Γείτσες!

Μου λένε: «Να γράφεις! Τα γραπτά μένουν! Τίποτα δεν πάει χαμένο! Έστω και έναν να βοηθήσεις με τα γραπτά σου, είναι κάτι!»

Κατ’ αρχήν τι μένει ρε; Που μένει; Στο cloud; Στο συλλογικό ασυνείδητο; Στο Άκασσα; Που;;;

Τι έμεινε ανά τα χρόνια; Επιστήμες; Φιλοσοφίες; Μεγάλες αλήθειες; Ελεύθερη ενέργεια; Η δυναμική του ανθρώπινου εγκεφάλου; Τι;;;

Γιατί εγώ βλέπω ότι όλη η γνώση είναι κλειδωμένη! Και μιλάω για την πραγματική γνώση και όχι αυτή που μας μασάνε και μας τη δίνουν να την καταπιούμε…

Κι αν δεν είναι κλειδωμένη είναι κατεστραμένη, καμμένη από θρησκόληπτους ανά τους αιώνες.

Θρησκόληπτους ρε!!! Άτομα που πίστεψαν πως ο δικός τους θεός είναι ο μόνος αληθινός οπότε οτιδήποτε δε λέει το ιερό τους βιβλίο και είναι αντίθετο με αυτό, το καίνε ή το παραποιούν ή το κρύβουν χαρακτηρίζοντας το αιρετικό!!!

Τι να γράψω ρε; Και γιατί;;;

Μήπως θα το κατανοήσεις; Μήπως δεν κατανοείς ό,τι σε βολεύει; Ό,τι η αντίληψή σου είναι εκπαιδευμένη να καταλαβαίνει; Μήπως δεν αφορίζεις ό,τι δε σου κάνει ή σε ξεβολεύει;

Κι άϊντε πες γράφω κι άϊντε καταλαβαίνεις… Πόσο χρόνο δίνεις στην πληροφορία ή τη γνώση που θα σου δώσω να μείνει ζωντανή, να μη λογοκριθεί, να μην κρυφτεί, να μην γελοιοποιηθεί και καταποντιστεί;

Εγώ γράφω, μην ανησυχείς… Αλλά πλέον γράφω για πάρτη μου, όπως παλιά, πριν τα 5 χρόνια που έχω αυτό και το παλιότερο «Μέρες Παράξενες» σε blogspot που έφαγα τις επιθέσεις από τους Σωρραίους κι αναγκάστηκα να το κλείσω και να βρω βήμε μέσα από το wordpress.

Γράφω από ανάγκη να μην τρελαθώ, που λέει κι ένας στίχος…

Σε χαρτί, με στιλό ή με μολύβι…

Άλλα τα καταστρέφω μόλις τα γράψω, άλλα μένουν κρυμμένα στα κιτάπια μου κι άλλα τα μοιράζομαι με λίγους και καλούς, οι οποίοι ξέρουν ποιος είμαι και σέβονται τη μελέτη και την έρευνα που κάνω 18 χρόνια τώρα!

Όταν καταλάβεις ότι ό,τι και να γράψεις, όσα και να πεις, ο άλλος δε θα ακούσει απλά αλλά θα ακούσει ώστε να απαντήσει άμεσα και να το παίξει πιο έξυπνος αλλά το μόνο που κάνει είναι να συνεχίζει να υποστηρίζει την ταμπέλα του και το Εγώ του άμεμπτα, δογματικά και αδιάλλακτα, τότε σταματάς να μιλάς και απλά συμφωνείς μαζί του ή τον αγνοείς.

Καλύτερα να καταπιείς ό,τι σκέφτεσαι και έχεις να πεις παρά να το φτύσεις αν είναι να πέσει σα ροχάλα σε τοίχο…

Και γεμίσαμε τοίχους…

Και ροχάλες…

Γι αυτό δε γράφω, που λες, ρε…

Γείτσες!

Νίκος Κ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s