Kατηγορίες
Αυτοεξέλιξη Ο έχων το μπλογκ.. Σχέσεις Uncategorized

Δε βαριέσαι, ας είναι…

Μίσος! Πολύ μίσος πια! Κανείς δεν αγαπάει τον πλησίον του πια Κανείς δεν ενδιαφέρεται γι αυτόν!

Τι τον νοιάζει εξάλλου εφόσον ο πλησίον του δεν εξυπηρετεί την ταμπέλα που ο μισών είναι κάτω από τη σκέπη της και αντιπροσωπεύει ή εκπροσωπεί;

 Καμία επικοινωνία όταν οι απόψεις δε συγκλίνουν. Τι χρειάζεται εξάλλου η επικοινωνία εφόσον, ως γνωστόν, για τα ελληνικά και όχι μόνο δεδομένα, όταν είσαι υπό τη σκέπην κάποιας ταμπέλας/δόγματος/πολιτικής ιδεολογίας και ως γνωστόν όταν πρεσβεύεις κάτι από τα άνωθεν δεν πρέπει να αποκλίνεις από αυτά μέχρι τελικής πτώσης!

Κανείς δε ρίχνει νερό στο κρασί του, κανείς δε σέβεται και κατ’ επέκτασην, όπως προανέφερα, κανείς δεν αγαπά!

Θα μου πεις εσύ αγαπάς; Εσύ ρίχνεις νερό στο κρασί σου; Εσύ σέβεσαι; Και σωστά θα πράξεις ρωτώντας με αυτό!

Θα σου πω μόνο πως: ΝΑΙ, έριξα και ρίχνω πολλές φορές νερό στο κρασί μου συζητώντας με ανθρώπους διαφορετικών πεποιθήσεων από τις δικές μου.

Έχω κάτσει σε ίδια τραπέζια με φανατικούς χριστιανούς παπάδες, με φανατικούς μουσουλμάνους μετανάστες, με φανατικούς χρυσαυγίτες, με φανατικούς κομμουνιστές, με φανατικούς καπιταλιστές, με.. με .. με..

Αυτό που καταλάβαινα κάθε φορά είναι πως ίσως δεν ανήκω πια σε αυτόν τον κόσμο… Δεν έχω καμία δουλειά με τους φανατικούς θιασώτες της πεποίθησής τους!

Έχω κάτσει στο τραπέζι επίσης με γκέι, με πόρνες, με ναρκωμανείς, με ψυχασθενείς, με άστεγους και κατάλαβα πως η ιδιαιτερότητά τους επίσης δημιουργούσε μια ταμπέλα που χρησιμοποιούνταν σαν ομπρέλα αποφυγής οποιασδήποτε διαφορετικής άποψης και σαν ασπίδα αντίκρουσης αλλά αντεπίθεσης μετά τη μαζική αρχική άμυνα.

Όπερ σημαίνει ότι το μίσος, ο μη σεβασμός και η αποδοχή της διαφορετικότητας απόψεων ή ιδιοτήτων ή χαρακτηριστικών έρχεται από παντού. Από κάθε φύλο, φυλή, θρησκεία, πολιτική ιδεολογία κοκ…

Θα μπορούσα, ας πούμε, να χαρακτηρίσω «φασίστες» όλους τους προαναφερθέντες, διότι ούτε σέβονται ούτε υποχωρούν χάρην της ομαλής συμβίωσης και θέλουν επίσης να επιβάλουν με το ζόρι την ταμπέλα τους στους υπολοίπους, αποκλείωντάς τους πολλές φορές ακόμα κι από το διάλογο (!)

Εδώ και 2 χρόνια πάνω κάτω, λοιπόν, όταν πάω να έρθω σε αντιπαράθεση με τον οποιονδήποτε, για το οποιοδήποτε θέμα, είτε δρω με χιούμορ και αφήνω τη συζήτηση-αντιπαράθεση στην άκρη (δράση) είτε εκνευρίζομαι, δε συζητάω τίποτα και αποχωρώ (αντίδραση) γιατί δε μπορώ να συμμετέχω σε μονολόγους ή σε συζητήσεις που ο ένας εκ των δύο σκέφτεται να αντιμιλήσει και δεν ακούει καν τι του λες, πόσο μάλλον να το σκεφτεί κιόλας.

Και για πολλοστή φορά πάτησα ctrl+A κι ήμουν έτοιμος να πατήσω Delete και να σβήσω αυτό το κείμενο και να συνεχίσω να χαϊδεύω το γατί μου ατάραχος παίρνοντας την διαφραγματική αναπνοή μου και πίνοντας μια γουλιά από το φλιτζάνι του μυρωδάτου ελληνικού καφέ μου, ώστε να γλιτώσω την αντιπαράθεση με τον εαυτό μου, αλλά σκέφτηκα «Όχι, η ταμπέλα της μη ταμπέλας σου είναι ολόσωστη! Οι άλλοι είναι λάθος!» κι εγωιστικά συνέχισα αυτό το κείμενο μέχρι το τέλος του και την ανάρτησή του…

Τι να πεις, ανήκω κι εγώ στη σκουπιδοκοινωνία που ζούμε… Κι ας είμαι ένα σκουπίδι έξω από τον κάδο… Καμία διαφορά…

Η μόνη διαφορά είναι πως εγώ μισώ αγαπώντας ενώ οι άλλοι αγαπούν μισώντας.. Δεν ξέρω τι είναι καλύτερο… Πιθανότατα τίποτα απ’ τα δύο.. Γι αυτό και είμαι στη διαδικασία το «Μισώ αγαπώντας» μου να το κάνω «Αγνοώ αγαπώντας»… Και τα καταφέρνω (νομίζω)…

Δε βαριέσαι, ας είναι… (που έλεγε κι ο Χριστιανόπουλος)

Νίκος Κ

2 απαντησεις στο “Δε βαριέσαι, ας είναι…”

Ενδεχομένως η λύση να βρίσκεται στο γεγονός ο,τι εσύ προσπαθείς να έλθεις σε αντιπαράθεση με τους άλλους προσπαθώντας να τους επιβάλεις τη δική σου λογική ή την δική σου πραγματικότητα και όχι οι άλλοι.

Ρίξε εσύ τον σπόρο και φύγε .

Αν ο σπόρος είναι υγιής και γνήσιος τότε με τις κατάλληλες προϋποθέσεις όπως λίπασμα , ράντισμα κτλ. Θα φυτρώσει και θα γίνει δέντρο που θα αποφέρει καρπούς .

Μου αρέσει!

Φιλοσοφικα και φιλολογικα η τοποθετηση σου ειναι σωστη, επι του πρακτεου ομως δεν τελεσφορει σε τετοιες περιπτωσεις. Θα τελεσφορησει στο σπορο του φυτου ναι, που εχει 2 επιλογες, να ανθισει ή να σαπισει, αλλα δεν θα τελεσφορησει στο χαος της πληροφοριας που υπαρχει πλεον μεσα στο μυαλο των ανθρωπων. Αν και ειναι ωραια η συγκριση σου, ειναι ατοπη. Φιλικα… (Και αν το θες κι απο μενα λιγο πιο φιλοσοφικα κι οχι τοσο πρακτικα: Ο σπορος μπορει να ειναι γνησιοτατος, υγιεστατος αλλα το εδαφος να εχει οξινο PH και να μην εχει πλεον θρεπτικα συστατικα απο τα μεταλλαγμενα λιπασματα που ριξανε οι προηγουμενοι καλλιεργητες…)

Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s