Είσαι ανακυκλώσιμος!

1.-socrates-academy-1

Ευχές εδώ, ευχές εκεί, ευχές και παραπέρα κι όμως τίποτα δεν αλλάζει είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο.

Εγώ είμαι υπέρ του «ό,τι δε λειτουργεί, πρέπει είτε να επισκευάζεται καταλλήλως είτε να αλλάζεται»…

Παλιές αξίες που δε λειτουργούν πια δεν έχουν καμία θέση σε μια κοινωνία, σε έναν κόσμο του σήμερα.

Κι οι αλλαγές που πάνε να γίνουν, σε όποιον τομέα πάνε να γίνουν, είναι καταδικασμένες να αποτύχουν.

Γιατί;

Μα, φυσικά γιατί πας να αλλάξεις κάτι καινούριο και να το τοποθετήσεις πάνω σε κάτι παλιό ή το αντίστροφο!

Δε θα έχεις, πχ, την ίδια ανάλυση στην οθόνη σου αν την τοποθετήσεις σε μία πλακέτα κι ένα τροφοδοτικό παλαιότερης τεχνολογίας…

Δε μπορείς να αποθηκεύσεις ό,τι αποθηκεύεις στο στικάκι usb σε μία floppy disk…

Κι αν προσπαθήσεις να κάνεις τέτοιες «αλχημείες» είτε δε θα έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα είτε θα αποτύχουν παταγωδώς.

Κάνε το σταυρό σου τώρα και σε δυο στιγμές μπορεί να σε βρουν νεκρό σ’ ένα χαντάκι από μία μαλακία του μπροστινού σου που πατησε απότομα φρένο κι εσύ, καθώς ψιχάλιζε κιόλας και τα φρένα δεν έπιασαν, έκανες υπερπτήση πάνω από το αυτοκίνητό του προτού καρφωθείς σ’ ένα πάσαλο στο αριστερό ρεύμα του δρόμου, μέσα στο προαναφερθέν… χαντάκι…

Κι όμως τον είχες κάνει το σταυρό σου και προσευχόσουν στο θεό σου και η μάνα σου σε σταύρωνε κάθε φορά που έφευγες απ’ το σπίτι και τις Κυριακές πήγαινες στην εκκλησία και μπλα μπλα μπλα…

Δεν πιάσανε οι ευχές της μάνας σου για «καλό δρόμο» και η προσευχές «να μας έχει ο θεός καλά που έκανες λοιπόν…

Και λες «θα πάω σε άλλον θεό, δεν κάνει δουλειά αυτός πια»… συμβιβαζόμενος σόνι και καλά με το γεγονός ότι κάποια μεγαλύτερη οντότητα σε ελέγχει και κρίνει για τη ζωή σου!

Αλχημείες του κώλου κάνεις πάλι δηλαδή…

Και το πιστεύω σου πως μια μεγαλύτερη οντότητα σε ελέγχει και σε κρίνει δεν αλλάζει, απλά αλλάζει η οντότητα.

Σου ‘χω ξαναπεί πως είσαι ανακυκλώσιμος… Όπως τα ζώα και τα φυτά γεννιούνται, ζουν, πεθαίνουν και αποδομούνται το ίδιο κάνεις κι εσύ. Και μετά, τα υποατομικά σου σωματίδια, που στην ουσία είναι ενέργεια-δόνηση, αναμειγνύονται με άλλα υποατομικά σωματίδια που ταιριάζει η δομή τους.

Η πληροφορία όμως και οι δονήσεις της ζωής που έζησες δεν χάνονται.. Καμία ενέργεια και καμία πληροφορία δε χάνεται. Όλα ανακυκλώνονται, σαν ένα αέναο 8… Σαν μια κορδελα που σχηματίζει ένα 8, το σύμβολο του απείρου, βαδίζεις μια στη μία και μία στη άλλη πλευρα της χωρίς να μπορείς φυσιολογικά να δεις την από πίσω μεριά της που πέρασες πριν εσύ… ο διασπασμένος εσύ… ο δισεκατομμύρια άτομα εσύ… η πληροφορία (dna) που έφερες και φέρεις εσύ!…

Και κάπου σε όλα αυτά ψάχνεις νόημα… Και το ψάχνεις σε Θεούς και μεσσίες…

Άλλους περιμένεις να σε σώσουν κι όχι ο ίδιος σου ο εαυτός! Πόσο αξιολύπητος είσαι;

Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι ό,τι ζήσεις και όπως πράξεις σε αυτή σου τη μορφή, το ίδιο θα δώσεις κ στην «άλλη», «επόμενη» μορφή σου όταν πεθάνεις;

Αν έδωσες αγάπη και η πληροφορία που αφήνεις είναι αγάπη θα φτιάξεις αγάπη, αν εδωσες μίσος τότε θα φτιάξεις μίσος πεθαίνοντας κοκ… Κι αυτό βέβαια γίνεται σε συλλογικό επίπεδο..

Σκέψου το σαν αόρατα με γυμνό μάτι μπαλάκια αγάπης και μπαλάκια μίσους να ενώνονται και να δομούν ύλη, αναμεμειγμένη ύλη με μίσος, αγάπη, φθόνο, αλληλεγγύη, ζήλια, ευτυχία, γαλήνη και άλλα συναισθήματα και να φτιάχνουν ένα συνοθύλευμα όπου ο σκοπός του είναι να βαδίζει στο μέτρο και όταν θα πεθάνει ξανά, να ανακυκλωθεί δημιουργώντας κάτι ακόμα καλύτερο από αυτό που ήταν.

Χωρίς θεούς και διαβόλους, χωρίς δημιουργούς και πατέρες, χωρίς μεσσίες και προφήτες, απλή Ύπαρξη στη φύση αυτή που μας δημιούργησε…

Έχω κουραστεί να γράφω για να κατανοήσεις το γιατί οι ταμπέλες σου δε σ’ αφήνουν να δείς έξω και πέρα από το κουτί σου…

Οι ταμπέλες σου δείχνουν το μονοπάτι, την κατεύθυνση που εξυπηρετούν και το δρόμο που θέλουν να σε στείλουν…

Οι -ισμοί χωλαίνουν και η επιστήμμη πλέον σου εξηγεί τι είναι αυτό που αποκαλείς «Θεό» κι όμως εσύ ακόμα τους αποδέχεσαι τους -ισμούς μαζί με όλα τους τα ψέματα και την προπαγάνδα… Οι -ισμοί είναι ταμπέλες…

Πέτα τις τις γαμημένες πριν είναι αργά!!!

Κι αν το βρίσκεις «κάπως» τον τίτλο και ότι μηδενίζει τα πάντα ή προάγει τη ματαιότητα κλπ… Ξανασκέψου ότι σου έδωσα μέσα στο  κείμενο το κίνητρο να μην είναι μάταιο όλο αυτό εν τέλει… Ξαναδιάβαστο…

Νίκος Κ.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s