… Είναι ένα «ενεργειακό πεδίο» που μεσολαβεί πριν εισέλθουμε στην 5η διάσταση και αφού έχουμε διέλθει από την 7ηόπου λαμβάνουμε τα χαρακτηριστικά της κάθε ζωής…

4. Η ενεργειακή κίνηση του Εαυτού μας
Λέω μεσολαβεί και εισέλθουμε σαν να περνάμε από τη μία διάσταση στην άλλη απλά για να κατανοήσουμε την πορεία… Είναι όροι καθαρά αισθητού κόσμου για να συνεννοηθούμε. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει διαχωρισμός των διαστάσεων από τη μία στην άλλη, αλλά αποτελούν ένα ενιαίο Όλο, άχρονο και άχωρο, αλλά ας συνεχίσουμε… Κάθε ένα λοιπόν από τα χαρακτηριστικά μας ή τις πεποιθήσεις μας, περιστρέφεται ενεργειακά γύρω από τον κεντρικό πυρήνα, όπως ακριβώς συμβαίνει και με ένα Ηλιακό σύστημα και τους πλανήτες του… αναπαράγοντας έτσι τη δομή, φύση και λειτουργία του ενεργειακού συστήματος στο οποίο εισέρχεται. Περιστρέφονται σαν νέφη, ενεργειακά, ακολουθώντας διπλή κίνηση –ευθεία και κυκλική- διαγράφοντας έτσι μια σπειροειδή πορεία… Μια πορεία σε δύνη…
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να θυμηθούμε τον τρόπο που γίνεται η υλοποίηση και τον οποίο έχουμε αναφέρει αρκετές φορές στον α’ κύκλο, περιγράφοντας την αρχή της αντιστρόφου ροής… Περιληπτικά επαναλαμβάνω ότι ολόκληρος ο κόσμος διέρχεται από το σημείο που εμείς αντιλαμβανόμαστε σαν «τώρα» και αντιστρέφεται μέσα του… ενώ εμείς αυτή την αντιστροφή τη βιώνουμε γραμμικά τη μία στιγμή μετά την άλλη… Ας πάμε όμως λίγο στην φωτογραφία –σχήμα που ακολουθεί, ώστε να δούμε καλύτερα την πορεία αυτή από τις διάφορες στιγμές μας… Το συμπαντικό ενεργειακό κύτταρό μας λοιπόν –αυτό είπαμε που στις θρησκείες το αναφέρουν ως ψυχή- αναπαρίσταται με τον ήλιο και τα χαρίσματα και οι πεποιθήσεις μας με τους πλανήτες…


5. Η γέννηση του κάρμα
Στην πορεία λοιπόν που ακολουθεί η συνειδητότητα και υλοποιεί τον κόσμο (σίγουρα στο σημείο αυτό θα πρέπει οι νέοι αναγνώστες να κάνουν μια βόλτα από τις αναρτήσεις που περιγράφω όλο αυτό που μόλις έγραψα) διέρχεται μέσα από τις στιγμές του «τώρα», τις οποίες εδώ έχω σημειώσει συμβολικά με τους αριθμούς από το 1 μέχρι το 12 στην κάτω οριζόντια γραμμή, από δεξιά προς αριστερά… Παρατηρούμε λοιπόν τον πυρήνα να διέρχεται από τις χρονικές στιγμές (στην πραγματικότητα ολόκληρη η συνειδητότητα διέρχεται από εμπρός του μέσω της δικής του παρατήρησης), με τις πεποιθήσεις, χαρίσματα και ελαττώματα (λειτουργικά αρχεία και αρχεία διαμόρφωσης) να περιστρέφονται γύρω του «κυκλικά» δημιουργώντας δύνη (τα γαλάζια ίχνη που δημιουργούν τις γαλάζιες πορείες στο σχήμα)… Τα πιο έντονα στοιχεία από αυτά διαγράφουν ένα ίχνος κύματος ενώ τα περισσότερο ασθενή μοιάζουν με ευθεία ή μεγάλη καμπύλη πάνω και κάτω από την πορεία του Ήλιου –πυρήνα…Τώρα ας επικεντρωθούμε στη χρονική στιγμή του «τώρα» με τον αριθμό 1. Την δεξιά με το κόκκινο χρώμα …
Τι παρατηρούμε εκεί; Εκεί για το παράδειγμά μας, είναι μια στιγμή που συμβαίνει στη ζωή μας ένα συνταρακτικό γεγονός, το οποίο επιδρά δραστικά πάνω σε ένα μας χαρακτηριστικό ή μια (ή περισσότερες) πεποίθηση… Χάνουμε ένα γονιό ενώ είμαστε παιδιά, μας προδίδει ή μας εγκαταλείπει ένας σύντροφος, βιώνουμε βία ή εξευτελισμό ή οτιδήποτε που μπορεί να μας συνταράξει… Σε εκείνη ακριβώς τη στιγμή, δημιουργείται μια δυνατή ενεργειακή σύναψη… Ένας ενεργειακός δεσμός ο οποίος συνδέει το πεδίο της ενεργοποιημένης από το γεγονός πεποίθησης με τη στιγμή… Μια ενεργειακή σύναψη που εμείς την θεωρούμε σύναψη μνήμης μέσα στον εγκέφαλό μας, αλλά δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας συνεχής «ενεργός» ενεργειακός δεσμός ανάμεσα στην «εικόνα» μας που δημιουργήθηκε τότε και στο συνεχές «τώρα» μας… Τι συμβαίνει δηλαδή… Ενώ ο πυρήνας συνεχίζει την πορεία του ευθύγραμμα προς τις επόμενες στιγμές μας προς τα αριστερά της εικόνας, το ενεργειακό «νέφος» της δεδομένης πεποίθησης που συμμετείχε στο συμβάν και ενεργοποιήθηκε, λόγω της ύπαρξης της σύναψης και του δεσμού που δημιουργήθηκε, επιστρέφει συνεχώς ενεργειακά στη δεδομένη στιγμή με τον αριθμό 1… Η γέννηση ενός «κάρμα» είναι γεγονός…

6. Η συνεχής «επιστροφή»
Πως γίνεται αυτό… Ένα μέρος του Εαυτού μας, μικρό ή μεγάλο, έχει σταματήσει να διαγράφει την κυκλική πορεία γύρω από τον πυρήνα συνεχώς, αλλά τη μια στιγμή έλκεται μια από τον πυρήνα και τον ακολουθεί ενώ την άλλη στιγμή έλκεται από το σημείο του συμβάντος και επιστρέφει πίσω στη χρονική στιγμή του (1)… Δηλαδή αντί για κυκλική πορεία, διαγράφει ένα συνεχές ζικ-ζακ, γεμάτο από γωνιώδεις αλλαγές πορείας μπρος- πίσω όπως φαίνεται καθαρά στο σχήμα… Ενώ δηλαδή ο Εαυτός έχει φτάσει σε μια χρονική στιγμή 10, ένα τμήμα του (μικρό ή μεγάλο) επιστρέφει ακόμη συνεχώς ενεργειακά στη στιγμή 1 διαγράφοντας όλο και μεγαλύτερες αποστάσεις ώστε να προφταίνει τα δύο του άκρα… Βρισκόμαστε πλέον σε αυτό που είπαμε στην αρχή… δημιουργούμε κάρμα…
Δηλαδή τι γίνεται και πως… Αυτό το ενεργειακό ζικ-ζακ το οποίο προέρχεται από τις γωνιακές διαδρομές, δημιουργεί μια σημαντική ενεργειακή απώλεια, η οποία οφείλεται στη «σύναψη του συμβάντος» με τον Εαυτό. Έτσι ο Εαυτός, (ή αν θέλετε η ψυχή) αρχίζει να έχει ανάγκη από μεγαλύτερες ποσότητες ενέργειας, έτσι ώστε να ανταποκριθεί στην ζήτηση αυτή. Δημιουργείται δηλαδή ένα «αρνητικό» ενεργειακό φορτίο το οποίο συνεχώς μεγαλώνει, αρχίζοντας να έχει αντίκτυπο στον ψυχισμό του ατόμου… Το ενεργειακό αυτό φορτίο τώρα, ο Εαυτός αρχίζει την προσπάθεια να το εξουδετερώσει στη διάρκεια της ζωής που του απομένει… Τις περισσότερες φορές όμως δεν το καταφέρνει και έτσι τη στιγμή του υλικού θανάτου περνάει στο υπερβατικό φορτισμένος με ένα ενεργειακό αρνητικό «βάρος»…

7. Η γωνιακή διαδρομή
Ποιος είναι ο τρόπος για να απαλλαγούμε από αυτό το γεγονός και πως μπορούμε να προφυλαχτούμε στο μέλλον λοιπόν; Στο γεγονός που είπαμε ότι αποτελεί την εκκίνηση της όλης αυτής κατάστασης, μπορεί να εμπλεκόμαστε μονάχα εμείς ή μπορεί να υπάρχει στην εμπλοκή αυτή και άλλο άτομο, ένα ή περισσότερα… Άτομα, ομάδες, έθνη κλπ… Ο δεσμός αυτός το αναγκάζει να σταματήσει την «κυκλική» πορεία και να τη μετατρέψει σε «γωνιακή» διαδρομή. Για να σταματήσει αυτό και να επανέλθει η πορεία μας σε κυκλική ακολουθώντας το σύνολο του Εαυτού μας, πρώτα θα πρέπει να κατανοήσουμε αυτή τη γωνιώδη διαδρομή του αδιάκοπου πήγαινε-έλα από ένα σημείο γεγονότος. Για να το κατανοήσουμε όμως αυτό, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι στο δεσμό- σύναψη αυτό, έχει εμπλακεί με το γεγονός, κάποιο δικό μας «εικονικό» ενεργειακό συστατικό  και όχι ολόκληρο το σώμα μας ή ο νους μας…
Για να θυμηθούμε επαναλαμβάνω ότι οι πεποιθήσεις είναι το εικονικό αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μας με τη συνειδητότητα όπως είπαμε στον α’ κύκλο… Και αυτό το λέω διότι ο νους (με την υλική έννοια της μυαλού που παράγει σκέψεις), αφομοιώνει το γεγονός σαν δική του υπόθεση, χωρίς να λαμβάνει υπ όψη τον Εαυτό… Κι αυτό διότι το ενεργειακό αυτό συστατικό που έχει εμπλακεί (πεποίθηση), είναι συνδεδεμένο με ένα τμήμα του Εγώ μας… Της εικονικής μας προσωπικότητας που ζει και τρέφεται με τις πεποιθήσεις μας… Άρα η πεποίθηση που ενεπλάκη στο συμβάν, «δένει» κατά κάποιο τρόπο εκεί μαζί της και το τμήμα του Εγώ που ελέγχεται από αυτή… Έτσι για παράδειγμα η πεποίθηση του ελέγχου, σε συμβάν που υπάρχει «προδοσία», το Εγώ ενεργοποιούμενο για μάχη, δημιουργεί τις προϋποθέσεις της καλλιέργειας συνθηκών «εκδίκησης»… Ένα γεγονός που συνέβη κάποια στιγμή, τρέφεται από την ενέργεια που παράγει όλο αυτό το συνεχές ζικ-ζακ και οργανώνει το Εγώ να εκδηλώσει δράση εκδίκησης… Σε όλο αυτό όμως, ο Εαυτός είναι εντελώς εξουδετερωμένος και κυριαρχείται πλήρως από το Εγώ…

8. Το ενεργειακό φορτίο μας
Και τι συμβαίνει χρονικά; Κάθε ζικ-ζακ που δημιουργείται από την γωνιώδη πορεία, διαγράφει άτυπα ένα κύκλο στο ίδιο σημείο… Όλο το ενεργειακό σώμα του Εαυτού προχωράει μαζί με τη συνειδητότητα και εξελίσσεται και συγχρόνως ένα τμήμα του μένει πίσω εισερχόμενο σε νέους κύκλους οι οποίοι γίνονται τοπικά γύρω από το τότε συμβάν… Κάθε τέτοιος όμως κύκλος, μας επιστρέφει στο ίδιο σημείο… Ξανά και ξανά και ξανά ενώ το εξωτερικό σκηνικό του αισθητού κόσμου- αλλάζει, εμείς βρισκόμαστε σε μια σειρά από κύκλους που μας επιστρέφουν κάθε φορά στο ίδιο σημείο… Ποιο σημείο; Στο ίδιο σημείο «εσωτερικού πόνου»… Αυτό που γίνεται αντιληπτό σε μας είναι ο «εσωτερικός σωματικός πόνος ψυχής»… Όπως συνέβη την πρώτη φορά στην εκκίνηση του συμβάντος… Χωρίς να κατανοούμε τι συμβαίνει και γιατί συμβαίνει σε μας αυτό, σαν να έλκουμε ξανά και ξανά ίδιες καταστάσεις στη ζωή μας, είμαστε δεμένοι σε αυτό τον κύκλο… Όχι ολόκληροι… Ένα κομμάτι του Εαυτού μας…
Ενώ δηλαδή ο υπόλοιπος μπορεί να εξελίσσεται υλικά ή πνευματικά, στην εργασία, την καριέρα, την οικογένεια, σε κάποια χαρίσματα που έχει και προχωράει «εμπρός», κάποιο στοιχείο του τον κρατάει «πίσω»… Κάποια σκιά της ψυχής του έχει μείνει πίσω και εξακολουθεί να αγωνίζεται κάνοντας γωνιακές διαδρομές, οι οποίες δημιουργούν μια ενεργειακή ρωγμή στη δύνη που κινείται ο Εαυτός του στο σύμπαν… Κι αυτή η ενεργειακή ρωγμή, όταν περάσουμε στο υπερβατικό μετά το θάνατο του σώματός μας, παραμένει εκεί… Οι εικόνες μας παραμένουν στην 4ηδιάσταση… θυμάστε; Ο υλικός θάνατος του σώματος απλώς μας βγάζει από τη χρονική γραμμή και μας κάνει αόρατους σε εκείνους που ζουν ακόμη μέσα της… Η ψυχή έτσι δεν έχει ολοκληρώσει τη διαδρομή της και επανέρχεται σε άλλο σώμα… Επανέρχεται κυρίως λόγω αυτού του ενεργειακού βάρους… Να ελευθερωθεί από αυτό με νέο κύκλο ζωής… Πως θα το πετύχει αυτό; Έχουμε μιλήσει σχετικά… Με την αποδοχή του γεγονότος σαν αυτό που είναι… Σαν μια χρονική στιγμή που μας έδωσε μερικές πληροφορίες, τις οποίες εμείς αφήσαμε να τις διαχειριστεί το Εγώ μας μέσω των πεποιθήσεων μας…

9. Η απελευθέρωση
Η φράση «πάμε παρακάτω» σημαίνει αυτό ακριβώς… Απεγκλωβίζεσαι από το γεγονός και το κρατάς μονάχα ως ανάμνηση… Εδώ θα πρέπει να πω κάτι σημαντικό για τη λειτουργία της μνήμης… Μέχρι τώρα, θεωρούσαμε και θεωρούμε, ότι οι εγκεφαλικές συνάψεις είναι ηλεκτρικά σήματα που δημιουργούν τη μνήμη μέσα στον εγκέφαλό μας… Καμία σχέση… Ο εγκέφαλός μας είναι όργανο «επεξεργασίας» σημάτων και όχι «αποθήκευσης»… Οι συνάψεις δεν αποθηκεύουν μνήμη στον εγκέφαλο… Το σώμα μας δεν είναι σταθερό αλλά αναπαράγεται συνεχώς μέσα από τη ροή της συνειδητότητας… Αναπαράγεται και μετά φεύγει σαν εικονική μορφή στο μέρος του χρόνου που εμείς το ονομάζουμε παρελθόν… Οι συνάψεις λοιπόν, είναι ενεργειακοί δεσμοί ανάμεσα στο «τώρα» και σε κάθε εικονική μορφή που πέρασε στις προηγούμενες στιγμές μας τις οποίες ζήσαμε…
Κάθε στιγμή που ζούμε, απομακρύνεται από το «τώρα» μας στο παρελθόν… και ο μόνος τρόπος να την «ανακαλέσουμε» στη μνήμη μας, είναι μέσω αυτών των συνάψεων, -ενεργειακών δεσμών- που υπάρχουν μεταξύ τους… Το «πάμε παρακάτω» λοιπόν, χαλαρώνει ένα δυνατό ενεργειακό δεσμό γωνιώδους κίνησης ή κάρματος και τον μετατρέπει σε απλή σύναψη μνήμης… Μνήμης που όταν την ανακαλούμε, έχει σταματήσει πλέον να την ελέγχει το Εγώ και να τη δραματοποιεί… Το «συμβάν» έτσι, μετατρέπεται από δράμα σε μια απλή στιγμή… Η αποδοχή της πεποίθησης και της «εικονικής» κατάστασης, σταματάει να σου δημιουργεί την ανάγκη να το ξαναζήσεις… Μπορεί να το ξαναζήσεις αλλά όταν έχει καταργηθεί η ανάγκη, η συμπεριφορά σου είναι διαφορετική σε αυτό… Σταματάει να σου δημιουργεί πάλι «εσωτερικό πόνο»…

10. Η επίγνωση της «συνέπειας»
Κάθε φορά που ετοιμαζόμαστε για μάχη ή φυγή, στον πνευματικό χώρο ετοιμάζεται να αλλάξει μια κατάσταση σε γωνιώδη πορεία ή να παραμείνει κυκλική συνεχίζοντας τη ροή της συνειδητότητας ομαλή… Κάθε δική μας μάχη ή κάθε μας φυγή, μπορεί να «σώσει» ή να «τραυματίσει» το σώμα μας, εξωτερικά, ή να αλλάξει τις ζωές τις δικές μας ή των γύρω μας, δημιουργώντας νέους κύκλους που θα αργήσουν να ολοκληρωθούν… Η 6η διάσταση είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί στον ανθρώπινο νου, διότι περιέχει τις «συνέπειες» των πράξεών μας… Συνέπειες σε μας και στους άλλους… Ο ανθρώπινος νους, αντιλαμβάνεται σαν συνέπειες μονάχα αυτές που έχει βιώσει με οποιοδήποτε τρόπο… κάνοντας αδύνατον να τις αναγνωρίζουμε αν δεν τις έχουμε βιώσει πριν… Η γνώση από μόνη της αν δεν γίνει βιωματική παραμένει άγνοια… Μια άγνοια που το Εγώ έχει μάθει πολύ καλά να χρησιμοποιεί για τις ανάγκες του…
Η αντίληψη της πιθανής γωνιώδους πορείας που θα στρέψουμε τις δικές μας ζωές αλλά και των συνανθρώπων μας είναι ένας δείκτης, ο οποίος πέρα από έννοιες όπως αμαρτία και τιμωρία, είναι ικανός να μας δώσει αρκετές πληροφορίες για τις συνέπειες που δημιουργούμε γύρω μας… Η ίδια αντίληψη αυτή, μετατρέπεται σε φάρο αν κατορθώσουμε να την εντάξουμε στους εσωτερικούς μας αγγελιοφόρους, οι οποίοι μας πληροφορούν συνεχώς για την εσωτερική μας πορεία σε τούτη τη ζωή… Μια πορεία που μπορεί να αρχίσει να αμβλύνεται και να επανέρχεται σε κυκλική τροχιά, ακολουθώντας το ταξίδι της ψυχής μας πέρα από την κάθε στιγμή αυτού του κόσμου… Ένα ταξίδι που θα μετατρέψει πάλι την εσωτερική μας οδύνη σε ενεργή κοσμική δύνη…

Αλκιρέας

Εις το ΕπανΟιδείν

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΝΑ ΤΗΝ ΨΗΛΑΦΟΥΝ

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΝΑ ΤΗΝ ΨΗΛΑΦΟΥΝ












Ο άνθρωπος βρίσκεται συνεχώς σε μιά αέναη αναζήτηση για να κατανοήσει τι πραγματικά είναι, ποιά είναι η σχέση του με όλα τα άλλα που απαρτίζουν τον ορατό και αόρατο κόσμο, τι απογίνεται μετά το θάνατό του και τόσα άλλα θεμελιώδη ερωτήματα.
Πρόσφατα μέσα από τις εξελίξεις της κβαντικής κυρίως φυσικής ο άνθρωπος έχει αρχίσει να κατανοεί πράγματα που γιά τα περισσότερα χρόνια της μακράς πορείας του φαίνονταν αδιανόητα, όπως ότι αυτός «δημιουργεί» αυτό που κατανοεί ως πραγματικότητα και ότι εντέλει αυτή είναι μία ψευδαίσθηση ουσιαστικά και συνεπώς «υφίσταται» «κάτι άλλο» που δεν υπακούει στις γνωστές χωροχρονικές συντεταγμένες… Και όμως αυτήν ακριβώς την θεώρηση για την ύπαρξη είχαν, απ’ ότι έχει εκφρασθεί από πολλές πλευρές, και οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί.

Οι αρχαίοι αυτοί διανοητές, λοιπόν, έβλεπαν το φυσικό σώμα του ανθρώπου όχι ως κάτι ξεχωριστό, όπως λανθασμένα κάνει η επιστήμη έως τώρα, αλλά πάντοτε σε σχέση με την ψυχή που εδρεύει σε αυτό. Γι’ αυτούς το σώμα είναι απλά το όργανο που αυτή χρησιμοποιεί και σώμα χωρίς ψυχή είναι κάτι αδιανόητο. Για τους Πυθαγόρειους και Πλατωνικούς η λέξη άνθρωπος σήμαινε κάτι πολύ περισσότερο από τον ορατό άνθρωπο και, στην κυριολεξία, με τον όρο αυτόν εννοούσαν αποκλειστικά τον άνθρωπο, ως το πνεύμα και την ψυχή την ενσαρκωμένη προσωρινά στο ανθρώπινο σώμα. «άνθρωπος εστί ψυχή σώματι χρωμένη» (Πλάτων, Τιμαίος 42 D, Φαίδων 111 Α). Η ψυχή έλκει την καταγωγή της από το νοητικό πεδίο, για να εκδηλώσει την διαπλαστική και οργανική της ικανότητα. Κατέχει διάμεση θέση μεταξύ νοητού και αισθητού και έρχεται να εμψυχώσει τα σώματα, γεννώντας το χώρο και το χρόνο. Αποτελεί τμήμα της παγκόσμιας ψυχής του κόσμου η οποία μερίζεται σε ατομικές ψυχές, με σκοπό την απόκτηση της εμπειρίας του υλικού πεδίου.
Συμβατά με την θεώρηση αυτή των αρχαίων Ελλήνων και σύμφωνα με τις νεότερες απόψεις της επιστήμης, είναι και τα όσα ο καθηγητής Robert Lanza πρεσβεύει και τα οποία εδράζονται κυρίως στην κβαντική φυσική. Η θεωρία αυτή που έχει αναπτύξει λέγεται biocentrism (βιοκεντρισμός) και αναπτύσσει τις παρακάτω βασικές δοξασίες. 

Η θεωρία του biocentrism διδάσκει ότι ο θάνατος, όπως τον γνωρίζουμε, είναι μια ψευδαίσθηση που δημιουργείται από τη συνείδησή μας. «Πιστεύουμε ότι η ζωή είναι μόνο η δραστηριότητα του άνθρακα και ενός μείγματος μορίων – ζούμε και στη συνέχεια σαπίζουμε στο έδαφος», λέει ο επιστήμονας στην ιστοσελίδα του. Και συνεχίζει ο Lanza: Οι άνθρωποι πιστεύουμε στο θάνατο, επειδή «έχουμε διδαχθεί ότι θα πεθάνουμε», ή πιο συγκεκριμένα, επειδή στη συνείδησή μας το σώμα μας και η ζωή μας συνδέονται άμεσα, ​​και επειδή γνωρίζουμε ότι οι οργανισμοί πεθαίνουν.

Η θεωρία του biocentrism, ωστόσο, εξηγεί ότι ο θάνατος δεν μπορεί να είναι τερματικόςσταθμός όπως πιστεύουμε ότι είναι. Biocentrism είναι η θεωρία των πάντων και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις το «κέντρο της ζωής». Είναι η πεποίθηση ότι η ζωή και η βιολογία είναι ύψιστης σημασίας για την πραγματικότητα και ότι η ζωή δημιουργεί το σύμπαν, και όχι το αντίστροφο. Αυτό υποδηλώνει ότι η συνείδηση ​​ενός ατόμου καθορίζει το σχήμα και το μέγεθος των αντικειμένων στο σύμπαν.
Ο Lanza χρησιμοποιεί το παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας. Βλέπουμε τον ουρανό μπλε, αλλά τα κύτταρα στον εγκέφαλό μας θα μπορούσαν να αλλάξουν ώστε να βλέπουμε τον ουρανό πράσινο ή κόκκινο. Πρόσθεσε επίσης ότι όλα όσα μπορούν ενδεχομένως να συμβούν, συμβαίνουν κάποια στιγμή στα πολυσύμπαντα, και αυτό σημαίνει οτι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει «πραγματικά». Αντ ‘αυτού, είπε ότι όταν πεθαίνουμε η ζωή μας γίνεται ένα «αιώνιο λουλούδι που επιστρέφει για να ανθίσει στο πολυσύμπαν». Και συνέχισε: «Η ζωή είναι μια περιπέτεια που ξεπερνά το συνήθη γραμμικό τρόπο σκέψης μας».
Ο Lanza αναφέρει το περίφημο πείραμα της διπλής σχισμής για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς του. Στο πείραμα, όταν οι επιστήμονες παρακολουθούν ένα σωματίδιο να περνά μέσω δύο σχισμών σε ένα φράγμα, το σωματίδιο συμπεριφέρεται σαν μια σφαίρα και περνά, ή μέσα από τη μια σχισμή, ή την άλλη. Ωστόσο, εάν ένα άτομο δεν παρακολουθεί το σωματίδιο, αυτό λειτουργεί σαν ένα κύμα, δηλαδή περνά μέσα από τις δύο σχισμές ταυτόχρονα. Αυτό αποδεικνύει ότι η ύλη και η ενέργεια μπορεί να εμφανίσουν χαρακτηριστικά και των κυμάτων και των σωματιδίων, και ότι η συμπεριφορά των αλλαγών των σωματιδίων βασίζεται στην αντίληψη και τη συνείδηση ​​ενός ατόμου.

Παρακάτω ακολουθεί μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Dr Robert Lanza από τον πολύ γνωστό συγγραφέα και γιατρό Deepak Chopra. Η συνέντευξη δόθηκε σε ραδιοφωνική εκπομπή του Deepak Chopra στις ΗΠΑ στις 15/8/2009. 


Ο Δρ Lanza θεωρείται ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες στον κόσμο. Είναι σήμερα επικεφαλής επιστημονικός αξιωματούχος στο Advanced Cell Technology και αναπληρωματικός καθηγητής στο Wake Forest University School of Medicine. 

Έχει εκατοντάδες δημοσιεύσεις και εφευρέσεις και πάνω από 20 επιστημονικά βιβλία. Μεταξύ αυτών είναι και τo βιβλίo: Αρχές Μηχανικής Ιστών (Principles of Tissue Engineering) που αναγνωρίζεται ως σημείο αναφοράς στον τομέα αυτόν. Θα μπορούσα να συνεχίσω για πολύ καιρό δίνοντας τα διαπιστευτήριά του. Μπορείτε όμως απλά να τον ψάξετε στο Wikipedia με το όνομα Dr Robert Lanza. Κάποια από τα εξαιρετικά πράγματα που έχει κάνει ο Δρ Lanza είναι η πρώτη στον κόσμο κλωνοποίηση εμβρύου για το σκοπό της δημιουργίας εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων. Το 2001 ήταν επίσης ο πρώτος που κλωνοποίησε ένα απειλούμενο είδος ( ένα Gaur) και το 2003, κλωνοποίησε ένα απειλούμενο άγριο βόδι από τα παγωμένα κύτταρα του δέρματος ενός ζώου που είχε πεθάνει στο ζωολογικό Κήπο San Diego Zoo σχεδόν ένα τέταρτο αιώνα πιο πριν. Έτσι πήρε αυτά τα κύτταρα, αυτή τη πληροφορία, από ένα ζώο που δεν υπάρχει πια για να δημιουργήσει, για να αναστήσει κυριολεκτικά ένα είδος υπό εξαφάνιση. Ο Δρ Lanza και οι συνάδελφοί του ήταν επίσης οι πρώτοι που απέδειξαν ότι η πυρηνική μεταμόσχευση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αντιστρέψει τη διαδικασία γήρανσης και να δημιουργήσει κύτταρα συμβατά με το ανοσοποιητικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου οργάνου από κλωνοποιημένα κύτταρα. Πρόσφατα έχει δημιουργήσει μαζί με άλλους συναδέλφους τα επονομαζόμενα πολυδύναμα κύτταρα, τα οποία είναι κύτταρα πολλαπλών δυνατοτήτων. 

RL: Είναι μεγάλη χαρά μου που σας συναντώ. 

DC: Δρ Lanza υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα για να μιλήσουμε και θα πάμε αμέσως στο τελευταίο σας βιβλίο, αλλά νομίζω ότι αυτή τη στιγμή είστε στην πρώτη γραμμή της έρευνας βλαστικών κυττάρων και θα ήθελα να πούμε λίγα πράγματα για το κοινό που δεν καταλαβαίνει πραγματικά τη σημασία του στελέχους των κυττάρων που ως πολυδύναμα μπορούν κυριολεκτικά να μετατραπούν σε οτιδήποτε. Θα ήταν ωραίο να ακούσω την προοπτική σας επ ‘αυτού.
RL: Ναι. Είναι ένας πολύ συναρπαστικός τομέας και μάλιστα θα καταθέσουμε μία αναφορά στην FDA κατά τους προσεχείς μήνες για να χρησιμοποιηθούν αυτά τα κύτταρα για την πρόληψη της τύφλωσης. Πήραμε επίσης τα αποτελέσματα της έρευνας μας που δόθηκε στη δημοσιότητα η οποία δείχνει ότι τα κύτταρα αυτά μείωσαν τη θνησιμότητα στα πειραματόζωα , μετά από καρδιακή προσβολή, κατά 50%. Μπορούμε επίσης να αποκαταστήσουμε τη ροή του αίματος στα άκρα, που διαφορετικά θα έπρεπε να ακρωτηριαστούν σε περίοδο ενός μηνός. Έτσι, κάποια μέρα στο εγγύς μέλλον ελπίζουμε ότι αντί να υπάρχει μόνο ένα πόδι ή ένα πόδι ακρωτηριασμένο απλά θα δίνεται μια ένεση των κυττάρων για να αποκατασταθεί η ροή του αίματος. Έχουμε δημιουργήσει επίσης στο εργαστήριο ολόκληρους σωλήνες ερυθρών αιμοσφαιρίων από το μηδέν. Έτσι, υπάρχουν πολλά συναρπαστικά πράγματα σε εξέλιξη. 

DC: Τώρα η φαντασία μου λέει και θα πρέπει να με διορθώσετε αν κάνω λάθος γιατί δεν είμαι ειδικός στον τομέα, ότι με την τάχιστη εξέλιξη της τεχνολογίας και της βιοτεχνολογίας που παρατηρούμε θα έρθει η μέρα, που θα είστε σε θέση να πάρετε ίσως τα κύτταρα από το δέρμα σας και τότε θα τα μετατρέψετε σε βλαστικά κύτταρα ώστε να αντικαταστήσετε ή να επιδιορθώσετε οποιοδήποτε όργανο του σώματος έχει υποστεί βλάβη. Είναι αυτός ο απώτερος σκοπός;
RL: Απολύτως. Πιστεύουμε ότι αυτό θα γίνει πραγματικότητα μέσα στη διάρκεια ζωής των περισσότερων ακροατών που ακούν αυτό το πρόγραμμα. Στην πραγματικότητα, όταν συνδυαστεί η τεχνολογία βλαστικών κυττάρων με την τεχνολογία γνωστή ως μηχανική ιστών θα μπορούμε πραγματικά να μεγαλώσουμε ολόκληρα όργανα, έτσι ώστε για παράδειγμα, εάν κάποιος, σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα έχανε τα νεφρά του, θα έπαιρνα μόνο μερικά από τα κύτταρα του δέρματος του και θα δημιουργούσα ένα νεφρό. Στην πραγματικότητα, αυτό έχει ήδη γίνει. Έχουμε κάνει κάποια δουλειά με την ομάδα του Tony Atalla στο Wake Forest, όπου έχουμε πραγματικά αναπτύξει ολόκληρες κύστεις από λίγα κύτταρα και αυτά έχουν όντως πάει σε ασθενείς. Και νωρίτερα απ΄ αυτό είχαμε δημιουργήσει πρωτόγονες μορφές νεφρών. Οπότε ναι, αυτό είναι πραγματικό, δεν είναι επιστημονική φαντασία. 

DC: Το βιβλίο σας είναι το Biocentrism (Βιοκεντρισμός) ποιος είναι ο υπότιτλος του βιβλίου Δρ Lanza;
RL: Είναι το « πώς η ζωή και η συνείδηση ​​είναι τα κλειδιά για την κατανόηση της αληθινής φύσης του σύμπαντος». 

DC: Θα έρθουμε σύντομα και σ’ αυτό αλλά ας πάμε λίγο πίσω στον τομέα που εργάζεστε τώρα. Με την μέθοδο των βλαστοκυττάρων και με την όλο και αυξανόμενη τεχνολογία των Nano ρομπότ και της Νανοτεχνολογίας γενικά, όπου θα μπορούμε να επισκευάζουμε τα όργανά μας, θα μπορούσε κανείς να ζει επ’ αόριστον;
RL: Το συναρπαστικό πράγμα, και τα έχουμε δημοσιεύσει αυτά τα δεδομένα, είναι ότι έχουμε δημιουργήσει ένα πληθυσμό κυττάρων γνωστά ως hemangioblasts, τα οποία είναι …
DC: Ασθενοφόρο κύτταρα.
RL: Ναι, είναι σαν κύτταρα – ασθενοφόρα. Εάν τα διοχετεύσουμε με ένεση σε ένα ζώο, που για παράδειγμα έχει υποστεί βλάβη στον αμφιβληστροειδή ή τα μάτια, και τους βάλουμε μια χρωστική ουσία που είναι πράσινη, μπορούμε να τα παρακολουθήσουμε καθώς πηγαίνουν στο σημείο του τραυματισμού και εντός 24 ωρών διορθώνουν αυτό το κατεστραμμένο αγγειακό σύστημα. Ενώ στο άλλο μάτι για παράδειγμα που μπορεί να είναι φυσιολογικό, δεν κάνουν τίποτα. Αυτά τα κύτταρα είναι τόσο έξυπνα, έτσι ώστε, κάνοντας απλά μια ένεση από αυτά, ξέρουν πού να πάνε στο σώμα και πώς να αποκαταστήσουν τις βλάβες, είτε πρόκειται για μια καρδιακή προσβολή είτε πρόκειται για μια βλάβη σε οποιοδήποτε σημείο του σώματός σας. Στην πραγματικότητα πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να είναι σε θέση να αντιστρέψουν την εξέλιξη της αθηροσκλήρωσης και βεβαίως όλα τα είδη των άλλων αγγειακών βλαβών
DC: Αυτό που μας λέτε Δρ Lanza είναι ότι μερικά από αυτά τα πράγματα για τα οποία μιλάμε θα γίνουν πραγματικότητα κατά της διάρκεια τη ζωής μας και καθώς η ζωή μας θα επεκτείνεται ολοένα και περισσότερο, ίσως μπορέσουμε να δούμε και τις πιο προηγμένες μορφές εφαρμογής αυτής της τεχνολογίας. Ξέρετε, είχα στην εκπομπή μου τον Δρ Michio Kaku ο οποίος είναι ο άνθρωπος που περιέγραψε για πρώτη φορά τη θεωρία των χορδών και έχει γράψει ένα νέο βιβλίο με τίτλο η Φυσική του Αδύνατου (Physics of the impossible). Βασικά αυτό που έλεγε είναι ότι με βάση του νόμους της κατανόησής μας και την τρέχουσα κατανόηση των νόμων της φυσικής, ότι εάν κάποια πράγματα στο μέλλον, εάν κάποια φανταστική τεχνολογία στο μέλλον δεν παραβιάζει τους νόμους της φυσικής, τότε δεν είναι αδύνατο να υλοποιηθεί. Είναι απολύτως δυνατό και ως εκ τούτου μιλούσε για τηλεμεταφορά, μιλούσε για παράλληλα σύμπαντα, μιλούσε για δημιουργία αντιγράφων, μιλούσε για ταξίδι στο χρόνο, ακόμη και στο παρελθόν, στους προγόνους μας που θα μπορούσαμε να τους επηρεάζουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί είναι κανείς ζωντανός σε ένα σύμπαν και να μην υπάρχει σε ένα άλλο σύμπαν, κλπ. Στην πραγματικότητα, αυτός είναι ο λόγος που έφυγα από τον κόσμο της ιατρικής και συνέχισα μόνος μου μιλώντας για τη συνείδηση, ​​σχεδόν 25 με 30 χρόνια πριν, οπότε και θεωρήθηκα παρίας. Τουλάχιστον στους κύκλους μου. Έτσι απευθύνθηκα στο ευρύ κοινό, ελπίζοντας ότι θα ήμουν σε θέση να μοιραστούν τις ιδέες μου, οι οποίες δεν ήταν καν ιδέες μου, αλλά μέρος της παράδοσης της σοφίας του τόπου που είχα μεγαλώσει, με ανθρώπους που δεν ήταν «ειδικοί». Αλλά αυτό που λέτε τώρα στο βιβλίο σας Biocentrism είναι ότι το φυσικό σύμπαν δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε μια συνείδηση ​​στην οποία θα μπορούσε να συλληφθεί, να κατασκευαστεί, και τελικά να αρχίσει να λειτουργεί. Αυτή είναι η κύρια συνείδηση ​​και όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.
RL: Ναι, ναι. Αυτό είναι απολύτως σωστό και εκτός από αυτό, η ζωή δεν είναι ακριβώς ένα ατύχημα των νόμων της φυσικής. Υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος των πειραμάτων που δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Περιέργως, μόνο όταν προσθέτετε τη ζωή και τη συνείδηση ​​ στην εξίσωση μπορεί να εξηγηθούν πραγματικά μερικά από τα μεγαλύτερα παζλ της επιστήμης. Έτσι, για παράδειγμα, γίνεται σαφές γιατί ο χώρος και ο χρόνος και ακόμη και οι ιδιότητες της ύλης εξαρτώνται από τον ίδια τον παρατηρητή με συνείδηση. Στην πραγματικότητα, αυτή η άποψη εξηγεί γιατί ακόμη και οι νόμοι του σύμπαντος είναι συντονισμένοι με τέτοιον τρόπο ώστε να επιτρέπουν τη δημιουργία της ζωής..
DC: Ο Δρ Lanza λέει στο βιβλίο του ότι το σύμπαν είναι τόσο λεπτά συντονισμένο με ορισμένες καθολικές σταθερές ώστε αν υπήρχε έστω και μια μικρή απόκλιση από αυτές τις σταθερές εμείς, εσείς και εγώ, όπως και όλοι οι βιολογικοί οργανισμοί δεν θα υπήρχαμε. Και γι’ αυτό η ζωή δεν φαίνεται να είναι ένα τυχαίο ατύχημα που ξεκίνησε με το Big Bang. Στην πραγματικότητα, λέτε επίσης πως όλη η ιστορία του σύμπαντος από το Big Bang μέχρι τη στιγμή που εμφανίστηκε η συνείδηση ​​είναι πλέον μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας. Μπορεί να υπήρξε ως πιθανότητα, αλλά όχι ως πραγματικό γεγονός.
RL: Απολύτως. Και όπως και εσείς επισημάνατε υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος των ιχνών σε όλη τη διαδρομή από τα απειροελάχιστα άτομα μέχρι τα αστέρια που κάνουν τη θεωρία του Big Bang να φαίνεται ένα παραμύθι. Έτσι, για παράδειγμα, αν το Big Bang ήταν αυτό που ισχυριζόταν μέχρι πρότινος η επιστήμη, τότε το σύμπαν θα είχε καεί πολύ πριν τα αστέρια προλάβουν να δημιουργήσουν κόσμους. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι ότι δεν θα υπήρχαμε. Και πάλι όμως, υπάρχουν πάνω από 200 παράμετροι που είναι τόσο ακριβείς, ώστε υποβαθμίζεται η νοημοσύνη μας εάν πιστέψουμε ότι είναι καθαρά τυχαίοι. Εάν πειράξεις οποιαδήποτε από αυτές τις παραμέτρους.. τότε απλά δεν υπάρχεις. Έτσι, και πάλι χωρίς τον βιοκεντρισμό ή την συνείδηση ​​ή την εισαγωγή της ζωής στην εξίσωση τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έχει νόημα.
DC: Ξέρεις είχα καλεσμένους στην ραδιοφωνική μου εκπομπή μερικά από τα μεγαλύτερα μυαλά, ακαδημαϊκά μυαλά στον κόσμο της νευροεπιστήμης, αλλά και στον κόσμο της φιλοσοφίας και της συνείδησης. Κανείς δεν μου έχει ακόμη εξηγήσει – όταν κλείνω τα μάτια μου και φαντάζομαι ένα τριαντάφυλλο ή μια εικόνα από ένα κόκκινο τριαντάφυλλο ή ένα ηλιοβασίλεμα στον ωκεανό – που βρίσκεται η εικόνα; Βιώνω ότι η εικόνα είναι υποκειμενικά στη φαντασία μου ή μπορώ να σκεφτώ τη μητέρα μου και να δω το πρόσωπό της. Αυτή η εμπειρία δεν είναι στο μυαλό μου, αλλά ο εγκέφαλός μου δείχνει έναυσμα των ηλεκτρομαγνητικών παλμών στα συναπτικά δίκτυα. Αλλά τώρα, όπως επισημαίνετε στο βιβλίο σας, μπορούμε να κοιτάξουμε στο εσωτερικό του εγκεφάλου μέσω τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων ή της μαγνητικής τομογραφίας. Δεν βλέπουμε εικόνες από τους ήχους ή τις γεύσεις ή την υφή της ύλη. Αυτές είναι εμπειρίες της συνείδησης ​​και κανείς δεν ήταν σε θέση να εντοπίσει πραγματικά την τοποθεσία της συνείδησης. Ο εγκέφαλος βέβαια δείχνει ηλεκτρικά φαινόμενα, αλλά τα ηλεκτρικά φαινόμενα δεν είναι οι εμπειρίες και ομοίως όταν βλέπω ένα κόκκινο τριαντάφυλλο, αντί να το φαντάζομαι, το βλέπω εκεί έξω, αλλά η εμπειρία είναι στη συνείδησή μου δεν είναι καν στο μυαλό μου, γιατί δεν είναι ακόμη στο κεφάλι μου. Στο κεφάλι μου είναι αυτά τα ηλεκτρικά ερεθίσματα. Νομίζω ότι όλες οι εμπειρίες που έχουμε, είτε είναι υποκειμενικές, είτε είναι αντικειμενικές βρίσκονται σε ένα υπερβατικό μέρος που είναι πέρα ​​από το χώρο και το χρόνο, γιατί όπως επισημαίνετε, ο χώρος και ο χρόνος είναι επίσης αυτοαισθητές εμπειρίες και ως εκ τούτου δεν είναι ανεξάρτητες από τη συνείδησή μας.
RL: Ναι έχετε απόλυτο δίκιο. Ξέρετε πιστεύουμε ότι ο χώρος και ο χρόνος είναι σκληρά, κρύο αντικείμενα, αλλά αν κυματίσετε το χέρι σας στον αέρα και αφαιρέσετε τα πάντα τι μένει; Η απάντηση, φυσικά, είναι τίποτα, έτσι το ίδιο πράγμα ισχύει και για το χρόνο. Δεν μπορείς να τον βάλεις σε ένα μπουκάλι. Έτσι, αν βλέπετε κάτι, για παράδειγμα το ράδιο, δεν μπορείτε να δείτε ότι μέσα από το οστό που περιβάλλει τον εγκέφαλο σας, οτιδήποτε βιώνετε σαν εμπειρία αυτή τη στιγμή, είναι στην πραγματικότητα μια δίνη πληροφοριών που συμβαίνουν στο μυαλό σας και ο χώρος και ο χρόνος είναι απλώς τα εργαλεία που χρειάζεται ο εγκέφαλός σας για να τα τακτοποιήσει και να τα βάλει σε τάξη. Πάρτε ένα συνηθισμένο παράδειγμα όπως ο καιρός έξω. Μπορείτε να δείτε έναν μπλε ουρανό, αλλά τα κύτταρα στον εγκέφαλό σας μπορεί να αλλάξουν έτσι ώστε το μπλε να φαίνεται κόκκινο και πράσινο. Νομίζεις ότι ο ουρανός είναι φωτεινός, αλλά τα κυκλώματα του εγκεφάλου μπορεί να αλλάξουν έτσι ώστε να φαίνεται σκοτεινός. Νομίζεις ότι έχει ζέστη και υγρασία, αλλά σε έναν τροπικό βάτραχο ο καιρός θα φάνταζε κρύος και ξηρός. Αυτή η λογική ισχύει σχεδόν για τα πάντα. Η ουσία είναι ότι οτιδήποτε βλέπετε δεν θα μπορούσε να υπάρχει χωρίς τη συνείδησή σας.
DC: Ξέρετε, στο τόπο που μεγάλωσα χρησιμοποιούν πολλές εκφράσεις όπως: «Δεν είμαι στον κόσμο, ο κόσμος είναι μέσα μου». «Δεν είμαι στο σώμα, το σώμα είναι σε μένα». Δεν είμαι στο μυαλό, το μυαλό είναι σε μένα». Καθώς εσωστρέφομαι μέσα μου βιώνω το μυαλό μου στη συνείδησή μου, βιώνω το σώμα μου στη συνείδησή μου και την εμπειρία όλου του κόσμου στη συνείδησή μου. Έτσι, αυτή η συνείδηση ​​είναι εκτός χώρου & χρόνου γιατί είναι αυτή που στην πραγματικότητα αντιλαμβάνεται και κατασκευάζει τον χωροχρόνο, επομένως είναι εκτός του χώρου και του χρόνου, είναι υπερβατική δεν έχει αρχή στον χρόνο, δεν έχει άκρες στο χώρο και ως εκ τούτου δεν έχει και τέλος στον χρόνο. Όταν αντιλαμβάνομαι τους νόμους της φύσης, ακόμα κι αυτοί, βρίσκονται στη συνείδησή μου. Ξέρετε, έρχεστε από μια πολύ επιστημονική άποψη, αλλά ουσιαστικά λέμε το ίδιο πράγμα.
RL: Απολύτως. Εγώ δεν θα μπορούσα να το πω καλύτερα από τον τρόπο που μόλις το εκφράσατε. Φτάνουμε ακριβώς στο ίδιο συμπέρασμα στο βιβλίο μου Biocentrism. Βασικά, παίρνω όλα τα υπάρχοντα επιστημονικά στοιχεία και κατηγορηματικά συμπεραίνω αυτό που μόλις είπατε.
DC: Ξέρετε, αυτό που είναι εντυπωσιακό για μένα είναι ότι η ειδικότητά σας είναι στον κόσμο της βιολογίας και η εξειδίκευσή σας είναι τέτοια που είστε πρωτοπόρος σε μερικές από τις πιο καταπληκτικές τεχνολογίες του μέλλοντος, εντούτοις παίρνετε θέση ότι η συνείδηση ​​έρχεται πάντα πρώτη και όλα τα υπόλοιπα είναι κατασκευάσματά της. Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι τόσο δύσκολο για τους ανθρώπους να φανταστούν ότι όταν μια μέλισσα κοιτάζει ένα λουλούδι δεν βλέπει το ίδιο λουλούδι όπως εσείς και εγώ, γιατί εκείνη κάνει υπεριώδη ανίχνευση και όχι στα συνήθη μήκη κύματος που βλέπουμε εμείς. Ή ότι τα μάτια ενός χαμαιλέοντα περιστρέφονται σε δύο διαφορετικούςς άξονες και ως εκ τούτου δεν μπορώ καν να φανταστώ πως θα αντιλαμβανόταν ένας χαμελέοντας αυτό το δωμάτιο. Ή το γεγονός ότι οι φάλαινες επικοινωνούν μέσω υπερηχητικών σημάτων που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε , επειδή απλά το όργανο είναι διαφορετικό. Στη Βεδάντα λέμε ότι η βλάβη του οργάνου δεν είναι μια αντανάκλαση του χρήστη του οργάνου. Εσύ είσαι ο χρήστης του οργάνου και ξέρεις ότι μπορείς να χειριστείς το όργανο με όποιον τρόπο θέλεις, όπως είπατε πριν με το παράδειγμα του καιρού.
RL: Ναι, έχουμε πραγματικά εξελιχθεί όπως οι πίθηκοι στα δέντρα του δάσους που συλλέγουν τα φρούτα και τα μούρα. Εμείς δεν ήμασταν ποτέ σχεδιασμένοι να καταλάβουμε το σύμπαν. Ξέρετε με αυτή την έννοια η ανθρωπότητα, με τον τρόπο που το βλέπω, είναι σαν ένα είδος χιμπατζή ή σκίουρου. Ο σκίουρος ανοίγει τα μάτια του και το βελανίδι είναι ακριβώς εκεί, ως εκ θαύματος, και το πιάνει και σκαρφαλώνει το δέντρο χωρίς περαιτέρω σκέψη. Έτσι κι εμείς οι άνθρωποι είμαστε πραγματικά ίδιοι. Θα ξυπνήσουμε το πρωί και ιδού ο κόσμος είναι μαγικά ακριβώς εκεί. Όμως, νέα πειράματα αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως μόριο με πραγματικές ιδιότητες εκεί έξω, εάν δεν υπάρξει κάποια συνείδηση να το παρατηρήσει. Η πραγματικότητα είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει τη συνείδησή μας, αλλά προϋποθέτει να έχεις μια άποψη για τι συμβαίνει εκεί (στην πραγματικότητα δηλαδή). Οι άνθρωποι δεν σταματούν για να σκεφτούν. Δεν μπορείτε να δείτε τίποτα από εκεί έξω, μέσω του οστού γύρω από τον εγκέφαλό σας και σαφώς ό,τι αντιλαμβάνεστε για αυτό που συμβαίνει έξω από εσάς, είναι απλώς μια ανακατασκευή του εγκεφάλου σας. Για παράδειγμα μπορεί να θυμάστε την ταινία A Beautiful Mind. Τα άτομα με σχιζοφρένεια βλέπουν ανθρώπους και πράγματα που είναι εξίσου πραγματικά. Το μυαλό σας έχει απολύτως τη δυνατότητα να ανασυνθέσει και να δημιουργήσει μια πραγματικότητα τόσο πραγματική όσο αυτή που βιώνετε αυτή τη στιγμή. Τα όνειρα είναι μια απόδειξη αυτής της ικανότητας. Έτσι και πάλι όλα όσα βλέπετε τώρα ανακατασκευάζονται στο μυαλό σας.
DC: Βασικά αυτό που λέτε είναι ότι ο εγκέφαλός μας, ο οποίος είναι κλεισμένος σε ένα οστεώδες κρανίο δεν έχει καμία εμπειρία από το λεγόμενο έξω κόσμο. Τα κύτταρα του εγκεφάλου ανταποκρίνονται σε πράγματα όπως ηλεκτρολύτες, pH,, θερμοκρασία σώματος, ορμόνες, και ούτω καθεξής και τελικά όλη αυτή η δραστηριότητα μεταφράζεται σε ιοντικές μετατροπές σε νευρικές κυτταρικές μεμβράνες και κάπως μυστηριωδώς, μας δίνει την εμπειρία του χρώματος και του ήχου, του σχήματος, της υφής και της μυρωδιάς, όχι στους νευρώνες, αλλά στη συνείδησή μας. Αλλά δεν είναι πραγματικά σαφές πώς οι πληροφορίες που υποβάλλονται σε επεξεργασία από εσωτερικές καταστάσεις από τον εγκέφαλο μεταφράζονται σε ήχο, όραση, γεύση και όσφρηση τα οποία μας δίνουν την εμπειρία του έξω κόσμου.
RL: Ναι, νομίζω ότι το όλο ζήτημα εδώ είναι ότι, ο χώρος και ο χρόνος είναι εργαλεία του νου που είναι οι τρόποι μας να βάλουμε τα πράγματα σε τάξη. Έτσι, όταν μιλάμε για αντικείμενα που βλέπουμε , στην πραγματικότητα ασχολούμαστε με αυτά που ανακατασκευάζει ο εγκέφαλός μας. Ό, τι βιώνετε στο χώρο και στο χρόνο είναι απλά ο τρόπος σας για να κατανοήσετε πως λειτουργούν όλα αυτά μαζί. Και πάλι, ακόμη και όταν μιλάμε για ένα νευρώνα ή ένα κύτταρο του εγκεφάλου βρισκόμαστε ήδη στον εξωτερικό χωροχρονικό κόσμο.
DC: Αυτό είναι σωστό.
RL: Οπότε τα πάντα, από το Big Bang έως τα άκρα του σύμπαντος, όλα είναι απλά μια προέκταση της χωροχρονικής λογικής της συνείδησης.
DC: Ας το πάμε λίγο πιο μακριά. Τώρα γνωρίζουμε από τα μαθηματικά και από τον κόσμο της κβαντικής μηχανικής ότι, καθώς πηγαίνουμε λίγο βαθύτερα, στον υποατομικό κόσμο, αυτό που λέμε ηλεκτρόνια, για παράδειγμα, είναι σύννεφα πιθανοτήτων που αιωρούνται γύρω από έναν πυρήνα ο οποίος είναι επίσης ένα σύννεφο πιθανότητας. Αν και είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε αυτό, αυτό το σύννεφο πιθανότητας καθορίζει τη στατιστική πιθανότητα εκδήλωσης ενός χωροχρονικού γεγονότος. Θέλουμε και το αποκαλούμε υπο-ατομικό σωματίδιο, διότι ώσπου να ρίξουμε το βλέμμα μας εκεί, αυτό δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο ως πιθανότητα. Τα λέω σωστά;
RL: Είστε απόλυτα σωστός. Στην πραγματικότητα όλα αποτελούν μόνο στατιστικές προβλέψεις. Έτσι, για παράδειγμα, είμαι βέβαιος ότι γνωρίζετε το πείραμα των δύο σχισμών. (Δείτε το πείραμα εδώ) Εάν κοιτάξεις ένα ηλεκτρόνιο να διέρχεται από τις δύο τρύπες, τότε αυτό συμπεριφέρεται σαν σωματίδιο και περνάει μέσα από τη μια τρύπα ή την άλλη. Αν δεν το δει κανείς, αυτό λειτουργεί σαν ένα κύμα πιθανοτήτων και μπορεί να περάσει μέσα και από τις δύο τρύπες ταυτόχρονα. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να το παρατηρεί, δεν υπάρχει δηλαδή πραγματικότητα. Η συνείδηση δεν έχει αποφασίσει το πού πρόκειται να εμφανιστεί. Μπορεί να εκφράζεται στατιστικά ως προς ορισμένες πιθανότητες αλλά δεν είναι πραγματικό μέχρι να παρατηρηθεί από τη συνείδηση.
DC: Εδώ, κα πάλι, θα μπορούσαμε να το προεκτείνουμε λίγο, γιατί αυτό που είμαι έτοιμος να πω παραβιάζει όλα όσα λένε οι νευροεπιστήμονες. Γι ‘αυτό και ζητάω ένα άτομο να τους κάνει μια απλή ερώτηση, όπως για παράδειγμα τι φάγατε χθες το βράδυ; Κι αυτοί μπορεί να απαντήσουν ότι έφαγαν μακαρόνια με κεφτεδάκια. Έτσι λοιπόν τους λέω: που ήταν οι πληροφορίες πριν σας κάνω την ερώτηση; Και βέβαια λένε: Ήταν στους νευρώνες μου. Τους λέω τότε: βλέπετε την εικόνα του φαγητού και τον άνθρωπο με τον οποίο δειπνούσατε μαζί στο όμορφο εστιατόριο στο Manhatan – και φυσικά τώρα εκείνοι αναβιώνουν πλήρως την εμπειρία τους. Τότε τους λέω: εάν πήγαινα στους νευρώνες σας νομίζετε ότι θα βρω τις φωτογραφίες από τα μακαρόνια και τους κεφτέδες ή μήπως γνωρίζετε ποια συναπτικά δίκτυα κωδικοποιούνται για τα μακαρόνια και τους κεφτέδες; Σιγά-σιγά τους οδηγώ στο σημείο όπου μπορώ να πω ότι αυτή η πληροφορία, η μνήμη υπήρχε απλά ως δυνατότητα μνήμης στη συνείδησή τους και όταν είχαν την πρόθεση μορφοποιήθηκε. Ένα φωτόνιο πήγε στους νευρώνες τους και αυτό τους έδωσε την εμπειρία ότι είχαν ξαναζήσει αυτή την εμπειρία. Στη συνέχεια, κάποια στιγμή, τους λέω να στρέψουν την προσοχή τους πίσω στο σπίτι τους όταν ήταν έφηβοι ή παιδιά. Τους ρωτάω «Την βλέπετε την εικόνα»; Και αμέσως η εικόνα τους σαν έφηβοι ή παιδιά μορφοποιείται. Αυτό είναι σχεδόν σαν ένα κβαντικό άλμα. Το να ταξιδεύεις σε ένα άλλο χωροχρονικό γεγονός στο μυαλό σου διαμέσου της πρόθεσης, είναι σαν ο αληθινός σου εαυτός να υπάρχει ως ένα πεδίο πιθανοτήτων, έτοιμο για κάθε πιθανό χωροχρονικό γεγονός που φυσικά προέρχεται από τις εμπειρίες που ανακατασκευάζονται στο μυαλό σου. Αλλά ο αληθινός εαυτός σου δεν είναι το μυαλό σου, είναι κάτι υπερβατικό. Είναι ένα πεδίο δυνατοτήτων το οποίο υπάρχει μέσα στην αβεβαιότητα, έχει επιπτώσεις παρατηρητή και εντοπίζεται και σε κάθε χωροχρονικό γεγονός. Χρειάζονται κβαντικά άλματα φαντασίας για να το συλλάβουμε. Μπορώ να μετακινηθώ από το δείπνο χθες το βράδυ στην παιδική μου ηλικία, σε μια στιγμή, χωρίς να περάσω από όλα τα ενδιάμεσα. Αυτή η συνείδηση ​​φαίνεται να είναι αυτό το ενοποιημένο πεδίο που οι επιστήμονες αναζητούν. Θα συμφωνούσατε με αυτή τη δήλωση;
RL: Απολύτως. Είστε απόλυτα σωστός. Νομίζω ότι είναι μια πολύ διαφορετική αντίληψη για τους ανθρώπους για να καταλάβουν και να κατανοήσουν, αλλά επιτρέψτε μου να προσθέσω μερικά ακόμα στοιχεία σε αυτό. Έχουν διεξαχθεί μερικά απίθανα πειράματα τελευταία. Υπήρξε ένα πείραμα που δημοσιεύτηκε σε ένα από τα πιο έγκυρα περιοδικά του κόσμου, το Science πέρυσι τον Φεβρουάριο. Και αυτό που πραγματικά έκαναν σε αυτό το πείραμα ήταν να θέσουν ένα σωματίδιο σε μια συσκευή. Έκαναν λοιπόν μια επιλογή για την πορεία του την οποία και ακολούθησε. Στη συνέχεια, έκαναν μια άλλη επιλογή στο παρόν και το αποτέλεσμα ήταν να αλλάξει η πορεία του σωματιδίου στο παρελθόν. Έτσι οι ενέργειες τώρα στο παρόν, στο ίδιο σύμπαν που ζείτε εσείς κι εγώ στην πραγματικότητα άλλαξε ένα γεγονός που συνέβη στο παρελθόν. Ακόμα και ο Steven Hawking έχει επαναξιολογήσει τώρα τη σκέψη του και νομίζω ότι σε ένα θέμα του περιοδικού Discover έλεγε ότι πράγματι το παρόν επηρεάζει το παρελθόν.
DC: Ναι.
RL: Πιστεύω λοιπόν ότι κερδίζουμε έδαφος εδώ.
DC: Το ξέρω. Διάβασα μια δήλωση του Stephen Hawking, όπου είπε ότι ο Θεός δεν παίζει ζάρια μόνο με το σύμπαν, συχνά ρίχνει το ζάρι εκεί που δεν μπορείς να το βρεις.
RL: (γέλια)
DC: (γέλια) 

DC: Η απόλυτη αρχή της απροσδιοριστείας.
RL: Ακριβώς. Και αυτό είναι το άλλο πράγμα, η απόλυτη αρχή της απροσδιοριστείας, όπως την διατύπωσε ο Eisenberg. Αν υπήρχε πραγματικά ένας άλλος κόσμος εκεί έξω με σωματίδια με πραγματικά υλικά σωματίδια τότε θα έπρεπε να είμαστε σε θέση να μετρήσουμε όλες τις ιδιότητες τους. Αλλά αυτό δεν είναι δυνατό να συμβεί. Αυτή η αβεβαιότητα είναι χτισμένη στην ίδια τη δομή του σύμπαντος και κανείς δεν έχει την παραμικρή ιδέα γιατί. Και ο μόνος τρόπος για να έχει κάποια λογική εξήγηση είναι να αποδεχθεί κανείς το γεγονός ότι το σύμπαν είναι βιοκεντρικό και με συνείδηση .
DC: Ναι. Ξέρετε Διάβαζα πάλι στο βιβλίο σας, όπου επιστήσατε την αναλογία. Ένα βέλος διασχίζει τον αέρα και κάποιος το φωτογραφίζει. Τώρα λοιπόν ξέρετε ότι έχετε την ακριβή τοποθεσία του, αλλά και πάλι δεν έχετε καμία ιδέα για το πού πηγαίνει. Ένα άλλο παράδειγμα είναι ότι πάω στον ωκεανό κάποια στιγμή για να τραβήξω μια φωτογραφία από το ηλιοβασίλεμα. Εκεί υπάρχει ένας γλάρος που πετάει. Έρχομαι λοιπόν να σας δείξω τη φωτογραφία και εσείς λέτε ας πάμε να δούμε αυτό που τράβηξε η φωτογραφία. Όμως δεν υπάρχει τίποτα για να δούμε γιατί αυτό που τράβηξα ως φωτογραφία ήταν μια μέτρηση που δημιούργησε ένα χωροχρονικό γεγονός μιας επιβράδυνσης κάτι υπερβατικού που ρέει συνεχώς, καθώς τα χωροχρονικά γεγονότα, είτε είναι υποκειμενικές εμπειρίες, είτε είναι αντικειμενικές εμπειρίες είναι στην πραγματικότητα στιγμιότυπα της συνείδησης μέσα στη συνείδηση.
RL: Απολύτως. Οτιδήποτε αντιλαμβανόμαστε είναι υπό ενεργή ανακατασκευή στο κεφάλι μας. Έτσι, για παράδειγμα, ο χρόνος είναι απλώς το άθροισμα αυτών των στιγμιότυπων που συμβαίνουν στο μυαλό μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει αυτό το αόρατο μάτριξ (πλέγμα) εκεί έξω που ονομάζεται χρόνος. Είναι απλά ο τρόπος μας που κατανοούμε τα πράγματα.
DC: Πόσοι από τους συναδέλφους σας καταλαβαίνουν πραγματικά αυτά που λέτε;
RL: Λοιπόν, αυτό είναι το πρόβλημα. Οι επιστήμονες έχουν εκπαιδευτεί να λειτουργούν εντός του υφιστάμενου μοντέλου και σε όλη την ιστορία κάθε φορά που υπάρχει ένα νέο παράδειγμα, κάποια από τα συμπεράσματα δεν βγάζουν κανένα νόημα. Οτιδήποτε εκτός του προτύπου είναι ανοησίες. Έτσι, λίγοι κατανοούν πως μπορούν όλα αυτά να συνδεθούν μεταξύ τους. Απλά δεν βγάζει νόημα.
DC: Πιστεύω ότι αυτή η συζήτηση πρέπει να ακουστεί από πολλούς ανθρώπους. Είμαστε ακόμα πολύ εγκλωβισμένοι στο παλιό πρότυπο της περιοριστικής, υλιστικής επιστήμης. Και ξέρετε το έργο σας και το έργο πολλών άλλων αρχίζει σιγά-σιγά να ανατρέπει τις δεισιδαιμονίες του υλισμού που μας έχει περιορίσει σε μια πολύ παρωχημένη κοσμοθεωρία.

Δείτε παρακάτω το σχετικό βίντεο



Η ιερή συνωμοσιολογία των Ναϊτών Ιπποτών

Πολύ καιρό πριν, ένας νεαρός μοναχός στην Ιερουσαλήμ προσέγγισε επιφυλακτικά δύο ιππότες και τους ρώτησε τι είναι αυτό που φυλάνε μέρα-νύχτα και δεν αφήνουν κανέναν να πλησιάσει.

Οι ιππότες δεν απάντησαν φυσικά, ένας από αυτούς όμως ψιθύρισε: «Είναι μυστικό…». Κάτι που ανάγκασε τον σύντροφό του να τον διακόψει με αγένεια. Κι έτσι το μυστήριο με τους Ναΐτες Ιππότες ήταν έτοιμο να απλωθεί στην οικουμένη!

Αν βρήκε το μοναστικό τάγμα των ιπποτών το Άγιο Δισκοπότηρο, αυτό παραμένει αντικείμενο διαμάχης, ένα ωστόσο είναι σίγουρο, οι Ναΐτες θα μετατρέπονταν στο Άγιο Δισκοπότηρο της παγκόσμιας συνωμοσιολογίας.
Ποιοι ήταν όμως πραγματικά οι μοναχοί-μαχητές που υπερασπίζονταν άλλοτε τα καραβάνια των χριστιανών προσκυνητών στους Άγιους Τόπους; Ήταν όντως μυστική σέχτα; Διέθεταν τόση δύναμη και κύρος που να μπορούν να γονατίσουν κραταιές ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες; Βρήκαν τα ιερά κειμήλια της χριστιανοσύνης; Και από την άλλη, έπεσαν πράγματι θύμα της ανίερης συνωμοσίας Πάπα και βασιλιά της Γαλλίας; Και τέλος, επιβίωσαν από τον οριστικό χαμό τους μετεξελισσόμενοι σε Μασόνους;
Οι ιστορικοί γνωρίζουν σήμερα πολλά για τη φανερή δράση των Ναϊτών, την ίδια στιγμή που για τα επίσημα χρονικά τους δεν υπάρχει και μεγάλη αμφισβήτηση. Τα γνωσιακά μας κενά όμως γύρω από την απόκρυφη ζωή τους και τις τελευταίες περιπέτειές τους στην Ευρώπη αφήνουν πολλές χαραμάδες ανοιχτές, κι εκεί ακριβώς έρχεται ο μύθος, η εικασία και η σπέκουλα να καλύψουν τις ιστορικές τρύπες.
Οι Ναΐτες Ιππότες παραμένουν δημοφιλέστατοι στον λαϊκό πολιτισμό της Δύσης, με τόσους και τόσους να ανατροφοδοτούν πονηρά τον σκοτεινό μύθο και την υποτιθέμενη θρησκευτική κληρονομιά τους. Όποιος έχει διαβάσει Νταν Μπράουν ξέρει εξάλλου καλά τι εννοούμε!
Αν και ο «Κώδικας ΝταΒίντσι» παραμένει λογοτεχνικό έργο, οπότε μικρό το κακό. Το θέμα είναι με πραγματείες και σοβαρές ιστορικές έρευνες που αποπειρώνται να ανατρέψουν τα παραδεδομένα, δίνοντας στο χριστιανικό ιπποτικό τάγμα την αχλή του θρύλου.
Αν χωράει η πραγματική ιστορία των Ναϊτών στη μικρότερη ή μεγαλύτερη φαντασία των συνωμοσιολόγων, αυτό παραμένει ακόμα και σήμερα αντικείμενο έριδας. Ας καταβυθιστούμε λοιπόν στα άδυτα του απόκρυφου χριστιανισμού για να παρακολουθήσουμε τη μακροβιότερη θεωρία συνωμοσίας όλων των εποχών…
Ποιοι ήταν οι Ναΐτες Ιππότες
tmplarrnghtsss4
Το 1065 μ.Χ., η Ιερουσαλήμ πέφτει για άλλη μια φορά στα χέρια των αλλόπιστων και η ασφάλεια των χριστιανών προσκυνητών στους Άγιους Τόπους διακυβεύεται και πάλι. Εννιά ιππότες μοναχοί από τη Γαλλία, με επικεφαλής τον Hugues de Payens, σχηματίζουν λοιπόν προοδευτικά το τάγμα Φτωχοί Συστρατιώτες του Χριστού και του Ναού του Σολομώντα για να εγγυηθούν το ασφαλές πέρασμα των χριστιανικών καραβανιών.
Μπορεί η επίσημη ιστορία των Ναΐτών να ξεκινά στον απόηχο της Α’ Σταυροφορίας, κάπου 23 χρόνια μετά το 1096 μ.Χ. δηλαδή (περί τα 1118 μ.Χ.), το πρώτο όμως σενάριο συνωμοσίας αρχίζει πολύ πριν. Με το που αποβιβάζονται λοιπόν οι 9 ιππότες-μοναχοί στην Ιερουσαλήμ, φτιάχνουν το στρατηγείο τους στο Όρος του Ναού και ξεκινάνε από την πρώτη κιόλας στιγμή να ψάχνουν για τον θησαυρό: τα ιερά κειμήλια της χριστιανοσύνης.
Όταν βρήκαν αυτό που αναζητούσαν, αντιπροσωπεία τους ταξίδεψε μέχρι τη Ρώμη για να παρουσιάσει στον ποντίφικα το ιερό σεντούκι. Κάτι έκανε όμως τον Πάπα νευρικό, κάτι που η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν ήθελε να ξέρουν οι πιστοί. Για να εξαγοράσει λοιπόν τη σιωπή του χριστιανικού τάγματος, ο Πάπας τους χαρίζει πλούτο και εξουσία: είναι η ιδρυτική πράξη των Ναϊτών Ιπποτών!
tmplarrnghtsss1
Ο αριθμός τους αρχίζει να μεγαλώνει και σύντομα προσελκύονται πολλοί σταυροφόροι και ευρωπαίοι ιππότες στους Άγιους Τόπους, για να πολεμήσουν στο όνομα του Θεού κατά των άπιστων μουσουλμάνων. Με τα χρόνια όμως και ενόσω ο πλούτος και η εξουσία τους έχουν αγγίξει πια πρωτόγνωρα επίπεδα, ο βασιλιάς της Γαλλίας, Φίλιππος Δ’ (ο Ωραίος), πιέζει τον τότε Πάπα Κλήμη Ε’ να τους χαρακτηρίσει αιρετικούς και εχθρούς τελικά της χριστιανοσύνης.
Ο Φίλιππος συλλαμβάνει τους Ναΐτες της Γαλλίας την Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 1307 (απ’ όπου βγήκε και το Παρασκευή και 13), και μέσω φρικτών βασανιστηρίων το μοναστικό τάγμα ομολογεί τις εξωχριστιανικές του δραστηριότητες. Ακόμα και ο μέγας μάγιστρος Jacques de Molay εξομολογείται τα ιερά κρίματά του, αν και αργότερα ανασκευάζει την κατάθεσή του.
Πολλοί καίγονται στην πυρά και το τάγμα είναι πλέον παρελθόν. Το επίσημο τάγμα τουλάχιστον, καθώς όσοι γλίτωσαν τις διώξεις και τις σφαγές δρούσαν πια στο περιθώριο της ευρωπαϊκής ιστορίας, αν και αυτό θα μας απασχολήσει αργότερα. Κι αυτό γιατί το άλυτο μυστήριο παραμένει: τι βρήκαν οι Ναΐτες που ήταν ικανό να τους εξασφαλίσει απαράμιλλα προνόμια, πρωτόγνωρες παπικές βούλες και βασιλικές τιμές στα πέρατα του χριστιανικού κόσμου;
tmplarrnghtsss5
Πώς μετατράπηκαν δηλαδή οι Φτωχοί Στρατιώτες του Χριστού που στα πρώτα χρόνια τους ίππευαν τα άλογα ανά δύο λόγω της καταραμένης φτώχειας σε πολυεθνική μυστική σέχτα που έλεγχε πια το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, το οποίο λίγο-πολύ αυτοί είχαν ιδρύσει; Και γιατί το Βατικανό αποδείχθηκε τόσο πρόθυμο να τους εκχωρήσει προνόμια ζηλευτά και ανήκουστα για την εποχή, όπως φοροαπαλλαγές, λαφυραγωγία, λογοδοσία μόνο στον Πάπα και δυνατότητα επιβολής δικών τους φόρων;
Το ανεπανάληπτο δώρο του Πάπα Ιννοκέντιου Β’ στους πρώην Φτωχούς Συστρατιώτες έκανε το τάγμα πόλο έλξης για την ευρωπαϊκή αριστοκρατία και τσούρμο ευγενών εντάσσονταν πια εθελοντικά στις τάξεις του, καθώς η κάρτα μέλους στους Ναΐτες εξασφάλιζε τώρα μια ζωή τουλάχιστον χαρισάμενη.
Εξοπλισμένοι σαν αστακοί και εκπαιδευμένοι στην εντέλεια, οι μοναχοί-μαχητές μετατράπηκαν σε ελίτ σώμα στρατού και διαδραμάτισαν κεφαλαιώδη ρόλο στην πολεμική ιστορία των Αγίων Τόπων. Πεντακόσιοι Ναΐτες έφταναν πια για να τα βάλουν με μουσουλμανικές στρατιές ακόμα και 26.000 αντρών, όπως φέρεται να συνέβη σε μάχη του 1177 μ.Χ. Αν και ήταν τα εξωστρατιωτικά κατορθώματά τους που θα έμεναν κυρίως γνωστά…
Η γέννηση του τραπεζικού συστήματος
tmplarrnghtsss6
Για τη διευκόλυνση των δραστηριοτήτων τους στο εχθρικό έδαφος της Μέσης Ανατολής, την προστασία των προσκυνητών δηλαδή αλλά και των τεσσάρων μικρών χριστιανικών βασιλείων της περιοχής, οι Ναΐτες ανέπτυξαν ένα βολικό σύστημα για τους θρησκευτικούς ταξιδευτές: εμπιστεύονταν τα χρήματά τους στο παράρτημα των Ναϊτών στη χώρα τους και μπορούσαν κατόπιν να κάνουν ανάληψη της περιουσίας τους από το στρατηγείο του τάγματος στην Ιερουσαλήμ, μέσω κωδικοποιημένων μηνυμάτων.
Οι ακαδημαϊκοί ισχυρίζονται σήμερα ότι οι Ναΐτες είχαν τη δυνατότητα να τοκίζουν τα χρήματα των προσκυνητών, κρατώντας την προμήθεια για τον εαυτό τους. Μια πρακτική που απαγορευόταν μάλιστα από τον επίσημο καθολικισμό και είχε δαιμονοποιηθεί ως τοκογλυφία. Οι ιστορικοί ανασυγκροτούν από τη χρηματοπιστωτική αυτή δράση των Ναϊτών τη γέννηση του τραπεζικού συστήματος, απ’ όπου και ξεπήδησαν οι Ιππότες ως οι πρώτοι πανίσχυροι και ζάμπλουτοι τραπεζίτες της οικουμένης.
Πλέον υποθηκεύονταν ακόμα και βασίλεια ολόκληρα για ένα χαμηλότοκο δάνειο, ενώ δεν ήταν καθόλου ασυνήθιστο να ενεχυριάζονται τα πετράδια του στέμματος ευρωπαίων μοναρχών ως εγγύηση. Γαλλία, Πορτογαλία, Αγγλία, Αραγονία, Ουγγαρία και πολλά βασίλεια της Μέσης Ανατολής φιλοξενούσαν τώρα παραρτήματα του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος των Ναϊτών, το οποίο έφτασε να διαχειρίζεται περισσότερα από 9.000 κτήματα και ιδιοκτησίες στις τέσσερις γωνιές της Γηραιάς Ηπείρου.
tmplarrnghtsss7
Πολλοί μύθοι που αφορούν στους υπερασπιστές του Ναού του Σολομώντα έλκουν την καταγωγή τους από την οικονομική αυτοκρατορία που σκάρωσαν, μετατρέποντας το προσκύνημα στους Άγιους Τόπους σε μπίζνα ολκής. Αν και ήταν το όρος που είχαν το στρατηγείο τους και οι θησαυροί που υποτίθεται ότι κρύβονταν τόσο στον Ναό του Σολομώντα όσο και στο γειτονικό σημείο όπου σταυρώθηκε ο Χριστός που θα γεννούσε τη μερίδα του λέοντος των ναΐτικων θρύλων.
Βρήκαν το Άγιο Δισκοπότηρο; Τμήμα από το Τίμιο Ξύλο; Κατείχαν τη Σινδόνη του Τορίνο (ήταν μάλιστα απόγονος Ναΐτη Ιππότη αυτός που έφερε για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας την Ιερά Σινδόνη); Ή μήπως την Κιβωτό της Διαθήκης;
Η ιστορία μας περιπλέκεται ωστόσο όταν το τάγμα έχασε τη στρατιωτική του αίγλη. Όπως ξέρουμε, ο μουσουλμάνος Σαλαντίν έδιωξε τους Σταυροφόρους από την Ιερουσαλήμ το 1187, αναγκάζοντας τους μοναχούς-ιππότες να βαδίσουν πια τον δρόμο της υποχώρησης: το τελευταίο τους οχυρό στη Μέση Ανατολή (στη σημερινή Συρία) εγκαταλείφθηκε το 1303.
tmplarrnghtsss8
Έκτοτε, η πτώση τους υπήρξε ραγδαία: αφού απέτυχαν να καταλάβουν την Κύπρο, έπεσαν θύμα στις ορέξεις του Φίλιππου Δ’ μόλις 4 χρόνια αργότερα. Ο λόγος και γνωστός είναι και καλά καταγεγραμμένος: ο γάλλος βασιλιάς χρωστούσε τα μαλλιοκέφαλά του στους Ναΐτες και βρήκε ευκολότερο να τους κατηγορήσει ως αιρετικούς παρά να αποπληρώσει το κρατικό του χρέος. Στη δίκη-παρωδία της Αβινιόν, ο σύμμαχος του Φίλιππου, Πάπας Κλημης Ε’, αφόρισε το τάγμα και σηματοδότησε το (φανερό τουλάχιστον) αιματοβαμμένο τέλος του.
Τα επίσημα πρακτικά της παπικής ετυμηγορίας του 1308 δόθηκαν από το Βατικανό στη δημοσιότητα το 2011: ο Κλήμης δεν τους χαρακτήρισε αιρετικούς, παρά μόνο ανήθικους. Ο ίδιος σκόπευε μάλιστα να αναμορφώσει το τάγμα και να το ξαναβάλει στον ίσιο δρόμο του Θεού, αν και ήταν οι πιέσεις από τον γάλλο μονάρχη που τον ώθησαν να διαλύσει τελικά το τάγμα οριστικά το 1312, παραχωρώντας τα περιουσιακά του στοιχεία δεξιά και αριστερά (με τη μερίδα του λέοντος να πηγαίνει τώρα στους Ιωαννίτες Ιππότες).
Αν και δεν είναι εύκολο να δεχτεί κανείς ότι τόσος πλούτος, εξουσία και πολιτική επιρροή μπορούν να χαθούν από ένα παπικό φιρμάνι. Επιβίωσαν λοιπόν οι Ναΐτες, προσαρμόστηκαν και αφομοιώθηκαν από άλλες, ακόμα πιο απόκρυφες, σέχτες της Ευρώπης; Έχουν δίκιο οι Ελευθεροτέκτονες που ισχυρίζονται ότι είναι άμεσοι απόγονοι του τάγματος;
tmplarrnghtsss9
Ξέρουμε ότι όταν έπεσαν οι Άγιοι Τόποι στα χέρια των μουσουλμάνων, οι Ναΐτες (αλλά και τα άλλα μοναστικά τάγματα της Μέσης Ανατολής, όπως οι Ιωαννίτες και οι Τεύτονες Ιππότες) βρήκαν νέο σπίτι στη Γαλλία. Με τον τεράστιο πλούτο του και τη χώρα χρεωμένη στο ίδρυμά του, το τάγμα δεν έδινε λογαριασμό στον βασιλιά Φίλιππο, δημιουργώντας μια εκρηκτική κατάσταση κοντολογίς που καλούσε σε δραστικές λύσεις.
Οι Ναΐτες της Γαλλίας κάηκαν στην πυρά και ο Πάπας αφόρισε το τάγμα μια και καλή, αν και εκτός Γαλλίας, πέρα από μερικές σποραδικές διώξεις, οι εναπομείναντες Ιππότες δεν πειράχθηκαν. Κι έτσι κάποιοι από αυτούς εντάχθηκαν στους Ιωαννίτες της Μάλτας και στους Τεύτονες, που είχαν επιστρέψει εν τω μεταξύ στην Πρωσία και τη Βόρεια Ευρώπη.
Αν και αυτό δεν θα ήταν το τέλος τους. Γιατί οι Τεύτονες Ιππότες επιβίωσαν για άλλα διακόσια χρόνια, πριν αφομοιωθούν από την Πρωσία και την Πολωνία…
Ελευθεροτέκτονες, οι άμεσοι απόγονοι των Ναϊτών;
tmplarrnghtsss16
Είναι γεγονός ότι αρκετοί αιώνες χωρίζουν το τέλος των Ναϊτών από την ιδρυτική πράξη των Μασόνων το 1717. Οι Ελευθεροτέκτονες ήταν τότε ένα προοδευτικότατο τάγμα που φλέρταρε με τις ιδέες του Διαφωτισμού, της δημοκρατίας και του Συντάγματος. Οι Στοές τους ήταν άλλοτε πολιτιστικά κέντρα διακίνησης ιδεών που συγκέντρωναν φιλόσοφους, επιστήμονες και καλλιτέχνες.
Τόσο οι φωτισμένοι πατέρες των ΗΠΑ, όπως ο Βενιαμίν Φραγκλίνος και ο Τζορτζ Ουάσιγκτον, αλλά και ο Βολταίρος και ο Μότσαρτ ήταν κάποτε μέλη τους. Εννιά υπογραφές μάλιστα στη αμερικανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας και 13 υπογραφές στο πρώτο Σύνταγμα των ΗΠΑ έχουν μασονική καταγωγή.
Αρκετοί ιστορικοί και ακαδημαϊκοί μελετητές έχουν ωστόσο ισχυριστεί κατά καιρούς ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των Ναϊτών Ιπποτών και των τόσων παρακλαδιών της μασονίας.
Οι Μασόνοι Ναΐτες Ιππότες γεννήθηκαν λοιπόν και επισήμως στη βιβλιογραφία και όχι φυσικά από τον διακαή πόθο των Ελευθεροτεκτόνων να είναι άμεσοι απόγονοι του χριστιανικού μεσαιωνικού τάγματος. Η ερμητική αυτή ιστορία διατείνεται ότι μια χούφτα Γάλλοι Ναΐτες που επιβίωσαν από τη σφαγή κατέφυγαν στη Σκοτία, ασφαλές καταφύγιο τότε από τις διώξεις του καθολικισμού αλλά και του μανιασμένου Φιλίππου Δ’.
tmplarrnghtsss17
Στη Σκοτία βρήκαν λοιπόν ένα δεύτερο σπίτι στην τοπική μασονική Στοά, η οποία ήταν κάτι παραπάνω από πρόθυμη να τους εντάξει στις τάξεις της. Οι Ναΐτες δίδαξαν λέει στους σκοτσέζους Ελευθεροτέκτονες τις αξίες του ιπποτισμού αλλά και της πειθαρχίας, διασφαλίζοντας έτσι τη μακροημέρευση του τάγματός τους.
Το μοναστικό τάγμα επιβίωσε στη σκιώδη του αυτή μορφή μέχρι και την επίσημη διακήρυξη της Ενωμένης Μεγάλης Στοάς της Βρετανίας το 1717. Σύμβολα εξάλλου της σύμπραξης Ελευθερομασόνων και Ναϊτών βρίσκουμε συχνά στη Σκοτία, ακόμα και στις ΗΠΑ, αν και θα εδώ θα επιστρέψουμε αργότερα, καθώς οι Ναΐτες φέρονται να ανακάλυψαν και τον Νέο Κόσμο πολύ πριν τον Κολόμβο!
Η τύχη των ιερών κειμηλίων
tmplarrnghtsss10
Διάφοροι θρύλοι αλλά και μαρτυρίες περιγράφουν το πώς οι Ναΐτες κατάφεραν να περισώσουν τους ιερούς θησαυρούς της χριστιανοσύνης από τα αρπακτικά χέρια του Φιλίππου. Ο λεγόμενος «θησαυρός των Ναϊτών» έζησε μια δεύτερη ζωή και συχνά-πυκνά στον ιστορικό χρόνο εμφανίζεται κάποιος που ανατροφοδοτεί τον μύθο.
Καθ’ όλο τον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα, πλήθος πηγών τοποθετούσαν τα ιερά κειμήλια που κρατούσαν επτασφράγιστο μυστικό οι Ναΐτες σε κρύπτες στην Πορτογαλία και την Καταλονία, ισχυρά ευρωπαϊκά προπύργια του τάγματος. Η τοπογραφία των ιερών κειμηλίων των Ναϊτών απλώνεται σε όλη την Ευρώπη, αν και η Βόρεια Ισπανία συνεχίζει να κρατά τα συνωμοσιολογικά σκήπτρα.
Πλάι βέβαια στα κειμήλια της χριστιανοσύνης, δεν είναι λόγοι αυτοί που δηλώνουν εμφατικά ότι οι Ναΐτες κατά τις περίφημες ανασκαφές τους στο Όρος του Ναού δεν βρήκαν (ή δεν βρήκαν μόνο) χριστιανικούς θησαυρούς αλλά και μουσουλμανικούς! Ιερά κειμήλια του Κορανιού υποτίθεται ότι είναι επίσης θαμμένα κοντά στα ερείπια του Ναού του Σολομώντα και αυτός ήταν λέει ο λόγος που τους αναθεμάτισε ο Πάπας, καθώς είχαν πλέον απομακρυνθεί από τη χριστιανική αποστολή τους.
tmplarrnghtsss11
Αν και το Άγιο Δισκοπότηρο παραμένει σταθερά των θεωριών συνωμοσίας! Σύμφωνα με την παραδοσιακή σχολή συνωμοσιολογικής σκέψης, οι Ναΐτες μετέφεραν στις αποσκευές τους το ιερό κειμήλιο από τους Άγιους Τόπους στη Σκοτία, μετά τις διώξεις τους στη Γαλλία. Το Παρεκκλήσι Rosslyn, γεμάτο από σύμβολα των Ναϊτών και των Μασόνων, υποτίθεται ότι κρύβει στα σπλάχνα του το κύπελλο που χρησιμοποίησε ο Ιησούς στον Μυστικό Δείπνο.
Η ασίγαστη αρχαιολογική σκαπάνη των Ναϊτών φέρεται να έφερε στο φως τα πάντα: από μυστικά που περιλήφθηκαν αργότερα στη μυθολογία της Μασονίας, εβραϊκά κειμήλια από τον Ναό του Σολομώντα, ισλαμικούς θησαυρούς από το αρχαίο τέμενος, τα σύμβολα της χριστιανοσύνης και την Κιβωτό της Διαθήκης φυσικά!
Αν και όχι την ίδια την Κιβωτό, διορθώνουν λίγο αργότερα οι συνωμοσιολόγοι αυτής της γραμμής, παρά την ανεκτίμητη γνώση ότι οι Πλάκες του Νόμου μεταφέρθηκαν στην Αιθιοπία πριν από την πρώτη καταστροφή του Ναού του Σολομώντα.
tmplarrnghtsss13
Η πληροφορία αυτή χαράχτηκε με κωδικοποιημένο τρόπο σε παρεκκλήσι της Γαλλίας, η καταστροφή του οποίου διατάχθηκε από τον μέγα μάγιστρο του τάγματος στο Παρίσι όταν άρχισαν οι περιπέτειες των Ναϊτών με το γαλλικό στέμμα. Η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη Λαλιμπέλα της Αιθιοπίας είναι ο τόπος που φυλάσσεται υποτίθεται η Κιβωτός της Διαθήκης, γνώση που προσπάθησαν να εξαφανίσουν οι Ναΐτες, αν και ήταν αυτοί που έχτισαν τον συγκεκριμένο ναό πάνω στον χώρο φύλαξης του κειμηλίου.
tmplarrnghtsss12
Ήταν το 1357 μ.Χ. όταν η χήρα του αριστοκράτη Geoffrey του Charney, απόγονου του μάγιστρου Geoffroi de Charney που κάηκε δίπλα στον ίδιο τον de Molay, αποκάλυψε στην οικουμένη την Ιερά Σινδόνη. Η θεωρία κάνει εδώ λόγο ότι η Σινδόνη ήταν στα χέρια των Ναϊτών τουλάχιστον από το 1204 μ.Χ., όπως και το πιστοποιητικό ταφής του Ιησού, γραμμένο στα εβραϊκά, ελληνικά και λατινικά.
Πιστό αντίγραφο της μορφής που απεικονίζεται στη Σινδόνη του Τορίνο έχει βρεθεί ήδη από το 1945 σε εκκλησία κωμόπολης της Αγγλίας, κάτι που αποδεικνύει σε όποιους είναι έτοιμους να πιστέψουν ότι το ιερό κειμήλιο ήταν στα χέρια των Ναϊτών εδώ και αιώνες. Η χρονολόγηση με άνθρακα έδειξε ότι το αντίγραφο χρονολογείται από το 1280 μ.Χ.
Η κατάρα του de Molay
tmplarrnghtsss14
Ο Jacques de Molay κάηκε στην πυρά δίπλα στον μισοτελειωμένο καθεδρικό της Νοτρ-Νταμ του Παρισιού πριν από 700 χρόνια. Ο θάνατός του θα πυροδοτούσε τόσες θεωρίες συνωμοσίας όσο και η δολοφονία του Κένεντι, μόνο που οι αιώνες που μας χωρίζουν από τη μαρτυρική εκτέλεση του μέγα μάγιστρου του τάγματος των Ναϊτών τις έχουν κάνει σαφώς πιο ιστορικές!
Ως ο τελευταίος Μέγας Μάγιστρος των Ναϊτών Ιπποτών, ο de Molay κατηγορήθηκε για βλασφημία αλλά και σεξουαλική παρέκκλιση, όπως και τόσοι ακόμα Ναΐτες της εποχής. Ο σοδομισμός και οι ομοφυλοφιλικές περιπτύξεις περιλαμβάνονταν πια στην ημερήσια παπική ατζέντα με τις κατηγορίες κατά του τάγματος, πλάι στις αιρετικές καταδικαστικές αποφάσεις.
Μέχρι και για σατανισμό κατηγορήθηκαν οι Φτωχοί Συστρατιώτες του Χριστού ώστε να κηλιδωθεί το όνομά τους και να χρησιμεύσει ως άλλοθι στον Φίλιππο για να εξαφανίσει το τάγμα από προσώπου γης.
Ο γάλλος ηγεμόνας έβαλε να τον βασανίσουν φριχτά πριν τον παλουκώσει στην πυρά πάνω στο μικροσκοπικό νησάκι του Σηκουάνα τον Μάρτιο του 1314: ήταν η ζοφερή κορύφωση του δράματος των Ναϊτών που είχε αρχίσει πριν από εφτά χρόνια. Ο ίδιος ο βασιλιάς διέδιδε τις φήμες για τις ιερόσυλες και ομοφυλοφιλικές πρακτικές μύησης του τάγματος, ώστε να στραφεί η κοινή γνώμη εναντίον τους.
tmplarrnghtsss15
Ο de Molay καταράστηκε όμως στην πυρά τους ηθικούς αυτουργούς της εκτέλεσής του, τον Φίλιππο της Γαλλίας και τον Πάπα Κλήμη Ε’, προβλέποντας ότι θα τους συναντούσε στον άλλο κόσμο πριν από τέλος της χρονιάς. Όπως και έγινε! Ο Κλήμης πέθανε μόλις έναν μήνα αργότερα και ο μονάρχης της Γαλλίας σκοτώθηκε σε κυνηγετικό ατύχημα πριν εκπνεύσει το 1314. Ατάραχος και αγέρωχος ο μάγιστρος ξεστόμισε την ώρα που τον τύλιγαν οι πύρινες γλώσσες την κατάρα, με την ευχή ότι με τη βοήθεια του Θεού οι Ναΐτες θα εκδικούνταν κάποια στιγμή το ευρωπαϊκό κατεστημένο που τους γκρέμισε.
Η απάνθρωπη εκτέλεση του Μέγα Μάγιστρου ήταν λοιπόν αυτή που πείσμωσε τους εναπομείναντες Ναΐτες όχι μόνο να εκδικηθούν μια μέρα τον θάνατό του, αλλά και να κυριαρχήσουν στον κόσμο. Έτσι θα ξεπλήρωναν την ντροπή και βάλθηκαν λέει να το κάνουν πράξη μέσω της διάχυσής τους σε άλλες σκιώδεις οργανώσεις, όπως οι Τέκτονες, οι Illuminati και προσφάτως η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ.
Στο σκοτσέζικο μάλιστα τάγμα των Ναϊτών υποτίθεται ότι υπήρχε και ο υψηλότατος βαθμός του «Εκδικητή», με τις δικές του αρμοδιότητες να είναι το ποδοπάτημα της καταδικαστικής παπικής βούλας και ο αφανισμός της γαλλικής μοναρχίας. Μασονικός θρύλος έλκει την καταγωγή του από την εκτέλεση και την κατάρα του Jacques de Molay.
Περιττό να αναφερθεί λοιπόν ποιος ήταν ο κινητήριος μοχλός της Γαλλικής Επανάστασης, του δημοκρατικού κινήματος που έφερε στην γκιλοτίνα τον Λουδοβίκο ΙΣΤ’! Ανώνυμος γάλλος Ελευθεροτέκτονας (ή μήπως Ναΐτης;) λέγεται μάλιστα πως όρμησε στη λαιμητόμο, βούτηξε τα χέρια του στο βασιλικό αίμα (ή, κατά άλλες πηγές, άρπαξε το κεφάλι και το σήκωσε από τα μαλλιά) και ούρλιαξε: «Jacques de Molay, δικαιώθηκες»!
Η ανακάλυψη της Αμερικής
tmplarrnghtsss18
Και για το τέλος, ώρα να δούμε το καλύτερο συνωμοσιολογικό σενάριο που αφορά στους Ναΐτες. Ήταν στη δεκαετία του 1980 κυρίως όταν ένα κύμα από εκδόσεις και δημοσιεύσεις βάλθηκε να βρει αναλογίες και συνέχεια μεταξύ της ιστορικής παρουσίας των Ναϊτών στη Σκοτία και της ανάδυσης των Μασόνων Σκοτσέζων Ναϊτών στον Νέο Κόσμο. Η διασύνδεση του Παρεκκλησιού Rosslyn, των Ελευθεροτεκτόνων, των Ναϊτών και του Αγίου Δισκοπότηρου έχουν αποτελέσει αντικείμενο ευρύτερης υπόθεσης, με τη λογοτεχνία να έρχεται απλώς να εκμεταλλευτεί το πράγμα μέχρι εκεί που δεν παίρνει.
Ήταν λοιπόν ένας μικρός και χαμένος στολίσκος των Ναϊτών που τα έκανε όλα, αν πιστέψουμε τα πρακτικά της φρικιαστικής ανάκρισης του Jean de Chalons από τη μεσαιωνική Ιερά Εξέταση, όταν τα είπε όλα χαρτί και καλαμάρι: Ο μάγιστρος Gerard de Villiers, για να γλιτώσει τη σύλληψή του, είχε αποδράσει με 18 πλοιάρια και 50 άλογα, μεταφέροντας φυσικά στα αμπάρια τους όλο τον θησαυρό των Γάλλων Ναϊτών.
Όπως ξέρουμε, η Σκοτία έγινε ο τόπος προορισμού των κατατρεγμένων ιπποτών και σύντομα ο στολίσκος αυτός βρήκε τον δρόμο του προς την Αμερική, ακολουθώντας τα αρχαία θαλάσσια μονοπάτια των Βίκινγκ, τα οποία γνώριζαν εξάλλου καλά οι σκοτσέζοι θαλασσοπόροι.
tmplarrnghtsss19
Οι Ναΐτες φέρονται να κατέπλευσαν αρχικά στη Nova Scotia του Καναδά και από κει να βρήκαν αργότερα πέρασμα στην περιοχή που θα γινόταν αιώνες αργότερα γνωστή ως ΗΠΑ, όπου και αποθήκευσαν με πάσα μυστικότητα το σεβαστό τους κομπόδεμα.
Ακόμα όμως κι αν αυτό το σενάριο δεν επιβιώνει στην ψύχραιμη ανάλυση, οι Ναΐτες πέρασαν στην Αμερική μέσα από τη Μασονία, καθώς όπως είπαμε ήταν οι κυνηγημένοι Ναΐτες που ίδρυσαν τον Ελευθεροτεκτονισμό. Τα σύμβολά τους υιοθετήθηκαν εν πολλοίς από τους Ελευθεροτέκτοντες και αντίστοιχες παραστάσεις συναντάμε τόσο στη Σκοτία όσο και την Αμερική.
tmplarrnghtsss3
Η απήχηση των Ναϊτών Ιπποτών παρά τους τόσους αιώνες που μας χωρίζουν από τη δράση τους παραμένει εντυπωσιακή σε παγκόσμιο επίπεδο. Πολύ μελάνι έχει χυθεί για τα μεσαιωνικά τους καμώματα, αν και είναι περισσότερο αυτό που χύνεται για τη δραστηριότητά τους μέσα σε άλλες μυστικιστικές σέχτες, αυτές που επιβουλεύονται δηλαδή τον κόσμο μας και απεργάζονται μυστικά σχέδια για τη νέα παγκόσμια τάξη.
Ολοκληρώνοντας, ένα ιστορικό ερώτημα παραμένει και δεν έχει ακόμα ικανοποιητική απάντηση: όταν ο Φίλιππος Δ’ μάντρωσε τους Γάλλους Ναΐτες ώστε να απαλλαγεί από τον βραχνά της αποπληρωμής των δανείων που τους όφειλε, πίστευε ότι ο ζηλευτός πλούτος των ιπποτών θα περιερχόταν πια στα χέρια του. Δεν βρήκε όμως μήτε φράγκο ζωγραφιστό! Μπορεί ο Πάπας να είχε εκχωρήσει τώρα όλα τα ακίνητα περιουσιακά τους στοιχεία στους Ιωαννίτες Ιππότες και σε αντίστοιχα τάγματα, πού ήταν όμως το αμύθητο παραδάκι των άλλοτε Φτωχών Στρατιωτών του Χριστού;
Όταν οι άντρες του περικύκλωσαν τους Ναΐτες, δεν υπήρχε τίποτα να βρεθεί. Μήπως είχαν ειδοποιηθεί για τη συνωμοσία εναντίον τους; Ο στόλος τους εξαφανίστηκε εξάλλου τον ίδιο καιρό που χάθηκε από προσώπου γης και ο θησαυρός τους.
Όσο δεν παίρνουμε ικανοποιητική απάντηση σε αυτό το ερώτημα, ο μύθος των Ναϊτών Ιπποτών θα συνεχίζει να ζει!

ΠΡΟΣΟΧΗ! Προειδοποίηση ΕΟΦ για επικίνδυνο φάρμακο που καταναλώνουμε τακτικότατα!!! Σοβαρές παρενέργειες

 
Σοβαρές βλάβες στο ήπαρ μπορεί να προκαλέσουν δεκάδες φάρμακα που περιέχουν την ουσίανιμεσουλίδη, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, ο οποίος συνέστησε τον περιορισμό της χρήσης τους έως το πολύ δεκαπέντε ημέρες για κάθε θεραπεία. Συνεπώς, όλα τα κουτιά που περιέχουν περισσότερες από 30 δόσεις (δισκία ή φακελάκια) θα πρέπει να αποσυρθούν άμεσα από την αγορά.
Το πιο γνωστό φάρμακο που κυκλοφορεί στη χώρα μας είναι το Mesulid. Η οδηγία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, όμως, αφορά άλλα 44 φάρμακα που περιέχουν τη συγκεκριμένη ουσία.



Σύμφωνα με ανακοίνωση του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ), συνιστάται στους γιατρούς να βασίζουν την απόφασή τους να συνταγογραφούν νιμεσουλίδη (nimesulide) σε προσεκτική εξέταση των συνολικών κινδύνων του ασθενούς.
Τα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν nimesulide για συστηματική χορήγηση έχουν εγκριθεί σ’ έναν αριθμό κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την αντιμετώπιση του οξέος πόνου, των συμπτωμάτων επώδυνης οστεοαρθρίτιδας και της πρωτοπαθούς δυσμηνόρροιας (πόνοι περιόδου).
Οι άδειες κυκλοφορίας των προϊόντων που περιέχουν nimesulide ανεστάλησαν στην Ιρλανδία στις 15 Μαΐου 2007, μετά από αναφορές ασθενών που εισήχθησαν στο νοσοκομείο εξαιτίας σοβαρών παρενεργειών που αφορούσαν το ήπαρ.
Υστερα από αυτό, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ξεκίνησε έρευνες, ώστε να εξεταστεί η ασφάλεια των συγκεκριμένων φαρμάκων και ενημέρωσε όλα τα κράτη-μέλη.
Εως ότου ξεκαθαριστεί το τοπίο, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων αλλά και ο ΕΟΦ συνιστούν τον περιορισμό της διάρκειας θεραπείας με nimesulide έως το πολύ 15 ημέρες, ενώ όλα τα κουτιά που έχουν περισσότερες από 30 δόσεις πρέπει να αποσυρθούν από την αγορά.

Disney, Illuminati, Σατανισμός, Παιδιά, S%x και Έλεγχος του Νου – Ξυπνήστε!

Disney, Illuminati, Σατανισμός, Παιδιά, Sex και Έλεγχος του Νου

ΠΡΟΣΟΧΗ… ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΘΕΟ… Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΡΟΕΛΑΥΝΕΙ…


Εκθέτοντας υποσυνείδητα σεξουαλικό περιεχόμενο που απευθύνεται σε νέους και παιδιά από το Χόλιγουντ, τις τηλεοπτικές εκπομπές, τις ταινίες, καθώς και τη βιομηχανία της μόδας. Παιδοφιλία. Το Disney Channel και οι Disney ταινίες εκτίθενται. Νεαρά κορίτσια μετατρέπονται σε μίνι «γατάκια» του σεξ!!!
   


hellasforce.com

Απίστευτο: Καμουφλαρισμένη γιαγιά με μηχάνημα τροχαίας καταγράφει ταχύτητα και πινακίδες στην Αθηνών-Λαμίας [εικόνες]

Σαρώνουν στο Διαδίκτυο και τα social media οι φωτογραφίες μιας ηλικιωμένης γυναίκας η οποία έχει αναλάβει τον ρόλο… τροχονόμου στην Αθηνών-Λαμίας.
Τις φωτογραφίες δημοσιεύει το AUTOBLOG.gr το οποίο σημειώνει ότι η γιαγιά, η οποία φορώντας μια κουκούλα κρύβεται πίσω από μια κολόνα, βρίσκεται κάτω από την γέφυρα της Ανω Κηφισιάς, δύο χιλιόμετρα μετά την έξοδο προς Βαρυμπόμπη, στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας. 
Απίστευτο: Καμουφλαρισμένη γιαγιά με μηχάνημα τροχαίας καταγράφει ταχύτητα και πινακίδες στην Αθηνών-Λαμίας [εικόνες]Απίστευτο: Καμουφλαρισμένη γιαγιά με μηχάνημα τροχαίας καταγράφει ταχύτητα και πινακίδες στην Αθηνών-Λαμίας [εικόνες]
Η ηλικιωμένη είναι εξοπλισμένη με «πιστόλι» τροχαίας και καταγράφει ταχύτητα και πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων.
Απίστευτο: Καμουφλαρισμένη γιαγιά με μηχάνημα τροχαίας καταγράφει ταχύτητα και πινακίδες στην Αθηνών-Λαμίας [εικόνες]
Φωτογραφίες από το autoblog.gr

Μεγάλοι Μύστες… Απολλώνιος ο Τυανεύς. Ο τελευταίος των Πυθαγορείων;

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
/
 
Οταν η εγγυμονούσα μητέρα του είδε στό όνειρό της έναν Θεό καί τόν ρώτησε γιά τό μέλλον τού παιδιού πού θά γεννιόταν,εκείνος τής απάντησε: Θά γεννήσης εμέ!

Γεννήθηκε τόν 3ο χρόνο π.Χ. στά Τύανα τής Καππαδοκίας από πολύ πλούσιους γονείς.
Από μικρή ηλικία επροκάλεσε τό θαυμασμό τών συγχρόνων του γιά τά εξαιρετικά του χαρίσματα, τήν ευφυία καί τήν καταπληκτική μνήμη του.

Σέ ηλικία μόλις 14 χρόνων ο πατέρας του τόν εμπιστεύθηκε στόν διαπρεπή ρήτορα Ευθύδημο, στήν Ταρσό τής Κιλικίας.
Ο νεαρός Τυανεύς, γεμάτος από δίψα γιά μάθηση, δέν μπόρεσε νά προσαρμοσθή στίς
συνήθειες τών κατοίκων αυτής τής πόλης πού εκείνη τήν εποχή ήταν τό κέντρο τεμπελιάς
καί φιληδονίας. Εφυγε λοιπόν καί εγκαταστάθηκε στάς Αιγάς, μιά πόλη διάχυτη από Ελληνικό πνεύμα εξ αιτίας τής πληθώρας τών φιλοσοφικών σχολών της.

Ο Απολλώνιος , στήν αρχή επισκεπτόταν όλες τίς σχολές, επιθυμόντας νά μυηθή σέ όλα
τά φιλοσοφικά συστήματα. Τού Πλάτωνα, τού Αριστοτέλη, τού Χρυσίππου, τού Επίκούρου
καί άλλων. Ομως πολύ γρήγορα η φύση του τόν έσπρωξε στή Πυθαγόρεια φιλοσοφία.
Τήν έδρα τής Πυθαγορείου σχολής, τότε, κατείχε ο Εύξενος εξ Ηρακλείας στόν οποίον
ο νεαρός δεκαεξάχρονος ώφειλε πλέον τή πυθαγόρεια παίδευσή του.

Αρχιζε σχολαστικά νά εφαρμόζη τή γεμάτη περιορισμούς καί αυτοπειθαρχία διαβίωση,έτσι
ακριβώς όπως «Εκείνος έφα»! Απαρνήθηκε τά οικογενειακά πλούτη καί τίς ανέσεις καί ντυμένος μέ απλά λινά υφάσμτα, αποφεύγοντας οτιδήποτε τό ζωϊκό, διέμενε για μακρύ
χρονικό διάστημα μέσα στά ιερά καί ιδιαίτερα στό Ασκληπιείον όπου κατέκτησε τήν εύνοια καί τήν εκτίμηση τών λειτουργών του.
Ο Απολλώνιος, συμφωνα μέ τό παράδειγμα τού Μεγάλου Διδασκάλου, επραγματοποίησε
πολλά ταξείδια προκειμένου νά γίνη κάτοχος κάθε σοφίας. Τήν περιγραφή τών περιηγήσεών του, έγραψε ο πιστός του μαθητής καί ακόλουθος, Δάμις ο Νινευίτης, όμως,
επειδή από τή διήγηση έλλειπε η λογοτεχνική κομψότητα, η αυτοκράτειρα Ιουλία Δόμνα
σύζυγος τού Σεπτίμου Σεβήρου, ανέθεσε στον Φλάβιο Φιλόστρατο ικανώτατο Διδάσκαλο- Ρήτωρα, νά καλλωπίση τά εξιστορούμενα, ώστε νά γίνη θελκτική η ανάγνωση τών περιστατικών γύρω από τόν Απολλώνιο τόν οποίον αυτή εθαύμαζε.

Ο Φιλόστρατος δέν αρκέστηκε μόνον στίς διηγήσεις τού Δάμιδος αλλά προκειμένου νά
καταστήση τό έργο του τέλειο, προσέτρεξε σέ οτιδήποτε είχε διασωθεί γύρω από τόν
πασύγνωστο πλέον Τυανέα όπως π.χ. στόν Μάξιμο πού εξιστορούσε τήν στό Ασκληπιείον
διατριβή τού Απολλωνίου καί στή «Διαθήκη» καί στίς «Επιστολές» πού ο ίδιος έγραψε.
Εκτός από τόν Φιλόστρατο, σύγχρονοι καί μεταγενέστεροι,ασχολήθηκαν μέ τόν Τυανέα.
Ο Δίων ο Κάσσιος, ο Αμιανός Μαρκελλίνος, ο Λουκιανός, ο Ιεροκλής, ο Ευσέβιος, ο Κασ-
-σιόδωρος καί ο μοναχός Ισίδωρος. Επίσης Βυζαντινοί χρονογράφοι όπως ο Φώτιος.
Ο σύγχρονός μας Γάλλος φιλόλογος-ελληνιστής Μάριος Μενιέ αναφέρει ότι:
αντιπροσώπευε τήν εξιδανικευμένη καί με νέο φωτοστέφανο Σχολή τών Νεοπυθαγορείων,
η οποία επέβαλε τό κύρος της σέ όλες τίς ψυχές πού επεδίωκαν ανάταση καί ηθική μεταρ-
-ρύθμιση.
Ο επίσης Γάλλος σοφός Ζάν Ρεβίγ παραδέχεται ότι ο Απολλώνιος άσκησε βαθειά εντύπωση
στά πλήθη καί αφιέρωσε τή ζωή του στήν ηθική ανύψωση τών συγχρόνων του.
Ξαναγυρίζοντας πίσω:Ο Απολλώνιος είχε σχεδόν θεοποιηθεί ζωντανός καί πεθαμένος.
Ο Αυρηλιανός όταν κατέλαβε τά Τύανα ζήτησε νά τόν γνωρίση καί εντυπωσιασμένος,
απαγόρευσε στούς στρατιώτες νά θίξουν τήν πόλη.
Ο Καρακάλας ανήγειρε Ιερόν πρός τιμή του, πολλές άλλες πόλεις ανήγειραν βωμούς καί
τόν ελάτρευαν καί στήν Εφεσο δέ, ελατρεύετο σάν «Ηρακλής αλεξίκακος»
Εκόπηκαν νομίσματα μέ τή μορφή του καί στή Βιβλιοθήκη τών Παρισίων, υπάρχει Μετάλλιο μέ τήν εικόνα τού Απολλώνιου.
Ας δούμε τώρα ορισμένες «κατά Φιλόστρατον» περικοπές:
Ο Απολλώνιος, κατά τρόπον θειότερον καί αυτού τού Πυθαγόρου επλησίασε πρός τή σοφία. Αλλοι τόν επαινούν γιά πολλά, άλλοι τόν διαβάλλουν σάν μάγο.
Aυτοί οι τελευταίοι, προβάλουν έντονα τή συναναστροφή του με τούς Μάγους τής Βαβυλώνας καί τών Ινδιών, τούς Βραχμάνες, τούς Γυμνούς τής Αιγύπτου.
Αλλά τότε…γιατί λοιπόν αφού καί ο Εμπεδοκλής, ο ίδιος ο Πυθαγόρας καί ο Δημόκριτος είχαν τίς ίδιες συναναστροφές, δέν εθεωρήθηκαν ακόλουθοι τής τέχνης τής μαγείας;
Προαισθανόταν, προέβλεπε καί προμάντευε όπως ακριβώς ο Σωκράτης με τό Δαιμόνιο καί
ο Αναξαγόρας μέ τή βροχή καί τόν λίθο εξ ουρανού, πού όμως κανείς δέν ονόμασε μάγους!

Η φήμη του όταν νεαρός ήταν στό Ασκλιπιείον, ήταν τόσο διαδεδομένη ώστε νά λέγεται στήν Κιλικία σάν παροιμία σέ όποιον βιαζόταν:
«Πού τρέχεις; μήπως γιά νά δής τόν έφηβον;»
Εθεράπευε εκεί,μεταχειριζόμενος λόγια σαφή καί σοφά, σοφότερα λέγεται, τού Ηρακλείτου
ο οποίος μιλούσε χρησμικά καί συγκεχυμένα!
Οταν έμεινε στάς Αιγάς, μετέβαλε τό Ιερόν σέ «Λύκειον» καί «Ακαδήμειαν» καί ήταν μόλις
23 χρόνων.
Οταν έμαθε ότι ο Κλαζομένιος φιλόσοφος Αναξαγόρας παρέδωσε τή γή καί τά κτήματά του
σέ αγέλες βοδιών καί προβάτων, έλεγε ότι αυτός εφιλοσόφησε μάλλον γιά τά ζώα παρά γιά τούς ανθρώπους.
Εχαιρε σεβασμού καί εμπιστοσύνης καί από τόν απλό λαό αλλά καί από Αρχοντες καί δέν ήταν λίγες οι φορές πού οι ίδιοι τόν καλούσαν γιά σοφές διευθετήσεις διαφορών.
Χρησιμοποιούσε συχνά τίς λέξεις «γνωρίζω», «πρέπει νά γνωρίζετε», οι φράσεις του ήσαν βραχείς καί στερεές καί οι λέξεις κυριολεκτικές καί προσαρμοσμένες στά πράγματα.
Ελεγε: «Ο σοφός διαλέγεται σάν νομοθέτης. Διότι ο νομοθέτης πρέπει γιά όσα επείσθη, αυτά σάν επιταγές νά τά επιβάλλη στό πολύ πλήθος.»

Στά «Πιστεύω» του ενυπήρχε τό ότι ο νέος πρέπει νά ταξιδεύη καί νά αποδημή σέ ξένες χώρες. Ηθελε νά επισκεφθή τούς σοφούς Βραχμάνες καί Υλοβίους, νά σπουδάση τά έθιμα καί τίς θεωρίες τών μάγων στή Βαβυλώνα καί στά Σούσα. Βρισκόταν στήν αρχαία Νίνον όταν ήλθε κοντά του σάν φοιτητής ο Δάμις ο οποίος άρχισε πλέον να συνταξιδεύη μαζί του καί σαυτόν οφείλουμε τίς περισσότερες υποθήκες τού Τυανέως.
Φθάνοντας στή Μεσοποταμία, ο τοποθετημένος τελώνης πανω στή γέφυρα, τόν ερώτησε
τί μεταφέρει. καί ο Απολλώνιος τού απήντησε:
« Φέρω μαζί μου σωφροσύνη,δικαιοσύνη, αρετή,εγκράτεια, ανδρεία, άσκηση.»
καί όταν τού εζήτησε λεπτομερή κατάλογο όλων αυτών τών «θηλυκών», εκείνος τού είπε:
«Δέν μού επιτρέπεται, διότι δέν μεταφέρω δούλες αλλά κυρίες».
Ταξιδεύοντας με τούς Αραβες έμαθε τή γλώσσα τών ζώων καί τά προμηνύματα τών πουλιών, καθώς καί τή τέχνη τής μαντείας.
Συναντώντας ημιβάρβαρους διαπιστώνει ότι η φήμη του είχε προηγηθεί καί τυχαίνει υποδοχής ηγεμόνος σέ πολλά μέρη, απορρίπτοντας πλουσιοπάροχα δώρα. Ετσι κατάφερε με τήν επιρροή του να βελτιώση τίς συνθήκες διαβίωσης τής αποικίας τών Ερετριέων, κοντά στή Βαβυλώνα, οι οποίοι εκεί ζούσαν από όταν οι Πέρσες τούς μετέφεραν σάν αιχμαλώτους πρίν από 88 χρόνια, μετά τήν άλωση τής Ερέτριας.
Μέ τήν παραμονή του στή Βαβυλώνα, γίνεται λεπτομερέστατη παρουσίαση θαυμάσιων
αρχιτεκτονημάτων, τών πλουσίων ανακτόρων καί τής εξεζητημένης χρήσης τού χρυσού.
Ο Δάμις αφηγήται ότι ο Απολλώνιος πολλά έμαθε από τούς Μάγους τους αλλά καί πολλά τούς εδίδαξε. Οταν δέ ο ίδιος,ο Δάμις , κάποτε τόν ρώτησε: «τί είναι οι Μάγοι;» απάντησε:
«Σοφοί μέν,αλλά όχι σέ όλα τα πράγματα.»
Ιστορική έμεινε η αγέρωχη στάση του μπροστά στόν αλαζόνα Βασιληά ο οποίος όχι μόνον
έκπληκτος τόν εθαύμασε αλλά καί τόν παρεκάλεσε γιά τίς συμβουλές του.
Ο Δάμις πολλά παραθέτει γιά τίς σοφές συνομιλίες τους καί τά αποφθεύγματά του, αναφέρεται δέ συχνά καί καλεί στή μνήμη αρχαίες ιστορίες καί μορφές επιφανών Ελλήνων.
Οταν έφθασε ο καιρός νά αναχωρήση γιά τίς Ινδίες, επείσθη τελικά νά δεχθή συνοδούς καί
καμήλες γιά τό ταξείδι τους. Πλησίαζε τόν Καύκασο όταν είχε τίς πρώτες επαφές μέ τούς
ιθαγενείς από όπου καί οι τοπικές γεωγραφικές καί εθιμικές εμπειρίες του.
Μέ έκπληξη διαπιστώνει ότι ο ελληνικότατος μύθος τού δεσμώτη Προμηθέα πάνω στόν Καύκασο, είναι ολοζώντανος ανάμεσα στούς βαρβάρους.
Η δύναμη τού μύθου ήταν τόσο έντονη, ώστε κυνηγούσαν με πυρφόρα βέλη τούς αετούς, εκδικούμενοι γιά το σηκώτι τού Προμηθέα.
Φθάνοντας στή κορυφή τού πανύψηλου όρους, ο Δάμις θυμάται ένα ακόμα μάθημα Φιλοσοφίας:(εν συντομία οι ερωταποκρίσεις)
«Πές μου Δάμι, πού είμαστε χθές;» καί ο Δάμις: «στή πεδιάδα»
Απολλώνιος: «Σήμερα δέ πού;»
Δάμις: «Στόν Καύκασο..εκτός καί τό ελησμόνησα…αλλά έχει τόση σημασία η ερώτηση;» «Ποία η διαφορά Δάμι;»
«Χθές είμαστε χαμηλά όπου εύκολα πολλοί βαδίζουν, σήμερα ψηλά όπου λίγοι δύσκολα ανεβαίνουν»
«Ακριβώς Δάμι καί άν δέν έχεις καταλάβει τή διαφορά, είσαι ακόμα κάτω.
Ολοι παραδέχονται ότι, από δύσκολους δρόμους, στήν κορυφή βρίσκεται το θείον, λίγοι όμως φθάνοντας κοντά σαυτόν τόν απέραντο καί θείο μηχανισμό, κοντά στόν ουρανό καί ανάμεσα στά άστρα καί βλέποντας στήν ανατολή τόν ήλιο νά έρχεται νωρίτερα, εκφέρουν γνώμες σαφέστερες!»

Φθάνουν στίς ινδίες όπου συναντούν ανθρώπους πάνω σέ ελέφαντες. Δίνεται αφορμή, μέ τή θέα ενός μικρού παιδιού πού οδηγεί έναν τεράστιο ελέφαντα, νά αναπτυχθή ολόκληρη συζήτηση γιά τή δύναμη τού νού καί τήν χρησιμοποίηση του γιά εκμετάλευση.
Αλλη συζήτηση εκεί γιά τίς σχέσεις ανθρώπου καί ζώων, ανθρώπου καί χρήματος, ανθρώπου καί τροφής.
Ανεβαίνουν στό όρος Νύσα όπου υπάρχει ιερόν τού Διονύσου, περιστοιχισμένο από αμπελώνες, κισσούς καί δάφνες. Οι Ινδοί ισχυρίζονται ότι ο ίδιος ο Διόνυσος τό κατασκεύασε γιά τόν εαυτό του. Βρήκαν ακριβά αφιερώματα μέσα στό ιερό, μπροστά
σε ένα άγαλμα λαξευμένο σέ λευκόλιθο καί έμαθαν ότι καί εκεί τελούσαν τά όργια τού θεού, όπου έπαιρναν μέρος όλοι οι λαοί πού κατοικούσαν γύρω από τό όρος.
Συγκρίνουν μύθους καί συνήθειες – απομεινάρια τής πορείας τού Μ.Αλεξάνδρου.
Ο Απολλώνιος επέστρεψε χωρίς κενά στή σοφία του. Πότε; Πού; Ποιός συνέχισε;
Νεώτεροι κατακριτές διατείνονται ότι ο βίος τού Απολλωνίου γράφτηκε προκειμένου να επισκιάση τόν κατά τούς χρόνους εκείνους ανατείλαντα Ηλιον τής Βηθλεέμ.Δέν έχει όμως καμία λογική υπόσταση αυτός ο ισχυρισμός, διότι όσο καί σχολαστικά νά ψάξη κάποιος, πουθενά δέν υπάρχει ο παραμικρός υπαινιγμός!
Οταν η αυτοκράτειρα Ιουλία Δόμνα παρώτρυνε τόν Φιλόστρατο γιά τή συγγραφή, ήταν
μιά εποχή πού άτομα καί κύκλοι περίμεναν τή σωτηρία τους από μία πνευματική αναγέν-
-νηση τών πυθαγορείων παραδόσεων καί από μίαν αντίληψη φιλοσοφικώτερη από τά δόγματα, τούς μύθους καί τούς τύπους τών αρχαιοτέρων -καί όχι μόνον- θρησκειών.
Μήπως αυτή η συγγραφή ήταν μιά κραυγή απόγνωσης καί ένα κάλεσμα-ερώτημα;
«Τίνος η σειρά είναι τώρα; Ποιός θα παραλάβη τή Πυθαγόρεια σκυτάλη;
Κάποιοι, μέ διαστρευλωμένες αλήθειες, τέλειωσαν λοιπόν τήν «επικίνδυνη» σοφία τών Ελλήνων;»
Πιστεύω ότι, είναι τουλάχιστον οξύμωρον λαοί μέ πανάρχαιους πολιτισμούς
νά γοητεύονται καί να γίνονται σοφότεροι με τό Ελληνικό πνεύμα
καί οι Ελληνες νά εκστασιάζονται μέ ήθη, μύθους καί έθιμα βαρβαρικά.
Σε αυτό τό σημείο ο ομιλών, φοβούμενος τή χιονοστιβάδα τών πελαγοδρομήσεων, κρίνει
ότι πρέπει νά κλείση τό αφιέρωμα σ’αυτόν τόν σπουδαίο Πυθαγόρειο Ελληνα φιλόσοφο.
Οπως τονίζει καί ο έγκρειτος μεταφραστής τού Φιλοστράτου Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς, από όπου καί σταχυολογήματα τού ομιλούντος, :
«είθε η ανάγνωση τού βίου καί τών πράξεων τού υπερφυούς τούτου ανδρός, νά ασκήση επιρροήν επί τών ηθών καί τής νοοτροπίας τών συγχρόνων Ελλήνων».

Στοιχεία:ΠΑΠΥΡΟΣ

master-lista

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΝΕΡΟΥ

Από την εποχή που οι Ρωμαίοι κατασκεύαζαν πολύπλοκα υδραγωγικά συστήματα, από τότε που ο Αρχιμήδης έκανε πειράματα με την μπανιέρα του και οι Ινδοί έκαναν αναζωογονητικά λουτρά που επιμήκυναν τη ζωή, από τότε που ο Πλίνιος έγραφε για τις θεϊκές ιδιότητες του νερού, από τότε που ο πρώτος άνθρωπος παρατήρησε την ανταπόκριση που είχε η στάθμη του νερού στις φάσεις της σελήνης, από τότε που ζούσαν οι Νεράιδες και οι Συλφίδες στα νερά των ποταμών και των λιμνών, αλλά και από τότε που ο Μέσμερ μαγνήτιζε το νερό με τους τεράστιους μαγνήτες του Βίλχελμ Ράιχ παρατηρούσε τους ομόκεντρους κύκλους που δημιουργούνται στον νερό, αν κάποιος ρίξει πέτρα…

Γνωρίζαμε πολύ καλά κάτι που σήμερα το έχουμε ξεχάσει: κάτι πολύ παράξενο συμβαίνει με το νερό. Τα μυστικά που κρύβει το πιο απαραίτητο στοιχείο για τη ζωή- μετά τον αέρα- μας έχουν αποκαλυφθεί πολλές φορές, και άλλες τόσες έχουν χαθεί μέσα στον χρόνο που όλα τα σβήνει. Στον χρόνο που δεν θα αργήσει να σβήσει και τα δικά μας ίχνη, αν δεν μπορέσουμε να αναστρέψουμε τα εγκλήματα που διαπράττουμε καθημερινά ενάντια στη Φύση που μας φιλοξενεί. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που θέλουν να ελέγξουν το νερό … και Το Νερό Της Φύσης Υπό Έλεγχο.
Οι άνθρωποι της γνώσης, που προεκτείνουν τι έρευνές τους πέρα από τη συμβατική επιστήμη της εποχής τους αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να κατανοήσουν και να προστατεύσουν τις δυνάμεις της Φύσης –που συχνά η επιστήμη προσπαθεί να τη δαμάσει βίαια- αποτελούν ένα πολύ σπάνιο δείγμα διανοητών. Το έργο τους σπάνια καταφέρνει να βγει στην επιφάνεια, σε μια εποχή όπου η ασύστολη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων αδιαφορεί για την διατάραξη της φυσικής αρμονίας, αλλά ούτε και γνωρίζει τρόπους για να συμβαδίσει με την αρμονία αυτή.
Ένας τέτοιος σπάνιος άνθρωπος- κλειδί ήταν και ο Αυστριακός ερευνητής Δρ. Βίκτωρ Σαουμπέργκερ. Ήδη, από το 1920, μας είχε προειδοποιήσει για την κρίση του περιβάλλοντος στην οποία έχουμε σήμερα παγιδευτεί, και από την οποία μονάχα λίγες ελπίδες έχουμε να αποδράσουμε. Κατά τη διάρκεια της ζωής του γνώρισε το χλευασμό και την ειρωνεία, αλλά σήμερα πλέον το ενδιαφέρον για το έργο του έχει αρχίσει να μεταδίδεται όλο και περισσότερο, παραδόξως. Πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν εντυπωσιαστεί από τον δυναμικό και διερευνητικό του χαρακτήρα, από το τραγικό πεπρωμένο του και από τις εκπληκτικές θεωρίες του, με τις οποίες θέλησε να αλλάξει τον κόσμο.
Το κεντρικό θέμα των ερευνών του Δρ. Σαουμπεργκερ ήταν το νερό και η κίνηση. Ο ίδιος έλεγε:
«Η επικρατούσα τεχνολογία χρησιμοποιεί τις λανθασμένες μορφές κίνησης. Οι μηχανές μας και οι μέθοδοι μας διοχετεύουν τα στοιχεία της Φύσης όπως τον αέρα, το νερό και άλλα υγρά αέρια, σε έναν τύπο κίνησης που η Φύση τον χρησιμοποιεί μονάχα για να αποσυνθέτει και να διαλύει την ύλη. Η Φύση χρησιμοποιεί έναν άλλον τύπο κίνησης για να ανοικοδομεί και να αναζωογονεί. Όταν η τεχνολογία μας χρησιμοποιεί μονάχα την κίνηση της αποσύνθεσης, μεταμορφώνεται σε νεκρή τεχνολογία. Μια καταστροφική τεχνολογία, που μολύνει επικίνδυνα όλο το φυσικό περιβάλλον»
Ο Δρ. Σαουμπέργκερ πειραματίστηκε προσπαθώντας να θέσει σε πρακτική χρήση την αναζωογονητική αρχή της Φύσης, που ο ίδιος ονόμαζε «κυκλωτική σπειροειδή κίνηση».

Οι περιγραφές των κατορθωμάτων του πολλές φορές μοιάζουν με καθαρή φαντασία. Η ίδια η γλώσσα που χρησιμοποιεί για να περιγράψει ο ίδιος ευρήματα του και τις θεωρίες του είναι πολλές φορές δύσκολη να την καταλάβει κανείς και να την μεταφράσει. Συχνά ήταν αναγκασμένος να χρησιμοποιεί τους δεδομένους επιστημονικούς όρους με δικές του παραλλαγές, για να εξηγήσει τις θεωρίες του, γιατί οι παλιοί ορισμοί δεν μπορούσαν να εκφράσουν αυτά που ήθελε να πει.
Έφτανε στο σημείο να εφευρίσκει νέα νοήματα και ορολογίες που είναι πολύ δύσκολο να γίνουν κατανοητές για τον μέσο άνθρωπο. Γνώριζε τα προβλήματα που προκύπτουν από κάτι τέτοιο, αλλά δεν έβλεπε άλλη εναλλακτική λύση. Το έργο του είναι γεμάτο πολύπλοκους συλλογισμούς και δυσνόητες πειραματικές εξηγήσεις. Ένας από τους συνεργάτες του, ο καθηγητής Βίλχεμ Μπάλτερς είχε πει:
«Μα πως είναι δυνατό να καταλάβει κανείς εύκολα τη γλώσσα του Σαουμπέργκερ; Το έργο του ανήκει στο Μέλλον»
Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ: Ο Βίκτωρ Σαουμπέργκερ καταγόταν από μια πολύ παλιά αριστοκρατική οικογένεια της Βαυαρίας. Γεννήθηκε το 1885 κοντά στην λίμνη ΠλοκενσταΪν της Αυστρίας. Από πολύ μικρό παιδί είχε δείξει έντονο ενδιαφέρον για οτιδήποτε σχετιζόταν με τη Φύση. Ο ίδιος θυμάται ότι η μητέρα του πάντα του έλεγε:
« Αν βρεθείς σε δύσκολες στιγμές στη ζωή σου, και δεν ξέρεις σε ποιον να απευθυνθείς για βοήθεια, πήγαινε σε μια πηγή στο βουνό και άκου τη μουσική που παίζει το νερό της. Τότε, όλα, θα δεις, όλα θα πάνε καλά…»
Όταν ήταν ακόμη νεαρός, μελετούσε τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονταν τη Φύση και τα στοιχεία της οι άνθρωποι της εξοχής. Έγραφε γι’ αυτούς:
«Βασίζονταν σε αυτά που έβλεπαν με τα ίδια τους τα μάτια και σε ό,τι ένιωθαν από την έμπνευση τους. Πάνω απ’ όλα, αναγνώριζαν την εσωτερική θεραπευτική δύναμη του νερού, και καταλάβαιναν ότι το νερό, διοχετευμένο τη νύχτα μέσα από αρδευτικά κανάλια, μπορεί να δώσει πολύ μεγαλύτερη σοδειά από τα γειτονικά χωράφια που αρδεύονταν διαφορετικά. Ήξεραν, επίσης πόσο στενά συνδεδεμένο ήταν το δάσος με το νερό- και τα δυο τους με τον άνθρωπο…»
Μαθήτευσε δίπλα σε έναν γέροντα δασάρχη, και έπειτα από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου πολέμου ανέλαβε μόνος του δασάρχης μιας αρκετά απομονωμένης περιοχής. Τα πράγματα που μπόρεσε να μελετήσει ο Σαουμπέργκερ σε εκείνη την ερημική και σχεδόν ανέγγιχτη από το ανθρώπινο χέρι, περιοχή, συχνά ερχόντουσαν σε πλήρη αντίθεση με τα πράγματα που είχε μάθει στις δασονομικές σπουδές του. Το νερό ήταν το κύριο ενδιαφέρον του. Είχε ξεκινήσει για να ανακαλύψει τα χαρακτηριστικά και τους νόμους του νερού, αλλά και τη σύνδεση μεταξύ θερμοκρασίας και της κίνησης του. Παρατήρησε ότι το νερό που έτρεχε από μια βουνίσια πηγή, βρισκόταν στην μεγαλύτερη πυκνότητα του (στο « σημείο ομαλότητας» του, όπως λέγεται) στους +4 C, που ήταν και φυσικά η υψηλότερη ποιότητα του. Οι σολομοί και οι πέστροφες πήγαιναν πάντοτε προς αυτές τις πηγές και εκεί έβρισκε κανείς την πιο πλούσια και πιο όμορφη βλάστηση.
Μια μέρα, επισκέφθηκε μαζί με μερικούς γέρους κυνηγούς μια απομονωμένη περιοχή πάνω στα βουνά. Εκεί υπήρχε μια πηγή που παλαιότερα ήταν σκεπασμένη με ένα πέτρινο καλυβάκι. Αυτό τώρα είχε γκρεμιστεί, κι έτσι η πηγή είχε εκτεθεί στο φως του ήλιου. Έπειτα από λίγο, το ρυάκι ξεράθηκε, εκπλήσσοντας όλους όσοι το γνώριζαν, γιατί δεν είχε συμβεί ποτέ πριν. Αναζητώντας εξηγήσεις γι’ αυτό κάποιος πρότεινε να ξαναχτίσουν την πέτρινη κατασκευή.
Έτσι και έγινε, και έπειτα από λίγο το ρυάκι επανήλθε. Αυτό ήταν μια αποκάλυψη

για τον Σαουμπέργκερ, γιατί ήταν πλέον ολοφάνερο ότι το νερό ανταποκρίνονταν στη σκιά και το δάσος. Αργότερα, του δόθηκαν πολλά περισσότερα στοιχεία για να επιβεβαιώσει την θεωρία του. Ο Σαουμπέργκερ άρχισε να αντιλαμβάνεται το νερό ως «το αίμα της Γης» θεωρώντας ότι έπρεπε να κυλά με φυσικές ροές. Μια απείραχτη ροή νερού σχηματίζεται από περιστροφικές καμπύλες και σκιερές όχθες, σκεπασμένες με δέντρα και θάμνους- και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.
«Το νερό θέλει να κυλά μ’ αυτόν τον τρόπο, γι’ αυτό φτιάχνει αυτές τις σκιερές όχθες για να προστατεύεται από το άμεσο φως του ήλιου»
Εννοούσε ότι η χαμηλή θερμοκρασία και η φυσική ροή είναι οι καταστάσεις που είναι απαραίτητες για αν διατηρήσει το νερό τις δυνάμεις του.
Επίσης, κάποια στιγμή, ο Σαουμπέργκερ πρόσεξε την παράξενη συμπεριφορά που είχαν οι πέστροφες μέσα στο νερό των πηγών. Η μεγάλη πέστροφα μπορούσε να στέκεται στο ίδιο σημείο, τελείως ακίνητη, για όση ώρα ήθελε, ακόμη και στο πιο δυνατό αντίθετο ρεύμα. Αν τρόμαζε, μπορούσε να εκσφενδονιστεί με απίστευτη ταχύτητα ενάντια στο ρεύμα, αντί να αφεθεί στο ρεύμα για να παρασυρθεί στη ροή του- που άλλωστε θα ήταν και το πιο φυσικό.
Ο Σαουμπέργκερ δεν μπόρεσε να βρει καμία εξήγηση για το φαινόμενο αυτό, σε κανένα βιβλίο. Παρ’ όλα αυτά, ήξερε ότι ένα βουνίσιο ρυάκι ήταν πιο ψυχρό κοντά στην πηγή του και γινόταν όλο και πιο θερμό μακριά του. Άραγε, θα μπορούσε αυτό να έχει κάποια σχέση με την πέστροφα που πήγαινε αντίθετα στο ρεύμα; Έκανε πολλά πειράματα για να το διερευνήσει αυτό.
Διάλεξε ένα ποταμάκι και κάποιο σημείο με πολύ ισχυρό ρεύμα εκεί που εμφανιζόταν συχνά η ακίνητη μεγάλη πέστροφα. Έβαλε τους ανθρώπους του να ρίξουν εκατό λίτρα ζεστό νερό στο ποταμάκι, περίπου πεντακόσια μέτρα πιο πάνω από εκείνο το σημείο , όταν θα τους έδινε το σύνθημα. Αμέσως μόλις έπεσε το ζεστό νερό, πριν ακόμη προλάβει να φτάσει στο σημείο εκείνο, η πέστροφα άρχισε να ταράζεται και να δείχνει ανήσυχη και να μην μπορεί πια να μείνει ακίνητη στο σημείο της.
Και παρ’ όλες τις προσπάθειες της, μόλις το θερμότερο νερό έφτανε κοντά της, η πέστροφα αφέθηκε να την παρασύρει το ρεύμα. Δεν επέστρεψε στο σημείο της παρά μονάχα πολύ αργότερα. Αυτό έπεισε τον Σαουμπέργκερ ότι η θεωρία του ήταν σωστή, ότι η θερμοκρασία του νερού είχε σχέση με την συμπεριφορά της πέστροφας. Μελέτησε, επίσης, την ικανότητα της να πηδά κόντρα σε ψηλούς καταρράκτες με ελάχιστη προσπάθεια. Σ’ αυτό το φαινόμενο αναγνώρισε στοιχεία που επιβεβαίωναν την θεωρία του, ότι η πέστροφα εκμεταλλευόταν μια άγνωστη μέχρι τώρα πηγή ενέργειας μέσα στο νερό. Ο ίδιος περιέγραψε:
«Τότε, ξαφνικά, η ογκώδης πέστροφα εξαφανίστηκε αντίθετα στη ροή του καταρράκτη, που έλαμπε στο φως του φεγγαριού. Την είδα να πλέει κάτω από μια κωνική δίνη νερού, χορεύοντας με μια άγρια περιστροφική κίνηση. Έπειτα πετάχτηκε έξω από αυτήν την περιστροφή και την είδα να επιπλέει ακίνητη προς τα επάνω. Όταν έφτασε στο χείλος του καταρράκτη, με ένα απότομο τίναγμα της ουράς χάθηκε από τα μάτια μου, αντίθετα στο ρεύμα, όλο και πιο μέρα. Κανένας επιστήμονας δεν μπόρεσε να μου εξηγήσει το φαινόμενο.»
Ο Σαουμπέργκερ, έπειτα από αμέτρητες παρόμοιες παρατηρήσεις και έρευνες, διατύπωσε τη θεωρία ότι η φυσική ροή νερού, που επιτρέπει τη φυσική κίνηση, δημιουργεί μια ενέργεια που ρέει στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν του νερού. Αυτή την ενέργεια ήταν που χρησιμοποιούσε η πέστροφα. Σε έναν κατάλληλα σχηματισμένο καταρράκτη, μπορεί κάποιος να δει τη ροή αυτής της ενέργειας σαν ένα κανάλι από φως μέσα στη ροή του νερού. Η πέστροφα ψάχνει αυτή την ενεργειακή ροή, και αφήνει να την παρασύρει προς τα πάνω σαν μια ανάποδη ρουφήχτρα.
Κίνησε το ενδιαφέρον του και η παράξενη κίνηση του νερόφιδου, που μπορούσε να κινείται στο νερό χωρίς να έχει πτερύγια, σχηματίζοντας μια σειρά από σπειροειδείς περιτυλίξεις.
Σε μια καθαρή χειμωνιάτικη νύχτα παρατήρησε και άλλο ένα παράξενο φαινόμενο. Παρατηρώντας μια λιμνούλα που είχε σχηματιστεί σε ένα ορμητικό ρυάκι, διέκρινε στον πάτο της- που ήταν αρκετά μέτρα βαθιά- μερικές πέτρες μεγάλες όσο το κεφάλι ενός ανθρώπου, που κινούνταν εδώ και εκεί, σαν να ήταν ηλεκτρικά φορτισμένες:
«Δεν μπορούσαν να πιστέψω στα μάτια μου, όταν ξαφνικά είδα μια μεγάλη πέτρα να κινείται κυκλικά, με τον ίδιο τρόπο που είχε κινηθεί η πέστροφα πριν πηδήξει στον καταρράκτη. Η πέτρα είχε σχήμα αυγού. Την επόμενη στιγμή, η πέτρα ήταν στην επιφάνεια του νερού- και σύντομα γύρω της δημιουργήθηκε ένας κύκλος από πάγο. Εκείνη η μεγάλη, βαριά πέτρα, επέπλεε στο νερό, χορεύοντας στο φως του φεγγαριού! Έπειτα και μια δεύτερη – και μια τρίτη, όλο και περισσότερες πέτρες έκαναν τις ίδιες κινήσεις και έβγαιναν στην επιφάνεια. Είχαν όλες τους περίπου το ίδιο σχήμα αυγού. Οι άλλες πέτρες με ανώμαλο ή γωνιώδες σχήμα, παρέμεναν ακίνητες στον πάτο. Μπροστά μου είχαν έναν μοναδικό τύπο κίνησης που μπορούσε να ΥΠΕΡΝΙΚΗΣΕΙ τη δύναμη της ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ..»
Ρώτησε τον εαυτό του: Τι είναι τελικά αυτό που λέμε «κίνηση» Υπάρχουν άραγε διαφορετικοί τύποι κίνησης; Είναι δυνατόν να υπάρχει ένας τύπος κίνησης που είναι μέχρι σήμερα άγνωστος για την επιστήμη; Από αυτούς τους συλλογισμούς και τις παρατηρήσεις άρχισε να αναπτύσσει μια θεωρία για τους διαφορετικούς τύπους κίνησης.

Την ίδια εποχή ο πρίγκιπας Αδόλφος της Αυστρίας ήθελε να μεταφέρει ποσότητες ξυλείας από απομακρυσμένες περιοχές, όπου βρισκόντουσαν πολλά παρθένα δάση, αλλά το κόστος μεταφοράς τους θα ήταν πολύ μεγάλο. Έθεσε το πρόβλημα στους ειδικούς, αλλά την κατάλληλη στιγμή εμφανίστηκε ο Σαουμπέργκερ με τη λύση. Κατασκεύασε κανάλια, μέσα στα οποία θα διοχετευόταν κρύο νερό από τις πηγές και τη νύχτα θα έπλεαν μαζί με το ρεύμα τεράστιοι κορμοί που έπρεπε να μεταφερθούν. Κρύο νερό, τη νύχτα, σε μια απίστευτη ξύλινη κατασκευή, μήκους πενήντα χιλιομέτρων.
Και όμως, το θαύμα έγινε και ο Σαουμπέργκερ τα κατάφερε. Ειδικοί από όλη την Ευρώπη ήρθαν να μελετήσουν την κατασκευή. Ο Σαουμπέργκερ υποστήριζε ότι όταν το νερό είναι εκτεθειμένο στις ακτίνες του ήλιου κοιμάται, αλλά τη νύχτα- και ειδικά στο φως του φεγγαριού- είναι φρέσκο και ζωντανό. Ο πρίγκιπας του έδειξε την ευγνωμοσύνη του ονομάζοντας τον γενικό επόπτη όλων των δασών και κυνηγετικών περιοχών της αυστριακής επικράτειας.

Ο Σαουμπέργκερ πάντοτε έλεγε ξανά και ξανά: «Πρώτα πρέπει να κατανοήσουμε τη Φύση και μετά να την αντιγράψουμε..» Έλεγε ότι η Φύση είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος μας. Ο σκοπός της τεχνολογίας δεν θα πρέπει να είναι να διορθώσει τη Φύση, αλλά να τη μιμηθεί. Παρ’ όλα αυτά, οι υπόλοιποι επιστήμονες δεν πείστηκαν για τις θεωρίες του παράξενου « Μάγου του Νερού», όπως είχαν αρχίσει να τον αποκαλούν οι συνεργάτες του. Η θεωρία του Σαουμπέργκερ ότι ακόμη και η ελάχιστη διαφορά στη θερμοκρασία, είχε επίδραση στη συμπεριφορά του νερού, θεωρήθηκε γελοία. Αλλά για τον Σαουμπέργκερ το νερό δεν ήταν απλά υδρογόνο και οξυγόνο, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που απαιτούσε σεβασμό από την ανθρωπότητα- και στην αντίθετη περίπτωση οι συνέπειες θα ήταν μοιραίες.
Ο ίδιος τρομοκρατούταν μόλις παρατηρούσε τις καταστροφικές αλλαγές που συνέβαιναν στις πηγές και στο νερό των ποταμών, στη ζωή των ζώων και των φυτών, μόλις εξαφάνιζαν ένα δάσος από μια περιοχή. Επίσης, παρατήρησε ότι το νερό έχανε τις ιδιότητες του όταν εκτρεπόταν με αφύσικο τρόπο από τη φυσική του ροή ή όταν τα φράγματα που χρησιμοποιούνταν για τέτοιους σκοπούς δεν ήταν ειδικά σχεδιασμένα από « φιλικά» προς το νερό υλικά, όπως το ξύλο και η πέτρα.
Στη δεκαετία του 1930, ο Σαουμπέργκερ έγραψε μια διατριβή στην οποία εξηγούσε όλα όσα είχε ανακαλύψει για τους μυστηριώδεις νόμους που κυβερνούσαν τη συμπεριφορά του νερού, καθώς και τις επιδράσεις που είχε πάνω της η αλλαγή της θερμοκρασίας και οι τύποι κίνησης και ροής του. Το σύγγραμμα, που εκδόθηκε το 1931 στη Βιέννη, είχε τον τίτλο Υδροτεχνολογία ( Die Wasserwirtschaft). Σ’ αυτή τη μελέτη, ο Σαουμπέργκερ περιγράφει τη βάση για τη φυσική κυκλοφορία του νερού, και δείχνει με ποιον τρόπο το φυσικό τοπίο και οποιαδήποτε αλλαγή της ροής του νερού επηρεάζει άμεσα την ποιότητα και υγεία του νερού. Περιγράφει, επίσης, τα χαρακτηριστικά της στροβιλοειδούς και της ελισσόμενης κίνησης του νερού- και ποιες σημαντικές επιδράσεις έχουν στο « μεταβολισμό» του.
Επίσης, δείχνει με λεπτομέρειες με ποιο τρόπο πρέπει να κατασκευάζονται τα φράγματα και οι υδροροές με έναν θετικό και αρμονικό προς την Φύση τρόπο. Οι « αρνητικές» και οι « θετικές» αλλαγές στη θερμοκρασία είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες στις θεωρίες του Σαουμπέργκερ για το νερό. Οι « θετικές» επιτυγχάνονται όταν το νερό πλησιάζει τους +4 βαθμούς Κελσίου. Σ ‘αυτή τη θερμοκρασία, η « φυγόκεντρος κυκλωτική σπειροειδής κίνηση» του νερού αυξάνεται.
Γίνεται υγιές, ζωντανό- και συνεχώς νέο νερό δημιουργείται μέσα από αυτό που ο Σαουμπέργκερ ονομάζει « γάλακτωση», όταν το οξυγόνο δεσμεύεται με το υδρογόνο. Στις « αρνητικές» θερμοκρασίες- πάνω από τους +4 βαθμούς Κελσίου- υπάρχει μειωμένη ενέργεια και μειωμένη βιολογική ποιότητα. Το υδρογόνο δεσμεύεται από το οξυγόνο, κι αυτό οδηγεί στην αργή αποσύνθεση του νερού, χάνει τη ζωογόνο δύναμη του, και αυτή η κατάσταση ενθαρρύνει τα παθογόνα βακτήρια.
« Στην πραγματικότητα, τα μυστήρια του νερού είναι παρόμοια με αυτά του αίματος στο ανθρώπινο σώμα. Το νερό είναι το αίμα της Γης…»
ΥΔΡΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Αν μελετήσουμε τα υδραγωγικά συστήματα των αρχαίων Ρωμαίων, θα παρατηρήσουμε ότι το πόσιμο νερό διοχετευόταν είτε από ξύλινους σωλήνες είτε κατά μήκος φυσικών καναλιών από πέτρα. Αργότερα, καθώς οι πόλεις μεγάλωναν και οι ανάγκες για νερό αυξάνονταν, έγινε η ατυχής επιλογή να διοχετευθεί πόσιμο νερό σε μεταλλικά κανάλια. Άλλες αρχαίες υδροκατασκευές μεγάλου ενδιαφέροντος ήταν τα υπόγεια αρδευτικά κανάλια που κατασκευάστηκαν στο ανατολικό Τουρκεστάν.
Ήταν λειτουργικά ακόμη και το 1700, και τα απομεινάρια τους μελετήθηκαν από τον θρυλικό εξερευνητή Σβεν Χέντιν. Το νερό έτρεχε σε μεγάλο βάθος σ’ αυτά τα κανάλια, και έρεε στο σκοτάδι μέχρι τις περιοχές που έπρεπε να αρδευτούν. Ο Σαουμπέργκερ σκέφτηκε ότι αυτή η μέθοδος μεταφοράς του νερού στο σκοτάδι και σε χαμηλές θερμοκρασίες ήταν ο κύριος λόγος για τη γονιμότητα του εδάφους που ήταν το χαρακτηριστικό των οάσεων του ανατολικού Τουρκεστάν. Αυτές και πολλές άλλες ιστορικές παρατηρήσεις έδειχναν ότι οι άνθρωποι του παλιού καιρού είχαν μεγαλύτερη κατανόηση για τον αληθινό χαρακτήρα του νερού, από τους σύγχρονους ανθρώπους.
Ο Βίκτωρ Σάουμπεργκερ κάποια στιγμή έφτασε στο σημείο να σκεφτεί την πιθανότητα παραγωγής καλού πόσιμου νερού με τεχνητό τρόπο. Χρησιμοποιώντας μια μηχανή που θα αντέγραφε τις μεθόδους της Φύσης στην αναδημιουργία και στην αναζωογόνηση του νερού, θα ήταν δυνατόν να δημιουργήσει νερό πηγής- και μ’ αυτόν τον τρόπο να εφοδιάσει τους ανθρώπους που δεν θα μπορούσαν να πάρουν φυσικό νερό εξαιτίας της περιβαλλοντικής καταστροφής.
«Είναι απελπιστικά σημαντικό να ανακαλύψουμε από την αρχή τους τρόπους της Φύσης, για να σωθούν οι άνθρωποι, τα ζώα και η γη από την παρακμή και για να μην πεθάνει ο πλανήτης από την δίψα»
Ο Σάουμπεργκερ άρχισε να προσπαθεί να αναπαράγει τα φυσικά στάδια από τα οποία περνούν τα στοιχεία του νερού των πηγών. Κατασκεύασε την πρώτη συσκευή διήθησης γύρω στα 1930. Ξεκίνησε με αποστειρωμένο νερό από τον Δούναβη, πρόσθεσε μικρές ποσότητες από συγκεκριμένα μέταλλα, ορυκτά και διοξείδιο του άνθρακα, αφήνοντας το μίγμα να ρέει με κυκλωτική σπειροειδή κίνηση στο σκοτάδι, ενώ άφηνε τη θερμοκρασία του να πέφτει κάτω από το «υδροβιολογικό μηδέν» ( +4 βαθμούς Κελσίου). Έπειτα από μια μικρή περίοδο αποθήκευσης, ανέβαζε αργά τη θερμοκρασία του νερού στους +8 βαθμούς Κελσίου. Και τότε το νερό ήταν έτοιμο να το πιεις.
Η φήμη απλώθηκε παντού, ότι ο Σαουμπέργκερ μπορούσε να δημιουργήσει «ζωντανό νερό» και οι άνθρωποι ερχόντουσαν σπίτι του για να δοκιμάσουν. Δείγματα στάλθηκαν από τους δύσπιστους στα εργαστήρια για ανάλυση, όπου αποδείχθηκε ότι το νερό του Σάουμπεργκερ δεν ξεχώριζε καθόλου από το φρέσκο νερό της πηγής!
Τα σχέδια του Σαουμπέργκερ για υγιές πόσιμο νερό περιελάμβαναν και τον ανασχεδιασμό των σωλήνων του νερού, φτιαγμένων πλέον από νέα υλικά. Ήταν τελείως αντίθετος με τους τσιμεντένιους και σιδερένιους σωλήνες, τους οποίους όχι μόνο έκρινε ιδιαίτερα επικίνδυνους, αλλά θεωρούσε ότι προκαλούσαν καρκίνο! Το ακατάλληλο υλικό του σωλήνα προκαλούσε φθορά του σωλήνα από τη συνεχή υδρορροή, αλλά και έδινε ζημιογόνες ιδιότητες στο ίδιο το νερό.
Επιπλέον, τα τοιχώματα των σωλήνων του πόσιμου νερού πρέπει να είναι έτσι φτιαγμένα ώστε να ενθαρρύνουν τη ροή του νερού όπως συμβαίνει και στην Φύση, αλλά έπρεπε ο σωλήνας να είναι και κακός αγωγός της θερμότητας, όπως το καλό και υγιές ξύλο. Το υγιές και σωστά χρησιμοποιημένο ξύλο είναι τόσο γερό στην πάροδο του χρόνου όσο και το σίδερο. Επιπλέον, οι σωλήνες πρέπει να περνούν μέσα από μαλακό αμμώδες έδαφος. Αν η υδρορροή διευθετηθεί με έναν φυσικά σωστό τρόπο, με τη μορφή της διπλής περιστροφής, όπως ακριβώς συμβαίνει και στις ελεύθερες πηγές και ποτάμια, τότε το νερό που θα διοχετεύεται στα σπίτια των ανθρώπων θα είναι δροσερό, φρέσκο, γεμάτο ενέργεια- και θα περιέχει λιγοστά αέρια. Επίσης, τα παθογόνα βακτήρια θα εξαφανίζονται μέσα σε τέτοιους σωλήνες. Μια μορφή αυτών των σωλήνων κατατέθηκαν το 1934 και ο Σαουμπεργκερ πήρε την πατέντα.
Οι προτάσεις του Δρ. Σαόυμπεργκερ για την φυσική χρησιμοποίηση του νερού θεωρήθηκαν, παραδόξως, (γιατί άραγε;) πολύ αμφιλεγόμενες στους επιστημονικούς κύκλους:
1. Το νερό πρέπει να αφήνεται και να ωριμάζει στο δικό του φυσικό περιβάλλον που- ανάμεσα σε άλλα πράγματα- προϋποθέτει φυσικά αναπτυγμένο δάσος, που περιέχει πολλών ειδών δέντρα. Κάθε εκτροπή του νερού με αφύσικο τρόπο και κάθε καταστροφή του δάσους πρέπει να σταματήσουν πριν είναι πολύ αργά.
2. Όλες οι υδρορροές, από τα μικρά ρυάκια μέχρι τους μεγάλους ποταμούς, πρέπει να έχουν όχθες με δέντρα και θάμνους για να τους παρέχουν φυσική σκιά.
3. Οι υδροκατασκευές πρέπει να είναι αρμονικές με τις ανάγκες του νερού και δεν πρέπει να αλλάζουν τις φυσικές μορφές κίνησής του.
4. Οι σωλήνες του νερού- και όλες οι άλλες μέθοδοι μεταφοράς νερού- πρέπει να είναι σχεδιασμένοι με τέτοιον τρόπο και από τέτοια υλικά, που να προωθούν τη διατήρηση και την ανάπτυξη της ιδιαίτερης βιολογικής ποιότητας του νερού.
ΝΕΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ: Ο Δρ. Σάουμπεργκερ ασχολήθηκε και με την παραγωγή χρήσιμων μορφών ενέργειας. Μέσα από παρατηρήσεις και πειράματα, είχε εντοπίσει την αντίθεση ανάμεσα στις μεθόδους της Φύσης και της τεχνολογίας των ανθρώπων. Βεβαιωνόταν όλο και πιο πολύ ότι η ανθρώπινη τεχνολογία θα απειλούσε την ζωή του ίδιου του πλανήτη, τον οποίο τον έβλεπε σαν έναν τεράστιο ζωντανό οργανισμό, πάνω στον οποίο εμείς είμαστε οι μικροοργανισμοί του.
« Οι ατμομηχανές και οι μηχανές εσωτερικής καύσης- πάνω στις οποίες στηρίζεται ο σύγχρονος κόσμος- δεν λειτουργούν ούτε στο πενήντα τοις εκατό της απαιτούμενης δραστηριότητας. Περισσότερη από τη μισή ενέργεια που χρησιμοποιούν καταστρέφεται ή αχρηστεύεται. Γιατί λειτουργούν τόσο άσχημα; Η Φύση θα μας δώσει την απάντηση: Γιατί χρησιμοποιούμε λάθος μορφή κίνησης…»
Η μορφή κίνησης που δημιουργεί, αναπτύσσει, εξαγνίζει και μεγαλώνει, είναι η « υπερβολική σπειροειδής κίνηση», που εξωτερικά είναι φυγόκεντρη και εσωτερικά κινείται προς το κέντρο. Τη συναντούμε στη Φύση, στις σπείρες των νεφελωμάτων του διαστήματος, στην κίνηση του ηλιακού μας συστήματος, στον σχηματισμό Γαλαξία, στη φυσική ροή του νερού, στην κυκλοφορία του αίματος, στα ρεύματα του αέρα. Από την άλλη, η καταστροφική και διαλυτική μορφή κίνησης στη Φύση έχει την αντίθετη φορά, από το κέντρο προς τα έξω, προς την περιφέρεια σε ευθείες γραμμές. Τα στοιχεία εξαναγκάζονται να κινηθούν έξω από το κέντρο. Το μέσο πρώτα αδυνατίζει και έπειτα διαλύεται και καταστρέφεται.
Η περιστροφική κίνηση προς τα μέσα, η υπερβολική σπειροειδής κίνηση, είναι συνώνυμη με την πτώσης της θερμοκρασίας, τη συστολή, τη συγκέντρωση. Η αντίστροφη κίνηση είναι συνώνυμη με την άνοδο της θερμοκρασίας, τη θερμότητα, τη διαστολή, την επέκταση, την έκρηξη. Ολόκληρη η σύγχρονη τεχνολογία μας βασίζεται στην ιδέα της κατάρρευσης, στο μέσο της θερμότητας, της ανάφλεξης, της έκρηξης, της προέκτασης.
Ο Σάουμπεργκερ συμπέρανε ότι τα ζημιογόνα και φτωχά αποτελέσματα της σύγχρονης τεχνολογίας προέρχονται από την αντίσταση της Φύσης στην επιθυμία του ανθρώπου για καταστροφή και αποσύνθεση. Τα προβλήματα των μεγάλων θερμοκρασιών, η αντίσταση του αέρα, το φράγμα του ήχου, είναι επιβεβαιώσεις ότι ο άνθρωπος βρίσκεται σε λάθος μονοπάτι. Η τεχνολογία μας οδηγεί στον θάνατο. Σπαταλά κάρβουνο και πετρέλαιο, τα οποία έχουν πιο σημαντικούς οικολογικούς ρόλους από το να καίγονται σε ανόητες μηχανές, που καταστρέφουν τα υλικά και που δηλητηριάζουν και μολύνουν όλο μας το περιβάλλον. Αυτές τις απόψεις εξέφραζε ο Σάουμπεργκερ τη δεκαετία του 1930, όταν καμία μεγάλη οικολογική καταστροφή δεν ήταν ακόμη ορατή στον ορίζοντα.
Ο Σαόυμπεργκερ πρότεινε έναν άλλο τρόπο- μια βιοτεχνολογική μέθοδο- παραγωγής ενέργειας. Μια μέθοδο που θα χρησιμοποιεί την κυκλοειδή μορφή κίνησης, για τη θετική παραγωγή ενέργειας από τον αέρα και το νερό. Η διάσπαση του ατόμου και η ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας οδηγεί το μέλλον των κοινωνιών μας στην απόλυτη καταστροφή.
« Οι θεωρίες του Αϊνστάιν για την απόκτηση ενέργειας από τη διάσπαση του ατόμου είναι μια προσβολή απέναντι στη Φύση (σ. Όπως και ο ίδιος ο κρετίνος Αινστάϊν άλλωστε). Μπορούμε να κάνουμε τη χρήση της ατομικής ενέργειας μέσω της βιοτεχνολογίας της σύντηξης…»
Ο Viktor Schauberger θέλησε να μιμηθεί τη σύντηξη της Φύση με τον σχεδιασμό μηχανημάτων που ονόμασε «μηχανές σύντηξης», που υποστήριζε ότι ήταν μοναδικές γιατί δεν χρειάζονταν καύσιμα.
«Τα καταστροφικά συστήματα είναι βασισμένα σε κινητήρες έκρηξης. Αλλά οι κινητήρες σύντηξης δημιουργούν τη δική τους πηγή ενέργειας, με τη διαμαγνητική χρήση του νερού και του αέρα. Δεν χρειάζεται άνθρακα, πετρέλαιο, ουράνιο ή ενέργεια από τη διάσπαση του ατόμου γιατί παράγουν τη δική τους ενέργεια (ατομική) με βιολογικά μέσα και σε ανεξάντλητη ποσότητα- και σχεδόν καθόλου κόστος. Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ μπορεί να είναι ΒΙΟΗΛΕΚΤΡΙΚΗ, δηλαδή καταστροφική ή ΒΙΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ, δηλαδή αναζωογονητική»
Ο Σάουμπεργκερ συγκέντρωσε όλο του το ενδιαφέρον στην κατασκευή μιας μηχανής, για να παράγει ενέργεια απευθείας από νερό και αέρα. Εργάστηκε σ’ αυτό το 1932, μαζί με τον Δρ. Βίντερ, έναν φημισμένο μηχανικό από τη Βιέννη. Είναι γνωστό ότι κατασκεύασαν δύο τέτοια μοντέλα, από τα οποία το ένα καταστράφηκε, γιατί εκτινάχτηκε στο ταβάνι του εργαστηρίου. Δεν μπόρεσε να ελέγξει την τεράστια ποσότητα ενέργειας που δημιούργησε. Παρ’ όλα αυτά, γνωρίζουμε ότι τελικά κατασκεύασε σχέδια ιπτάμενων δισκοειδών σκαφών που χρησιμοποιούσαν τη νέα ενέργεια!
Εφόσον δεν εμπιστεύτηκε τον τρόπο κατασκευής σε κανέναν και πειραματιζόταν μόνος του, τα αποτελέσματα και οι λεπτομέρειες αυτών των παράξενων αλλά και ελπιδοφόρων ερευνών δεν είναι γνωστά. Σήμερα, στον 21ο αιώνα, ο Viktor Schauberger δικαιώνεται και είναι πλέον ολοφάνερο ότι οι παρατηρήσεις, οι ανακαλύψεις και οι προτάσεις του είναι απελπιστικά σημαντικές για να αγνοηθούν…

από το βιβλίο «Μυστική Τεχνολογία» των εκδόσεων Άγνωστο. via Terrapapers
 
 

10 Σοκαριστικά γεγονότα που η κοινωνία μας αποδέχεται ως φυσιολογικά

Η λίστα που θα δείτε παρακάτω σχεδιάστηκε από το The Free World Charter και πιστεύουμε ότι πραγματικά θα πρέπει να μας προβληματίσει…

1. Δίνουμε μεγαλύτερη προτεραιότητα στα χρήματα και στην οικονομία από άλλα βασικά, όπως ο αέρας, το νερό, η ποιότητα του φαγητού, η κοινωνία και το περιβάλλον.

2. Χρησιμοποιούμε ένα οικονομικό εμπορικό σύστημα που διευκολύνει τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων.

3. Χωρίζουμε την γη μας σε κομμάτια και έπειτα πολεμούμε για την ιδιοκτησία τους.

4. Αποκαλούμε κάποιους ανθρώπους “στρατιώτες” και τους δίνουμε το ελεύθερο να σκοτώνουν άλλους ανθρώπους.

5. Βασανίζουμε και σκοτώνουμε εκατομμύρια ζώα σε καθημερινή βάση για φαγητό, ρουχισμό και πειράματα.

6. Στέλνουμε παιδιά στο σχολείο όπου θα περάσουν όλη την παιδική τους ηλικία μαθαίνοντας πράγματα και ικανότητες που δεν θα χρησιμοποιήσουν σχεδόν ποτέ.

7. Ασκούμε οικονομικές πιέσεις στους γονείς, εξαναγκάζοντάς τους να χάνουν τα ζωτικά στάδια της ανάπτυξης του παιδιού τους.

8. Έχουμε χιλιάδες θρησκείες που η κάθε μία πιστεύει ότι ο δικός της θεός ή δόγμα είναι η μοναδική εκδοχή της αλήθειας.

9. Η αγάπη και η συμπόνοια που προάγουν τη ζωή, θεωρούνται αδυναμίες, ενώ ο πόλεμος που καταστρέφει τη ζωή θεωρείται ανδρεία.

10. Οποιοσδήποτε εφεύρει κάτι χρήσιμο για την κοινωνία, έχει το δικαίωμα να απαγορεύσει στην κοινωνία να το χρησιμοποιήσει ή να το τροποποιήσει.

Πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε καλύτερα! Αρκεί να μην επιτρέψουμε ποτέ η απώλεια της ζωής και της αξιοπρέπειας να γίνονται απλοί αριθμοί και στατιστικές στη συνείδησή μας…

 enallaktikidrasi.com 

Ηράκλειτος, ΤΑΟ ή κβαντική φυσική;

Όλα ξεκινούν από την ίδια αρχέγονη βάση που ενυπάρχει σε καθετί στο σύμπαν και επιδιώκει να αναδυθεί για να μας οδηγήσει στην πηγή μας.
Σύμφωνα με τον Ηράκλειτο, το ΠΥΡ διανύει τον κύκλο ΦΩΤΙΑ>ΘΑΛΑΣΣΑ>ΓΗ>, και στη συνέχεια ΓΗ>ΘΑΛΑΣΣΑ>ΦΩΤΙΑ, που αποτελεί την κίνηση της αέναης μεταμόρφωσής του. Από τις μεταμορφώσεις του Πυρός πλάθεται η πραγματικότητα που ξέρουμε.
Καθώς τα πάντα κινούνται σ’ αυτόν τον κύκλο, βρίσκονται σε μία διαρκή κίνηση αλλαγής «τα πάντα ρει και ουδέν μένει», όπου οι αντίθετες καταστάσεις συνδέονται καθώς αλλάζουν διαρκώς θέσεις μεταξύ τους. Ο κόσμος όπως τον ξέρουμε, διέπεται από την ασταμάτητη σύγκρουση των δύο αντιθέτων.

 Αυτή η σύγκρουση, ή αλλιώς ο πόλεμος των αντιθέτων αποτελεί την πηγή δημιουργίας του κόσμου.  Η ζωή δημιουργείται από το πέρασμα της μίας κατάστασης στην αντίθετή της, από το ψύχος στη θερμότητα κι από τη θερμότητα στο ψύχος, από το υγρό στο ξηρό κι από το ξηρό στο υγρό, από το εύπλαστο στο σκληρό κι από το σκληρό στο εύπλαστο, από την ημέρα στη νύχτα κι από τη νύχτα στην ημέρα, από τη ζωή στο θάνατο κι από το θάνατο στη ζωή.

 Δεν υπάρχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Αυτή η διαρκής μεταμόρφωση γίνεται αντιληπτή σε πρώτο επίπεδο, μέσω του χρόνου, δεν ακολουθεί όμως τους νόμους της γραμμικής κίνησης του χρόνου, δεν υφίσταται χρονική σειρά, παρελθόν-παρόν-μέλλον, αρχή-μέση-τέλος, κάθε σημείο της κυκλικής πορείας συμβαίνει εδώ και τώρα. «Ξυνόν γαρ αρχή και πέρας επί κύκλου περιφερείας»
«Το λυγισμένο θα ισιώσει και το ανώμαλο θα λειανθεί,
Οι άδειες λίμνες θα γεμίσουν και το φθαρμένο θα ανανεωθεί,
Αυτός που είναι φτωχός θα πάρει και ο πλούσιος θα χάσει» ΤΑΟ ΤΕ ΤΣΙΝΓΚ
Την έλλειψη απόλυτης ακινησίας , την διαρκή κίνησης και την αλλαγή από μία κατάσταση σε μία άλλη, καθώς και την εναρμόνιση με τη ροή της φύσης, έρχεται να διδάξει το ΤΑΟ.

Τα πάντα στο σύμπαν είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους και αλληλεπιδρούν, μία αντίληψη αρκετά μακριά από την εγωκεντρική θεώρηση του δυτικού κόσμου. Σύμφωνα με το ΤΑΟ δεν υπάρχουν αμιγείς και απόλυτες καταστάσεις, καθώς καθετί εμπεριέχει το αντίθετό του και τα πάντα μπορούν να αλλάξουν θέση ανά πάσα στιγμή.

Τον αέναο κύκλο μεταμορφώσεων της ενέργειας ή αλλιώς του Qi, εκφράζουν και τα 5 στοιχεία που συναντούμε στο feng shui. ΝΕΡΟ>ΞΥΛΟ>ΦΩΤΙΑ>ΓΗ>ΜΕΤΑΛΛΟ>.
Πέντε στοιχεία που διακρίνονται στις ιδιότητες και τις ποιότητες που διαμορφώνονται από την εμπλοκή του yin και του yang. To yin και το yang, είναι αυτές ακριβώς οι δύο αντίθετες δυνάμεις που δεν μπορούν να υπάρξουν η μία χωρίς την άλλη, ή αλλιώς, η ύπαρξη της μίας προϋποθέτει την ύπαρξη της άλλης. Η ισορροπημένη σύνθεση των δύο αποτελεί το ένα και αδιαίρετο Όλον, που περιλαμβάνει τα πάντα, όχι όμως με τη μορφή που τα γνωρίζουμε. Περιλαμβάνει το σύνολο της ενέργειας που κατά τη διάσπασή της δημιουργεί το σύμπαν που γνωρίζουμε, σαν ενιαίο σύνολο, απόλυτο, άμορφο και αδιάσπαστο.

Ίσως το μεγαλύτερο φιλοσοφικό ερώτημα, είναι τι προκαλεί την ανάγκη διάσπασης της ενέργειας… Δεν θα προσπαθήσω να το απαντήσω.
Όμως αν το πάμε λίγο παραπέρα, θα διακρίνουμε το μηχανισμό παρατήρησης των δύο αντιθέτων. Η  παρατήρηση ιδιοτήτων που μορφοποιούν ξεχωριστές οντότητες διασπώντας το ενεργειακό σύνολο. Πριν τη διάσπαση και τη μορφοποίηση η ενέργεια ρέει σε κύματα απεριορίστων δυνατοτήτων, οι μορφές του σύμπαντος όμως διαθέτουν πλέον πεπερασμένες δυνατότητες. Και κάπου εδώ αγγίζουμε την κβαντική φυσική!

Η ισορροπημένη σύνθεση των αντιθέτων, όπως αυτή διακρίνεται στο γνωστό σχήμα Tai Ji (Τάι Τσι), όπου το ένα ήμισυ είναι μαύρο και το άλλο άσπρο, ενώ το καθένα εμπεριέχει την ίδια ποσότητα από το αντίθετό του, επανασυνθέτει το Όλον, όπου όλα είναι δυνατά.
Εδώ διακρίνεται ένας ακόμα ευρύτερος κύκλος ΟΛΟΝ>ΔΙΑΣΠΑΣΗ>ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ>ΕΝΩΣΗ>ΟΛΟΝ> . . .

Για να γυρίσουμε στο feng shui, θα πρέπει να πούμε ότι, ακόμα κι αν συνδέεται συχνά με την επίτευξη κάποιων σκοπών, είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Μέσα από την εξισορρόπηση του yin και του yang επιτυγχάνεται η πλήρης και αδιάσπαστη ροή της ενέργειας. Ο θεραπευτής feng shui θα πρέπει να κάνει κατανοητό πως πρόκειται για μία διαδικασία εξισορρόπησης και εξομάλυνσης, ώστε να μην μπορούν εύκολα να δημιουργηθούν αρνητικά μορφώματα ενέργειας. Για να μην υπάρξει παρανόηση, αρνητικό μόρφωμα δημιουργείται κάθε φορά που το yin ή το yang υπερτερεί σε τέτοιο βαθμό που δημιουργείται ανισορροπία.

Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι την αρμονία δεν την επιτυγχάνουμε όταν την αναζητούμε, γιατί τότε επιδιώκουμε να την παρατηρήσουμε, και κάθε φορά που παρατηρούμε κάτι δημιουργούμε αυτόματα και το αντίθετό του.

evhomewordpress.com