Στίγματα: «Τα σημάδια του Χριστού» Ένα από τα πιο σπάνια θρησκευτικά παραφυσικά φαινόμενα [Βίντεο]

Ένα από τα πιο σπάνια και ανησυχητικά θρησκευτικά παραφυσικά φαινόμενα είναι τα στίγματα ή αλλιώς η εμφάνιση στο σώμα των πληγών του Χριστού από τη σταύρωση.

Αυτές οι πληγές μπορεί να είναι από φαινομενική ψυχοσωματική αίσθηση της πληγής και του πόνου που προκαλείται, χωρίς όμως ορατή πληγή στο δέρμα, μέχρι κανονικές, ανεξήγητες πληγές, που ματώνουν και προκαλούν υπερβολικό πόνο στον στιγματικό.

Στον 20ο αιώνα έζησε ένας από τους πιο διάσημους στιγματικούς, ο Ιταλός Πατέρας Πίος, που έφερε για δεκαετίες στο σώμα του τις πληγές και ανακηρύχτηκε άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Ο Άγιος Πίος είχε κυριευτεί από παραφυσικά φαινόμενα από τότε που ήταν παιδί. Όταν ήταν νέος, ισχυριζόταν πως μπορούσε να δει τον Ιησού και την Παρθένο Μαρία, ενώ πίστευε πως όλοι μπορούσαν να τους δουν.
Το φαινόμενο αυτό συνεχίστηκε και κατά την εφηβεία, μέχρι που τελικά αποφάσισε να γίνει καπουτσίνος μοναχός. Την εποχή που ήταν δόκιμος ακόμα και όσο περίμενε να γίνει καπουτσίνος, τα παραφυσικά φαινόμενα που βίωνε φαίνεται πως πήραν ακόμα πιο σκοτεινές διαστάσεις, ενώ έγιναν ισχυρότερα.
Το 1911 αναφέρει για πρώτη φορά την εμφάνιση των στιγμάτων, χαρακτηρίζοντάς τα σε μία επιστολή του ως κόκκινα σημάδια στα χέρια και τα πόδια που του προκαλούσαν εντονότατο πόνο. Οι πληγές τελικά έγιναν ορατές, ματώνοντας πολλές φορές, ενώ συνέχισαν να υπάρχουν μέχρι και το θάνατό του. Συχνά προσεύχονταν να εξαφανιστούν οι πληγές αλλά όχι και ο πόνος και αυτό γιατί ντρεπόταν για τα σημάδια που είχε στο σώμα του.
stigmata
Αξίζει να σημειωθεί πως τελικά οι πληγές δεν εξαφανίστηκαν ποτέ εντελώς, ενώ είναι γνωστό πως προσπαθούσε να τις κρύβει όσο γίνεται πιο πολύ. Υποστήριξε πως ο διάβολος συνέχισε να του παρουσιάζεται, πότε με τη μορφή μίας γυμνής χορεύτριας, πότε με τη μορφή του Πάπα Πίου του 10ου , του Άγιου Φραγκίσκου, ακόμα και με την σκανδαλώδη μορφή της Παρθένου Μαρίας.
Ο Πίος πέθανε το 1968, φέροντας ακόμα τα στίγματα στο σώμα του.
Τις τελευταίες δύο χιλιετίες έχουν καταγραφεί περίπου 300 περιπτώσεις στιγματικών. Ο πρώτος ήταν ο Άγιος Παύλος, ο οποίος αναφέρει το γεγονός σε μία επιστολή του προς του Γαλάτες. Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, τον 13ο αιώνα, αναφέρει επίσης πως φέρει στίγματα, ενώ πολλά περιστατικά καταγράφονται μέχρι τις μέρες μας.
Πολλές είναι οι ερμηνείες που έχουν δοθεί κατά καιρούς για το φαινόμενο των στιγμάτων, αποδίδοντάς τα από απάτες μέχρι και σε ψυχαναγκαστικά φαινόμενα του μυαλού. Οι στιγματικοί είναι συνήθως καθολικοί, εντούτοις ο ινδουιστής Chaitanya Mahaprabu (1486-1534) ανέφερε πως άρχισε ξαφνικά να αιμορραγεί σε διάφορα σημεία του σώματός του.
STIGMATA
Συχνά, οι στιγματικοί ακολουθούν μία πρακτική που λέγεται ηλιοθέαση. Πρόκειται για την επιβίωση χωρίς τροφή και νερό, πέραν της καθημερινής Θείας Κοινωνίας, για μακροχρόνιες και ασύλληπτες, για τον κοινό ανθρώπινο νου, περιόδους. Η πρακτική αυτή σημειώθηκε για πρώτη φορά από τον Πατέρα Πιο, ο οποίος απείχε από την τροφή και την πόση για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ σταμάτησε και να κοιμάται.
Το φαινόμενο ήταν ακόμα πιο έντονο στη στιγματική Therese Neumann, η οποία λέγεται πως δεν έτρωγε τίποτα άλλο παρά μόνο την καθημερινή Θεία Κοινωνία από το 1922 μέχρι και το 1962 όπου και πέθανε.
Λέγεται, επίσης, πως δεν ήπιε νερό για μία μεγάλη χρονική περίοδο, ενώ περιέργως δεν εμφάνισε καμία ασθένεια. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι τα μέρη του σώματος, όπου εμφανίζονται στα στίγματα, διαφέρουν σε σημαντικό βαθμό.
Κάποιες φορές εμφανίζονται στον καρπό ή απευθείας στις παλάμες, ενώ η πληγή από την λόγχη διαφέρει από στιγματικό σε στιγματικό, ανάλογα με την πλευρά του σώματος που εμφανίζεται.
Το περίεργο φαινόμενο των στιγμάτων θα περίμενε κανείς να το συναντήσει σε ένα μεσαιωνικό κείμενο και όχι στην σύγχρονη εποχή. Εντούτοις, φαίνεται πως αυτό δεν ισχύει.
Παραμένει ένα ανεξήγητο φαινόμενο, ενώ οι στιγματικοί είναι εξαιρετικά σπάνιοι.
Τα στίγματα παραμένουν ένα από τα πιο περίεργα και πιο τρομακτικά φαινόμενα που έχουν σημειωθεί ποτέ στα χρονικά των παραφυσικών φαινομένων.
Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα από μια γυναίκα που εμφανίζει τα Στίγματα του Χριστού κατά τις ημέρες του Πάσχα.

πηγη

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, Γέννηση, θαύματα, σταύρωση, παραβολέ, (κινούμενα σχέδια)

 

Μία όμορφη, διδακτική ταινία κινουμένων σχεδίων, στα ελληνικά, ολόκληρη η ταινία, όπου προβάλει σε ορθόδοξη παρουσίαση την πρώτη παρουσία του Ιησού Χριστού στην γη. Παρουσιάζει την γέννηση, τα θαύματα, τις παραβολές, την διδασκαλία, την σταύρωση, την ανάσταση την ανάληψη και άλλα γεγονότα που σχετίζονται με την Αγία ζωή Του.

Δεν Βλέπεις Με Τα Μάτια, Αλλά Με Τον Εγκέφαλο. Πιστεύεις ‘Ο,τι Κάτι Δεν Υπάρχει, επειδή δεν το βλέπεις; Άρα Δεν Υπάρχει;

Η παρατήρηση αυτό μας δείχνει,  αυτό που δεν υπάρχει στον Νου σου δεν το βλέπεις, γιατί μέσα στον εγκέφαλο σου, στον Νου σου δεν παίζεται αυτό το έργο, αλλά κάποιο άλλο και αυτό εμφανίζεται, στην προβολή της ζωής σου. Το τελευταίο πράγμα που περιμένει να δει ένας οδηγός σε έναν επαρχιακό έρημο δρόμο είναι ένα αεροπλάνο σταματημένο. Επομένως, δεν το ‘βλέπει’ ποτέ.

Μια ασφαλιστική εταιρία προσπαθούσε να λύσει ένα περίεργο πρόβλημα που αντιμετώπιζε με αυτοκίνητα που έπεφταν πάνω σε αεροπλάνα και οι οδηγοί έλεγαν πως ΔΕΝ τα είχαν δει πριν πέσουν πάνω τους. Οι έρευνες συνεχίζονταν, και τα ατυχήματα με αυτοκίνητα που τράκαραν με αεροπλάνα στον επαρχιακό δρόμο επίσης συνεχίζονταν.
Απεδείχθη μετά από αρκετό καιρό, και πολλές χιλιάδες σε αποζημιώσεις πως οι πιλότοι ελαφρών αεροσκαφών που αντιμετώπιζαν προβλήματα στο κινητήρα προσπαθούσαν να προσγειωθούν γρήγορα γρήγορα στον πιο κοντινό αυτοκινητόδρομο που ήταν σχετικά άδειος. Ένα γεγονός που συνέβαινε συνεχώς ήταν πως μόλις προσγειώνονταν και μείωναν την ταχύτητα τους, δεν έβγαιναν αμέσως από τον δρόμο. (Προφανώς ένοιωθαν πολύ ανακουφισμένοι που κατάφερναν να σωθούν).
Πολύ συχνά, οι οδηγοί των λίγων αυτοκινήτων που τύχαινε να περνούν από κει έπεφταν πάνω τους. Αργότερα στην αστυνομία έλεγαν όλοι πως δεν είχαν δει το αεροπλάνο. Την μια στιγμή οδηγούσαν ωραία και καλά, και την άλλη τραντάζονταν πέφτοντας πάνω σε κάτι που μετά καταλάβαιναν πως ήταν αεροπλάνο. Η ασφαλιστική εταιρία ανακάλυψε πως Το τελευταίο πράγμα που περιμένει να δει ένας οδηγός σε έναν επαρχιακό έρημο δρόμο, είναι ένα αεροπλάνο σταματημένο. Επομένως δεν το έβλεπαν ποτέ.
Αλλά το ότι δεν το έβλεπαν, γιατί δεν υπήρχε στον Νου τους, γιατί δεν το περίμεναν, δεν σημαίνει πως το αεροπλάνο δεν υπήρχε καν. Υπήρχε φυσικά, άσχετα του αν το έβλεπαν ή όχι.Άρα αυτά που δεν βλέπουμε, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν και μάλιστα στον φυσικό κόσμο της ύλης, όχι κάποιου αλλού κάπου μεταφυσικά. Αλλά εδώ.

Ο Νους του ανθρώπου και ειδικά ο Νους του μορφωμένου ανθρώπου, είναι προγραμματισμένος από ένα σύστημα -ισμών και μια συγκεκριμένη σειρά λέξεων, που βασίζεται πάνω σε μία απόλυτα κατευθυνόμενη, ελεγχόμενη αντίληψη για τη φύση του κόσμου υλικού ή άυλου. Του δίνουν με τρομακτικά απόλυτη ακρίβεια ένα στάνταρ σύστημα αξιών για να σκεφτεί, και αυτές οι σκέψεις δημιουργούν τον κόσμο που “βλέπει”. Η ερώτηση που προκύπτει είναι ΠΟΙΟΙ του δίνουν αυτές τις ιδέες που αναμασά σαν υπέρτατες αλήθειες; χμ για να δούμε!

Οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται και επικοινωνούν με έννοιες και όρους που έχουν αποδειχθεί ψευδείς, από την εποχή της ύπαρξης τους, όποια κι αν είναι αυτή.  Οι άνθρωποι σκέφτονται και θεωρούν το χρόνο και το χώρο σαν κάτι ξεχωριστό και ανεξάρτητο. Μας λένε πως ζούμε σε τρεις διαστάσεις, παρ όλο που η επιστήμη (και όλοι οι άξιοι λόγου φιλόσοφοι) έχουν αποδείξει πως ο χρόνος είναι η τέταρτη διάσταση. Εξακολουθούν να μας λένε πως η ύλη είναι κάτι το διαρκές, όταν οι επιστήμονες γνωρίζουν πως η ύλη δεν είναι παρά μία άλλη εκδήλωση ενέργειας, και όχι μόνο οι επιστήμονες αλλά και οι φιλόσοφοι όλων των εποχών αυτό λένε. Η ύλη είναι ΕΝΕΡΓΕΙΑ.

Ο *James Clerk Maxwell (που ο κρετίνος Αϊνστάιν έκλεψε) είχε δώσει τη σχέση ανάμεσα στην ύλη και την ενέργεια σαν E = mc2, δηλ η ενέργεια ενός σωματιδίου είναι ίση με τη μάζα του σωματιδίου πολλαπλασιασμένη με το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός. Μια συνέπεια της σχετικότητας είναι ότι η μάζα μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια και αντιστρόφως. Αυτό το είδος μετατροπής είναι που εξασφαλίζει την ισχύ της ατομικής βόμβας. Ύλη μετασχηματίζεται σ’ ενέργεια και πάλι ξανά σε ύλη.
H βάση του σύμπαντος είναι περισσότερο Ενέργεια, παρά Ύλη. Όσο ερευνούμε την  Κβαντική πραγματικότητα τόσο περισσότερο αντιλαμβανόμαστε πως δεν υπάρχει αληθινά ένα συγκεκριμένο δομικό καλούπι του φυσικού σύμπαντος, πως όλα τα πράγματα είναι εκδηλώσεις και μετασχηματισμοί ενεργειακών διατάξεων, που μερικές φορές εμφανίζονται σαν ύλη με διαφορετικές δομές μάζας.
Σε μια προτεινόμενη νέα έκδοση, που λέγεται διπλή ειδική σχετικότητα, ο τύπος του αναθεωρείται ώστε να εξασφαλίζει ότι κανένα στοιχειώδες σωματίδιο, δεν μπορεί να έχει ενέργεια μεγαλύτερη από τη λεγόμενη ενέργεια (EP ~1028eV). Στην ενέργεια αυτή οι θεωρητικοί πιστεύουν ότι ενοποιούνται όλες οι δυνάμεις. Αυτό που θέλω να καταλάβεις είναι πως τα πάντα στο κοσμικό σύμπαν της ύλης είναι ΕΝΕΡΓΙΑ, το υλικό εκδηλώνεται με μάζα αλλά η μάζα είναι η εκδήλωση της ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ. Αυτή την Ενέργεια ο άνθρωπος την “βλέπει” με τις καταγραφές που υπάρχουν στον εγκέφαλο του.
Πέντε ενσωματωμένα επίπεδα εγκεφαλικής διεργασίας, Αυτό ακριβώς έκανες μόλις τώρα για να «Δείς» το κάθε ένα από αυτά τα γράμματα. Δεν έστειλαν τα μάτια σου μια εικόνα του κάθε γράμματος σε «Εσένα». Ο εγκέφαλος σου επεξεργάστηκε τα οπτικά στοιχεία που του έστειλαν τα μάτια σου και έτσι μπόρεσε να Κατασκευάσει αυτά τα γράμματα. Πως το κάνει; Με ποιόν τρόπο επεξεργάζεται τα οπτικά στοιχεία;
Πρώτα σπάζει τα εισερχόμενα ερεθίσματα σε βασικά σχήματα, χρώματα, σχέδια. Κατόπιν αρχίζει να ταιριάζει τα σχέδια, χρώματα, σχήματα με αποθηκευμένες μνήμες, τα συνδέει με συναισθήματα και καθορισμένες σημασίες συμβάντος, δοκιμάζοντας τα όλα μαζί σε μια ολοκληρωμένη «εικόνα» και στέλνοντας την στον μετωπικό λοβό στιγμιαία 50 φορές ανά δευτερόλεπτο. Ακριβώς αυτό κάνει ο εγκέφαλος σου όταν “βλέπει” λέει η Νευροφυσιολογία.
Δεν βλέπουμε συνεχώς. Είναι κάπως σαν μια διακοπτόμενη ταινία. Αυτό σημαίνει πως ο εγκέφαλος ζωγραφίζει οτιδήποτε «βλέπει». Μελετώντας οι επιστήμονες περιστατικά με εγκεφαλικά ανακάλυπταν πως όταν κάποιος πάθαινε εγκεφαλικό και ένα μικρό μέρος του εγκεφάλου σταματούσε να λειτουργεί, αυτό επηρέαζε την οπτική αίσθηση των ασθενών.
Άλλη απόδειξη πως ο εγκέφαλος ζωγραφίζει και δεν «βλέπουμε» με τα μάτια μας είναι πως το μέρος όπου πάει το οπτικό νεύρο μέσω του οφθαλμικού βολβού μέχρι το πίσω μέρος του εγκεφάλου δεν διαθέτει οπτικούς υποδοχείς. Γι αυτό αν περιμένουμε κλείνοντας το ένα μάτι να δούμε ένα μαύρο στίγμα στην μέση, δεν το βλέπουμε. Αυτό συμβαίνει επειδή ο εγκέφαλος δημιουργεί, ζωγραφίζοντας την εικόνα όχι το μάτι.

Υπάρχει Ένα Γατάκι Στην Μύτη Σου.
Δεν Πιστεύεις ‘Ο,τι Υπάρχει; Άρα Δεν Υπάρχει.

Οι επιστήμονες έβαλαν νεογέννητα γατάκια σε περιβάλλον χωρίς κάθετες γραμμές. Τα άφησαν να μεγαλώσουν αρκετά και βδομάδες αργότερα όταν τα τοποθέτησαν σε «κανονικό» περιβάλλον, τα
γατάκια Δεν Έβλεπαν, Δεν Μπορούσαν Να Δουν, κανένα αντικείμενο με κάθετη διάσταση, (όπως τα πόδια ενός τραπεζιού) και έπεφταν επάνω του. Είναι πολύ απλό. Βλέπουμε ότι θέλουμε να δούμε, ότι πιστεύουμε πως υπάρχει, ότι υπάρχει ΉΔΗ καταγεγραμμένο μέσα στο εγκέφαλο μας. Βλέπουμε ότι θέλουμε να δούμε, ότι πιστεύουμε πως υπάρχει και δεν βλέπουμε ότι μας είναι δυσάρεστο, ξένο η δεν πιστεύουμε πως υπάρχει.
Το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων αρνείται να δει κάτι, οτιδήποτε πέρα από ότι του έχουν ήδη εμφυτεύσει. Αν λοιπόν βλέπουμε και χτίζουμε την πραγματικότητα από το απόθεμα εμφυτευμένης μνήμης, συναισθημάτων, συνειρμών, που ήδη διαθέτουμε, πως θα καταφέρουμε να αντιληφθούμε οτιδήποτε νέο, καινούργιο, διαφορετικό; Το μυστικό είναι Η Νέα Γνώση, οι νέες συνάψεις στον εγκέφαλο μας.

Το Δυσκολότερο Είναι Να Δεις,
Αυτό, Που Είναι Ακριβώς Μπροστά Στα Μάτια Σου.
Ειδικά αν δεν υπάρχει ήδη μέσα στο μυαλό σου !

Η Νέα Γνώση σημαίνει πως προσθέτουμε νέες επιλογές στον υπολογιστή, στον κατάλογο που διαθέτει ο εγκέφαλος, για το τι είναι πραγματικό, αληθινό, υπαρκτό. Αν θέλεις να δεις ένα άλλο κόσμο, μια πλέον ενδιαφέρουσα οπτική, χρειάζεται να τροφοδοτήσεις τον εγκέφαλο σου με Νέα Στοιχεία, Νέα Δεδομένα, Νέα Γνώση. Αλλά να θυμάσαι πως αυτή η Νέα Γνώση είναι μια καταγραφή των διεργασιών της πραγματικότητας που βασίζεται μόνο στην δική σου προσωπική αντίληψη και εμπειρία. Αυτή η Νέα Γνώση απαιτεί Κατανόηση, Εμπειρία, Διαύγεια.
Αν θέλεις να περιγράψεις σε κάποιον άλλο πως είναι να τρώει ένα ζουμερό, γλυκό, νόστιμο, ροδάκινο μπορείς να κάνεις μόνο αυτό. Να το περιγράψεις Αν θέλεις να δώσεις σε κάποιον να καταλάβει την αίσθηση, να κολυμπάει σε μια θάλασσα. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι ακριβώς αυτό, να την περιγράψεις (Καταπληκτική αίσθηση, άρωμα πέρα από κάθε φαντασία..) και άλλα τέτοια. Μόνο αυτό όμως. Ίσως να κατανοήσει την περιγραφή σου αλλά χρειάζεται και η Εμπειρία, που αποκτάται ΜΟΝΟ ΜΕ ΔΡΑΣΗ προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Δηλ. αν θέλεις να έχεις την εμπειρία “θάλασσα” χρειάζεται να κατευθύνεις την δράση σου προς την θάλασσα, για να αποκτήσεις την γνώση και να δημιουργήσεις την εμπειρία. Όμως αν λανθασμένα ή σκόπιμα κατόπιν υποδείξεως,  κατευθύνεις την δράση σου, προς το βουνό θεωρώντας πως πας προς την θάλασσα, θα αποκτήσεις την εμπειρία του βουνού θεωρώντας το για θάλασσα.
Επομένως για να διευρύνουμε τους ορίζοντες της ζωής και να αποκτήσουμε νέες γνώσεις χρειάζονται και Νέες Εμπειρίες. Ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος να κάνεις ανατροφοδότηση του εγκεφάλου είναι να γίνεις Παρατηρητής. Άρχισε να μελετάς τις συνήθειες σου με την ακρίβεια ενός «Παίχτη’ όταν μελετά τον αντίπαλο. Με απλά λόγια παρατήρησε, μελέτησε τον εαυτό σου, με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορείς να επέμβεις όταν επαναλαμβάνεσαι. Ανακαλύπτοντας τι κάνεις συνεχώς θα μπορέσεις να κάνεις κάτι εντελώς καινούργιο. Με έναν νέο τρόπο και αν είναι δυνατόν, αν έχεις την ενέργεια να το αντέξεις πέρα από τα κοινώς καθιερωμένα. Μην ξεχνάς πως…

“Κάθε μέρα έχουμε Ανατολή. Πολλές μέρες, πολλές ανατολές.
Ο άνθρωπος απολαμβάνει ελάχιστες.
Είναι πολύ δύσκολο να παρατηρεί το φυσικό Σύμπαν.
Σκέψου πόσο δύσκολο είναι, να αρχίσει να παρατηρεί τον Εαυτό του.
Να στρέψει την προσοχή του από έξω προς τα μέσα.

Εσένα πότε σε μάγεψε η ανατολή, η δύση, η πανσέληνος;”

Δεν αντιλαμβανόμαστε όντως την πραγματικότητα. Αντιλαμβανόμαστε αυτό που νομίζουμε ή πιστεύουμε πως είναι η πραγματικότητα. Βλέπουμε την εικόνα της πραγματικότητας που ο εγκέφαλος μας έχει κατασκευάσει από τα εισαγόμενα αισθητηριακά δεδομένα, και από τους αμέτρητους συνειρμούς που προσφέρουν τα δίκτυα των νευρώνων του. Με απλά λόγια ότι βλέπουμε εξαρτάται από τις εμπειρίες μας και από τον τρόπο που τις επεξεργαζόμαστε και αυτές αποτελούν τον κόσμο που βλέπουμε.

Καθώς διαβάζετε αυτά εδώ τα γράμματα, παρ’ όλο που οι αισθήσεις σας παραλαμβάνουν τα δεδομένα της θερμοκρασίας στο δωμάτιο, το βάρος του κορμιού σας στην καρέκλα, την αίσθηση των ρούχων που φοράτε, του θορύβου των αυτοκινήτων στο δρόμο, και το άρωμα του αφρόλουτρου. Τίποτε δεν έχετε αντιληφθεί από αυτά, η προσοχή σας είναι στραμμένη στα γράμματα που διαβάζετε. Αλλά οι πληροφορίες είναι εκεί από πάντα. Αυτές τις πληροφορίες επεξεργάζεται ο εγκέφαλος σας και δημιουργεί για χάρη σας τον τρόπο που ερμηνεύετε τον κόσμο.

Το μοναδικό έργο που παίζεται στον εγκέφαλό μας
είναι αυτό που είμαστε διαθέσιμοι να δούμε.

Η πρώτη μεγάλη προβολή κινηματογραφικής ταινίας στην Ιστορία, ήταν ένα φιλμάκι λίγων λεπτών, που λεγόταν ‘’Η Άφιξη του Τραίνου’’ και έδειχνε απλά ένα τραίνο να μπαίνει στο σταθμό. Τι απλό. Κι όμως, ο ευφυής σκηνοθέτης της έκανε το εξής συγκλονιστικό: σε κάποια φάση τοποθέτησε την κάμερα πάνω στις γραμμές, κινηματογραφώντας το τραίνο να έρχεται κατά πάνω στο φακό.
Μόλις αυτό το πράγμα προβλήθηκε στην πρώτη κινηματογραφική αίθουσα, ξαφνικά έγινε πανικός, όλοι ανεξαιρέτως μέσα στον χώρο προβολής άρχισαν να τρέχουν για να σωθούν, θεωρώντας ότι το τραίνο έρχεται καταπάνω τους! ..και πραγματικά, το τραίνο ερχόταν καταπάνω τους, δεν το νόμισαν, αλήθεια έτσι ήταν. Σήμερα αυτό ακούγεται τελείως τρελό, αλλά αυτό από μόνο του άραγε δεν σημαίνει ότι πριν από μερικές δεκαετίες οι άνθρωποι ζούσαν σε μια άλλη πραγματικότητα; Ένα παράξενο τραίνο από αλλού, βγήκε τότε από την οθόνη της σκοτεινής μυητικής αίθουσας, και από τότε περιπλανιέται στον κόσμο…
Αυτές είναι κάποιες από τις σκέψεις ενός από τους πατέρες του σύγχρονου εναλλακτικού στοχασμού, από τα γραπτά του Charles Fort (1874-1932):

*Είναι η άποψή μας, ότι τίποτε δεν μπορεί να επιχειρήσει να υπάρξει, εκτός αν επιχειρήσει να αποκλείσει κάτι άλλο: ότι αυτό που κοινώς ονομάζεται Οντότητα, είναι μια κατάσταση που έχει κατασκευαστεί λίγο-πολύ συμμετρικά με την εμφάνιση της θετικής διαφοράς ανάμεσα σ’ αυτό που περικλείεται και σ’ αυτό που αποκλείεται…
*Όμως, είναι η άποψή μας, ότι δεν υπάρχουν θετικές διαφορές: ότι όλα τα πράγματα είναι σαν ένα ποντίκι και ένα έντομο που έχουν εισχωρήσει τρώγοντας, μέσα στην καρδιά ενός κεφαλιού τυρί. Ένα ποντίκι κι ένα έντομο: δυο πράγματα δεν θα μπορούσε να φαίνονται πιο διαφορετικά. Είναι εκεί μέσα, μια βδομάδα, μέσα στο τυρί, και τρώνε, ή θα μείνουν εκεί μέσα ένα μήνα: τότε, και τα δύο, είναι μονάχα μεταβολές, μεταποιήσεις, μεταλλάξεις του τυριού. Το τυρί μεταμορφωμένο σε κάτι άλλο, μέσα στον εαυτό του. Πιστεύω ότι είμαστε όλοι ποντίκια κι έντομα, και δεν είμαστε παρά οι διαφορετικές εκφράσεις ενός τυριού που περικλείει τα πάντα…’
* Λευκά κοραλλένια νησιά σε μια σκοτεινή μπλε θάλασσα. Η φαινομενική ευκρίνειά τους, η φαινομενική ατομικότητά τους, οι διαφορές μεταξύ τους. Όμως, όλα τους δεν είναι παρά προβολές από το ίδιο τέρμα του βυθού της θάλασσας. Η διαφορά μεταξύ θάλασσας και στεριάς, δεν είναι θετική. Σε όλο το νερό υπάρχει ξηρά: σε όλη τη στεριά υπάρχει νερό…
* Τότε, όλα τα φαινομενικά πράγματα, δεν είναι καν πράγματα, αν όλα είναι συνεχή, περισσότερο απ’ ότι αν το πόδι ενός τραπεζιού είναι ένα πράγμα από μόνο του, είναι μονάχα μια προβολή από κάτι άλλο. Ούτε ένας από εμάς δεν είναι ένα αληθινό πρόσωπο, αν είμαστε βέβαια η συνέχεια του περιβάλλοντος… αν, φυσικά, δεν υπάρχει τίποτε σε μας παρά μόνο εκφράσεις της σχέσης με το περιβάλλον…
* Όλα τα πράγματα που φαίνονται να έχουν μια ταυτότητα δική τους, είναι μονάχα νησιά που είναι προβολές ή προεκτάσεις από κάτι που υπάρχει από κάτω, και δεν έχουν αληθινά περιγράμματα από μόνα τους. Η κορυφή του παγόβουνου. Όμως, όλα τα πράγματα, αν και μονάχα προβολές, αγωνίζονται να αποδράσουν, να ξεφύγουν από τον δυνάστη τους, από αυτό που βρίσκεται από κάτω, το οποίο τους αρνείται να έχουν τη δική τους ταυτότητα…
* Συνέλαβα ένα υπερ-συνεχές πλέγμα, ένα δίκτυο, που σ’ αυτό και απ’ αυτό όλα τα φαινομενικά πράγματα είναι πολλές και διαφορετικές εκφράσεις του, αλλά στο οποίο όλα τα πράγματα εκεί μέσα είναι οι διαφορετικοί προσδιορισμοί μιας προσπάθειας τους να αποδράσουν και να γίνουν αληθινά πράγματα, ή να ιδρύσουν οντότητα, ή θετική διαφορά, ή τελική οριοθέτηση, ή ακαθόριστη ανεξαρτησία, ή προσωπικότητα ή ψυχή –όπως την αποκαλούμε στα ανθρώπινα φαινόμενα. Αν δεν δράσουν έτσι, δεν μπορεί να φανεί ότι υπάρχει.

Ο Αριστοτέλης, χωρίς να γνωρίζει τους σύγχρονους νόμους της οπτικής, κατανοούσε αυτή τη γενική αρχή αρκετά καλά ώστε να δηλώσει ότι η λέξη «βλέπω» είναι μία λανθασμένη έκφραση, και ότι η σωστή είναι «είδα». Διότι υπάρχει αυτό που συμβαίνει ενδιάμεσα. Σ’ αυτό το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, ο εγκέφαλος επιβάλλει σχήμα, μορφή, χρώμα, νόημα, και πάρα πολλά άλλα, στο σήμα.
Όταν λαμβάνουμε πληροφορίες από το περιβάλλον μας, δεν είναι ούτε καλές ούτε κακές, ούτε χρήσιμες ούτε άχρηστες, ούτε σωστές ούτε λανθασμένες, ούτε αληθινές ούτε ψεύτικες, μέχρι να ξεκαθαρίσουμε τη στενή σχέση μας με αυτές. Ο εγκέφαλος έχει γνώμη για τα πάντα, αλλά δεν μας ενημερώνει για αυτήν, μας την παρουσιάζει συνδυασμένη με τις εικόνες. Η γνώμη του είναι η πραγματικότητά μας, και αυτό, αν δεν το ξέρετε, λέγεται «εικονική πραγματικότητα», virtual reality. Μέσα σε αυτό ζούμε.
Μπορούμε να «σταματήσουμε τον κόσμο» και να παρακολουθήσουμε τον εγκέφαλο να κατασκευάζει την εικονική πραγματικότητα; Με ποιο μέσο μπορούμε να το κάνουμε; Μπορεί ο νους να παρατηρήσει τις διεργασίες του νου; Ο εγκέφαλος να παρατηρήσει τον εγκέφαλο; Μπορούμε άραγε να αποδεσμεύσουμε ένα μέρος του νου μας από το Matrix, και να το βάλουμε να παρακολουθήσει και να μας αποκαλύψει τους τρόπους σύνδεσης του υπόλοιπου νου μας με το Matrix της πραγματικότητας; Μπορούμε να είμαστε σε δύο μέρη ταυτόχρονα; Για να δούμε στ’ αλήθεια την πόλη και τη συλλογική οντότητα που ζει μέσα στην πόλη, πρέπει να βγούμε έξω από την πόλη και έξω από το πλήθος.

Δεν υπάρχει ότι δεν μπορείς να δεις,
αλλά, αυτό που δεν μπορείς να δεις, πως ξέρεις ότι δεν υπάρχει; !!!

Σκέψου πόσο ανόητος φαίνεσαι, όταν λες -αν δεν το δω μα τα μάτια μου δεν το πιστεύω- και άλλες ανάλογες μεγαλοστομίες. Τα μάτια σου σε κοροϊδεύουν, ειδικά αν δεν έχεις καλλιεργήσει τον εγκέφαλο σου, γιατί με τον εγκέφαλο βλέπεις και όχι με τα μάτια. Λένε οι μεγάλοι επιστήμονες πως αν δεν παρατηρήσεις κάτι αυτό δεν υπάρχει! Υπάρχει από την στιγμή που ο παρατηρητής, παρατηρεί το παρατηρούμενο. Ναι αλλά αν δεν το παρατηρήσει αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει, απλά δεν υπάρχει ΜΟΝΟ για τον συγκεκριμένο παρατηρητή. Επομένως πρόσεχε τι παρατηρείς αν δεν θέλεις να του δώσεις υπόσταση.
Αν κοιτάς την Άβυσσο, σύντομα θα σε κοιτάξει κι αυτή κι αν δεν είσαι ικανός να την αντιμετωπίσεις, φίδι κολοβό που σε περιμένει, μεγάλε μου κοσμικέ διδάσκαλε ! και το θέμα δεν είναι να την κοιτάς – παρατηρείς εσύ, δεν τρέχει και τίποτα, το μεγάλο παιχνίδι αρχίζει όταν σε πάρει πρέφα αυτή … Βαράτε βιολιτζήδες τότε !!!

 Πόσο σίγουρος είσαι για τα μάτια σου; Η σύγχρονη φυσική ειδικά η Κβαντική θεώρηση έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί καθαρά φιλοσοφικούς όρους για την περιγραφή της πραγματικότητας, του κόσμου που μας περιβάλει και μέσα του ζούμε. Άλλωστε από την απαρχή του ανθρώπου ο Φιλόσοφος έχει ήδη αναφέρει όλα όσα χρειάζεται ο άνθρωπος για να είναι ελεύθερος από τα δεσμά της φυλακής των δημιουργιών, άσχετα αν έχει Συμφωνήσει να παραμείνει φυλακισμένος από καθαρή τεμπελιά και βόλεμα.
Οι λέξεις, οι φράσεις, οι μέθοδοι και οι θεωρίες αποτελούν τελικά ασώματα γονίδια, ένα είδος αφηρημένου DNA. Είναι δηλαδή ολοζώντανα πράγματα που μεταβιβάζονται από εγκέφαλό σε εγκέφαλο, από κύτταρο σε κύτταρο και αυτό-αναπαράγονται με τη μίμηση και την Συμφωνία σε ό,τι αυτά τα memes περιέχουν.
Η μεταβίβαση των meme (μιμιδίων) μπορεί να πραγματοποιείται είτε ως ασυνείδητη ή συνειδητή αντιγραφή αντιλήψεων, συμπεριφορών και τεχνουργημάτων εκ μέρους του μιμητή, είτε ως διδασκαλία, έκθεση ή άλλη μορφή διάχυσής τους εκ μέρους του μιμούμενου. Στην τελευταία αυτή περίπτωση τα meme (μιμίδια) χαρακτηρίζονται «ενεργά». Όπως ακριβώς και στην θεωρία περί εγωϊστικών γονιδίων, που γίνονται αντιληπτά ως βιολογικές οντότητες των οποίων η τάση διευρυμένης αναπαραγωγής υπαγορεύει πρωτίστως εγωϊστικές και δευτερευόντως αλτρουϊστικά εγωιστικές συμπεριφορές, έτσι και τα meme κατανοούνται ως ελάχιστες πολιτισμικές οντότητες που τείνουν να αναπαραχθούν και να διαχυθούν.
Η ικανότητά τους να το επιτύχουν εξαρτάται από τρία ποιοτικά χαρακτηριστικά: την πιστότητα, ήτοι την ικανότητά τους να παράγουν ή να επιβάλουν την ακριβή αναπαραγωγή των διακριτικών τους γνωρισμάτων, την γονιμότητα, ήτοι την δυνατότητά τους να μεγιστοποιούν των αριθμό των αντιγράφων τους σε δεδομένο χρόνο και την μακροζωία, ήτοι την διάρκεια διατήρησης της κλωνοποιητικής ισχύος δεδομένου meme. Είναι ενδιαφέρον να τα δούμε αναλυτικά και μην ξεχνάς ούτε στιγμή πως το καλύτερο αντίδοτο των meme είναι η ΔΙΑΚΡΙΣΗ και μόνον. Αποκτώντας ΔΙΑΚΡΙΣΗ μπορείς να αντιληφθείς πως μέσω των meme’s ο κόσμος αυτός ανήκει στις Οργανικές Πύλες η αλλιώς Επιτυχημένους Ψυχοπαθείς
Από την θεώρηση αυτή οι Ιδέες και οι Λέξεις που αυτές εκφράζονται μα και τα Συν-Αισθήματα που τα ακολουθούν έχουν μια δική τους οντότητα. Με την επανάληψη γίνονται αντιληπτές σαν υλική πραγματικότητα, σαν ουσιαστικές δομές και διαδικασίες στ’ ανθρώπινα νευρικά συστήματα. Η θεώρηση του  Σελτρέικ που είναι ο δημιουργός της θεωρίας των μορφογενετικών πεδίων, αναφέρει πως  κάθε φορά που σχηματίζονται κερδίζουν σε δύναμη και ορμή, ενισχύονται τα μορφογενετικά τους πεδία και γίνονται από μόνα τους μια εξελικτική δύναμη.
Όλοι μας διαθέτουμε ένα ενσωματωμένο πρότυπο του κόσμου, αποτέλεσμα των εμπειριών μας, μέσω των συμφωνιών και των επαναλαμβανόμενων ενσαρκώσεων μας. Ο εγκέφαλός βρίσκεται κάτω από την απόλυτη κυριαρχία αυτού του προτύπου και κάθε τι που αντιλαμβάνεται σπεύδει να το κρίνει, να το συγκρίνει και να το εντάξει σύμφωνα με το πρότυπο που έχει συνηθίσει, σε συγκεκριμένο “κουτάκι”
Αν λοιπόν κάποιο φαινόμενο, συμβάν, αντικείμενο, ή γεγονός, δεν ταιριάζει με το διανοητικό πρότυπο που έχει συνηθίσει ο εγκέφαλος, αυτός αμέσως το αποδοκιμάζει, το απορρίπτει και το ξεχνά. Σε αυτό το σημείο ας αναφέρω, ότι όποιος δεν έχει ενδιαφέρον, ή δεν θα διαβάσει τα άρθρα του terrapapers ή αν κατά λάθος τα διαβάσει, δε θα διαβάσει τα «επικίνδυνα» σημεία, που ή δεν μπορεί να τα καταλάβει, ή προκαλούν τη λογική και τις εμφυτεύσεις του. Αλλά ακόμα κι όταν τα διαβάσει σύμφωνα με τον Δον Χουάν:

«Δεν υπάρχει τελικό σταυροδρόμι, ή τελικό βήμα πουθενά. Κι επειδή δεν υπάρχει τελικό βήμα πουθενά, δε θα έπρεπε να υπάρχει καμιά μυστικότητα για οποιοδήποτε μέρος της τύχης μας σαν φωτεινά όντα. Η προσωπική δύναμη αποφασίζει για το ποιος μπορεί, ή ποιος δεν μπορεί να επωφεληθεί από μια αποκάλυψη. Οι εμπειρίες μου με τους συντρόφους μου μού έχουν δείξει ότι λίγοι, πάρα πολύ λίγοι απ’ αυτούς είναι πρόθυμοι να ακούσουν και από τους λίγους που ακούνε, ακόμα λιγότεροι είναι πρόθυμοι να δράσουν σύμφωνα με αυτά που ακούνε. Και από αυτούς που είναι πρόθυμοι να δράσουν, ακόμα λιγότεροι έχουν την προσωπική δύναμη (ΕΝΕΡΓΕΙΑ) που χρειάζεται για να επωφεληθούν από τις δράσεις τους.»

Οι ασταθείς έτσι, μη συγκροτημένοι, ή ανισόρροποι, που δεν έχουν την απαραίτητη Ενέργεια, νηφαλιότητα, θέληση, επιμονή και υπομονή που απαιτείται για να οδηγηθούν σε οποιοδήποτε χρήσιμο για την ελευθερία αποτέλεσμα, θα εγκαταλείψουν γρήγορα το παιχνίδι ειδικά όταν δεν παίζεται με τους κανόνες που ήδη γνωρίζουν. Η μη δομημένη προσωπικότητά τους, είναι και η βασική προστασία τους, γιατί αν μπουν σε ένα παιχνίδι που δεν γνωρίζουν τους κανόνες του, τους σκοπούς, τα εμπόδια και τις ελευθερίες, που αυτό περιέχει, κινδυνεύουν στην καλύτερη περίπτωση να χάσουν και στην χειρότερη ..ας μην αναφερθώ καλύτερα. Άρα καλύτερα να μην συνεχίσουν σε ένα παιχνίδι που δεν γνωρίζουν.
Η λογική είναι το Πέπλο της Ίσιδας! Σκεπάζει, καλύπτει και αποκρύβει την πραγματικότητα, υποδυόμενη συνήθως το ρόλο της. Αρκεί να κινούμαστε στο πεδίο της λογικής και όχι στα περίχωρα της, όπως κάνει ή ανθρωπότητα σήμερα.
*O James Clerk Maxwell (13 Ιουνίου 1831 – 5 Νοεμβρίου 1879) ήταν ένας Σκοτσέζος θεωρητικός φυσικός και μαθηματικός. Ο κατά γενική παραδοχή πατέρας του ηλεκτρομαγνητισμού. Έγραψε 200 εξισώσεις όπου περιείχαν την λύση για το ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη και επιπλέον την δυνατότητα αντλήσεως άπειρης ενέργειας από το “Ενεργό Κενό”. Δηλαδή την τεχνολογία που χρησιμοποιούν όλες οι εξωγήινες φυλές, με παραλλαγές. Εκτός από την ανθρώπινη, υπόδουλη φυλή.
Επανέρχομαι στα γραπτά του Charles Fort (1874-1932)
διάβασε ολόκληρο το άρθρο και κατόπιν παρακολουθήσε το βίντεο …

* Δεν έχουμε άλλη λύση: αμφισβητείστε και γελοιοποιήστε ό,τι σας λένε! Πώς μπορεί να εξελιχθεί σωστά και να λειτουργήσει η γνώση, κάτω από τέτοιες συνθήκες;Αν η ύλη ενός άλλου κόσμου βρίσκεται στην ατμόσφαιρά μας, η ορθόδοξη σκέψη θα δεχόταν – και είναι δεκτό – πως θα επηρεαζόταν από την γήινη βαρύτητα και θα έπεφτε κάτω στη Γη, όχι μόνο η ύλη αυτή, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος πάνω στον οποίο βρίσκεται. Φανταστείτε κάποια αντικείμενα στα ύφαλα του πλοίου.
Κάποιες φορές τα αντικείμενα αυτά πέφτουν στον πάτο του ωκεανού. Όχι όμως και το πλοίο. Τι νόημα όμως έχουν οι εκφράσεις, οι εξηγήσεις και οι παραδοχές; Ο τρόπος μας είναι ο εξής. Ορίστε τα στοιχεία. Κοιτάξτε τα μόνοι σας. Συμπεράνετε ό,τι θέλετε.
Τι νόημα μπορεί να έχει το τι πιστεύω εγώ; Ορίστε τα στοιχεία…
* Σκεφτείτε για λογαριασμό σας επιτέλους, έστω και για μια φορά, ακόμα κι αν είναι μπερδεμένα, ακόμη κι αν πρέπει να πλεύσετε στις θάλασσες του αφηρημένου! …Η επιστημονική γνώση δεν είναι αντικειμενική.Όλες οι βάσεις στις οποίες είναι στηριγμένα τα θεόρατα οικοδομήματά της είναι αυθαίρετες. Είναι, όπως ακριβώς και ο πολιτισμός μας, μια Συνωμοσία, ένα πονηρό συμβόλαιο, ένας εξορκισμός. Έχουμε τα γεγονότα για να μην κινδυνεύουν οι υπάρχουσες αιτιολογίες. Κατάρα σε όλα τ’ άλλα.
Ζούμε υπό το καθεστώς πολύ αυστηρής έρευνας και εγκαθίδρυσης αυθαίρετων συμπερασμάτων, που επηρεάζουν άμεσα όλους τους ανθρώπους, και το όπλο που χρησιμοποιούμε πιο συχνά ενάντια σ’ αυτό το καθεστώς είναι η αμφισβήτηση και η γελοιοποίηση. Δεν έχουμε άλλη λύση: αμφισβητείστε και γελοιοποιήστε ό,τι σας λένε! Πώς μπορεί να εξελιχθεί σωστά και να λειτουργήσει η γνώση, κάτω από τέτοιες συνθήκες;
* Το πρώτο μέλημά μας θα πρέπει να είναι να προσθέσουμε στις συνταγματικές ελευθερίες, το δικαίωμα και την ελευθερία να αμφισβητούμε την επιστήμη!…  Πιστεύω πως μία ημέρα ο άνθρωπος θα έχει μία έκτη αίσθηση, μία αίσθηση σκοπού της ζωής, άμεση και χωρίς υποθέσεις… Η συνείδηση του ανθρώπου είναι ισχυρή σαν μικροσκόπιο, μπορεί να συλλάβει και να αναλύσει την εμπειρία με ένα τρόπο που δεν μπορεί να πετύχει κανένα άλλο ζώο. Αλλά η μικροσκοπική όραση είναι στενή όραση. Χρειάζεται να αναπτύξουμε ένα άλλο είδος συναίσθησης που είναι αντίστοιχο του τηλεσκοπίου.
Χρειαζόμαστε ένα παραμέρισμα της κουρτίνας που ο συμβατικός κόσμος έχει τραβήξει μπροστά στα μάτια μας, μια νέα και μεγάλη προέκταση του οπτικού μας πεδίου, του πεδίου παρατήρησης. Χρειαζόμαστε νέους τρόπους αντίληψης και κατανόησης και νέους τρόπους μετάδοσης των πραγμάτων που θα αντιληφθούμε και θα κατανοήσουμε. Και χρειαζόμαστε και μία νέα γλώσσα, νέους θριάμβους και νέες ήττες, νέες τραγωδίες και νέα έπη, νέες δεισιδαιμονίες και καινούργιες επιστήμες, νέες λογοτεχνίες και μια προφητική ποίηση.
Μια δικαίωση των καταραμένων. Μια διανοητική αναγέννηση.
* Αυτό θα σημαίνει μια ριζική αναθεώρηση ενός μεγάλου μέρους των γνώσεων μας και των πραγμάτων που θεωρούνται δεδομένα. Μια τέτοια αναθεώρηση δεν συμφέρει κανέναν από αυτούς που χειρίζονται τις λειτουργίες των καθημερινών συστημάτων και επιπλέον οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν το μικρό, σίγουρο και ασφαλές νησί τους, για να εξερευνήσουν τα αβέβαια νερά ενός νέου ωκεανού.
Έτσι κάποιοι ανήσυχοι άνθρωποι θα αναλάβουν αυτή την εξερεύνηση, χωρίς καμία υποστήριξη, χωρίς κανένα δεδομένο σύμμαχο, χωρίς καμία αναγνώριση του έργου τους, χωρίς εξιστόρηση των περιπετειών τους. Πολλές φορές χάνονται για πάντα μέσα από εκείνο το πέρασμα που τους οδήγησε μακριά από το σπίτι. Και να σας πω κάτι; Είναι μια πολύ καλή ιδέα για να ξεφύγω επιτέλους από τον σπιτονοικοκύρη μου.

πηγη

Η σκέψη δημιουργεί ύλη – Μάνος Δανέζης

Διαμορφώστε τη ζωή σας όπως εσείς επιθυμείτε… μας αφήνει η φύση να το κάνουμε!
Μία εκπληκτική διάλεξη του καθηγητή Δανέζη…

Πρόσεξε τις Σκέψεις Σου, Γίνονται Πράγματα

Υπολογίζεται πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει περίπου έως και 70.000 σκέψεις την ημέρα. Οι 95% από αυτές τις σκέψεις είναι ίδιες με τις σκέψεις που κάναμε την προηγούμενη μέρα.
Με αποτέλεσμα αυτές οι επαναλαμβανόμενες και συνεχόμενες σκέψεις να δημιουργούν στον εγκέφαλο νευρολογικά μονοπάτια, που χτίζονται με την μορφή των πεποιθήσεων. Τότε αρχίζουμε να πιστεύουμε αυτά που σκεφτόμαστε και η πίστη μας γίνεται πεποίθηση.
Τι Είναι η Πεποίθηση;
Η λέξη πεποίθηση βγαίνει από το ρήμα πέποιθα, δηλαδή έχω πειστεί.
Είναι η εσωτερική μας βεβαίωση ότι αυτό που βλέπουμε, κάνουμε και αισθανόμαστε είναι αληθινό και ουσιώδης.
Πως Μας Επηρεάζουν;
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί και δρα σύμφωνα με τις πεποιθήσεις που φιλοξενεί, προσαρμόζοντας τα πάντα γύρο από αυτές.
Εάν παράδειγμα σε κάποιον, έχει περάσει η πεποίθηση πως δεν είναι ικανός να πέτυχει σε τίποτα, τότε ο νους του, κάνει τα πάντα για να επιβεβαιώσει την πίστη του αυτή, μέχρι που το πετυχαίνει.
Τότε οι πεποιθήσεις του, επηρεάζουν αλλά και κατευθύνουν άμεσα την κρίση και τις σκέψεις του, σε σχέση με τις αποφάσεις που παίρνει και τις επιλογές που κάνει, διαμορφώνοντας με αυτό τον τρόπο όλη την ζωή του.
Πρόσεχε τι Σκέφτεσαι

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες που έχουνε γίνει, ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να κάνει δυο διαφορετικές σκέψεις ταυτόχρονα.
Δεν μπορεί να σκέφτεται κάτι ευχάριστο και δυσάρεστο την ίδια χρονική στιγμή.
Οπότε χρειάζεται να επιλέξει κάποιο είδος σκέψης.
Το ερώτημα είναι: Τι είδος σκέψης και πληροφορίας θέλεις να κρατήσεις;
Εδώ χρειάζεται να εστιάζουμε την προσοχή μας στο αποτέλεσμα που θέλουμε να έχουμε.
Εάν θες να πετύχεις στην δουλειά σου, δεν θα σε βοηθήσει η σκέψη, πως δεν είσαι καλός , πως δεν μπορείς να τα καταφέρεις.
Και εάν δυσκολεύεσαι να διώξεις αυτήν την αρνητική σκέψη, προτίμησε να μην σκέφτεσαι τίποτα.
Όταν σταματάς να τρέφεις την σκέψη σου αρνητικά, τότε δημιουργείς και τις κατάλληλες προδιαγραφές για να πιάσει χώρο μέσα σου η θετική σκέψη.
Όποιες σκέψεις και αν επιλέξεις, αυτές πλέον θα καθοδηγήσουν την ζωή σου.
Τα λόγια σου, τα όνειρα σου και οι σκέψεις σου έχουν την δύναμη να δημιουργήσουν και να προκαλέσουν ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες καταστάσεις στην ζωή σου.
Για αυτό Πρόσεχε…!
Μην στέκεσαι εμπόδιο στο δρόμο σου.
Κάνε στροφή στις σκέψεις σου και άλλαξε το μέλλον σου….!

Θεοδώρα Μουστάκα – Ψυχολόγος, Πτυχιούχος Πάντειου Πανεπιστημίου

ΠΗΓΗ ΠΗΓΗ

"Σχεδόν ολόκληρη η Ελληνική μυθολογία βρίσκεται αποτυπωμένη στον ουρανό"

Συνέντευξη του αστροφυσικού Στράτο Θεοδοσίου, στη Χριστίνα Διαμαντοπούλου

«Χωρίς υπερβολή σχεδόν ολόκληρη η θαυμάσια ελληνική μυθολογία βρίσκεται αποτυπωμένη στον ουρανό, ένα δώρο των προγόνων μας στην ανθρωπότητα»,
αναφέρει μεταξύ άλλων ο καθηγητής κ. Στράτος Θεοδοσίου. Mε αφορμή την εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας, με θέμα «Η Φιλοσοφία στη ζωή», που πραγματοποιείται την αύριο, 19 Νοεμβρίου στον Ιανό, ο κ. Θεοδοσίου μίλησε στο metrogreece.gr για την -άγνωστη στους περισσότερους από εμάς- ελληνική αστρονομική μυθολογία και την σχέση της με την φιλοσοφία….

Tί είναι η ελληνική αστρονομική μυθολογία;

Αστρονομία, από τις ελληνικές λέξεις: άστρο + νόμος, είναι η επιστήμη, που ως κύριο αντικείμενό της έχει τον προσδιορισμό των θέσεων, των διαστάσεων και των κινήσεων των ουρανίων σωμάτων. Δηλαδή τους νόμους που διέπουν την κίνηση των άστρων. Σκοπός της είναι επίσης και η συλλογή πληροφοριών για πρακτικούς σκοπούς της ζωής μας, όπως για τον προσανατολισμό μας τη μέρα και τη νύχτα, για τη ναυσιπλοΐα, για τη γεωργία και για τον υπολογισμό του χρόνου και των εποχών. Αυτό επιτεύχθηκε από τον Ίππαρχο, τον 2ο π.Χ. αιώνα, ο οποίος, με αφορμή την ανάλαμψη ενός υπερκαινοφανούς, το 134 π.Χ., μας έδωσε τον πρώτο κατάλογο των άστρων και των αστερισμών αποτυπώνοντας την αθάνατη ελληνική μυθολογία στον ουρανό. Έκτοτε ήταν ένα απλό παιχνίδισμα μνήμης ο προσανατολισμός στην ξηρά για τους οδοιπόρους και τους πολεμιστές και ιδιαίτερα στη θάλασσα για τους αρχαίους θαλασσοπόρους.

Πώς συνδέεται με τη φιλοσοφία;

Μη μπορώντας η ανθρώπινη νόηση να δώσει λογικά ικανοποιητικές εξηγήσεις, όσον αφορά την ύπαρξη και τα φαινόμενα του μαγικού κόσμου των άστρων, τα συνέδεσε, μέσα από πολύπλοκους και θαυμαστούς μύθους, με φιλικά και αγαπημένα πρόσωπα ή ισχυρούς θεούς και ήρωες, που η παράδοση τους ήθελε αθάνατους και κραταιούς να ελέγχουν και να κατευθύνουν τις τύχες των ανθρώπων από ψηλά. Έτσι, γεννήθηκε η υπέροχη ελληνική αστρονομική μυθολογία, αυτό το θαυμαστό παραμύθι των άστρων, Πράγματι, αυτά τα ευδιάκριτα συμπλέγματα των άστρων ονομάστηκαν αστερισμοί και η πλούσια φαντασία των αρχαίων Ελλήνων τα συνέδεσε με την ύπαρξη θεών και ηρώων.

Στον Τίμαιο του Πλάτωνος, ένα έργο που θεωρείται η καταστατική πρόταση της επιστήμης, η διερεύνηση της φύσης του Σύμπαντος χαρακτηρίζεται πηγή προέλευσης της Φιλοσοφίας.

Πέρα από την αστρονομική τους ερμηνεία, τι σημαίνουν οι μύθοι και τα σύμβολα που «χαράζονται» στον ουρανό;

Στην Αίγυπτο των Πτολεμαίων έχουμε μια συστηματική προσπάθεια να βρεθεί η μαθηματική αντιστοιχία ανάμεσα στον μακρόκοσμο (Σύμπαν) και τον μικρόκοσμο (άνθρωπος). Εκεί ο άνθρωπος προσπαθούσε να δαμάσει τον θάνατο μέσω του ελέγχου της ροής του χρόνου, που προσδιορίζει τις λειτουργίες της βιολογικής φθοράς όλων των ζωντανών οργανισμών πάνω στη Γη. Τα άστρα, οι αστερισμοί, οι αστρικές εποχές και οι εφαρμογές της Αστρονομίας αποτυπώθηκαν σε ναούς, σε ανάκτορα, στη ζωγραφική, στη γλυπτική και εν γένει στην τέχνη. Οι πυραμίδες ήταν τεράστια μεσημβρινά αστρονομικά όργανα και οι οβελίσκοι τεράστιοι γνώμονες.

Πώς επηρεάζουν την πορεία της χώρας μας στη φιλοσοφία της Ευρώπης;

Χωρίς υπερβολή σχεδόν ολόκληρη η θαυμάσια ελληνική μυθολογία βρίσκεται αποτυπωμένη στον ουρανό, ένα δώρο των προγόνων μας στην ανθρωπότητα. Μια μυθολογία ριζωμένη στη συνείδηση τουλάχιστον των Ευρωπαίων, αφού διάφορες προσπάθειες αντικατάστασής της δεν ευδοκίμησαν.

Εξάλλου, οι μύθοι και οι θρύλοι του κόσμου των άστρων θα μένουν για πάντα οι πιο τρυφεροί μάρτυρες της ελληνικής ρίζας του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Σε εμάς λοιπόν έγκειται να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια και να αναδείξουμε στην Ευρώπη και διεθνώς το μεγαλείο του έναστρου ουρανού και τη φιλοσοφία που ευδοκιμεί από τα πανάρχαια χρόνια στη χώρα μας. Τίποτα δεν έρχεται από μόνο του και τίποτα πλέον δεν χαρίζεται, εάν δεν το διεκδικήσεις και εάν δεν δείξεις ότι είσαι ικανός να το προαγάγεις.

«Μια μυθολογία ριζωμένη στη συνείδηση τουλάχιστον των Ευρωπαίων, αφού διάφορες προσπάθειες αντικατάστασής της δεν ευδοκίμησαν».

Ποιες ήταν οι προσπάθειες αντικατάστασης και γιατί δεν ευδοκίμησαν;

Ευρωπαίοι χριστιανοί συγγραφείς του 16ου αιώνα θεώρησαν ότι οι δώδεκα ζωδιακοί αστερισμοί σχετίζονται με τις 12 φυλές του Ισραήλ. Στην Αγγλία, ήδη από τον 8ο αιώνα, ο Βέδας ο Αιδέσιμος (Venerable Bede, 673-735 μ.Χ.) είχε τοποθετήσει στον ζωδιακό κύκλο τους δώδεκα Αποστόλους, ενώ στη θέση του Ιούδα του Ισκαριώτη έβαλε τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή. Αργότερα τον 17ο αιώνα ο Sir William Drummond αντιστοίχισε τους δώδεκα ζωδιακούς αστερισμούς σε ισάριθμους Πατριάρχες από την Παλαιά Διαθήκη.

Ο Γερμανός Ιούλιος Σίλλερ (Julius Schillerius, 1627) δημιούργησε έναν αστρικό κατάλογο με τίτλο «Χριστιανικός αστερόεις ουρανός», όπου εισήγαγε την καινοτομία όλοι οι αστερισμοί να ονομάζονται με χριστιανικά ονόματα από την Αγία Γραφή. Όλα αυτά βέβαια ήταν αστεία πράγματα, αφού τα άστρα και οι μύθοι των αστερισμών απευθύνονται σε όλη την υφήλιο και όχι μόνο στους χριστιανούς. Για τον λόγο αυτό, τούτες οι ονομασίες δεν έγιναν ποτέ γενικά αποδεκτές και σήμερα εκλείπουν εντελώς.

O αστροφυσικός Στράτος Θεοδοσίου είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, ενώ είναι και προσκεκλημένος ομιλητής στην εκδήλωση στο βιβλιοπωλείο Ιανός (Σταδίου 24, Αθήνα), αύριο, Τετάρτη 19 Νοεμβρίου, στις 9 μ.μ., η οποία τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής UNESCO.

mythagogia

Αλλάξτε τον τρόπο που σκέπτεστε

Κοιτάξτε μπροστά, αφήστε πίσω σας το παρελθόν και ό,τι δεν υπάρχει πλέον. Είναι φράσεις γνωστές μόνο που αυτό δεν γίνεται από μόνο του με κάποιο μαγικό τρόπο. Χρειάζεται προσπάθεια και εκπαίδευση και κυρίως, χρειάζεται να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε. Είναι λοιπόν απαραίτητο να εξαλειφθούν μερικές φράσεις κλισέ, προκειμένου να προχωρήσουμε μπροστά και να αντιμετωπίσουμε με θάρρος και αισιοδοξία, το μέλλον μας αλλά και τη ζωή μας γενικότερα.

1. Δεν έχω άλλη επιλογή

Αυτή είναι μια πολύ συνηθισμένη σκέψη που μας κρατά αλυσοδεμένους σε μια ανεπιθύμητη κατάσταση. Με αυτή τη σκέψη, καταδικάζουμε πολλές φορές τον εαυτό μας, να παραμένει παθητικός, σε μια σχέση, εργασία ή κατάσταση. Το πεπρωμένο μας ορίζεται από τις επιλογές που κάνουμε. Αν θεωρούμε ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή, τότε, ορίζουμε το μέλλον μας, όπως ακριβώς είναι και το ανεπιθύμητο παρόν μας. Αφήστε την τεμπελιά στην άκρη. Πάντα υπάρχουν περισσότερες επιλογές. Σκεφτείτε με ψυχραιμία και διαύγεια και σίγουρα θα τις βρείτε και τότε, ΤΟΛΜΗΣΤΕ!!! Τολμήστε να κάνετε νέα πράγματα με νέους τρόπους και μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να ακολουθήσει τους παλιούς γνωστούς και λανθασμένους τρόπους του, μόνο και μόνο επειδή του είναι γνωστοί και ευκολότεροι. Βάλτε του το ερώτημα «θέλεις να είσαι αιχμάλωτος του παρελθόντος ή να ανοίξεις καινούργιους δρόμους και προοπτικές για το μέλλον;»

2. Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Συχνά, όταν βρισκόμαστε σε μια ανεπιθύμητη κατάσταση, ιδιαίτερα όταν συνεχίζεται για μεγάλο διάστημα, έχουμε την τάση να νομίζουμε ότι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Αποδεχόμαστε ότι η ζωή μας θα είναι πάντα η ίδια, με αυτές τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε και καταφεύγουμε σε ευχάριστες αναπολήσεις του παρελθόντος για να βρούμε παρηγοριά αντί να δούμε μπροστά, στο μέλλον και να το οραματιστούμε υπέροχο, κάτι που θα μας δώσει τη δύναμη να σταθούμε όρθιοι στο παρόν και να ψάξουμε για τα μέσα και τους τρόπους που θα αλλάξουν τη ζωή μας. Θυμηθείτε «μετά την καταιγίδα βγαίνει ο ήλιος», τίποτα δεν είναι στατικό, όλα περνούν. Δώστε χρόνο στον εαυτό σας για να θεραπεύσει τις πληγές του, μη βιάζεστε, όλα θέλουν το χρόνο τους και ύστερα προχωρήστε μπροστά. Η ευτυχία σας βρίσκεται κάπου εκεί έξω και σας περιμένει.

3. Με κυνηγάει η ατυχία
Αυτή η απαισιόδοξη σκέψη, κυριολεκτικά μας καταστρέφει τη ζωή και το μέλλον μας. Ακόμη και αν κάτι διαγράφεται θετικό και αισιόδοξο, η σκέψη ότι είμαστε άτυχοι, μας ωθεί υποσυνείδητα, στο να μη το διαχειριστούμε σωστά ή ακόμη και να το απορρίψουμε. Κανείς δεν γνωρίζει για κανένα, πώς μπορεί να εξελιχθεί η ζωή του. Δεν υπάρχει επίσης κανένας που να χαρίζει τύχη ή ατυχία στους ανθρώπους. Την τύχη ή την ατυχία, την προσφέρει ο καθένας στον εαυτό του, σύμφωνα με τον τρόπο που σκέφτεται και που αυτό καθορίζει τη στάση του απέναντι στη ζωή και στα πράγματα.

4. Όλοι οι άλλοι τα καταφέρνουν καλύτερα από εμένα
Για να τοποθετηθεί κανείς έτσι, σημαίνει ότι συγκρίνει διαρκώς τον εαυτό του με τους άλλους. Δίνει χώρο στις ανασφάλειές του και στη χαμηλή αυτοεκτίμησή του, να εξάγουν συμπεράσματα ανάλογα, που φυσικά τον φέρνουν πάντα σε μια θέση κατώτερη από αυτή των άλλων. Άλλος είναι εξυπνότερος, άλλος ομορφότερος, άλλος πιο θαρραλέος… Μείνετε μέσα στον εαυτό σας και ακούστε την εσωτερική σας φωνή. Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με κανέναν άλλο. Ο καθένας έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά και τα εφόδια που του χρειάζονται, για να ακολουθήσει τον δικό του προσωπικό δρόμο. Εστιαστείτε λοιπόν στο δικό σας δρόμο, στη δική σας ζωή, δείτε τα δικά σας χαρίσματα και κάντε το καλλίτερο για εσάς.
5. Αυτά δεν γίνονται
Ποιος το λέει αυτό; Ας μην ξεχνάμε ότι, οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις έγιναν από ανθρώπους που πίστευαν σ’αυτό που οι άλλοι θεωρούσαν ακατόρθωτο. Γιατί να μην πιστέψετε ότι θα σας συμβεί κάτι υπέροχο, κάτι που δεν φανταζόσασταν ποτέ ότι θα σας συμβεί, κάτι που θα σας κάνει ευτυχισμένους; Πιστέψτε στα θαύματα, γίνονται και υπάρχουν παντού γύρω μας. Βγείτε κάποιες φορές από τον ακλόνητο ρεαλισμό σας. Η ίδια η ζωή είναι ένα θαύμα, το ίδιο και η δική σας. Ξεκινήστε τη μέρα σας λέγοντας στον εαυτό σας «σήμερα θα ζήσω ένα θαύμα».
6. Θα ήθελα αλλά…
Βγάλτε αυτή τη φράση από το μυαλό και το λεξιλόγιό σας και αντικαταστήστε την με τη φράση «θα κάνω». Ξεκινήστε ένα πρωί, καταγράφοντας τις επιθυμίες σας, μικρές και μεγάλες. Διαλέξτε μία από αυτές και πείτε στον εαυτό σας «σήμερα θα κάνω αυτό» και κάντε το. Ύστερα, διαγράψτε την από το χαρτί. Δώστε υπόσχεση στον εαυτό σας ότι, κάθε μήνα, εβδομάδα ή όποτε εσείς αποφασίσετε, θα πραγματοποιείτε και μια επιθυμία σας. Με αυτό τον τρόπο, θα φτάσετε κάποια στιγμή στο σημείο, όπου δεν θα χρειάζεται πια να γράφετε σε χαρτί αυτό που θέλετε να κάνετε, αλλά απλά, θα το κάνετε.

Να θυμάστε: Ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου είναι ο εαυτός του. Σταματήστε να νικάτε διαρκώς τον εαυτό σας και δείτε τη ζωή σας να αλλάζει.


Η συνταγή είναι δοκιμασμένη, επιτυχημένη!

Οι Μυστικές Δυνάμεις του Ανθρώπου


Στις μυστικές παραδόσεις αναφέρεται ότι η Θεία Γνώση δόθηκε στον άνθρωπο της Άρειας φυλής, στην ευρεία περιοχή του Θιβέτ και από εκεί απλώθηκε αρχικά προς την περιοχή του αρχαιοελληνικού χώρου και λίγο αργότερα προς την Ινδική Χερσόνησο. Στη συνέχεια μεγάλοι μύστες και Διδάσκαλοι ευλόγησαν με την παρουσία τους την Αίγυπτο, τη Μέση Ανατολή, την Τουρκία, την Περσία και το Πακιστάν, ενώ φυγόκεντρα από αυτόν τον κύκλο, η Μεταφυσική Γνώση σιγά-σιγά μεταδόθηκε σε ορισμένα Ευρωπαϊκά και Ασιατικά κράτη.


Μέσα από τα γραπτά των μεγάλων μυστών της τελευταίας χιλιετίας που έχουν σωθεί, βρίσκουμε πολλές πληροφορίες σχετικά με τις λεγόμενες Μυστικές ή Υπερφυσικές Δυνάμεις του ανθρώπου. Μαθαίνουμε από τον AmarDas, τον Rumi,τον  Toukaram, τον Hafiz και τον Kabir, ότι οι ψυχές στην πορεία τους από το Βασίλειο των Ουρανών που δημιουργήθηκαν προς το Υλικό επίπεδο, έλαβαν ένα εργαλείο ή ένα κάλυμμα, τον νου, για να μπορούν μέσω αυτού να έρχονται σε επαφή, να επικοινωνούν και να εργάζονται στα δύο κατώτερα επίπεδα της Δημιουργίας, που είναι το Αστρικό και το Φυσικό.


Ο αφέντης του ιερού της ψυχής μας είναι ο «Ανώτερος Εαυτός». Η ανθρώπινη ψυχή στην ανώτερη όψη της είναι ένα σύνολο από πνευματικές εφέσεις και ανώτερη αγάπη. Στην κατώτερη όψη της είναι ένα σύνολο από ζωώδεις ορέξεις, γήινες επιθυμίες και πάθη. Έτσι η ανθρώπινη ψυχή είναι ένας σύνδεσμος ανάμεσα στο ζώο και σε εκείνο το πνευματικό ανώτερο τμήμα, το οποίο υπερισχύει όταν κατορθώνει να επιβληθεί στη ζωώδη φύση. Και σε αυτό ακριβώς τον κρίκο στηρίζεται η χωριστική ή όχι συμπεριφορά του ανθρώπου. Σε αυτόν τον κρίκο που είναι ο ανθρώπινος νους ή αλλιώς η ανθρώπινη ψυχή, παίζεται η ισορροπία των ανώτερων και των κατώτερων δυνάμεων, γίνεται το γύρισμα της μπαλάντζας προς τα πάνω ή προς τα κάτω και έτσι εμφανίζεται το άσπρο και το μαύρο, το καλό και το κακό.

Ο άνθρωπος εκτός από το φυσικό του σώμα, έχει επίσης ένα αστρικό στο οποίο συμμετέχει ένα τμήμα του νοητικού. Και εκτός από τις φυσικές του αισθήσεις , έχει και τις αστρικές του αισθήσεις. Το άνοιγμα των αστρικών αισθήσεων φέρνει τον άνθρωπο σε επαφή με τις αστρικές δυνάμεις και όπως μπορεί να χειρίζεται τις φυσικές δυνάμεις, όσες μπορεί, με τον ίδιο τρόπο μπορεί να χειρίζεται και τις αστρικές. Όμως, επειδή η αστρική δύναμη και ενέργεια προηγείται της φυσικής, χειριζόμενος τις αστρικές δυνάμεις μπορεί να παρουσιάσει το φαινόμενο που επιθυμεί στον φυσικό κόσμο.

Αυτά τα φαινόμενα, όταν παρουσιάζονται, ονομάζονται θαύματα. Ένα τέτοιο φαινόμενο είναι της Ακαϊας ή των Αναστενάρηδων. Είναι ο σχηματισμός βροχής από το τίποτα. Είναι η θεραπεία ενός σοβαρά αρρώστου. Αλλά πολλά τέτοια φαινόμενα παρατηρούνται και σε άλλες μορφές ζωής, π.χ. η κοινή μύγα με το μηδαμινό βάρος της μπορεί να πετάει αντίθετα σε πολύ ισχυρό άνεμο, και η θαλάσσια χελώνα κόβει τα ατσάλινα αντιυποβρυχιακά δίχτυα.

Ο αστρικός νους μπορεί να κάνει θαύματα, όταν εκπαιδευτεί κατάλληλα. Όμως θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι υπερφυσικές δυνάμεις, που μπορεί να αποκτήσει κάποιος με την άσκηση της γιογκικής πειθαρχίας ή την άσκηση του νου, γίνονται εμπόδια στο Πνευματικό μας μονοπάτι προς τη θέωση, που είναι και ο σκοπός της ανθρώπινης ζωής μας. Λέγεται ότι οι Ντέβα πολύ συχνά ζηλεύουν την ανθρώπινη ψυχή που ταξιδεύει στο Πνευματικό Μονοπάτι, γι’αυτό έρχονται με χαμόγελο να υποδεχθούν τους γιόγκι που εισχωρούν στις ανώτερες περιοχές, τους προσκαλούν με γλυκά και πονηρά λόγια και προσπαθούν να προκαλέσουν την πτώση τους. Λέγεται ότι ακόμα και ο μεγάλος γιόγκι Βισβαμίτρα γοητεύθηκε από την ομορφιά ενός ουράνιου όντος, μιας κοπέλλας, που έστειλε ο Ίντρα για να τον δελεάσει. Αυτός χωρίς να το θέλει έπεσε μέσα στην παγίδα και γλύστρησε και πάλι προς τα κάτω.
«Παράτησε τα σίντι και κατάστρεψε τους σπόρους της σκλαβιάς που θα σου δώσουν.
         
Μη σε παρασύρουν οι Αστρικές δυνάμεις με τη δύναμη και τη φήμη που σου προσφέρουν μέσα στον Υλικό κόσμο.
         
Όλα αυτά τα επιτεύγματα είναι εφήμερα και δεν οδηγούν πουθενά
         
Μη δελεάζεσαι από τα γοητευτικά χαμόγελα των ουράνιων όντων
         
Που έρχονται να σε συγχαρούν. Είναι θανάσιμες παγίδες
                                                                                                      
 Πατάντζαλι

Οι Υπερφυσικές Δυνάμεις

Υπάρχουν εννέα μεγάλες δυνάμεις, τα riddhis. Υπάρχουν οκτώ μεγαλύτερες, τα siddhis και δεκαοκτώ μικρές.
Τα Σίντις είναι τα εξής:
       1.Άνιμαν: ικανότητα να γίνεσαι ελάχιστος, να εισχωρείς μέσα στο κάθετι ακόμα και σε ένα μόριο ύλης. Μπορεί να βλέπεις την κατασκευή, τα όργανα και τις παθήσεις του ανθρώπινου σώματος.
2. Μάχιναμ: ικανότητα να γίνεσαι κολοσιαίος, να διαπερνάς τα πάντα μέσα στο διάστημα και να βλέπεις τη λειτουργία της παγκόσμιας διάταξης των ηλιακών συστημάτων.
3. Γκάριμαν: ικανότητα να γίνεσαι πολύ βαρύς σαν το ατσάλι και να ακινητοποιείς οποιοδήποτε αντικείμενο.
4. Λάγκιμαν: ικανότητα να γίνεσαι πολύ ελαφρύς και να εξουδετερώνεις την ελκτική δύναμη που ασκεί η βαρύτητα στο σώμα σου. Χρήση αυτής της ικανότητας γίνεται στον μετεωρισμό.
5. Πράπτι: ικανότητα να πραγματοποιείς όλες σου τις επιθυμίες, να μεταφέρεσαι σε οποιοδήποτε σημείο του διαστήματος μόνο που θα το σκεφθείς. (όχι με το υλικό σου σώμα)
6.  Πρακάμυα: σιδηρά θέληση που εκπληρώνει όλες τις υλικές επιθυμίες.
7. Βασίτβα: ικανότητα να ελέγχει και να επιβάλει τη θέλησή του σε όλα τα πλάσματα και τις δυνάμεις της φύσης π.χ. τον αέρα, τη βροχή, κ.λ.π.
8. Ισίτβα: ικανότητα δημιουργού, συντηρητή και καταστροφέα. Την ικανότητα αυτή διαθέτουν και χρησιμοποιούν κατόπιν άνωθεν εντολής, διάφορα αβατάρ (θείες ενσαρκώσεις ή κοινωνικοί αναμορφωτές) σαν επιβεβαιωτικά της διδασκαλίας τους, χωρίς ιδιοτελή πρόθεση ή διάθεση επίδειξης.
Εκτός απ’αυτές τις ικανότητες ο άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει και άλλες, που είναι δυνατό να τις έχει από τη γέννησή του λιγότερο ή περισσότερο αναπτυγμένες και που μπορεί να τις αναπτύξει σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό. Οι ικανότητες αυτές μπορεί να δοθούν από κάποιο πνευματικό δάσκαλο που τις κατέχει, σε μαθητές του, σαν μέρος της διδασκαλίας του και είναι οι εξής:
1. Να καταλαβαίνει τη γλώσσα των πτηνών και των ζώων και αυτά να δείχνουν φιλικά απέναντί του. 
2. Να ξέρει τις προηγούμενες ζωές του και να ξέρει πότε θα πεθάνει
3. Να διαβάζει τις βαθιές σκέψεις των άλλων
4. Διαισθητικά να ξέρει τα μυστικά της δημιουργίας της γης και των πλανητών καθώς και ιστορικών γεγονότων, που έλαβαν χώρα μέσα στα εκατομμύρια χρόνια ύπαρξης της γης. Να έχει την έκτη αίσθηση ή ραδιοαίσθηση (ραβδοσκόποι). 
5. Να προλέγει το μέλλον
6. Να μεταφέρει τον εαυτόν του (τη συνειδητότητά του) σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και να προβάλλεται με ένα σώμα, όπως οι ηθοποιοί προβάλλονται σε μια κινηματογραφική οθόνη.
 7.  Να θεραπεύει με την αφή
 8. Να αποκτά σωματική τελειότητα (ρούπα, ράγκα κλπ.)
Η διόραση, η διακοή, η τηλεπάθεια, η προαίσθηση θεωρούνται κατώτερες ψυχικές δυνάμεις, αν και είναι ένα άνοιγμα των αστρικών αισθήσεων.
Το να αναπτύξει κανείς τις αστρικές δυνάμεις, είναι κάτι που μπορεί να ικανοποιεί τον εγωϊσμό, να δίνει φήμη και να αποφέρει οικονομικά οφέλη, αλλά με κανένα τρόπο αυτές οι πρακτικές δεν τον βοηθούν στο πνευματικό του ταξίδι. Όλες αυτές οι δυνάμεις που αναφέραμε και άλλες ακόμα μεγαλύτερες, είναι υποπροϊόντα της πνευματικής προόδου καθώς ο μαθητής ανέρχεται την ιεραρχική κλίμακα της γιογκικής πειθαρχίας. Ο πνευματικός άνθρωπος και ο μαθητής που ενδιαφέρεται να προχωρήσει προς τα άνω χωρίς καθυστερήσεις, δεν κάνει χρήση αυτών των δυνάμεων, επειδή αυτό οδηγεί σε καθυστέρηση και σε διακοπή της πνευματικής προόδου. Οι Μεγάλοι Δάσκαλοι λένε ότι η θέωση δεν επιτυγχάνεται με την ανάπτυξη του νου αλλά με την υπέρβασή του και με την αυτοπαράδοση στον Κύριο.

Γίνε εσύ το θαύμα …

Όλοι έχουμε ακούσει ή μας έχουν τύχει θαύματα. Τα περιμένουμε σε τομείς της ζωής μας, τα παρακαλάμε.



Τα θαύματα δεν συνάντησαν ποτέ τη λογική, από όσο ξέρουμε.
Γίνε εσύ το θαύμα που περιμένεις. Άδραξε την ευκαιρία και πάρε τον ρόλο σου.
Έτσι κι αλλιώς στα θαύματα συγκαταλέγεσαι.
Πώς μπορείς να δημιουργήσεις την υποδομή για να συμβαίνουν θαύματα κάθε λεπτό στη ζωή σου?
Θυμήσου τι κάνεις όταν περιμένεις έναν σπουδαίο καλεσμένο σπίτι σου. Το στολίζεις, το περιποιέσαι, το καθαρίζεις. Σκέφτεσαι τι θα κεράσεις τον καλεσμένο, τι θα φορέσεις. 

Για να δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις να σου συμβούν θαύματα κάνε ανάλογες κινήσεις σαν αυτές με τον καλεσμένο σου.  
Ο καλεσμένος σου ( θαύμα) πρώτα θα προσκληθεί από σένα. Πρώτα λοιπόν εμείς θα προσκαλέσουμε το θαύμα. Πώς ? Μέσω προσευχής. Η προσευχή αυτή για να έχει «δύναμη» να εξελιχθεί θα πρέπει να γίνει από την καρδιά μας με οδηγό την ψυχή μας και όχι το μυαλό μας. Ο καλεσμένος σου ( θαύμα) θα καταλάβει απόλυτα αν τον κάλεσες για να τον εκμεταλλευτείς ή επειδή το νιώθεις. Όταν νιώθεις μέσα από την καρδιά σου ευλογίες και αγάπη τότε ο καλεσμένος σου ( θαύμα) θα το καταλάβει, οπότε θα σου δώσει αμέσως τον καλύτερο του εαυτό. Θα γίνει το θέλημά του. 

Καθάρισε, περιποιήσου, στόλισε εσένα. Πώς ?Καθάρισε-  Ξεκίνα τη συγνώμη και συγχώρεση, όσο ψάχνεις θα βρίσκεις που χρωστάς και τι. Περιποιήσου- βάλε στη ζωή σου την προσευχή κάθε μέρα, τη μελέτη της Αγίας Γραφής και την Ευγνωμοσύνη. Στόλισε εσένα μέσα από τις πράξεις σου κάθε λεπτό να είναι με οδηγό την Αγάπη.

Τότε περίμενε τον καλεσμένο σου ( θαύμα), ο οποίος θα ξέρει πως στον δικό σου χώρο, οίκο, σώμα κατοικεί ένα ακόμη παιδί του Θεού και σε κάθε σου κάλεσμα θα είναι εκεί.

Δωροθέα 

πηγη

ΚΑΘΩΣ ΜΙΛΑΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΞΙΣΩΣΕΙΣ



Η ελληνική γλώσσα δεν είναι τυχαία γλώσσα. Χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε λέξη στην ελληνική έχει μαθηματικό υπόβαθρο.


Απολαμβάνουμε μια εισαγωγή στο θέμα από το http://ofis780.blogspot.gr

Τα γράμματα στην Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα σύμβολα.

Όρθια, ανάποδα με ειδικό τονισμό, αποτελούσαν το σύνολο των 1620 συμβόλων που χρησιμοποιούνταν στην Αρμονία (Μουσική στα νεοΕλληνικά).

Η πιο σημαντική τους ιδιότητα είναι ότι το κάθε γράμμα έχει μια αριθμητική τιμή/αξία, κάθε γράμμα είναι ένας αριθμός, οπότε κατ επέκταση και κάθε λέξη είναι ένας αριθμός. Μια τεράστια γνώση κλειδωμένη-κωδικοποιημένη μέσα λέξεις λόγω της μαθηματικών τιμών που έχουν.

Ένας από τους Πρωτοπόρους επί του θέματος ήταν ο μέγιστος Πυθαγόρας.

Οι αριθμοί, τα σχήματα, η αρμονία και τα άστρα έχουν κάτι κοινό, έτσι αντίστοιχα τα μαθηματικά (αριθμοί) η γεωμετρία (σχήματα) η αρμονία(μουσική) και η αστρο-νομία (αστήρ=α-χωρίς- στήριγμα + φυσικοί νόμοιπου τα διέπουν) ήταν αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα, που με την συγκεκριμένη σειρά που αναφέραμε ήταν η σκάλα για την εξέλιξη (=εκ -του- έλικος, DNA) του νου-ψυχής προς τον Δημιουργό. Έναν Δημιουργό που δημιούργησε βάσει αυτών των τεσσάρων επιστημών.

27 σύμβολα-αριθμοί με αριθμητική αξία συνθέτουν το Ελληνικό Αλφάβητο, 3 ομάδες από 9 σύμβολα-αριθμούς η κάθε ομάδα, με άθροισμα κάθε ομάδας 45, 450, 4.500.

για να δούμε μερικά παραδείγματα:

ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 =>5+3+2= 10 => 1+0= 1

ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0= 1

ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50= 360, όσες και οι μοίρες του κύκλου

Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα.

Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία δεν είναι βασισμένη στο ότι κάποιοι απλά καθίσαν και συμφώνησαν να ονομάζουν ένα αντικείμενο «χ» ή «ψ» όπως όλες οι υπόλοιπες στείρες γλώσσες του κόσμου. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα μαθηματικό αριστούργημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.

Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον όπως θα δούμε παρακάτω διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται). Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα. Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.

Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S’), Σαμπί (ϡ)

Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:

1. ομιλών
2. Σημαίνον (α. σήμα, β. σημαινόμενο)
3. Κρύπτον (α. διαστήματα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος)

Το πρώτο είναι η ομιλία

Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο που θα αναλύσουμε παρακάτω

Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους)

Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).

Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:

1. Αριθμοί (μαθηματικά)
2. Σχήματα (Γεωμετρία)
3. Μουσική (Αρμονία)
4. Αστρονομία

Οι επιστήμες αυτές είναι αλληλένδετες και βρίσκονται η μια μέσα στην άλλην όπως οι Ρωσικές μπαμπούσκες. Συνδυάστε τώρα το αλφάβητο που εσωκλείει αριθμούς και μουσικούς τόνους με τις 4 αυτές επιστήμες.

tip: Αστρονομία= αστηρ + νόμος, α-στηρ = αυτό που δεν στηρίζεται, άρα αστρονομία= οι συμπαντικοί νόμοι που διέπουν αυτό που δεν στηρίζεται κάπου, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την μουσική (αρμονία), σχήματα (γεωμετρία) αριθμούς (μαθηματικά) και όλα αυτά με τον Αιθέρα ο οποίος περιβάλει τις ουράνιες σφαίρες.
tip 2: ο Πυθαγόρας άκουγε την αρμονία (μουσική) των ουρανίων Σφαιρών

Άρα μιλάμε μια γλώσσα η οποία έχει να κάνει με την ροή του σύμπαντος.

Η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Η/Υ λόγω της μαθηματικότητας και μουσικότητας όχι μόνο του Αλφαβήτου-λέξεων, αλλά και των μαθηματικών εννοιών που γεννώνται π.χ. η λέξη ΘΕΣΙΣ γίνεται: συνΘεσις, επίΘεσις, κατάΘεσις, υπόΘεσις, εκΘεσις, πρόσΘεσις, πρόΘεσις, ανάΘεσις, διάΘεσις, αντίΘεσις κτλ κτλ αν τώρα αυτές τις λέξεις τις μεταφράσουμε στα Αγγλικά είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους.

Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. (με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων και όχι το 800 π.Χ.) ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενής λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.

ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος στον χρόνο 100.000 π.Χ? 500.000 π.Χ.? ποιος ξέρει… ΌΜΩΣ η απόλυτη απόδειξη είναι η ίδια η μαθηματικότητα της, η οποία δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του πλανήτη. Μην ξεχνάμε ακόμα το ότι ο Δημιουργός χρησιμοποιεί μαθηματικά για την δημιουργία, άρα η γλώσσα μας έχει αναγκαστικά σχέση με την πηγή (root-0/1). Επίσης και τα ίδια τα μαθηματικά δεν έχουν υπάρξει πουθενά αλλού όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο κάνοντας κλικ ΕΔΩ

πριν όμως από το «Κρύπτον» υπάρχει το «Σημαίνον», δηλαδή η σύνδεση των λέξεων με τις έννοιες αυτών. Είπανε νωρίτερα ότι οι ξένες διάλεκτοι ορίστηκαν κατόπιν συμφωνίας, δηλαδή κάποιοι συμφώνησαν ότι το τάδε αντικείμενο θα το ονομάσουν «Χ», κάτι που κάνει τις γλώσσες στείρες, άρα δεν μπορούν να γεννήσουν νέες λέξεις, άρα δεν υπάρχει μαθηματικότητα, άρα δεν δύναται να περιγράψουν νέες έννοιες που υπάρχουν στην φύση, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος εφόσον δεν μπορεί να περιγράψει μέσω των νέων λέξεων καινούριες έννοιες μένει στο σκοτάδι, έτσι οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν γεννούν νέους εν αντιθέσει με όσους χρησιμοποιούν την Ελληνική. Πως θα μπορούσε π.χ. ο Άγγλος ή ο Γάλλος ή ο Χ, Υ με μια λέξη που έχει 10 έννοιες να περιγράψει με ακρίβεια άρα και σαφήνεια μια βαθύτερη έννοια; πόσο μάλλον τις πολλαπλές πλευρές αυτής; δεν μπορεί, να λοιπόν το γιατί όλα ξεκίνησαν εδώ. Το Σημαίνον λοιπόν είναι η σύνδεση του σήματος με το σημαινόμενο, δηλαδή η ίδια η λέξη είναι δημιουργημένη με τέτοιο τρόπο που περιγράφει την έννοια που εσωκλείνει μέσα της.


παράδειγμα: η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι). το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.


Το Υ είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.


Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικο – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης;


Ευλόγως λοιπόν ο Αντισθένης μας υπενθυμίζει «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις»


Amerissa Vogiatzi
Πηγή

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος: Ο γνωστός ως “El Greco” ( o Έλληνας): 1541 – 7 Απριλίου 1614

«Για μένα δε θα ήθελα να είμαι παρά μονάχα Έλληνας. Στην Κρήτη ονειρευόμουν την Ιταλία, στην Ιταλία ονειρευόμουν την Ισπανία, αλλά τώρα μου φαίνεται πως πρέπει να εύχομαι να γυρίσω πίσω στην Κρήτη».


7 Απριλίου 1614.—Πεθαίνει ο Δομήνικος [Κυριάκος] Θεοτοκόπουλος, μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γνωστότερος ως Ελ Γκρέκο. Η καταγωγή της οικογενείας του ξεκινάει από παλιά και εγκαταστάθηκε στην Κρήτη πριν την καταλάβουν οι Βενετοί.Στην πατρίδα του τον βάπτισαν Κυριάκο, αλλά στην Ισπανία επεκράτησε το Δομήνικος ως συνέχεια του Dominus.

Η τέχνη του Θεοτοκόπουλου είναι καρπός των ιστορικών συνθηκών και της όλης προπαιδείας της μεγαλοφυῒας του. Κρήτη, Βενετία, Ρώμη, Μαδρίτη, Τολέδο, αποτελούν τα ιστορικά του πλαίσια.
Τα καλλιτεχνικά των χωρών οι πολιτικές και θρησκευτικές συνθήκες της εποχής του, επέδρασαν στην διαμόρφωσή του.Τα πρώτα του μαθήματα ζωγραφικής τα πήρε στην ήδη υπάρχουσα Κρητική Σχολή. Το 1560 έφυγε για την Βενετία κρατώντας το όραμα της πατρίδας του ως την τελευταία του πνοή.
Εκεί θέλοντας να διευρύνη την τεχνοτροπία του μαθήτευσε στην σχολή του Ιακώβου Δαπόντε με τον οποίο έμεινε δέκα χρόνια. Από εκεί άνοιξε τα φτερά του ως Ελ Γρέκο [ο Έλληνας], περνώντας πρώτα από την Ρώμη και καταλήγοντας στην αυλή του βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β’· συκοφαντημένος όμως από άλλους ζωγράφους που τον θεώρησαν ανταγωνιστή τους, εγκατέλειψε την βασιλική αυλή.
Στην Μαδρίτη έκανε πολλές προσωπογραφίες καθώς και το εικονοστάσι του Σαν Ντομίγκο ελ Αντίγου. Αφού διέπρεψε σε λίγο διάστημα ως σχεδιαστής κοντά στον αρχιτέκτονα Έρρερε, έφυγε για το Τολέδο. Εκεί ο Ελ Γκρέκο δημιούργησε τραγικές μορφές γεμάτες μυστικισμό.
Τα καλύτερα έργα του Θεοτοκόπουλου ανήκουν στην ισπανική περίοδο, όπου ήλθε και η πλήρης καλλιτεχνική του ωρίμανση. Στους πίνακές του οι μορφές φαίνονται ως οπτασίες, ως οράματα της στιγμής.
Οι άγιοί του καθώς και οι προσωπογραφίες του έχουν βλέμμα πέρα των γήινων.Μορφές ελλειπτικές και μετεωριζόμενες, σώματα μακρύτερα από το φυσικό, με ακαθόριστα περιγράμματα, έντονη φωτοσκίαση, συνιστούν τη δύναμη του καλλιτέχνη, την μυστική μαγεία της συνθέσεως.
Στο Τολέδο έμεινε ως το τέλος της ζωής του. Από μία ανάκριση της Ιεράς Εξετάσεως, μαθαίνουμε ότι έμεινε για πάντα Έλληνας.

defencenet

Τεχνική για την ανίχνευση συναισθημάτων





Το συναίσθημα είναι μια σύνθετη υποκειμενική συνειδητή εμπειρία. Είναι ο συνδυασμός νοητικών καταστάσεων, ψυχοσωματικών εκφράσεων και βιολογικών αντιδράσεων του σώματος. Είναι αυτό που ένας άνθρωπος «αισθάνεται», όχι ως απλή αίσθηση αλλά ως κάτι βαθύ, εσωτερικό, που επιδρά στο σώμα (πχ. καρδιακός ρυθμός) και την «ψυχή» του και σχεδόν πάντα εκφράζεται (στο πρόσωπο, στη φωνή, στη στάση του σώματος) και είναι παρατηρήσιμο από τους άλλους.

Να θυμάστε: πάντα μα πάντα τα συναισθήματά μας εκδηλώνονται στο σώμα μας. Ως εκ τούτου, για να μάθετε πώς να τα εντοπίσετε θα πρέπει να δώσετε προσοχή στις σωματικές σας αισθήσεις.

Το πρώτο βήμα είναι απλά να δώσετε προσοχή σε κάθε μέρος του σώματός σας και να δείτε τι συμβαίνει. Παράδειγμα: Έχετε άγχος; Δυσφορία κάπου; Έχετε εφίδρωση χωρίς προφανή λόγο; Έχετε κρύα ή ζεστά χέρια αλλά δεν κάνει κρύο ή ζέστη; Είσαστε κουρασμένοι και δεν υπάρχει λόγος που να το δικαιολογεί;

Μπορείτε επίσης να εντοπίσετε τα συναισθήματά σας, παρατηρώντας τη συμπεριφορά και τα σχόλια που σας κάνουν οι άνθρωποι γύρω σας; Παράδειγμα: Μα γιατί τεμπελιάζεις σήμερα; Μην φορτώνεσαι με τόσες πολλές δραστηριότητες και υποχρεώσεις, δεν είναι απαραίτητο. Σου συμβαίνει κάτι μοιάζεις λυπημένος/ θυμωμένος κλπ.

Η ακόλουθη άσκηση μπορεί να σας βοηθήσει να έχετε καλύτερη επίγνωση του σώματός σας:
Κλείστε τα μάτια σας και αφήστε το μυαλό σας να τρέχει αργά σε ολόκληρο το σώμα σας.

  • Όπως θα περνάτε από κάθε μέρος του σώματος σας περιγράψτε τι αισθάνεστε ή τι αντιλαμβάνεστε. Παράδειγμα: Έχω σταυρωμένα τα πόδια μου σφικτά, αισθάνομαι κρύο το δεξί μου χέρι κτλ.
  • Μην σκέφτεστε αν αυτό που αντιλαμβάνεστε από το σώμα σας είναι σωστό ή λάθος και μην φοβάστε να το δοκιμάσετε.
  • Στην συνέχεια με τα μάτια κλειστά φανταστείτε πως κάνετε κάτι που δεν σας αρέσει και σας ενοχλεί. Σκεφτείτε όλες τις λεπτομέρειες και τις κινήσεις που θα κάνατε για να πραγματοποιήσετε την εν λόγω δραστηριότητα. Επικεντρωθείτε σε αυτά.
  • Μετά από λίγα λεπτά, πηγαίνετε πίσω στο σώμα σας, με το μυαλό και τα συναισθήματά σας και παρατηρήστε τι διαφορές νιώθετε στα διάφορα μέρη του σώματος. Πώς το σώμα σας αντιδρά και τι σας λέει…
  • Τώρα σκεφτείτε κάτι πολύ πολύ ωραίο. Μια δραστηριότητα που απολαμβάνετε, τις διακοπές σας ή οτιδήποτε άλλο σας προκαλεί ευχαρίστηση. Επικεντρωθείτε σε ότι θυμάστε και προσπαθήστε να ανακαλέσετε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες από την μνήμη σας.
  • Ξαναπάτε τώρα στο σώμα σας και δείτε τις διαφορές από πριν.


Αν έχετε πρόβλημα να κάνετε αυτή την άσκηση, ζητήστε από κάποιον που εμπιστεύεστε να είναι δίπλα σας και να σας καθοδηγεί αλλά και να καταγράφει τα σημάδια του σώματος σας και τις αλλαγές που πραγματοποιούνται.

Να θυμάστε ότι δεν μπορείτε να αλλάξετε μια συνήθεια ή μια στάση πολλών ετών, μέσα σε λίγες εβδομάδες. Θα πρέπει να δείξετε υπομονή και επιμονή. Κάνοντας συχνά αυτήν την άσκηση θα σας είναι πιο εύκολο να αποκωδικοποιήσετε τα σημάδια του σώματός σας και να εντοπίσετε σε πια συναισθήματα οφείλονται. Σίγουρα αξίζει τον κόπο.

Η αντίληψη ότι ένα πολύ λογικό άτομο δεν μπορεί να είναι συγχρόνως και ένα παθιασμένο και συναισθηματικό άτομο, είναι εντελώς λανθασμένη.

Το Κλειδί της Σκέψης -www.tokleidi.com

Σαν ψυχοθεραπευτής, λέω στους πελάτες μου: «Να στοχάζεσαι βαθιά για να σκέφτεσαι καθαρά»
Nathaniel Branden

Βιβλιογραφία: Η σιωπηλή γλώσσα των συναισθημάτων, Ελένη Παπαδάκη – Μιχαήλιδη, Εκδ. Πεδίο
Συναισθήματα, Brian Roet, Εκδ. Αλκυών

Wikipedia

Φόβοι και περιορισμοί..

 
Το να καλυπτόμαστε πίσω από απειράριθμες ερωτήσεις, είναι μια τακτική για να παραστήσουμε ότι προχωράμε χωρίς να προχωράμε. να λέμε ότι βρισκόμαστε καθ΄οδόν, ενώ στην πραγματικότητα μένουμε αδρανείς. αποτελεί ακόμη μια απόπειρα ν΄απαλλαγούμε από κάποιους φόβους ή να ελαχιστοποιήσουμε την επίδρασή τους στη ζωή μας.
Η ακινησία είναι, πολλές φορές, έκφραση κάποιων άλυτων φόβων : 
ο φόβος της αμφισβήτησης, όσων ξέρω, 
ο φόβος μήπως δεν ανήκω κάπου, 
ο φόβος μήπως δεν μπορέσω να γυρίσω πίσω, 
ο φόβος της αποτυχίας – που συχνά μπερδεύεται με το φόβο της επιτυχίας, 
και σ΄αυτό το επίπεδο, ο φόβος μήπως τρελλαθώ. 
Ωστόσο, αν βρισκόμαστε εδώ, είναι γιατί ξέρουμε ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους φόβους αποτελούν δημιουργήματα του μυαλού μας και επινοήσεις, προκειμένου να ανασταλεί η πορεία μας προς τα εμπρός και να απομακρυνθούμε από τις όποιες αλλαγές.
Αν η επιθυμία μας να πάμε μπροστά είναι πιο ισχυρή από το φόβο μας, θα μπορέσουμε να καταλάβουμε ότι, ναι μεν όλοι έχουμε όρια και αδυναμίες, όμως, κάποιοι απ΄αυτούς τους περιορισμούς δεν είναι κατ΄ανάγκην παντοτινοί.
Σήμερα μπορεί να βρίσκεσαι μπροστά σ΄ένα εμπόδιο που δεν σ΄αφήνει να προχωρήσεις, και αύριο μπορεί να συναντήσεις κι άλλο. Αν όμως σκεφτείς τον εαυτό σου από τη σκοπιά ενός επιπέδου χωρίς σύνορα και μιας αέναης ανάπτυξης, θα πρέπει να παραδεχτείς ειλικρινά ότι δεν υπάρχουν όρια στις δυνατότητές σου.
Το Κόκκινο Σύννεφο ο περίφημος αρχηγός της φυλής των Ινδιάνων Σιού, φωνάζει μια μέρα μπροστά του τους τρεις γιους του. Αισθάνεται ότι γερνάει και πρέπει να διαλέξει διάδοχο. Η φυλή δεν μπορεί να έχει τρεις αρχηγούς. Αν του συμβεί κάτι, ένας και μόνο θα πρέπει να τον διαδεχθεί, κι είναι δική του ευθύνη να αποφασίσει ποιός.
“Παιδιά μου, τους λέει μόλις παρουσιάζονται μπροστά σου, σας κάλεσα εδώ για να διαλέξω ανάμεσά σας τον διάδοχό μου. Για να μπορέσω να διαλέξω σωστά, αποφάσισα να σας θέσω μια δοκιμασία. Θ΄ανεβείτε στο Ιερό Βουνό, τον τεράστιο βράχο που κανένας μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να υποτάξει. Αυτός που πρώτος θα το καταφέρει, θα είναι ο εκλεκτός μου“.
Ορίζεται η δοκιμασία και τα παιδιά δέχονται την πρόκληση του πατέρα τους, περισσότερο από σεβασμό παρά από φιλοδοξία. 
Μια βδομάδα μετά, τη μέρα της Νέας Σελήνης, τη νύχτα των καλύτερων οιωνών, οι τρεις νέοι αρχίζουν να σκαρφαλώνουν με πολλή όρεξη και με το όνειρο να νικήσουν το βουνό. 
Εντούτοις, ο ένας πρώτα και οι άλλοι μετά, γυρίζουν ηττημένοι. Η ανάβαση στο βουνό είναι πραγματικά αδύνατη. 
‘Ένας ένας, παρουσιάζονται μπροστά στον πατέρα τους για να παραδεχτούν την ήττα τους.
Έχοντας απέναντί του το τρίτο από τα παιδιά του, ο αρχηγός αφήνει να φανεί η απογοήτευσή του.
“Βλέπω ότι το Ιερό Βουνό σε νίκησε και σένα…”
“Ναι, και λυπάμαι, πατέρα, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Προς το παρόν με νίκησε ο Βράχος…”
“Προς το παρόν; θέλεις να πεις, δηλαδή, ότι έφτασες πολύ κοντά στο στόχο; έτσι είναι;” ρωτάει ο αρχηγός.
“Όχι….δεν έφτασα ούτε στα μισά της πλαγιάς του βουνού”, λέει αυτός που αργότερα θα γινόταν ο αρχηγός της φυλής. “Ξέρω, όμως, ότι εκείνο έχει ήδη φτάσει στο τελικό του μέγεθος, ενώ εγώ…ακόμη μεγαλώνω”.
Στο ξεκίνημα αυτού του δρόμου προς την αυτογνωσία, δεν είναι πολύ πιθανό να δούμε κάποια άμεση αλλαγή, κι αν είμαστε ανυπόμονοι, τότε ενδέχεται να χρειαστεί ακόμη περισσότερη αναμονή. Σίγουρα, όμως, μια μέρα, ενώ θα έχουμε ξεχάσει εντελώς αυτό το ζήτημα και θα σκεφτόμαστε κάποιο – οποιοδήποτε – πρόβλημα, θα νοιώσουμε άξαφνα ότι κάτι μέσα μας έχει αλλάξει, και θα ξέρουμε πως αυτή η αλλαγή θα ισχύει για πάντα. Σε άλλους συμβαίνει νωρίτερα και σ΄άλλους αργότερα.
Τα λουλούδια θ΄ανθίσουν στον κήπο σου,
αλλά αν δεν ανοίξεις το παράθυρο
δεν θα χαρείς ποτέ το άρωμά τους.
Τα χελιδόνια θα ξανάρθουν την Άνοιξη
αλλά αν μείνεις κλεισμένος στο υπόγειο
δεν θα ξέρεις καν πως τελείωσε ο χειμώνας.
Ο ήλιος σίγουρα θα ξαναβγεί αύριο,
αλλά αν δεν σηκώσεις τα μάτια στον ουρανό
οι ακτίνες δεν θα σου φωτίσουν το πρόσωπο.
Αν μείνεις ακίνητος, υπερβολικά ακίνητος
παύεις να είσαι άνθρωπος, γίνεσαι άγαλμα
και η ζωή παύει να κυλάει μέσα σου…..
Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ Ο Δρόμος Της Πνευματικότητας Φύλλα Πορείας V

Εμπειριες απο την περιοχή 51

Εμπειριες απο την περιοχή 51

Ο διεθνούς φήμης εφευρέτης των ΗΠΑ Boyd Bushman πέθανε στις 7 Αυγούστου του 2014. Πρόκειται για έναν επιστήμονα που επί 40 χρόνια εργαζόταν για λογαριασμό της εταιρείας Lockheed Martin, ενώ ο ίδιος παραδέχεται πως συνεργάστηκε με συναδέλφους του στην Area 51 των ΗΠΑ. Όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε είχε συνεργάτες επιστήμονες οι οποίοι δούλευαν σε προγράμματα της Αrea 51 και του έδιναν στοιχεία και φωτογραφίες.
Ο Bushman πίστευε ότι κάποια πράγματα για την απαγορευμένη ζώνη πρέπει να έρθουν στο φως της δημοσιότητας.   Πριν από λίγες ημέρες, το zougla.gr δημοσίευσε τη συνέντευξη του Bushman και το τελευταίο 24ωρο, διεθνή μέσα ενημέρωσης ξεκίνησαν να αφιερώνουν εκτενή ρεπορτάζ για τη συγκεκριμένη συνέντευξη του επιστήμονα, κάνοντας λόγο για αποκαλύψεις που σοκάρουν. 
H απορία που προκύπτει είναι η εξής: Εάν ο κορυφαίος εφευρέτης «τα είχε χαμένα», λίγο πριν πεθάνει, τότε έχουμε να κάνουμε με μία ακόμη ιστορία συνωμοσίας. Αν όμως οι διηγήσεις του για την Area 51 βασίζονται στις πραγματικές εμπειρίες του, τότε μιλάμε για στοιχεία που πρώτη φορά βλέπουν το φως της δημοσιότητας και σχετίζονται με την παρουσία εξωγήινης ζωής στον πλανήτη μας. Ποιος ήταν ο Boyd Βushman   Όπως αναφέρει ο ιστότοπος Wikipedia, ο Boyd Βushman γεννήθηκε το 1936. Ήταν ερευνητής μηχανικός και δούλεψε για τις εταιρείες Lockheed Martin Skunk Works, Texas Instruments και Hughes Aircraft.   Ο ιστότοπος αναφέρει ακόμα πως ο Βushman, λίγο πριν πεθάνει, βιντεοσκοπήθηκε να μιλάει για την προσωπική του εμπειρία ως επιστήμονας στην Αrea 51 (πρόκειται για περιοχή στην έρημο της Νεβάδα όπου λαμβάνουν χώρα στρατιωτικά προγράμματα και η πρόσβαση απαγορεύεται στους πολίτες), για τους εξωγήινους αλλά και για τεχνολογίες αντιβαρύτητας.    Η καριέρα του σημαδεύτηκε από πολλές εφευρέσεις και πατέντες -κυρίως στρατιωτικές- και περιλαμβάνει επίσης συνεργασία με εταιρείες στρατιωτικού εξοπλισμού των ΗΠΑ.    Ο Bushman μιλά μεταξύ άλλων για τους εξωγήινους και την αντιβαρύτητα. Βέβαια, όποιος θέλει τα πιστεύει ή τα απορρίπτει…

Εμπειριες απο την περιοχή 51 a

Εμπειριες απο την περιοχή 51 b

«Πολίτες εργάζονται σε απόρρητα σχέδια»   Θεάσεις ΑΤΙΑ πάνω από τον ουρανό των ΗΠΑ, καταρρίψεις ιπτάμενων δίσκων από τον αμερικάνικο στρατό, πολίτες να εργάζονται σε απόρρητα σχέδια – και να πεθαίνουν σε δοκιμές εξωγήινης τεχνολογίας – ακόμα και η ανατομία των εξωγήινων, με την επίδειξη φωτογραφιών, είναι τα σημαντικότερα θέματα στα οποία αναφέρεται στο βιντεοσκοπημένο του μήνυμα. Όπως επίσης, και φωτογραφίες μέσα από ιπτάμενο δίσκο, που απεικονίζουν τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος…   Άλλη μια ομολογία διεθνούς φήμης επιστήμονα λίγο πριν πεθάνει;

Ένας άλλος διεθνούς φήμης επιστήμονας, ο Ben Rich, o oποίος ήταν επικεφαλής της Lockheed Skunk Works, φέρεται να παραδέχθηκε στο κρεβάτι του, λίγο πριν πεθάνει, ότι οι επισκέψεις των εξωγήινων UFO είναι πραγματικές και ότι ο στρατός των ΗΠΑ έχει ταξιδεύσει στα άστρα. Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1995.   Ο Ben Rich ήταν γνωστός ως ο «πατέρας» του Stealth μαχητικού και βομβαρδιστικού. Όπως ισχυρίζονται επιστήμονες που έχουν μιλήσει στον τύπο, ο Ben δήλωνε ότι «έχουμε πάει στα άστρα και έχουμε την τεχνολογία για να πάμε στα άστρα».   Όταν κάποτε τον ρώτησε κάποιος «πώς κινούνται τα UFO, με ποιο σύστημα προώθησης», ο Rich φέρεται να απάντησε ότι «όλα τα σημεία στον χρόνο και στο διάστημα ενώνονται, έτσι ακριβώς δουλεύουν τα UFO».   Πριν ο Ben Rich πεθάνει, είχε δηλώσει ότι «υπάρχουν δύο τύποι UFO, αυτά που εμείς φτιάχνουμε και αυτά που “αυτοί” φτιάχνουν. Μαθαίνουμε από τα συντρίμμια των σκαφών τους και από αυτά που μας δίνουν οι ίδιοι».

Πηγη

ΕΚΤΟΣ ΣΠΗΛΑΙΟΥ



Οι πιό πολλοί έχουμε ακούσει ή διαβάσει γιά το σπήλαιο τού Πλάτωνα. Κάποιοι, ίσως να πιστεύουν, ότι απελευθερώθηκαν και βγήκαν έξω. Εμένα, με κάποιο τρόπο, με πέταξαν έξω!






Δέν ξέρω αν πρέπει να αισθάνομαι μίσος ή ευγνωμοσύνη γι’ αυτούς, που με πέταξαν έξω απ’ το σπήλαιο και είδα την αλήθεια, γιατί, όταν τη δεις κατάματα, πονάει. Πονάει η άτιμη η αλήθεια!

Όταν καταλαβαίνεις, ότι η πραγματικότητά σου ήταν εικονική, δέν μπορείς να το δεχτείς. Το αρνείσαι, γιατί σε πονάει σα να σου ρίχνουν φως στα μάτια τη στιγμή που ξυπνάς. Στην αρχή σε τυφλώνει, αλλά όταν πάρουν οι κόρες το σωστό μέγεθος, βλέπεις! Οι εικόνες προβάλονται μπροστά σου κι αναρωτιέσαι.Τί είναι όλα αυτά;

Βλέπεις όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα να κοιτούν στην αντίθετη μεριά, τα φωνάζεις, μα κανένα δέν γυρνάει. Εδώ είμαι ρεεε! Γυρίστε!

Γιατί δέν γυρνάνε; Δέν ακούνε ή δέν τους αφήνουν τα δεσμά τους;


Μετά, έρχεται η απόγνωση. Είναι σα να μήν υπάρχεις, αφού κανείς δέν μπορεί να σε δει. Και τότε, πρέπει να πάρεις το δρόμο σου. Έναν δρόμο άγνωστο, νέο, που δέν ξέρεις αν είσαι στην αρχή ή στο τέλος του. Τώρα, το μόνο που ξέρεις είναι, ότι δέν ξέρεις τίποτα, αυτή είναι η αλήθεια!

Το παιχνίδι είναι δικό σου τώρα και βάζεις εσύ τούς κανονες, τις ιδέες, τα χρώματα, τη μουσική! Τα πάντα εσύ. Νιώθεις δημιουργός.


Τότε, βλέπεις κι άλλους, που έχουν βγει έξω. Τους μιλάς, σου μιλούν, μα… τίποτα, καμμιά συνεννόηση. Ο καθένας στον κόσμο του.

Όλοι δημιουργοί στον δικό μας κόσμο και δέν θέλουμε κανέναν μέσα.

Σ’ έναν κόσμο, που όλα είναι ρεύστα, γινόμαστε μιά σούπα από ιδέες και γνώμες. Όλοι νομίζουμε, ότι οι δικές μας είναι οι καλύτερες, οι πιό σωστές, οι πιο δίκαιες.

Όλες όμως, είναι λάθος, γιατί κανείς δέν ακούει άλλες εκτός τις δικές του. Στο τέλος, όλοι είμαστε μόνοι κι αυτό είναι, που πονάει περισσότερο.

freeinquiry.gr

Διαβάστε πώς το Facebook μας παρακολουθεί ακόμα κι όταν το έχουμε κλειστό

Το Facebook παρακολουθεί τη δραστηριότητα όλων των χρηστών που έχουν λογαριασμό σε αυτό, ακόμη και αν έχουν δηλώσει στις ρυθμίσεις του Web browser ότι δεν το επιθυμούν, σύμφωνα με μελέτη που διανεμήθηκε από την Βελγική Επιτροπή για την Ιδιωτικότητα (Belgian Privacy Commission – BPC).

Η ίδια έρευνα δείχνει ότι οι χρήστες που έχουν κάνει αποσύνδεση (log-out) από την ιστοσελίδα και εκείνοι που δεν έχουν καν λογαριασμό καταγράφονται από το Facebook σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητες τους στο Διαδίκτυο. Αυτό γίνεται μέσω των social plugins που υπάρχουν στις ιστοσελίδες και κυρίως μέσω του «Like» που υπάρχει σε αυτές.

Επίσης, μέρος των tracking cookies που αποθηκεύονται αλληλεπιδρούν με εκείνα που αφήνει η ιστοσελίδα όταν ο χρήστης κάνει σύνδεση (log-in), ακόμη και αν ο χρήστης δεν έχει χρησιμοποιήσει το Like σε διάφορες ιστοσελίδες. Τα περισσότερα plugins δεν δημιουργούν νέα cookies, λένε οι ερευνητές.
Στην ΕΕ, όπως γνωρίζουμε όλοι μας, κάθε ιστοσελίδα πρέπει να πάρει την άδεια του χρήστη για να αποθηκεύσει cookies στον υπολογιστή του.
Η αυτόματη τοποθέτηση tracking cookies από το Facebook, τα οποία αλληλεπιδρούν με τα social plugins στις εκατομμύρια ιστοσελίδες συνιστούν «παραβίαση του Ευρωπαϊκού νόμου», λέει η έρευνα.
Όπως αναφέρει το gr.pcmag.com, η έρευνα που παρουσίασε η BPC έχει διεξαχθεί από τους εξής οργανισμούς: Μέλη του Interdisciplinary Centre for Law and ICT/Centre for Intellectual Property Rights [ICRI/CIR] of KU Leuven, το πανεπιστημιακό τμήμα Σπουδών στα Media, Information and Telecommunication [SMIT] of the Vrije Universiteit Brussel [VUB] και το πανεπιστημιακό τμήμα Computer Security and Industrial Cryptography [COSIC] of KU Leuven.

Το μεγάλο θαύμα μιας μικρής αγκαλιάς.

Γράφει η Στεύη Τσούτση.

Η επιστήμη έχει προχωρήσει πολύ.
Για τις περισσότερες ασθένειες κι αδυναμίες του ανθρώπου, έχει βγει ένα μαγικό πολύχρωμο χαπάκι. Σου το δίνουν, μαζί με τις οδηγίες χρήσης. Πριν ή μετά το φαγητό, συνοδευόμενο με γιαούρτι ή κάποιο άλλο χαπάκι, λιωμένο ή σε σιρόπι. Υπάρχουν πολλά και διάφορα. Όλα με ένα και μόνο σκοπό: Να γιατρευτείς.
Πονάει χέρι; Φάρμακο.
Πονάει μέση; Φάρμακο.
Πονά κεφάλι; Φάρμακο.

Τι κάνεις, όμως, όταν πονά η καρδιά;
Όταν τη νιώθεις χίλια κομμάτια; Όχι απαραίτητα από ερωτική απογοήτευση. Αλλά από κάθε αποτυχία, κακοτυχία ή ατυχία που μπορεί να σου τύχει. Είτε αυτό είναι σε διαπροσωπικό επίπεδο, σε επαγγελματικό ή οικογενειακό.
Ότι κι αν τύχει, δεν αλλάζει ο τρόπος που νιώθεις. Προδομένος, λυπημένος ή και συντετριμμένος.
Ο κόσμος παρουσιάζεται διαφορετικός από ότι τον ξέρεις και η γη χάνεται κάτω από τα πόδια σου. Σε εκείνες τις ώρες της μεγάλης μαυρίλας, τότε που το κάθε τι χάνει το νόημα του, χρειάζεσαι ένα φάρμακο.
Ένα μαγικό χαπάκι που θα κάνει τα πάντα να περάσουν κι εσένα να νιώσεις καλύτερα.

Αγκαλιά.
Το μόνο φάρμακο που δε χρειάζεται οδηγίες χρήσης και δοσολογίες. Για την ακρίβεια, απαιτείται υπερδοσολογία για να έρθεις να «στρώσεις».

Έχεις τις μαύρες σου; Τα πάντα γκρεμίζονται κι εσύ δεν ξέρεις που να σταθείς; Βρες μια αγκαλιά αγαπημένη και χώσου μέσα. Μπορεί να λέγεται μαμά, μπαμπάς, γιαγιά, αδερφός, φίλος ή σύντροφος. Κάποιος που αγαπάς και σ’ αγαπάει. Κάποιος που σε νοιάζεται και το ξέρεις. Κάποιος που μπορεί να σε τραβήξει προς το φως μόνο και μόνο με την επαφή. Με την έντονη παρουσία του κοντά σου.

Είναι θαυματουργές οι αγκαλιές.
Μπορούν να αλλάξουν τα πάντα σε ελάχιστο χρόνο. Δυο χέρια τυλίγονται γύρω σου κι ο χρόνος χάνει το νόημα του. Τρέχει γρήγορα ή αργά, δε σε απασχολεί. Σημασία έχει πως έχει ξεκινήσει η θεραπεία.
Μπορεί να κλάψεις. Μπορεί κι όχι. Να φωνάξεις ή να αφήσεις την ένταση να βγει από μέσα σου στα βουβά. Κανείς δεν πρόκειται να σε παρεξηγήσει. Κανείς δε θα νοιαστεί αν σε ασχημαίνει το κλάμα ή αν οι φωνές είναι κάτι που αρμόζει σε κάποιον του «επιπέδου» σου.Μας φάγανε τα «πρέπει» και τα «δήθεν». Σκασίλα σου! Δικός σου ο πόνος, δική σου η απογοήτευση, επιλογή σου και η «θεραπεία».
Κλάψε αν θες. Ξέσπασε αν σε εκφράζει. Ζήσε και την απόγνωση. Δική σου είναι εξάλλου. Μέσα στην προστασία της αγκαλιάς, όλα θα σου φανούν διαφορετικά. Πιο μικρά, πιο λίγα, πιο ασήμαντα. Και σιγά σιγά ο πόνος θα μειωθεί.
Αγκάλιασε σφιχτά. Σφιχτά, όμως. Μη φοβηθείς αν θα κόψεις την ανάσα στο εθελοντικό σου «φάρμακο». Μια αγκαλιά δεν έβλαψε ποτέ κανένα. Αντίθετα, χάρισε ζωή. Και χαμόγελα. Κι αυτή την αίσθηση πως όλα, όσο άσχημα κι αν είναι θα περάσουν. Για την ακρίβεια έχουν αρχίσει να περνούν ήδη.
Με τον πρώτο αναστεναγμό στο πρώτο άγγιγμα.
Με το πρώτο αχ στην πρώτη ανατριχίλα της αφής.
Αγκαλιά. Αλάνθαστη συνταγή από καταβολής κόσμου.

Αξεπέραστη.
Μην τη φοβάσαι. Να την τολμάς.
Να την εκτιμάς. Και να τη θυμάσαι.
Να θυμάσαι πόσο μπορεί να σε βοήθησε κάποια στιγμή της ζωής σου. Πόσο εύκολα σε έβγαλε από τη δύσκολη στιγμή σου.
Και γι’ αυτό να μη διστάζεις και να την προσφέρεις.
Μη φοβηθείς να χαρίζεις απλόχερα τη δική σου θεραπεία σε εκείνον που θα την έχει ανάγκη.
Να ανοίξεις διάπλατα τα χέρια σου και να του μεταδώσεις τη ζεστασιά του.
Να τον ακούσεις, να τον συμβουλεύσεις ή απλά να τον συντροφεύσεις με την αφή και τη σιωπή σου.
Κύκλος η ζωή. Κύκλος και οι στιγμές μας. Εναλλάσσονται ευχάριστα και δυσάρεστα. Ας έρθουν. Ό,τι και να ’ναι.
Σημασία έχει να ζεις.
Να μοιράζεσαι και να μη διστάζεις να μοιράζεις.
Αγάπη φίλε μου.
Αγκαλιά.
Αφή, επαφή, σύνδεση.
Πως αλλιώς, αφού έτσι γεννήθηκαν οι άνθρωποι. Και κανείς δε θέλει να τους αλλάξει…


10 Τρόποι για να πάρεις την ζωή στα χέρια σου

Η αυτό-αμφισβήτηση και ο φόβος αποτελούν ψυχολογικές μάστιγες της εποχής μας. Τα δυο αυτά συναισθήματα παρεμβαίνουν στη διαδικασία του να επιλέξουμε και να πραγματοποιήσουμε τους στόχους μας. Η αυτό-αμφισβήτηση και ο φόβος εκδηλώνονται με τις μικρές εσωτερικές εκείνες φωνές που μας λένε «δεν θα πετύχεις ποτέ, οπότε γιατί να προσπαθήσεις;» ή «ποιος νομίζεις ότι είσαι; Θα αποτύχεις!».

Η αυτό-αμφισβήτηση και ο φόβος είναι τα συναισθήματα που μας κάνουν να ακούμε τι λένε, να πιστεύουμε αυτές τις φωνές, με αποτέλεσμα να τα παρατάμε πριν καν ξεκινήσουμε.

Πώς δημιουργείται η αυτό-αμφισβήτηση και ο φόβος

Ήδη από πολύ μικρή ηλικία ο άνθρωπος παίρνει μηνύματα για τον εαυτό του και τις ικανότητές του από την οικογένεια και στη συνέχεια από το σχολείο.

Μία κατηγορία είναι οι υπερπροστατευτικοί γονείς που δεν επιτρέπουν στο παιδί να ρισκάρει και να ανοίξει τα φτερά του: στέλνουν το μήνυμα ‘πρόσεχε, θα πέσεις και θα αποτύχεις’, το οποίο κάτω από την επιφάνεια κρύβει το μήνυμα ‘δεν έχεις αρκετές δυνάμεις’.

Άλλοτε πάλι οι γονείς έχουν περιορισμένες βλέψεις για την επαγγελματική αποκατάσταση του παιδιού και το στρέφουν σε ‘σίγουρες’ επιλογές: να ακολουθήσει για το καλό του το επάγγελμα του πατέρα ή να μπει στο δημόσιο, ματαιώνοντας τα όνειρά του για άλλη καριέρα.

Καθώς το παιδί λαμβάνει όλα αυτά τα μηνύματα, ‘μαθαίνει’ κάτι για τον εαυτό του: ότι σύμφωνα με τη γνώμη και εκτίμηση των άλλων, δεν θα τα καταφέρει.

Κάτω από τέτοιες συνθήκες ο άνθρωπος μαθαίνει να επικεντρώνεται κάθε φορά στο αρνητικό. Όποτε του παρουσιάζεται μια ευκαιρία σκέφτεται τι μπορεί να πάει στραβά, φοβάται ότι δεν του αξίζει και κάνει σενάρια προσπαθώντας να δει από πού θα του έρθει η αποτυχία και η καταστροφή.

Για να αντισταθμίσει τους φόβους του, συχνά ο άνθρωπος παίρνει μια αμυντική στάση και παριστάνει ότι δεν τον ενδιαφέρει η παρούσα κατάσταση, με το σκεπτικό «δεν είμαι τόσο καλός όσο οι άλλοι. Αν προσπαθήσω και δεν τα καταφέρω θα γελοιοποιηθώ, αλλά αν δεν προσπαθήσω, τουλάχιστον δε θα γελοιοποιηθώ’. Η λογική αυτή του παραλόγου οδηγεί σε αυτοσαμποτάρισμα.

Για να αλλάξει κανείς θα πρέπει να ξεκινήσει από τη στάση που έχει απέναντι στον εαυτό του ώστε να αποκτήσει αυτοέλεγχο και αυτοπεποίθηση. Αλλάζοντας την αρνητική σκέψη και καλλιεργώντας την ικανότητα να βλέπει και την άλλη όψη του νομίσματος είναι ένα σημαντικό βήμα.

Δέκα Τεχνικές Αλλαγής

  • Κάντε μια λίστα με τους φόβους σας. Μόνο αν παραδεχτείτε ότι υπάρχουν θα βρείτε λύση στα προβλήματά σας.
  • Σημειώστε με ποιο τρόποι οι φόβοι σας επηρεάζουν τη ζωή σας
  • Σημειώστε τα αρνητικά μηνύματα που σας λέει η εσωτερική σας φωνή
  • Αντικαταστήστε το κάθε αρνητικό μήνυμα με ένα θετικό
  • Ξεκόψτε από τα άτομα που σας δημιουργούν προβλήματα ή φέρνουν αρνητισμό στη ζωή σας
  • Διαβάστε βιβλία που θα βοηθήσουν την εξέλιξή σας
  • Δεχτείτε το παρελθόν σας
  • Κάντε μια λίστα με τους στόχους σας και τα βήματα που πρέπει να κάνετε για να τους πετύχετε
  • Κάντε ένα βήμα κάθε μέρα. Κάθε φορά που κάνετε κάτι που σας φέρνει πιο κοντά στην πραγμάτωση των στόχων σας θα νιώθετε καλύτερα για τον εαυτό σας.
  • Όταν οι φόβοι και η αυτό-αμφισβήτηση επιστρέφουν μην τρομάξετε: χρησιμοποιήστε τις ικανότητες που έχετε μάθει και έχετε πίστη στον εαυτό σας ότι θα τους ξεπεράσετε.

ΠΟΙΕΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ;

 

Οι Έλληνες στους Ελληνιστικούς χρόνους ειχαν δωσει ονόματα πλανητικών θεοτήτων στις 7 ημέρες της εβδομάδος.Προτού την υιοθέτηση της εβδομάδας υπήρχαν άλλοι τρόποι διαίρεσης του μήνα. Η προγενέστερη χρονική διαίρεση σην αρχαία Ελλάδα ήταν εκείνη των δέκα ημερών (τρία δεκαήμερα του μήνα).
Ήταν μία περίοδος ανανέωσης, κατά την οποία οι Έλληνες συναντάν τους πολιτισμούς της Ανατολής (αιγυπτιακός, μεσοποταμιακός, περσικός, ινδικός, φοινικικός, συριακός, γηγενείς μικρασιατικοί πολιτισμοί, κ.α.) με τους οποίους βρίσκονται σε διαρκή αλληλεπίδραση, από την οποία προκύπτει ο ελληνιστικός. Η ελληνιστική κοινή, δηλαδή τα απλοποιημένα ελληνικά κυριαρχούν σε όλη την ανατολική Mεσόγειο και αναδεικνύονται στη διεθνή γλώσσα της εποχής αυτής. Είναι η εποχή των μεγάλων ελληνιστικών μοναρχιών και των συμπολιτειών, αλλά και της παρακμής και της πτώσης του πολιτικού συστήματος που είχε κυριαρχήσει και ακμάσει στην μητροπολιτική Ελλάδα και στις αποικίες της για περίπου 5 αιώνες, της πόλης-κράτους. Ωστόσο, εύλογα ανακύπτουν ορισμένα ερωτήματα. Όπως τι το ιδιαίτερο έχει η επταδική διαίρεση; Ή γιατί ένας συγκεκριμένος πλανήτης αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη ημέρα και πώς έγινε η αρχή της έναρξης των ημερών της εβδομάδας.Η ονομασίες των ημερών πιστεύετε οτι επηρεάστηκαν απο την Αστρολογία των Ελληνιστικών χρονών και τα κείμενα του Ερμή του Τρισμέγιστου.Κατά την ελληνιστική και τη ρωμαϊκή εποχή οι διδασκαλίες του Ερμή του Τρισμέγιστου εξελληνίστηκαν και απέκτησαν έναν λιγότερο πρακτικό και πιο φιλοσοφικό χαρακτήρα, επικεντρωμένο στο μυστικισμό και την αλχημεία ως οδό για τη θεουργία. Έτσι προέκυψε ο Ερμητισμός, ως κίνημα των κατώτερων κοινωνικών τάξεων της κατεχόμενης Αιγύπτου, το οποίο διαδόθηκε ευρύτατα στη ρωμαϊκή Ανατολή κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες. Οι Έλληνες που είχαν σπουδάσει στην Αίγυπτο και αλλού ήταν γνώστες των γραπτών του Ερμή του Τρισμέγιστου, αλλά δε μιλούσαν ανοικτά για αυτά τηρώντας όρκους μυστικότητας.


Έτσι, η πρώτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στον Ήλιο (Κυριακή), η δεύτερη στην Σελήνη (Δευτέρα), η τρίτη στον Άρη (Τρίτη), η τέταρτη στον Ερμή (Τετάρτη), η Πέμπτη στον Δία (Πέμπτη), η έκτη στην Αφροδίτη (Παρασκευή) και η έβδομη στον Κρόνο (Σάββατο). Από τους Έλληνες οι ονομασίες των ημερών πέρασαν στους Ρωμαίους, χωρίς μεταβολές, αλλά μεταφρασμένες στην λατινική γλώσσα. Αργότερα τις συναντούμε και σε άλλες διαλέκτους. Για παράδειγμα, η Δευτέρα ονομάζεται στα ιταλικά Lunedi από το Dies Lunae (ημέρα της Σελήνης), ενώ στα αγγλικά λέγεται Monday από την Μόνα, αρχαία ονομασία της Σελήνης. Η Τρίτη ονομάζεται Martedi από Dies Martis (ημέρα του Άρη), ενώ στα αγγλικά λέγεται Tuesday προς τιμή του θεού του νόμου Tiw. Η Τετάρτη ονομάζεται Mercoledi από το Dies Mercury (ημέρα του Ερμή), ενώ στα αγγλικά λέγεται Wednesday από τον αντίστοιχο θεό των Τευτόνων, τον Βόταν ή Οντίν. Η Πέμπτη ονομάζεται Giovedi από το Dies Jovis (ημέρα του Δία), ενώ στα αγγλικά λέγεται Thursday από τον σκανδιναβό θεό Θορ. Η Παρασκευή ονομάζεται Venerdi από το Dies Veneris (ημέρα της Αφροδίτης), ενώ στα αγγλικά λέγεται Friday και στα γερμανικά Freitag από την θεά του έρωτα Φρυγία, ταυτόσημη της Αφροδίτης. Οι Άγγλοι ονομάζουν το Σάββατο Saturday από το Saturn day (ημέρα του Κρόνου), και λένε την Κυριακή Sunday από το Sun day (ημέρα του Ηλίου).

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ
Δευτέρα ……………………………ΗΜΕΡΑ ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ
Τρίτη ……………………………….ΗΜΕΡΑ ΑΡΕΩΣ
Τετάρτη …………………………….ΗΜΕΡΑ ΕΡΜΟΥ
Πέμπτη …………………………….ΗΜΕΡΑ ΔΙΟΣ
Παρασκευή ………………………..ΗΜΕΡΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
Σάββατο ……………………………ΗΜΕΡΑ ΚΡΟΝΟΥ
Κυριακή ……………………………ΗΜΕΡΑ ΗΛΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ

ΟΙ ΜΗΝΕΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΤΤΙΚΗ ΣΠΑΡΤΗ ΔΕΛΦΟΙ


Ιανουάριος ΓΑΜΗΛΙΩΝ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΔΑΔΑΦΟΡΙΟΣ
Φεβρουάριος ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΟΣ ΠΟΙΤΡΟΠΙΟΣ
Μάρτιος ΕΛΑΦΗΒΟΛΙΩΝ ΓΕΡΑΣΤΙΟΣ ΒΥΣΙΟΣ
Απρίλιος ΜΟΥΝΥΧΙΩΝ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟΣ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟΣ
Μάιος ΘΑΡΓΗΛΙΩΝ ΔΕΛΧΙΝΙΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ
Ιούνιος ΣΚΙΡΟΦΟΡΙΩΝ ΦΛΙΑΣΙΟΣ ΒΟΑΘΟΟΣ
Ιούλιος ΕΚΑΤΟΜΒΑΙΩΝ ΕΚΑΤΟΜΒΕΥΣ ΙΛΑΙΟΣ
Αύγουστος ΜΕΤΑΓΕΙΤΝΙΩΝ ΚΑΡΝΕΙΟΣ ΘΕΟΞΕΝΙΟΣ
Σεπτέμβριος ΒΟΗΔΡΟΜΙΩΝ ΠΑΝΑΜΟΣ ΒΟΥΚΑΤΙΟΣ
Οκτώβριος ΠΥΑΝΕΨΙΩΝ ΗΡΑΣΙΟΣ ΗΡΑΙΟΣ
Νοέμβριος ΜΑΙΜΑΚΤΗΡΙΩΝ ΑΠΕΛΛΑΙΟΣ ΑΠΕΛΛΑΙΟΣ
Δεκέμβριος ΠΟΣΕΙΔΕΩΝ ΔΙΟΣΘΥΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ
ΟΙ ΜΗΝΕΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δώδεκα (12) μήνες, όπως έχουμε και εμείς σήμερα. Στην αρχαία Αθήνα κάθε μήνας είχε 30 ημέρες (πλήρης μήνας) ή 29 ημέρες (κοίλος μήνας).
Οι μήνες αυτοί και οι αντιστοιχίες τους με τους σημερινούς αναφέρονται παρακάτω:


ΑΤΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Εκατομβαίων (30 ημέρες) 16 Ιουλίου – 15 Αυγούστου
Μεταγειτνιών (29 ημέρες) 16 Αυγούστου – 15 Σεπτεμβρίου
Βοηοδρομιών (30 ημέρες) 16 Σεπτεμβρίου – 15 Οκτωβρίου
Πυανεψιών (29 ημέρες) 16 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου
Μαιμακτηριών (30 ημέρες) 16 Νοεμβρίου – 15 Δεκεμβρίου
Ποσειδεών (29 ημέρες) 16 Δεκεμβρίου – 15 Ιανουαρίου
Γαμηλιών (30 ημέρες) 16 Ιανουαρίου – 15 Φεβρουαρίου
Ανθεστηριών (29 ημέρες) 16 Φεβρουαρίου – 15 Μαρτίου
Ελαφηβολιών (30 ημέρες) 16 Μαρτίου – 15 Απριλίου
Μουνιχιών (29 ημέρες) 16 Απριλίου – 15 Μαϊου
Θαργηλιών (30 ημέρες) 16 Μαϊου – 15 Ιουνίου
Σκιροφοριών (29 ημέρες) 16 Ιουνίου – 15 Ιουλίου
Η πρώτη ημέρα κάθε μήνα ονομαζόταν νουμηνία.

 

O ήχος ενός ατόμου

Δεξιά, ένα «άτομο» παράγει ηχητικά κύματα - κυματισμούς στην επιφάνεια ενός στερεού. Ο ήχος, γνωστός ως επιφανειακό ακουστικό κύμα  (Surface Acoustic Wave - SAW) ανιχνεύεται αριστερά από ένα «μικρόφωνο».

Δεξιά, ένα «άτομο» παράγει ηχητικά κύματα – κυματισμούς στην επιφάνεια ενός στερεού. Ο ήχος, γνωστός ως επιφανειακό ακουστικό κύμα (Surface Acoustic Wave – SAW) ανιχνεύεται αριστερά από ένα «μικρόφωνο». Σύμφωνα με τη θεωρία, ο ήχος συνίσταται από ένα ρεύμα κβάντων. To τεχνητό άτομο όπως αυτό που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές είναι ένα παράδειγμα ηλεκτρικού κυκλώματος, το οποίο μπορεί να φορτιστεί με ενέργεια και στη συνέχεια να την εκπέμψει με τη μορφή σωματιδίων.

Επιστήμονες του Πολυτεχνείου Chalmers χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά ηχητικά κύματα για την επικοινωνία με τεχνητά άτομα. Με τη μέθοδό τους κατάφεραν να αναπαράγουν κβαντικά φαινόμενα στα οποία ο ήχος αντικατέστησε το φως, το συνήθη δηλαδή ύποπτο στα φαινόμενα του μικρόκοσμου.
«Ανοίξαμε μία νέα πόρτα που οδηγεί στον κβαντικό κόσμο, μιλώντας στα άτομα και ακούγοντάς τα», εξηγεί ο Περ Ντέλσινγκ ο οποίος ηγήθηκε της ομάδας των πειραματικών και θεωρητικών φυσικών που δημοσιεύει τα αποτελέσματά της στο επιστημονικό περιοδικό Science. «Στο μέλλον σκοπεύουμε να εκμεταλλευτούμε τους νόμους της κβαντομηχανικής και να δημιουργήσουμε ισχυρότερους υπολογιστές. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε κατασκευάζοντας κβαντικά ηλεκτρικά κυκλώματα τα οποία για την ώρα μελετάμε και μαθαίνουμε να ελέγχουμε», συνέχισε ο Ντέλσινγκ.

Από τη στιγμή που ο ήχος ταξιδεύει με ταχύτητα πολύ μικρότερη από αυτή του φωτός, οι επιστήμονες έχουν όλο το χρόνο ώστε να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του συστήματος που μελετούν.

Εικόνα μικροσκοπίου: Το τεχνητό άτομο, γκρι-μπλε πάνω δεξιά, μπορεί να εκπέμπει και να απορροφά τον ήχο που κινείται κατά μήκος της επιφάνειας ενός μικροτσίπ. Η γκρι-μπλε δομή κάτω αριστερά είναι ο συνδυασμός ηχείο / μικρόφωνο που χρησιμοποιείται για την ακουστική επικοινωνία με το άτομο. Από τη στιγμή που ο ήχος ταξιδεύει με ταχύτητα πολύ μικρότερη από αυτή του φωτός, οι επιστήμονες έχουν όλο το χρόνο ώστε να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του συστήματος που μελετούν.

Ένα τεχνητό άτομο όπως αυτό που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές είναι ένα παράδειγμα ενός ηλεκτρικού κυκλώματος, το οποίο μπορεί να φορτιστεί με ενέργεια και στη συνέχεια να την εκπέμψει με τη μορφή σωματιδίων. Συνήθως τα σωματίδια αυτά είναι φωτόνια, όμως στην προκειμένη περίπτωση το άτομο ήταν σχεδιασμένο ώστε να απορροφά και να εκπέμπει ενέργεια στη μορφή ηχητικών κυμάτων.
Σύμφωνα με τη θεωρία, ο ήχος από το άτομο χωρίζεται κι εκείνος σε κβαντικά σωματίδια, το καθένα από τα οποία αντιπροσωπεύει τον ασθενέστερο ήχο που μπορεί να ανιχνευθεί. Από τη στιγμή που ο ήχος ταξιδεύει με ταχύτητα πολύ μικρότερη από αυτή του φωτός, οι επιστήμονες έχουν όλο το χρόνο ώστε να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του συστήματος που μελετούν, κάτι που ανοίγει νέες δυνατότητες στη μελέτη αυτών των διατάξεων.
H 100.000 φορές χαμηλότερη ταχύτητα του ήχου σε σχέση με το φως, υπονοεί επίσης και ένα μικρότερο μήκος κύματος, κάτι που σημαίνει πως τα άτομα με τα οποία αλληλεπιδρούν τα ηχητικά κύματα μπορούν να είναι επίσης μεγαλύτερα, δίνοντας περισσότερες επιλογές στους επιστήμονες που θέλουν να επιτύχουν απόλυτο έλεγχο της συμπεριφοράς των συστημάτων αυτών.

Εικόνα μικροσκοπίου:  Ζουμ στο  «άτομο» (με μωβ χρώμα το Superconducting Quantum Interference Device -  SQUID)

Εικόνα μικροσκοπίου: Ζουμ στο «άτομο» (με μωβ χρώμα το Superconducting Quantum Interference Device – SQUID)

Στο συγκεκριμένο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν ήχοι με συχνότητα 4.8 GHz, κοντά δηλαδή στη συχνότητα των μικροκυμάτων, ή αλλιώς 20 οκτάβες πιο υψηλές συχνότητες από την πιο ψηλή νότα που μπορεί να παραγάγει ένα πιάνο. Σε μία τέτοια συχνότητα, το μέγεθος του ατόμου που ήλεγξαν οι ερευνητές ήταν της τάξης των 0.01 χιλιοστών του μέτρου, πολύ μεγαλύτερο δηλαδή σε σχέση με τα συνήθη άτομα.

naftemporiki.gr – www.chalmers.se