Απ’ το γεμάτο τίποτα έγινες άδειο κάτι…

1.-socrates-academy-1

Ψάχνεις να βρεις άκρη, σ’ έναν κόσμο τρελλό…

Σ’ έναν κόσμο χαοτικό…

Σ’ έναν κόσμο που λειτουργεί κβαντικά και ο καθής μπορεί να μεταβάλει το πεδίο, το δικό του αλλά και της συλλογικότητας, ανά πάσα ώρα και στιγμή, κατά βούληση, βάσει του Λόγου και των Πράξεών του…

Σ’ έναν κόσμο που δεν υπάρχει ελευθερία και ελεύθερη βούληση με την πραγματική της έννοια από την πρώτη μέρα που γεννήθηκε το σύμπαν αυτό που βρίσκεσαι…

Είσαι ταλάντωση μίας ταλάντωσης αν δεν τό ‘χεις καταλάβει…

Δημιουργήθηκες από μία παραφωνία του Όλου, από  μία συγκεκριμένη συχνότητα η οποία απλά σε γέννησε για να εξισορροπήσει κάτι άλλο σε κάποια άλλη άκρη του σύμπαντος….

Βγήκες απ’ το Έν κι έγινες ξέχωρος…

Άλλο ένα γρανάζι μιας καλοκουρδισμένης μηχανής από μία «οντότητα»…

Δεν ήταν επιλογή σου αλλά επιλογή κάποιου άλλου… η ελεύθερη βούλησή σου λειτουργέι με τοπικούς συμπαντικούς κανόνες/νόμους…

Ήρθες εκ του χάους και έγινες κατευθείαν κάτι συγκεκριμένο, απ’ το γεμάτο τίποτα έγινες άδειο κάτι…

Μία συγκεκριμένη συχνότητα από τις άπειρες παράλληλες που υπάρχουν… Μια νότα… Ένα χρώμα…

Κι όπως ένα οικοσύστημα των κουνελιών όταν δει πως δεν αντέχει άλλο πληθυσμό, σκοτώνει είτε με μαζικές ασθένειες είτε με τυχαίους (για σένα) τρόπους τα κουνέλια του έτσι κι εσύ είσαι μέρος ενός οικοσυστήματος που θα σε «φάει» όταν χρειαστεί…

Το οικοσύστημα είναι η οντότητα που αποφασίζει στην παραπάνω έκφραση να ξέρεις…… αν καταλαβαίνεις τι εννοώ…..

Η φιλοσοφία σου όμως σταματάει σε θρησκείες, σε ιδεολογίες και ταμπέλες…

Δεν ξέρεις από που έρχεσαι και που πας…

Δεν ξέρεις γιατί πολύ απλά δεν θέλουν να μάθεις αλλά και γιατί δε σε έμαθε κανείς να αναζητάς ή έστω να αναζητάς χωρίς χρωματιστά γυαλιά…

Είσαι κλεισμένος στο κουτί σου…

Στο κουτί των ιδεολογιών, των θρησκειών, των κομμάτων, των lifestyles, των social media, των χρημάτων, των «έτσι πρέπει» κλπ…

Η Αρχή και η Αναρχία είναι δύο άκρα που θα πρέπει να εξισορροπήσεις αν θες να σπάσεις τα δεσμά της φυλακής σου…

Αν θες να δεις τι είναι αυτό το φτερούγισμα που νιώθεις στην καρδιά σου όταν είσαι μόνος ή όταν συλλογίζεσαι και φιλοσοφείς…

Εκτός αν θες να είσαι ένα άψυχο γρανάζι σε όλη σου τη ζωή που ξέρει μόνο να κάνει τη δουλειά που είναι φτιαγμένο: να κινεί τη μεγάλη μηχανή της μεγάλης μηχανής της μεγάλης μηχανής της μεγαλύτερης μηχανής κοκ…

Τότε φίλε ή φίλη μου βγες απ’ αυτό το blog και πήγαινε πίσω στο καβούκι σου…

Πίσω στο παραμύθι που έχεις φτιάξει γιατί φοβάσαι να αντικρίσεις την πραγματική και μόνη Α-λήθεια που έχεις ξεχάσει από τότε που ταλαντώθηκες και άρχισε ο έλεγχός σου από ανώτερες οντότητες αλλά και από ομοίους σου που έχουν καταλάβει πως παίζεται το παιχνίδι και δρουν σε υπόγειες στοές……

Νίκος Κ.

5 σκέψεις σχετικά με το “Απ’ το γεμάτο τίποτα έγινες άδειο κάτι…”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s